2289 resultaten.
wees je mijn geheime plekjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
796 ik ben je jochie
we liepen hand in hand
jij had de verre blik van
weten en vooral vandaag
om gisteren te vergeten
ik stapte voor je uit
wees je mijn geheime plekjes
flapte er van alles uit
je kuiste woorden als niet netjes
maar ik groeide in je lach
zag ineens het kind
weer in je komen na een
leven vol met stille dromen
gestopt door…
gesloten dossier
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.778 de maanden daagden en de jaren weken
het huisje aan de haven is niet meer
geheim adres van menig Haagse heer
de muren kunnen nu niet langer spreken
de schimmen zijn gevlucht naar verre streken
al wezen kwade vingers keer op keer
en lispelden de tongen van weleer
het spitten is een loze daad gebleken
het is weer rustig in de oude buurt
en…
Schimmel
gedicht
3.7 met 43 stemmen
15.833 De grote zaal is leeg en
in de haard dansen de vlammen
Van de bedienden slechts
hun verre fluisterstemmen
Een ogenblik is alles stil
een dood moment in tijd
de neus gedrukt in het
naar stof riekend trijp
van de versleten canapé
Naar buiten kijkend
in de wintergrijze lucht
een sledetocht met paarden
over het landgoed van mijn…
W E D E R W I J V E N
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.703 Ze stuiven heinde en verre, en van
malkaar gescheurd, in stressen
van wijsterwaster vechtende, en
verwaaide toveressen.
--------------------------------------------
Laatste gedichten - 30/4/1897…
Haiku
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Schitterende zon
Hoog in de blauwe hemel
Onze oude tijd
Het vallende blad
Dat vrolijk danst op de wind
Op weg naar beneden
Mooie regenboog
Ik zie je soms heel even
Kleuren zonder eind
Verre horizon
Met je mooie zonsopgang
Waar is je einde?…
Schilderswijk
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.336 palet is kleurrijker geworden
vreemde tinten sluiten traag akkoorden
het vlees van Rubens is geheel bedekt
de Haagse school is overwegend zwart
verdwenen is het bonte dialect
met zware ziektes en de dood doorspekt
het maakt in Zoetermeer een nieuwe start
het licht van Rembrandt is er ver te zoeken
al maakt de nachtwacht vele overuren
verre…
Herfsttij
gedicht
3.8 met 38 stemmen
17.104 Niets drijft makkelijker weg
en lost op achter brede luchten,
verre einders, dan woorden.
Eens bedekten ze de velden,
nu verdwenen in
een en hetzelfde ogenblik.
-----------------------------------------------------------------------
Uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
De stille zee
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
3.004 De volle maan verblind mijn ogen
Weerspiegeld in de stille zee
De hemel heeft mij voorgelogen
Ik zweef slechts met de golven mee
Het einde staat reeds in de sterren
Voorspeld door toekomst en het lot
Ik zie de golven al van verre
De wind huilt zacht, ik bid tot God
Verloren lig ik op het strand
Eenzaam, koud, alleen...…
aarde wittend in een felle kou
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
2.456 donkere klanken
de lange tocht van man en vrouw
haar weeën komen en
de melodie verhaalt van pijn
er zal geen plaats meer in de herberg zijn
een stal ontvangt het kindje
de wiegeliedjes klinken fijn
dieren neuriën een zacht refrein
het koor verluidt zijn sterren
de sopraan straalt beeldschoon Bethlehem
een stem zingt koningen van verre…
Brief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
686 - Haar verre woorden nooit goed ingeschat.-
Vandaag geen krant gekocht, maar wel geluisterd
naar zwanen op het meer, naar wind die jaagt,
naar klankrijm van een vrouw die vraagt
of ik langskom in gedachten als het duistert.…
Ik wil het overnieuw
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.516 Naar verre landen, door de tijd.
Ik wil samen gelukkig zijn.
Ik wil je nooit meer kwijt.
Hoe je lacht.
Hoe je ligt.
Het stond zo vast.
Maar de situatie heeft het ontwricht.
Nu plaats ik het allemaal terug.
Ik wil samen met jou.
Alle zeeën bevaren.
Alle oorlogen bevechten.
En gewoon samen zijn.
Simpel samen zijn.…
groen<>blauw
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
873 verzot het laatste groen uit de verfpot
in de droge bladeren wild en flets
in de knop van bloei, die licht deinen
het blauw niet verdragen, maar van verre spiegelen
ze wiegen in een vaag huilen
als wilden ze het snel weer kwijt
in versleten blauw briefpapier in elk vel
zit ook dat geel, en violet, en blauwe krijtjes
in weggewassen tinten…
Amsterdam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
878 Amsterdam is de stad waar ik mijn eerste
ontdekkingen deed op de fiets
met een brief van mijn vader naar onbekende
straatjes en duistere huizen,
waar ik de nozems zag rennen voor de politie,
de lucht zag veranderen, verliefd en verloren
droomde over rusland, over verre reizen,
waarvan ik steeds weer terug kwam
om me door de oude grachten te…
Geen maaksel was 't van sterfelijke hand
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.585 Geen maaksel was 't van sterfelijke hand:
Wetenschap zelf, metalen integraal,
Met vlammenkrans en gil van zegepraal,
Stormde de trein door avondheideland:
Eerst verre wolk van vuur en rook en zand,
Afstekend tegen westelijk opaal -
Voorbijgedonderd is de orkaan van staal,
En steekt in 't oost de horizon in brand.…
Oorlog in Sebastopol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.052 Ik, ik was me verloren in de spiegel
van haar verre
woorden.
Ik had een bad genomen
En viool gespeeld.
----------------------------------------------------------------
(10 januari 1993; vertaald uit het Frans op 20 mei 2004)…
dag dag
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.039 kale licht
een tijger sluipt verborgen
achter strepen door het gras
onzichtbaar als de vrouw
die zich van top tot teen
met waardigheid bekleedt
en toch wordt nagefloten
de kleine vogel in zijn kooi
hij kan alleen maar zingen
de ene na de andere triller
jaar in jaar uit
een vrolijk lied
niet wetend
dat ergens
in een verre…
Dag zonder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.023 De zon verdwijnt terwijl het nog dag is
verlaten de vertrekken van vertier
flarden van voorbij die ik nu opvis
vage restanten van verkoold plezier
Het treurlied kent slechts de laagste bassen
de fluiten schuilen in de schemering
gestaalde naden niet meer te lassen
alsof elk drijvend schip die dag verging
Verre kusten bleken onbereikbaar…
Verkeersstromen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
902 De einder met de harteloze heg,
scherppuntig op de ogen gericht, want
onze verlossing moet zwaar bevochten;
de blik standvastig naar de verre kim.
Nergens liefde en haat zo vervlochten
als op de brede multibaans straten,
waar elk door eigen godvruchtige sim
het ritsen aan anderen moet laten.…
Winteravond
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.523 Tussen de nieuwe sneeuw en kille sterren
tintelt de winterstilte, maanlicht schijnt
eenzaam over het witte dorp; er deint
mensengesprek hoog en helder van verre.…
vergankelijkheid 2
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
924 van goud maakt
zich purend op de dood
zogend aan de borsten
van de glorie, gezuiverd
in de mond van het leven
't ligt
er aan banden
in de palmen van de tijd
vergankelijkheid
het is een fluisteren
op de lijn waar een mens niet gaan kan
't is
als het blootvoets breken
van het barre metaal daar
ginds, houdt iets de adem in
in die verre…
Veel dichter kan je niet komen ...
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
531 Mijn man verliest zich al te vaak in woorden
Als dichter zoekend naar de juiste stijl
Terwijl ‘k plagend met hem de vloer aandweil
Ontaardt dit soms in valse slotakkoorden
Dit is zijn lied, dat mij nooit toebehoorde
Zijn plek, zijn plaats waar ik geen poos verwijl
Voor dromen ga ik nimmer voor de bijl
Voor mij geen verre onbekende oorden…
Vogels
gedicht
2.5 met 21 stemmen
8.696 Zeevaarders willen altijd vogels;
dodo's groter dan pingewijnen,
de bonte vogels, pootloos vliegend,
die men nooit zien zal voor hun doodval,
en papegaaien, papegaaien,
het vlagvertoon van verre landen.…
Juichkreten
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.887 Juichkreten
Jij bent de muziek
van dat verre land
op zoek naar een
nieuw thuis gevoel.
De weg die je volgt is
vol gelach en juichkreten.
Je zachte lieve stem
bonst de hele dag
in het hart van mijn geliefde.
Jij bent een en al bedrijvigheid
zoals de zeegolfjes die
bewegen in diep stilte.…
Het verlangen naar een blauwere hemel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
987 Langs verre horizonten
glijden hongerige ogen als
zwemmende vissen
Ze zoeken taal en tekens
in zwijgzame natuurwetten
zoals het cirkelen van vogels
rond kalende bomen die
hun takken in ijl luchtruim
wortelen zonder houvast
De naam die in de verweerde
bast gekerfd staat is slechts nog
een adem die over mijn lippen struikelt
Het…
TOT TRANEN KWAMEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
808 In mijn hart klonk steeds het lied
van het meisje dat ik zo beminde
Over liggen tussen ‘t ruisend riet
waar het lief ons zeer verblindde
In mijn hart klonk zacht een lied
van de dagen zo bomvol dromen
Over dagen in het verre verschiet
vol beekjes die er zacht stromen
In mijn hart klonk een teder lied
van ‘t lief dat mijn hart bewoont
Hoe…
DE TERRASSEN VAN MEUDON
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.162 De lucht is stil: op eindloos verre heuvlen
Strekt zich de stad in blond en rozig licht -
Ik wend mij om waar lachen klinkt en keuvlen:
Daar kust een knaap een blank en zoet gezicht.
Ik zie omlaag: in vaste en strenge perken
Sombert rondom een kom een herfstge tuin.…
Nacht aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.005 Aan het water staat een meisje
een jaar of vijftien, hooguit zestien
Diep weggezonken in gedachten
proeft ze de leegte om haar heen
Donkere haren hangen treurig
langs haar natte wangen
Ogen rood en opgezwollen
beschenen door het maanlicht
Woeste golven trekken haar aandacht
Lijken haar mee te willen nemen
terug naar de verre horizon.…
FABELDIER
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
608 Ik zamel mirre in, schorsen en kruiden
Ik heb vijf eeuwen lang moeten verdragen
Hoe leven zich versnelde na vertragen
Hoe kerkklokken oorlog en vrede luiden
Ik zag de wetenschap de dingen duiden
Ik zag de lege en de volle magen
Ik zag de bataljons hun levens wagen
Vereenzaming van vele verre bruiden
Mijn nest is af, ik ga het nu betreden…
MODERNE VRIENDSCHAP
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.233 Contact op afstand
Contact tussen twee
mensen
ik bedoel niet via
lenzen
gedachtes laten komen en
gevoelens
laten stromen, te strelen
wireless
zomaar zonder draadje
mailen met vriend(in)
of maatje
o, zo wonderlijk die
techniek
neemt alles voor je mee
dichtbij
ook over een verre zee
contact
kunnen blijven houden
vertrouwen…
Muze
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
732 Witte aangelijnde vlokken
Doorkruisen verre blauw
Traag wijkende naar verder
Zulk een gebaar
Maakt dat ik mijn gang aanschouw
Soms denk ik, ik ben klaar
Reeds moe van de dagen
Als ik vooruit in de verte staar
Ik vergeet ook het prille landschap
Dat vervaagt in een verleden gebaar
Witte aangelijnde vlokken
Verwarren in…