Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

wees je mijn geheime plekjes

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 796
ik ben je jochie we liepen hand in hand jij had de verre blik van weten en vooral vandaag om gisteren te vergeten ik stapte voor je uit wees je mijn geheime plekjes flapte er van alles uit je kuiste woorden als niet netjes maar ik groeide in je lach zag ineens het kind weer in je komen na een leven vol met stille dromen gestopt door…

gesloten dossier

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.778
de maanden daagden en de jaren weken het huisje aan de haven is niet meer geheim adres van menig Haagse heer de muren kunnen nu niet langer spreken de schimmen zijn gevlucht naar verre streken al wezen kwade vingers keer op keer en lispelden de tongen van weleer het spitten is een loze daad gebleken het is weer rustig in de oude buurt en…

Schimmel

gedicht
3.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 15.833
De grote zaal is leeg en in de haard dansen de vlammen Van de bedienden slechts hun verre fluisterstemmen Een ogenblik is alles stil een dood moment in tijd de neus gedrukt in het naar stof riekend trijp van de versleten canapé Naar buiten kijkend in de wintergrijze lucht een sledetocht met paarden over het landgoed van mijn…

W E D E R W I J V E N

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.703
Ze stuiven heinde en verre, en van malkaar gescheurd, in stressen van wijsterwaster vechtende, en verwaaide toveressen. -------------------------------------------- Laatste gedichten - 30/4/1897…

Haiku

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 914
Schitterende zon Hoog in de blauwe hemel Onze oude tijd Het vallende blad Dat vrolijk danst op de wind Op weg naar beneden Mooie regenboog Ik zie je soms heel even Kleuren zonder eind Verre horizon Met je mooie zonsopgang Waar is je einde?…
mira23 september 2003Lees meer >

Schilderswijk

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.336
palet is kleurrijker geworden vreemde tinten sluiten traag akkoorden het vlees van Rubens is geheel bedekt de Haagse school is overwegend zwart verdwenen is het bonte dialect met zware ziektes en de dood doorspekt het maakt in Zoetermeer een nieuwe start het licht van Rembrandt is er ver te zoeken al maakt de nachtwacht vele overuren verre…

Herfsttij

gedicht
3.8 met 38 stemmen aantal keer bekeken 17.104
Niets drijft makkelijker weg en lost op achter brede luchten, verre einders, dan woorden. Eens bedekten ze de velden, nu verdwenen in een en hetzelfde ogenblik. ----------------------------------------------------------------------- Uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…

De stille zee

hartenkreet
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.004
De volle maan verblind mijn ogen Weerspiegeld in de stille zee De hemel heeft mij voorgelogen Ik zweef slechts met de golven mee Het einde staat reeds in de sterren Voorspeld door toekomst en het lot Ik zie de golven al van verre De wind huilt zacht, ik bid tot God Verloren lig ik op het strand Eenzaam, koud, alleen...…
Esther Frenay27 november 2004Lees meer >

aarde wittend in een felle kou

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.456
donkere klanken de lange tocht van man en vrouw haar weeën komen en de melodie verhaalt van pijn er zal geen plaats meer in de herberg zijn een stal ontvangt het kindje de wiegeliedjes klinken fijn dieren neuriën een zacht refrein het koor verluidt zijn sterren de sopraan straalt beeldschoon Bethlehem een stem zingt koningen van verre…
wil melker15 december 2004Lees meer >

Brief

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 686
- Haar verre woorden nooit goed ingeschat.- Vandaag geen krant gekocht, maar wel geluisterd naar zwanen op het meer, naar wind die jaagt, naar klankrijm van een vrouw die vraagt of ik langskom in gedachten als het duistert.…
Zorro1 april 2007Lees meer >

Ik wil het overnieuw

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Naar verre landen, door de tijd. Ik wil samen gelukkig zijn. Ik wil je nooit meer kwijt. Hoe je lacht. Hoe je ligt. Het stond zo vast. Maar de situatie heeft het ontwricht. Nu plaats ik het allemaal terug. Ik wil samen met jou. Alle zeeën bevaren. Alle oorlogen bevechten. En gewoon samen zijn. Simpel samen zijn.…

groen<>blauw

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 873
verzot het laatste groen uit de verfpot in de droge bladeren wild en flets in de knop van bloei, die licht deinen het blauw niet verdragen, maar van verre spiegelen ze wiegen in een vaag huilen als wilden ze het snel weer kwijt in versleten blauw briefpapier in elk vel zit ook dat geel, en violet, en blauwe krijtjes in weggewassen tinten…
klaes30 mei 2008Lees meer >

Amsterdam

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 878
Amsterdam is de stad waar ik mijn eerste ontdekkingen deed op de fiets met een brief van mijn vader naar onbekende straatjes en duistere huizen, waar ik de nozems zag rennen voor de politie, de lucht zag veranderen, verliefd en verloren droomde over rusland, over verre reizen, waarvan ik steeds weer terug kwam om me door de oude grachten te…
Tatjana Das22 november 2006Lees meer >

Geen maaksel was 't van sterfelijke hand

poëzie
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.585
Geen maaksel was 't van sterfelijke hand: Wetenschap zelf, metalen integraal, Met vlammenkrans en gil van zegepraal, Stormde de trein door avondheideland: Eerst verre wolk van vuur en rook en zand, Afstekend tegen westelijk opaal - Voorbijgedonderd is de orkaan van staal, En steekt in 't oost de horizon in brand.…

Oorlog in Sebastopol

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Ik, ik was me verloren in de spiegel van haar verre woorden. Ik had een bad genomen En viool gespeeld. ---------------------------------------------------------------- (10 januari 1993; vertaald uit het Frans op 20 mei 2004)…

dag dag

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.039
kale licht een tijger sluipt verborgen achter strepen door het gras onzichtbaar als de vrouw die zich van top tot teen met waardigheid bekleedt en toch wordt nagefloten de kleine vogel in zijn kooi hij kan alleen maar zingen de ene na de andere triller jaar in jaar uit een vrolijk lied niet wetend dat ergens in een verre…
Beli9 januari 2006Lees meer >

Dag zonder

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.023
De zon verdwijnt terwijl het nog dag is verlaten de vertrekken van vertier flarden van voorbij die ik nu opvis vage restanten van verkoold plezier Het treurlied kent slechts de laagste bassen de fluiten schuilen in de schemering gestaalde naden niet meer te lassen alsof elk drijvend schip die dag verging Verre kusten bleken onbereikbaar…

Verkeersstromen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 902
De einder met de harteloze heg, scherppuntig op de ogen gericht, want onze verlossing moet zwaar bevochten; de blik standvastig naar de verre kim. Nergens liefde en haat zo vervlochten als op de brede multibaans straten, waar elk door eigen godvruchtige sim het ritsen aan anderen moet laten.…

Winteravond

poëzie
3.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.523
Tussen de nieuwe sneeuw en kille sterren tintelt de winterstilte, maanlicht schijnt eenzaam over het witte dorp; er deint mensengesprek hoog en helder van verre.…

vergankelijkheid 2

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 924
van goud maakt zich purend op de dood zogend aan de borsten van de glorie, gezuiverd in de mond van het leven 't ligt er aan banden in de palmen van de tijd vergankelijkheid het is een fluisteren op de lijn waar een mens niet gaan kan 't is als het blootvoets breken van het barre metaal daar ginds, houdt iets de adem in in die verre…

Veel dichter kan je niet komen ...

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 531
Mijn man verliest zich al te vaak in woorden Als dichter zoekend naar de juiste stijl Terwijl ‘k plagend met hem de vloer aandweil Ontaardt dit soms in valse slotakkoorden Dit is zijn lied, dat mij nooit toebehoorde Zijn plek, zijn plaats waar ik geen poos verwijl Voor dromen ga ik nimmer voor de bijl Voor mij geen verre onbekende oorden…

Vogels

gedicht
2.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.696
Zeevaarders willen altijd vogels; dodo's groter dan pingewijnen, de bonte vogels, pootloos vliegend, die men nooit zien zal voor hun doodval, en papegaaien, papegaaien, het vlagvertoon van verre landen.…
L.Th. Lehmann19 september 2010Lees meer >

Juichkreten

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.887
Juichkreten Jij bent de muziek van dat verre land op zoek naar een nieuw thuis gevoel. De weg die je volgt is vol gelach en juichkreten. Je zachte lieve stem bonst de hele dag in het hart van mijn geliefde. Jij bent een en al bedrijvigheid zoals de zeegolfjes die bewegen in diep stilte.…

Het verlangen naar een blauwere hemel

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 987
Langs verre horizonten glijden hongerige ogen als zwemmende vissen Ze zoeken taal en tekens in zwijgzame natuurwetten zoals het cirkelen van vogels rond kalende bomen die hun takken in ijl luchtruim wortelen zonder houvast De naam die in de verweerde bast gekerfd staat is slechts nog een adem die over mijn lippen struikelt Het…

TOT TRANEN KWAMEN

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 808
In mijn hart klonk steeds het lied van het meisje dat ik zo beminde Over liggen tussen ‘t ruisend riet waar het lief ons zeer verblindde In mijn hart klonk zacht een lied van de dagen zo bomvol dromen Over dagen in het verre verschiet vol beekjes die er zacht stromen In mijn hart klonk een teder lied van ‘t lief dat mijn hart bewoont Hoe…

DE TERRASSEN VAN MEUDON

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.162
De lucht is stil: op eindloos verre heuvlen Strekt zich de stad in blond en rozig licht - Ik wend mij om waar lachen klinkt en keuvlen: Daar kust een knaap een blank en zoet gezicht. Ik zie omlaag: in vaste en strenge perken Sombert rondom een kom een herfstge tuin.…

Nacht aan zee

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Aan het water staat een meisje een jaar of vijftien, hooguit zestien Diep weggezonken in gedachten proeft ze de leegte om haar heen Donkere haren hangen treurig langs haar natte wangen Ogen rood en opgezwollen beschenen door het maanlicht Woeste golven trekken haar aandacht Lijken haar mee te willen nemen terug naar de verre horizon.…

FABELDIER

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Ik zamel mirre in, schorsen en kruiden Ik heb vijf eeuwen lang moeten verdragen Hoe leven zich versnelde na vertragen Hoe kerkklokken oorlog en vrede luiden Ik zag de wetenschap de dingen duiden Ik zag de lege en de volle magen Ik zag de bataljons hun levens wagen Vereenzaming van vele verre bruiden Mijn nest is af, ik ga het nu betreden…

MODERNE VRIENDSCHAP

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Contact op afstand Contact tussen twee mensen ik bedoel niet via lenzen gedachtes laten komen en gevoelens laten stromen, te strelen wireless zomaar zonder draadje mailen met vriend(in) of maatje o, zo wonderlijk die techniek neemt alles voor je mee dichtbij ook over een verre zee contact kunnen blijven houden vertrouwen…

Muze

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 732
Witte aangelijnde vlokken Doorkruisen verre blauw Traag wijkende naar verder Zulk een gebaar Maakt dat ik mijn gang aanschouw Soms denk ik, ik ben klaar Reeds moe van de dagen Als ik vooruit in de verte staar Ik vergeet ook het prille landschap Dat vervaagt in een verleden gebaar Witte aangelijnde vlokken Verwarren in…