3148 resultaten.
zwarte wolken
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
645 het beeld verdiept splinters
driedimensionaal
ik wil niet terug en draai mijn hoofd weg
van het graf in de spiegel
mond na mond ligt de waarheid uitgestrekt
in een rusteloze slaap
een naam komt opnieuw langs
jaren lopen terug naar achter
ik wil ze niet bewaren
ze bewaren zichzelf, stromen voorbij
tijd tast alles aan
maar…
Jij reikt naar mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 Jij en ik, zij aan zij
Ik reik naar jou
Jij reikt naar mij
Elkaar zoeken op de tast
Welk pad we ook kiezen
Elkaars handen vast
Voel je je klein
Trek je aan mij op
Ik sta naast je, ik zal er zijn
Niet alleen hoeven staan
Jij vangt me op
Ik laat me gaan
Soms allebei gebukt
Dan weer stromen
Van liefde, zo verrukt
Samen, dat zijn…
Tranen met ’uiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.291 Wij huilen tranen omdat iets ons raakt
het is een teken dat het hart ontwaakt
Het kan zowel bij blijheid als verdriet
bij het laatste voelen we ons een vergiet
zodra de delta van onze stromen
door gebrek aan water zich in gaat tomen
volgt een dorst naar wat eens was
door verbondenheid waren we zo in onze sas
zelfs de zon kan ons…
Bij afwezigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 ik zie, ik zie
wat jij niet ziet
het is groen en het beweegt
het slaapt niet
onttrekt zich aan tastbaarheid
holt achter blinde feiten, schuilt
in laaghangende schemer
oogst aanmaningen
en onbetaalde rekeningen
ergens lijkt bloed te stoppen
met stromen
aan verjaarde zonden voorbij
zou het zo eenvoudig zijn
is er droogte na het avondeten…
De zigzagpijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 het is pijn
die zigzagt
door mijn zijn
kleur verlept
geur verwaait en
levenslijnen dieper etst
die rafelt aan geluk
vertrouwen breekt en
sprankjes hoop weg veegt
steeds sneller gaat de stroom
langs oevers en dijken
die alsmaar hoger lijken
een boze droom die
kant noch wallen raakt
mij buiten zinnen maakt
tot medicatie
de…
Op vergeten wegen wandelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Je houdt stil, hurkt en ziet
dat zonder bestek of zichtbaar plan
een stroom vormen van verbazing bouwt
je vraagt om traagheid
om te ontdekken welk spel het water speelt
een draaikolk als antwoord
lang zoek je naar de hand van de meester
die uit druppels beelden houwt
je voegt tranen toe
ongebruikt vloeien ze derwaarts
dan keer je de maalstroom…
BIJ HET RAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
683 kathedraal is
de luchten je kasteel
Bij het raam ontdekken:
de rivier dat ben jij
opkomend en afgaand tij
alles gaat voorbij
Bij het raam ontdekken
woeste wind
steigerende storm
flitsend vuur
Bij het raam ontdekken
de rivier stroomt door het land
en door de tijd
op weg naar eeuwigheid
Bij het raam ontdekken
het leven is als de stroom…
De cirkel is rond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.165 levensspel
niet meer verder kunt
en keihard wordt teruggezet
Mijn eerste reactie
niet weer die pijn
dat verdriet
totdat ik besef
die pijn
dat is een stukje van mezelf
dat er ook mag zijn
Dus omarm ik mijn verdriet
en geef ik mezelf troost
ik koester mijn pijn
het herinnert me aan jou
de mooie herinneringen komen
de liefde gaat stromen…
Een rollercoaster
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 ik kan jouw
gedachten dromen
maar af en toe lijkt het
alsof zij een vreemde
wending hebben genomen
ongrijpbaar in
redelijke logica
nauwelijks te volgen
verdwalen wij dan
in emotionele golven
een rollercoaster
vol kleur sleurt
ons onstuitbaar
mee in woeste stromen
ver van het gewone
toch blijf je lachen
grote ogen in
nog meer…
Druppels uit de kraan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
610 Druppels stromen uit de keukenkraan.…
pijn
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
485 intense verdriet
is zo reëel
wordt soms teveel
het voelt niet goed
roept om warme gloed
Dan komt de ommekeer
verdwenen is het oude zeer
je ziet weer een horizon
wist niet dat het nog kon
er zal altijd weer licht gaan gloren
als een nieuwe dag wordt geboren
en de zon je weer verwarmt
die je wezen omarmt
dan gaat het bloed weer stromen…
Maandag.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 de sfeer van ooit
van toen
aanwezig op en aan
de gevels
in de ruiten
hun spiegelbeeld
heelt de wonden
van eeuwen strijd
tussen soldaten
en 'vreemd volk'
de stroom overgestoken
omdat het er beter zou zijn.…
Rijzend naar het zenit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Met zeer hoge felle golven stroom jij
net als een zee met bestormende kracht
daarna verzacht, want dan komt je wat bij
Je keert je om en ontremd in de nacht
stoot je naar daar waar het zenit jou wacht,
waar dromen die jij steeds meevoert leven,
het perfecte is, dat nooit wordt gegeven,
alles en niets heb jij daar in jouw macht.…
Verdrinken in een meer van gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Vechten tegen de stroom die maar blijft komen.
In de verte zie ik jou silhouette, ik laat je los, drijvend en zinkend, ik voel geen pijn en ben vrij.
Ik accepteer dat ik verdronken ben. Het is mooi en stil in mijn hoofd.
Ik ben alleen, zoals altijd.…
Met lichte ogen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 zij donkerde
in het woud
sprak takken toe
met lichte ogen
stond lang
gebogen bij het
kleurenonderscheid
in paddenstoelentijd
haar handen vol
met draadjes wol uit
gebruikte nesten
voor hun nieuwe rol
zij kende stroom
en tegenstand in
de balans van het
natuurlijk gebeuren
schaafde bij
als er iets haperde
aan levensbelang…
Rivier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
554 Mijn tranen zullen de zee niet halen,
ze blijven voorgoed ruisen in mij,
daar waar zij stromen mogen,
blijf jij altijd in mijn hart nabij.…
Bevrijdingsdag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 rondom ons de
roze en witte bloesem
zichtbaar in de bomen
ik onthoud de kleur
en houd hem vast
bij de herinnering
aan koude winterdagen
de wereldse plagen
van dreiging en geweld
schommelen als ijs
klompen in de ziel
ik open de deur
naar de vrijheid
met een gevlochten ketting
van robijn rode kralen
dat het bloed warm laat
stromen…
De kleine krul
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
402 binnen gaan
in grijs blauw
beschreef zij de
subtiele horizonnen
van verre zeegezichten
toch herkende ik
in de kleine krul
van witte golven
haar aanstekelijke lach
die met zijn
zachte mantra een
delende eeuwigheid
aan het strand gaf
heb me totaal
opengesteld in het
ervaren van de warme
vloed van haar bloed
in samen stromen…
Het zachte aura
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
428 ik zag het
zachte aura
dat over je
handen lag
het warm
energetisch vlak
van jouw bestaan
het verschil
in spanning
deed hormonen
stromen vol
affectie voor
een heerlijk
warm contact
waarbij wij
energie blocks
wisselden
in bekende
arrangementen
die in rangeren
extra’s parkeerden
het is dit spel
waarin wij houden
van elkaar…
Gaat weg van mij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
509 Mijn stem is de merel
in mijn mond dat opklimt
naar het huis van
mijn Vader die in de
hemel troont
Het huis met de vele
woningen;
voor mijn oog een blinkende
Davidster
terwijl ik
denk aan al het
onschuldig vergoten bloed;
de kannibalen
die nooit
genoeg krijgen
van het verorberen van
mensenvlees
terwijl ik mijn
bloed voel stromen…
Mijn boom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
469 Een nieuwe boom geplant tevoren
Voordat de oude was geveld
Ook al was het mij niet verteld
Ik droeg zijn aard bij geboren
Tijden sloten een verbond
Regisseerden mijn roman
Heel langzaam werd ik de man
Die in mijn vaders spiegel stond
Ik plantte ook mijn bomen
Verlegde stenen in stromen
Zag hoe de tijd mijn jaren vergraasde
Ring…
Dag mam
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
547 Een teer schijnsel kroop voorzichtig binnen
Gezonden licht van hemels tinne
Halverwege de kamer gestrand
In de fronsen van het beddengoed
Zocht ik naarstig jouw gezicht
Je scheen zo bleek en ook zo licht
Doorschijnend haast, voorbij de gloed
Dan plotser nog, het dagen van de zon
Zeilen schaduwen door dromen
En draagt het licht jou op stromen…
Wu wei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Weer de nacht, weer de ochtend
van een nieuwe dag voor dansers
en de andere mensen
te voorschijn kruipend
uit het ogenschijnlijk eendere
verrassingsei, tijd is water
in een rivier die zich verdrinkt
in de wereldzee en ik stroom
mee, ik kan me laten drijven…
Voortvoort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Hij heeft nooit rust, hij moet
altijd maar vooruit denken
want politiek is oorlog
handel is oorlog
en oorlog is handel
als je maar vooruit denkt
en niet thuis blijft zitten
om te genieten van wat je hebt
totdat je het ineens kwijt bent
Hij is een man, hij moet
slagen, rondtollend
als een kogel boort hij zich vooruit
tegen de stroom…
Mount Neverrest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 Een stroom toeristen waagde zich
Omhoog naar de Mount Everest
Hun honger moest en zou gestild
De top bereikt, hun dorst gelest
Het is een sprookje, nee geen wens
Een waaghalsmythe, een legende
Weggelegd niet voor de mens
Een nachtmerrie, een brok ellende
Een durfal komt niet altijd boven
Hapert op de hellingbaan
Ach wees die piek maar…
Watermolenpad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
705 Aan de Oosterschelde
dichtbij verstreken getijden
toont haar oude aanblik kracht
om wind en stoom af te blazen,
de droge Scheldemond
zij behield een dorstig gevoel,
eerder rijk gevuld met water
rond het verdwenen getijdenrad
na drooglegging ontbrak vloed
aan de nood om nog te stromen,
effende voor menigeen het pad
om heden daar veilig…
Happy End
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 met iets nieuws
een volgende fase of stap
Voor een blijvend Happy End is het
hiernamaals uitgevonden
en de troost
die je ontleent aan nakomelingen
met de bijgedachte dat later, ooit
alles goed zal komen
Zo gaat het
zonder een reëel zicht
op algemeen geluk
en leer je misschien
zonder de roes van een illusie
mee te gaan in de stroom…
vlinderlichte tijd
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
666 het dodelijke licht van de dagen
het klaart niet op
het hart de holle spier die hetzelfde
bloed in het donker doet stromen
de ene lettergreep na de andere het ene
woord dat slechts het andere met zich meetrekt
gevangen in het duister zwerft
de solitaire stervenswens
hij gaat verder luister!…
Kompas
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.012 Een eenzame roze zwemband geeft zich over
aan hoe grillig iets kan stromen.
Rond de plek waar we toen aten groeien kersenbomen.…
sic transit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 heten
een vraagbaak was ik voor onze kinderen
en (vooruit) kleinkinderen
maar ik heb altijd geweten
dat ik het moest doen met wat er was
wat er restte
wat ik kreeg (niet nam)
dat ik leefde in geleende tijd
die ooit terugbetaald zou moeten worden
en nu het betaaldag is
baaldag is
probeer ik me niet te verzetten
mee te gaan met de stroom…