3724 resultaten.
Zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
669 Golven vormen
het oppervlak
van klotsen en geschitter.
Onderdak voor het paradijs,
zachtgroen en diep,
zout-bitter.
Hier breng ik graag
momenten door,
slechts door mijzelf begrepen,
terwijl ver boven ik het klotsen hoor
van de passerende schepen.…
Angst voor het verleden
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.751 Zijn handen voor zijn oren
Lippen vormen
Een geluidloze schreeuw
Hij heeft zichzelf verloren
In de leemtes van de tijd
Struinend door zijn
Labyrint van gevoelens
Ontmoet hij vage klanken
Van weggestopte emoties
In een vorig leven
Geen toekomst ziet hij
Maar schaduwen uit
Een ver verleden
Die hem pijnigen
Als een foltering zo hard…
Tanden in tijd
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
795 schittert ontstaan
in licht van verlangen
opent een mond
witte kristallen
gloren daarin
sprankjes hoop
passen en meten
een hechtere vorm
gedragen in de verorberkom
tot op zonnewende kaatst
het licht in lach
over
en weer
buigt een prisma verleden tijd
keert witschijn om
in eindigheid
vlakken getuigen van slijt
in gele…
vandaag geen gedicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
629 er is geen woord voor
dat gevoel dat
zuigt en zuigt tot
alles leeg en leger is
dode letters op een rij
q w e r t y u i o p
a s d f g h j k l
z x c v b n m
er is geen woord dat
vormen wil…
mijn poëzie zwemt in het abnormale
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
716 mijn poëzie zwemt in het abnormale
gegrift in vernieuwende drift
in een wereld van louter plezier
schuurt het zelfs de teerste huid
ik spel woorden in dagen met lange passen
routineus ontdekkend in onrust
woordstrelingen in het nog onbekende
die geuren vormen in het onverklaarbare
met al mijn vermogen en bescheiden talent
maar in onverdroten…
Visite
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
3.081 Je beter voordoen is een vorm van verbergen.
Alles moest anders voor de visite.
Catharsis. Heiliging. Grote schoonmaak
van het eigen zijn. Oh, imago
opgepoetst, uitgeschonken, ingeschonken,
geproost. Op wie? Aan tafel zaten wij
als gasten op bezoek bij onszelf.…
jouw lichaam is meer dame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
675 je koos voor rood
omdat je blond
wat dommer vond
het hoorde bij onstuimigheid
maakte je apart en paste
bij het wilde bonzen van je hart
je ogen worden groener
je huid is licht en altijd
breekt een glimlach je gezicht
je lippen hebben het fluweel van rozen
ze vormen woorden maar
zijn eigenlijk geschapen om te kozen
jouw lichaam is…
Graancirkel.
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.344 kunst van verlichte zielen
in gewas,zand en sneeuw
hoe mooi schijnt de zon
op het omgebogen graan
in het gouden landschap
je ontstaan is verstopt
in wonderlijke licht magie
ik vlieg over je heen
aanschouw de geometrie
in zijn prachtige vormen
ik wacht op een teken
vanuit jouw schepping
de geheime boodschap
in wiskundig denken…
Jouw sneeuwse pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
589 je groeide zacht
bloeide in stilte
op bomen en wegen
jouw sneeuwse pracht
zacht dalend in
duizenden vormen elkaar
ontmoetend begroetend
in de avond en nacht
haakte tot
kristallijnen maar
mocht in de zon je
bloem niet meer schijnen
het wit is vervaald
verdwaald in kleurloosheid
van water ooit zal jouw pracht
weer gestadig dalen…
Pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Tijdloos is iedere vorm van gevoel
al is het niet zoals je het had gewild
ook al wist je hoe het wel kan zijn
het tij kan nog altijd voor je keren
als je tijd de ruimte geeft.
Je hart kan slechts kloppen
voor hetgeen dat jou vreugde geeft
wetende dat elke geschiedenis
nooit vergeten kan worden
maar niet altijd tot vreugde leidt.…
Uit een voorbije droom
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
765 zacht geeft grijs
contouren prijs
nog kleurt het licht
geen perspectief
traag kolkt stoom uit
een voorbije droom
ze waren weg
verdwenen in nevelen
van verloren tijd
ik was ze kwijt had geen
besef van liefde in een
troosteloze gelijkvormigheid
met blote handen
streel ik nu de vormen
uit vervlogen tijd
voel in warmte weer de
kleuren…
houdbaarheid van woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 destijds heb ik eens een portie
rijpe woorden in weckpotten gestopt
ik hoopte op deze wijze nog wat
lyrische versjes voor later te bewaren
doch er sloop waarschijnlijk
een vorm van bederf in de potten
(wellicht lekten de afsluitringen)
zodat de inhoud aan versheid
duidelijk te wensen overliet...…
Haal-baar
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
746 uit mijn diffuus verleden
paar ik nu beelden aan muziek
de schoonheid aan ontroering
leg ze bezonnen in het heden vast
hoewel verbluft over de keus
van mijn zo korzelig geheugen
verbaasd dat het verborgen heimwee
zich willekeurig mengt
met dat wat weemoed was
herinner jij je nog
dat je me vroeg naar het verschil
tussen die vormen van…
In het diepste rood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 heb je hart
getekend op papier
maar kon het toch
niet kloppend krijgen
geschilderd op het doek
de kleuren in het diepste
rood gevangen helaas de verf
bleef aan mijn penselen hangen
de vorm gebeeldhouwd
in het hardste steen echter
ook met schuren en polijsten
kon ik het juiste ritme niet bereiken
uiteindelijk heb jij
je hart aan mij…
Balkenendes choice
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
590 Na eindeloos gesteggel over normen
Veel ruzies en steeds wantrouwen naar Bos
Lijkt onze natie straks toch weer de klos
Als hij opnieuw een kabinet gaat vormen
Maar wie ’t vertrouwen weigert te verliezen
Mag daar natuurlijk toch voor blijven kiezen
…na veel geruzie is ook het vierde kabinet Balkende gevallen.…
Stroomlijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Passie is de kracht der bestaan
Mijn weg, kronkelend, laat mij hem begaan
Zwart is de kudde, wit is mijn licht
Los van alles op het wit gericht
Het morrende zwart wil ik niet verstaan
Die stenen, geslepen door de stroming
Hun eigen vorm allang vergaan
Meegesleurd, geen passie geen gevoel
Zwoegend en zwetend zonder doel
Langzaam afgeschaafd…
Verdriet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.031 het blijft bij ons wat eens
in kwaadheid werd neergegooid
wanneer niemand de moed vindt
om ook maar iets van vroeger op te rapen
ze doen of alles gewoon is
maar dat is het absoluut niet
de schakels van het verleden
vormen een ketting die tegenhoudt
maar ook één die niet af te breken valt
daarom kan ik enkel het raam openen
om zonlicht…
Welkom bij Vette Vletten 2009 - 2010
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.437 De kunst boten te bouwen houdt stand
Op Sail voeren ze op hun eigen lelievlet
Buig en las platen dolpotten en ‘t spant
Ja de kunst boten te bouwen houdt stand
Met de middennaad pas laatst ingebrand
Voor de V-vorm in de vlet uit het pakket
Houdt de kunst boten te bouwen stand
Met Vmbo’ers bij Sail op hun lelievlet…
Herfstkunde
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
873 De nacht ademt
de zware lucht van herfstbladeren
ik bewoon de overkoepelende vorm van taalfilosofie
met uitzicht over de binnenterreinen van de fantasie
ik verdiep me in de wijsgerige bestudering
van taalverschijnselen
ik ben transcendentaal
doe zowel aan vervreemding als aan jongleren
ik ben mij bewust van het vitalisme
van mijn angsten…
choose your own exit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
509 in je schoot en
geef me over aan de
wanhoop die ik voel
Ik wéét welke keuze
ik moet maken maar
angst en onzekerheid overheersen
mijn daadkracht
Vertrouwen mag groeien en
stilletjes word ik geraakt
door jouw wijsheid
Ik voel een kracht
die mij laat uit stijgen boven
mijn kleinheid
en mij één maakt met
mijn oorspronkelijke vorm…
nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
675 ik zie een schip
voorbij mijn raam varen
beelden
van toen ik zes was
drijven doorheen tijd en zeewind
een verloren ziel helt
over moeders en dochters
en wie niet zien kan
zij, op het dek, verliest; er liggen
stenen, straks of later zal ik woorden
vinden
om vorm te geven
aan het schreeuwen
het is nooit van mij alleen:
het…
Raam bij nacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 De einder
Is onderweg naar jou
Jij die denkt aan de vorm
De inhoud van niets
Dat nog op een'gerlei
Wijze er iets toe doet
Wat dit betreft beheerst
De leegte ons iets
Dat zij bedroefd om mij
Haar mooi' lach doet klinken
Daar versteende tranen
Als kogels hun weg
Banen door het verschil
Tussen ons; jou en mij
*Mijn geliefde…
Uit weerbarstig steen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 niet alles wat
uit vingers vloeit
is schone kunst
jouw lijn en vorm
met bloed gehouwen
uit weerbarstig steen
krijgt van de criticus
de grauw en snauw
waar moet dat heen
je dicht een tekst
hebt ziel en zaligheid
er in gelegd
maar slaat niet aan
gaat naar de maan
als vlieger zonder touw
strijk maar de veren
van de heren recensenten…
vloeipapier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
413 (schrijverslusten buigen mooie letters
slechts gerangschikt rond de vorm van geesteskinderen)
in het nevelmeer van nu verandert niets
er drijven woorden over, tot de oevers
van vandaag
overal krult leven rond de grip op alle dingen
in veranderingen schuilt mijn glimlach
warmer
nu een bloem haar zachte blaadjes beurt
de herfst verkleurt…
Groeten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 De burgemeester hecht aan goede vormen,
Hij tolereert geen hufterig gedrag:
"Je zegt elkaar op straat gewoon gedag,
Dat is een zaak van waarden en van normen".
En zijn er toch twee die elkaar niet moeten,
Dan doen ze aan elkaar vooral de groeten.…
GELUK!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.701 kan ik herinnerend doorgeven
en vormen leven en dood
een onlosmakelijk geheel
En dat geheel voelt
een beetje als…geluk!…
Kleuren die ontdooiden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
563 een kleine lente
ontspon zich
in jouw wintercocon
zon wikkelde
de draden af
die schaduw gaven
zacht ontwaakten
maanden slapen
in het eerste licht
dat vorm gaf
in het strekken
van nieuw leven
zag je vleugels
strak ontplooien
kleuren die ontdooiden
je koos als regenboog
een fladderende vlucht
vrij in helder blauwe lucht…
Gekleed in naturel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 ik zie je staan
maar in het naderen
wijk jij steeds meer
van mij vandaan
je kleurt helder
in het grijs van
niet geziene vormen
eenvoud kent zijn prijs
waar anderen
woekeren met talenten
bloei jij doorschijnend fel
slechts gekleed in naturel
jij bent voor mij een
nimf in onbereikbaarheid
alleen schoonheid kent als
hoogste trede…
Zinloos en hoopvol
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Vormloosheid vormen we.
Met hoofd, hart en handen.
Met stenen bouwen we.
Met woorden dichten we.
Met noten componeren we.
Wij mensen.
Liefdevol en zinvol.
Hoopvol.
Zeer hoopvol is dat.…
spekstenen muur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 Mijn besluit tekent vaste vormen
op de spekstenen muur
geen hoera maar boekenkunst
legt de twijfel naast de bladwijzer
ben geen archief van oude woorden
maar een lei met vage vegen
doch is er het zwijgen die mijn jeugd
krast op de voegen van de oude kansel
Het zou nu morgen moeten wezen
maar vandaag wil niet verdwijnen
hoe kan…