2581 resultaten.
Beschreven leven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
529 wel geestelijk vertrokken
heb mijn hersens afgesloten
voor de verlokkingen
van deze maatschappij
zij kunnen er niet meer bij
hoop rust
te vinden in een
opnieuw beginnen door
loslaten en verwerken
fundamenten inspecteren
duurzaamheid proberen
een structurele opbouw
van een filosofisch perspectief
met bijhorende temporelen
alles leek…
Wereld zonder jou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 wij hebben gezwaaid
elkaar de hand
laten zien die wij
zo graag wilden geven
maar tussen ons is
de afstand gebleven
ik zag je stappen
hoorde de finaliteit
in het geluid van
je hakken dat
verder droeg in een
wereld zonder jou
je draalde
heel even leek om
te keren maar door
gedachten gedreven
volgde je het pad
steeds verder van…
Valse strikken
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
564 mag ik jouw
zachte warmte
van het wiegen
als medicijn
tegen pijn van
liegen en bedrog
de volledige
overgave van een
niet te dragen last
die alles blokkeert
wat misschien
ooit van waarde was
in samen
spinnen wij
de stukjes wol
selecteren op kleur
van het patroon
dat heling belooft
maken alle
draden die ooit
gebondenheid
leken…
Het grote 5g tapijt
netgedicht
3.7 met 526 stemmen
467 zij rolden
haar snel uit
het grote 5g tapijt
snelheid en geluid
alleen nog met
publieke ruis
in strak zender
en antenneframe
leek de stad
een stalen bos
maar de co2 uitstoot
bleek een grote flop
straling bereikte
grote hoogte omdat
wij steeds scherper
wilden kijken ook
diepte bracht ons
onbekende ziektes
hopelijk zijn die…
Zinderende warmte
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
465 Het is een geluk dat de boomrijke plekken
voor ons passanten nog wat schaduw en luwte lekken.…
De horizon dichtbij
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
404 je leunde
op de stok
voeten in de klei
keek blij met
overwinnaarsblik
en lachte de
horizon dichtbij
de grootste hobbels
zijn genomen na
een lock down
die erger was en
langer duurde
dan in de dromen
van je levendige geest
het is je gelukt
dat wat zo voor
de hand leek te liggen
ook binnen ambtelijke
kaders vast te prikken
in vrijheid…
Je eerste duik
netgedicht
5.0 met 99 stemmen
441 jij hebt mij
je hand gegeven
die even boven een
blauw witte golf
leek te zweven
glinsterend
applaudisseerden
rollers in opkomende
vloed hun verfrissing
in zomerse gloed
jij rende lange
passen vol courage in
nog onbekend gebied
ik kende de diepe kou
die je zo niet ziet
je lachte om mijn
voorzichtigheid ik
genoot mateloos…
Overleden lijden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
475 Wanneer we los moeten laten,
hetgeen verankerd leek.
Wanneer tranen vloeien,
Lijden overlijdt.
Er volgen dagen vol van vreugde,
wanneer er hemels open breken.
Ons vertrouwen groeit.
Tranen vloeien weer.
Van liefde en geluk.
Het worden levens vol van liefde,
wanneer we de bronnen vinden,
die ons verdrietig maken.…
Aktion T4 Brander
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 hij stuurde foto’s
van zijn carrière switch
snapshots in zwart-wit
witgepleisterde
barakken leken op
Tiroler huisjes
namen dragend als
Gottes Heimat en Schwalbennest
aangeharkte tuintjes
op de achtergrond
dwangarbeiders figuranten
in burgerkleding
aan de horizon
torenden in de verte
twee grauwe grijpers
een witte schoorsteen…
griezeling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
463 u lacht
eng hard
betreffende uw
collega's maar
vertrouwen doe
ik u
zeker niet
u beschuldigd
hen voor
alles u
haalt voordeel
uit andermans
zorgen en
verdriet
gaandeweg even
terug naar
de jaren
1930 mensen
zonder werk
nog perspectief
toen zagen
ook de
opstokers hun
kans waren
zeer vals
zij leken
zo meegaand
innemend…
In zevende hemels
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 jij had
je handen vol
aan een wereld
die je steeds
ontglipte
dichtbij en
toch niet
aaibaar omdat
je het echte
contact miste
daar waar geven
drempelloos
opende leek
buiten te
verschuiven
was binnen komen
iets dat enkel
gebeurde in het
eindeloos emotioneel
van lieve dromen
de haalbare
weg van warme
huid en vochtige
lippen…
Teveel hoop
netgedicht
1.0 met 348 stemmen
736 enige grip
zonder slagen
ze bedaren
in samen door
de somberte
weg te zingen
op het pad dat
een stem in het
donker beschijnt
waar handen
tassen pakken
van het strand
zonder elkaar
aan te kijken
want contact
is de ziel zien
die met angst
en wanhoop een
geweldspsychose
ontwikkelt nog
zonder vuist
enkel gescheld
een gammel
lekke…
Beau's soir
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 *
Gun ons de lol, ach laten we het vieren
Als was 't een onvoltooide symfonie
De negende, geen carnaval der dieren
Maar iets als ariadnes evenknie
Een draad waaraan geen einde leek te komen
tot ook háár wezen opging in het niets
van syllaben, antennes aan de bomen…
in herinnering Boudewijn Buch
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
570 dichters zijn reizigers door het
vreemde landschap dat leven heet
neem de dichter Boudewijn Buch
van hem kennen wij z'n passie
voor dode dichters en verre reizen
tijdens zijn reizen naar verre oorden
raakte hij zo dikwijls in extase
dat het bijna besmettelijk leek
het flirten met de dood en het
onvermijdelijke sterven koesteren
als een…
MET PASEN IN ZICHT
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
545 Je voorhoofd moeder voelde koud
Toch heb ik het een kus gegeven
Je schonk drie kinderen het leven
Werd tweeënnegentig jaar oud
Kleurrijke bloemen op je kist
We waren allen aangeslagen
Ik hoorde ademen bij vlagen
Terwijl ik heus wel beter wist
Het leek alsof je zo maar weer
-Je wilde nog niet weg van aarde
Je voelde je geen hoogbejaarde…
Het staat in de sterren geschreven
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
337 Ik werd rijk, zo leek het leven,
elk pad dat ik koos werd zacht.
Ik voelde geluk in de liefde,
als een zon die voor mij lacht.
Geen ziekte kon mij raken,
geen zorg kwam nog dichtbij.
Ik liep door gouden dagen,
En alles voelde licht en vrij.
Het stond in de sterren geschreven,
een toekomst zonder pijn of strijd.…
Bij het beekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Zij plengde vele zoute tranen,
Die neervallen in 't beekje,
Die noch zouter noch voller
Met water leek, onverschillig
Voort stroomde naar de verte,
Voorbij haar omfloersde blik,
Niemand die haar schreien
Merkte, geen troost of medelij,
Langzaam versluiert het duister,
Dat zij als ’n schim verdwijnt,
Alleen ’n zachte plons verraadt,
’…
Zonder macht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
36 Het leek een droom van louter strijd,
maar zonder winnaar, zonder ziel.
Verloren in de eeuwigheid,
tot ik de duivel overviel.
Geen vuur of hoorns die ik daar zag,
zijn wezen bleek verbazend zacht.
Als watten, schuim en lichte lucht,
die teder in de leegte wacht.…
Na het uur van de Wolf
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.450 Een sterke vrouw zag ik met mooie krullen
Die ooit op zijn moeder leek
Ogen donkerblauw en week
En hem zag ik oeverloos lullen
Een intellectuele kleuter
Die ooit een verlaten baby wist te zijn
En zij droeg de gevolgen en de last
Van zijn gedragingen en een kind van hem
En hem zag ik schaamteloos verhullen
Zijn innerlijke schade van zijn…
Paljas Palissade
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
2.080 Verkondigd reeds op tientallen pleinen
Uiteindelijk leek het alsof ze bezweek
Hij bleef dansen naar de pijpen van----
---.…
BALLADE VAN DE WACHTKAMER
hartenkreet
4.9 met 32 stemmen
1.548 Het leek in aanvang niet catastrofaal
maar weldra bleek de ernst der situatie,
de vraag klonk, met gepaste intonatie:
“Is er misschien een dokter in de zaal ?”
In kleine kring, maar ook op groter schaal
zien wij het blinde lot de mensheid treffen
hetgeen ons somber peinzend doet beseffen:
wij zijn een prooi van ongeluk en kwaal.…
Oude Ed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
944 Het ontbrak hem aan wilde manen,arm Edje
Die vreemde beharing rond zijn nek :
het leek nog het meest op een verwaaid toupetje
En de ranke evenknie van Bonfire
was ie zeker nie
Men noemde Edjes wei en stal
Weleens schertsend Papendal
Met de gratie van verweerd elastiek
Bewoog hij zich voort op zijn kromme pootjes
Als waren het zijn laatste…
De bijenkorf deel 2
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
420 op het plein leek alles
weer redelijk onder controlle
ook de persmuskieten werden
op afstand gehouden
de paniek bleef onverminderd
omdat niemand wist hoe en waarom
een ontmoeting met de korf
een korte info uitwisseling..…
Toen de Storm Gingen Liggen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
876 Alles leek nep, alsof onze vriendschap een leugen was geweest,
Ik smeet de deur dicht, zocht de schuld bij jou het allermeest.
Ik wiste je uit mijn dagen, we spraken nooit meer één woord,
De vriendschap die onbreekbaar leek, werd in één klap vermoord.…
tastbaar nog in bijna raken
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.034 ik doe mijn ogen dicht
na de klap in mijn gezicht
voor jouw dood zijn geen woorden
ik had de lente thuis gebracht
met kleur en geur op je gewacht
het komend weekend in mijn lach
nu sprokkel ik naar kracht
zoek verbijsterd naar een
voorjaar dat niet mag
na een lange winter dromen
leek eindelijk de zomer aan te komen
voortijdig breekt…
Seemann
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.506 Kinderstemmen, opgetogen,
prikken de reddingsboten lek.
Van het varen moe legt de zeeman zich neer
bij het leven op het land
en tilt de kinderen door de branding heen
op alweer hetzelfde strand.…
De rode draad.
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.959 Dat leek zo, tot vandaag,
als door een toeval
(bestaat niet toch)
kwamen we elkaar weer tegen,
of we gisteren,
nee vorige week,
nog aan de telefoon hingen.
Je zei 't zelf, als een rode draad
loopt 't door ons leven,
we komen elkaar hoe dan ook
toch steeds weer tegen.
We hernieuwen opnieuw,
starten met een nieuwe
rode draad.…
Afscheid van mijn Jeugd.
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.885 hebben bijgestaan
In woord en geschrift
Het staat voor altijd
In mijn geheugen
Gegrift
De jeugd
heeft de toekomst
Is vaak gezegd
Hoe die eruit ziet
wordt niet uitgelegd
Kijk ik naar de jeugd
van vandaag de dag
Dan zie je verschillen
van dag en nacht
Dat heeft te maken
met waarin je bent
groot gebracht
In mijn jeugd
leek…
De Tijd staat stil
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.123 de tijd leek even stil te staan
en zo zijn eigen weg te gaan
een vlaag..
ik zie je staan
en jouw weg gaan
ik wil je zien
wil met je mee
en bovendien
wij met zijn twee..
de tijd zal nog eens blijven staan...
...zullen we naar Rome gaan?…
augustus
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.236 de leegte die kil langs je heen leek te staren
werd zo nu en dan ongrijpbaar
je liet je schrikken
geen moment
zou zij weer spreken
ook maar bewegen
haar bed werd warmte onthouden
voorzichtig opende je een la naast haar lichaam
en sloop je door herinneringen
die niet zouden blijven liggen
zoals je moeder
zoals toen, daar
toen je zussen…