1728 resultaten.
Een dame van allure
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
602 hoogste kringen
te infiltreren en te dingen
naar de hoofdvogel in geld en goed
Zich stapsgewijs omhoog te wringen
Op haar rug als het even moet
De hoofdprijs is binnen
Het sprookje kan beginnen
De PR loopt gesmeerd
Nu wordt zonder schroom
vrijwel ongelimiteerd
uw belastinggeld verteerd
Oh wat is ze mooi
Oh wat doet ze het goed
roepen…
Huilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Huilen betekend letterlijk
help mij, steun mij
ik ben machteloos, voel me hulpeloos
is communicatie middel erbij
Huilen is een typisch menselijk verschijnsel
door verdriet, pijn, onmacht
bij grote vreugde, ontroering en emoties
geruisloos, met weinig of veel kracht
Huilen is een efficiënte roep om bijstand,
steun en troost
teken van hulpeloosheid…
blaren vallen alle jaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 in het heden waarin ik leef
herhaalt zich aldoor mijn verleden
de smalle dreef van gedragen hoop
slingert tussen mens en dier
tussen het aardse en hemellicht,
het is de levensloop
het gaat zoals het gaat
in hoeverre kies jij of ik ervoor
wil je het zien aankomen;
we leven toch aldoor in dromen
of in het roepen dat ik alsmaar hoor
ik…
Een gewone dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 Ik kijk naar boven, roep terug:
dank u wel,
wat gaat de dag toch vlug!
Hij mopperde nog,
‘k verstond ‘m niet meer,
want is feite was deze heer
niet in de ban van de zon
en de mooie
witte schapenwolkjes, nee liever
ging hij zich te buiten
aan geheel andere taal!…
Onvergankelijke wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
438 Het laat ons niet koud dit weten van de stenen
dat compleet natuurlijke gebeuren van oudsher
onverschilligheid is al de grootste vorm
van de natuur dit gegeven niet tolereren
ik zou dus kunnen zeggen luister en kijk daar
bij de cameliabloemen viel het ons al op
waar bijen ook al honing hebben geproefd
wij in de verte die dag de roep van…
Voorschrift
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.422 Trek de woestijn in,
laat de karavaan
de groene rijkdom der oasen,
u zij de dorre oceaan
van zand; goud en topazen
bewaart ge niet,
die zijn voor uw vriendin,
de koningin van Scheba;
de stierenvechter laat ge de arena,
de volkstribuun
het duizendvoudige gehuil
van de hyena's
die beurtlings ‘kruist hem’
en ‘hosannah’ roepen;…
in albast gegoten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 kansloze voorspellingen
die van de nacht een granieten
omhulsel maakt, ondoordringbaar
voor het reëele en verifieerbaar
voor de vele angstige avonturen
die onuitputtelijk de dood in
mij trachten te manipuleren
met levensechte overtuigingen
mijn maat is beneden half en ik
gorgel nog slechts wanneer
ik in de verte iemand naar mij
hoor roepen…
Na Kerst
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
763 Kerstmis is voorbij. de lichtjes zijn gedoofd
ik had nochtans in een blijvend licht geloofd
verlaten liggen straten, de lucht grijsgrauw
we hopen alleen nog ; lente kom maar gauw
na de feestmenu' s wordt weer op de lijn gelet
alleen nog een rauwkost en slappe thee gezet
solden roepen ons massaal tot meeneemprijzen
vakantiefolders beloven…
In het schelle schaduwloze licht van het ziekenhuis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 kunnen slapen
terwijl de verpleegkundige in witte jassen
voorbij lopen achter een brancard,
of een rolstoel duwen
gehuil en gejammer
en het staren
droef en stil doffer
dan het rouwgeklaag
verdwenen is de hoop
't lichaam kil 't gezicht vaal het
bloed koud dat stroperig
door 't lichaam kruipt
ik hoor mijn naam roepen…
LANG OF BREED?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 een wiebelige top krijgt
zijn bast misschien schade aanbrengt
of angst door de lucht strooit
mocht de groeikracht eens wijs
van stam in takken overgaan
een wijde kroon scheppen
waar Gods milde adem
zegenend doorheen waait
dan
had het ruime luchtige loof
geurige bloesems
veelbelovende vruchten
uit drukke vogelnesten
klonk allerlei roep…
Onverantwoorde gedachten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
501 ze roepen me
ze schreeuwen me
ze smeken me
maar ik luister niet
ik bedoel daarmee
dat ik ze wel hoor
maar ze niet wil horen
ze vragen veel
te veel
ze maken me ongelukkig
depressief
ondanks ze mijn vastberadenheid
blijven ze smeken
ze willen me terug
ze hebben me nodig
ze stellen niets voor zonder mij
ze zullen geen toekomst kennen…
DURF EEN NAAM TE NOEMEN
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.119 Toch hoor ik je naam zo graag nog eens noemen
honderden malen zeg ik hem op een dag
een naam die mij steeds tot leven blijft roepen
in mijn eenzaamheid mijn traan en mijn lach.…
Partner dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Hoeveel mooier zou ‘t zijn:
de 3e zondag in mei:
uit te roepen tot:
Partnerdag? Immers, zijn zij degenen die:
door vuur en vlam weer en wind, ziekte en
verdriet, moeder de ganse dag van
alles voorziet?
Bij deze.…
Metrum van vrede
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Zoek poëzie waarin mijn woorden kunnen schuilen
Klanken die waaieren over stad en veld
Als de bronzen stemmen van klokken uit een carillon
Waarvan de klepel de historie vertelt
Over streken ver in het rond
En ik wil roepen over vrede
Over vriendschap en geen geweld
Over mensen die elkaar respecteren
In een wereld waar elk leven telt
Ik…
Het einde der tijden nabij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 kwade dromen
waarin wij toch meestal met ons
ons internet- en schoolwerk
gedisciplineerd klaar moesten komen
en soms op de stoep konden zwaaien
naar hij of zij op weg naar 't laatste perk
behoorde u tot de groep
van isolement en lange dagen,
of de zachte helpende handen,
weinigen hoorden u klagen
al liep u op de laatste tanden:
het was roepen…
landrot met zeebenen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
666 wegbereiders zijn het recept kwijt
met de zeebenen van een landrot
uitzichtloos op golven deinen
een beetje zonnig zinnen schijnen
klankrijmen in dubieuze tweestrijd
men ziet geen metaforen bij de zot
ik zie vreugdevuur op alle pleinen
we dalen af in vergeten mijnen
roestvrij stalen zenuw leidt
er is geen gebod en geld is God
laat mij maar roepen…
Vrienden vangen flarden op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 van het afscheid waar je zelf niet bij bent
na de anticlimax die eraan voorafgaat
J e w i l t h e t n i e t w e t e n
Nee, niemand wil het weten
(niet van zichzelf, niet van een ander)
Protesteren tegen Het Leven
is heel erg Leven, ook
al is het belachelijk
temeer omdat je nog zoveel wilt
(meemaken en genieten)
Misschien roep…
IK HEB VAN JE GEHOUDEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
863 ‘k heb van je gehouden
‘k mocht je niet behouden
wie splitste onze wankele wegen
of kregen wij geen goede zegen
wie brak er onze broze band
of was die niet genoeg bestand
tegen de harde druk van buitenaf
schaafde die schamele glans er spoedig af
‘k wil jouw naam weer roepen
de hemel om jou verzoeken
‘k wil jouw raadsels achterhalen
jouw…
aanwijzingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 slaak drie ademtochten voor de slaap, roep met trage wenteling bestendigheid op.
breng iets onder woorden wat niet anders te zeggen valt, in een taal die misschien het lezen waard is.
denk aan rozen in de winter. laat je droom jou aankijken, heb de moed om haar te zien, haar te zijn.…
Scherend mediteren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
716 De fijnzinnige mesjes roepen me terug.
Want de kin dient nog geschoren.
Wakker word je door je aan te raken:
de werkelijkheid vraagt wie er leeft,
je koppie of je ledematen?
Wel, je body dringt voor...
Om op de been te blijven, wil je
voelen dat je echt bestaat -
steeds weer een herontdekking!
Het apparaat valt stil.…
Inschattingen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
689 Dan kan een vermoeden van pas komen,
gezonde argwaan bevorderen:
vóór iets wordt voltrokken
terecht roepen
waarom.…
licht en schaduw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
378 ook al is mijn intuïtie zeker niet onder de maat
toch dringt zich soms naïviteit op in mijn hart
en onderga dan het gevolg van zgn. mooie praat
over tegenslag of wordt zomaar een roep om hulp
fijnmazig gestart dat eindigt in een soort eigen smart
natuurlijk weet u net als ik
dat het overal nimmer anders is geweest
ook ik zal ooit wel eens…
Opgekropt verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
539 Gedachten roepen als schimmen
met open mond.
Woorden verstommen
rond verleden pijnen:
" heb je het nu nog niet geleerd?"
Terwijl haar weten verdwijnt,
het kleine kind in haar
verdrietig wegkwijnt.
Haar handjes kloppen
tegen de opgetrokken muren
beklad van beelden rond niet begrepen zijn.
Er woedt een storm van....…
Zeekoorts
poëzie
3.7 met 27 stemmen
4.313 Want de roep van de rollende branding, brekende op de kust,
Dreunt diep in het land in mijn oren en laat mij nergens rust.
't Is stil hier, 'k verlang een stormdag, met witte jagende wolken
En hoogopspattend schuim en meeuwen om kronklende kolken.
Ik ben een gedoemde zwerver, waar moet ik anders heen?…
Alleen voor jou
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.939 Oh, waarom moet jij mij nou zo tergen,
Als jij niet bij me bent roep ik je naam.
Ik beklim jouw mooie golvende haren,
En kom aan bij jouw getuitte mond,
Een getongde zoen zal jouw liefde baren,
En een genezing voor mijn diepe wond.
Waarom ben jij zo vreselijk schoon,
Geen gevlekte smet op jouw ziel.…
LPF
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
965 Mijn hoofd bonst van die knoeipartij
Zij hebben al hun tijd gehad
Zij zijn voorbij
Gefit en veel gezemel
Krakeel en grote smoel
vergeten was het mooi geformuleerde doel
Belang van eigen zinnen
Gekonkel en gesmoes
Oprechtheid werd begraven
Terwijl het eigenlijk nog moest beginnen
Er komt weer circus in de tent
Ik hoor ze al weer roepen…
Weemoed
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
991 Ze zijn volwassen en op "zichzelf",
roepen niet meer "ik moet plassen",
en ik lees niet meer voor.
Ze hebben hun eigen leven en besognes
en 't leven gaat gewoon door.
Datzelfde leven, dat gaat hard,
dat is denk ik de bedoeling ook.…
Ik droom je dichter
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.254 Ik droom je woorden dichterbij
verbind jouw letters met mijn zinnen
maak de taal obstakelvrij
wil je vandaag nog beminnen
ik lees de liefde in je ogen
voel de warmte van jouw blik
raak elke keer weer diep bewogen
door die éne intense klik
ik voel kleine zonnestralen
licht en warm, soms heel dichtbij
roep heel zacht, kom mij nu halen
ik…
Ver van het licht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.351 Ik vraag om de goede weg en roep om hulp,
Maar de gil
Is als een muntje dat valt in een stille ruimte.
Het blijft stil.
Laat iedereen me ineens alleen?
Of lijkt het maar zo, omdat je ze in de goede tijd niet nodig hebt.
Nee er is er geen één.…
Middag zoals al die anderen
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
4.136 Terwijl ik weg droom heb ik het niet door dat de angst mij aanstaart
Mijn droom wordt verstoord door de bonkende voetstappen die ik plotseling hoor
Voordat ik achterom kan kijken hoor ik iemand in mijn nek hijgen
Het voelt koud en kil aan, voordat ik het door heb voel ik een hand in mijn gezicht slaan
Ik hoor zware stemmen die boze woorden roepen…