4357 resultaten.
Jammerklacht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 ZIE ze
rennen naar
het bontvriendelijk
buitenland
landgenoten dit
klopt weer
van geen
kant
wij dierenliefhebbers/sters
streden hard
tegen bont
vergeten zeker
bent u/jij hoe
lelijk het
op jouw
jas stond
nu nog
steeds trots
op die
bontkraag gemaakt
door dierenbeulen
doorzettend deze
dramajas te
dragen
DIKKEFOEI toch…
Tweede klas
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
582 het was
tweede klas
maar meer kon
ik echt niet vragen
stralende ontvangst
met warme lach
bloemen fleurig
net geplukt in de kas
blijheid
recht uit het hart
dus weg met het
etiket tweede klas
het is iets
dat niet meer past
in de maatschappij
die wij dragen vandaag
een relikwie
uit rangen en standen
wij kiezen voor stranden…
Hoe heet je?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Ik heb mijn naam geschreven
Vrijwillig, haastig, sierlijk, routineus, trots
Gedwongen ook
Onder vele mails, aktes, contracten, petities en protest
Vele jaren lang
Getekend met de hand
Die jou heeft opgepakt
Boven het hoofd heeft gehouden
Het leven heeft ingeduwd
Heeft vastgepakt en heeft losgelaten
Draag, bewaar mijn naam
Zonder naam is het…
LAIS CLXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 Zij zal geen rouw meer hoeven dragen,
zij is als git in het, als hel in haar.
‘Zie’, zegt het, ‘hoe sterk ik het verbouw:
elk woord van het wordt recht en vast en echt,
ik brand in elk lijf de letters van mijn trouw’.
Het is orgie van leugen in ’t gevecht.…
Wodka in zijn hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 in mijn gedachten nog naast mij
nadat hij me genomen heeft
in de stank van zijn adem
en de strop van zijn hand
om mijn nek
Mijn lief snurkt met tranen
in zijn ogen, en wodka
in zijn hart
I sta op en ga
weg uit mijn hel hier
wensend dat hij een tijger was
wetend dat ik een panter ben
en als ik ergens strepen had
zou ik ze fier dragen…
Fatalisme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 zacht speelde
lucht met
de laatste vlucht
witte wolken
raasde schaduw
in contrast met
grote snelheid
langs de aarde
zonder te
vertragen
alleen door
donker te dragen
mensen waren niet
bang hadden door
fatalisme al een
hang naar destructie
er was al teveel
gebeurd dat
onverklaarbaar
was gebleken
nog nooit hadden
zij…
De leegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Ochtendlicht zoekt aarzelend
jouw onbeslapen kussen
op het koude bed
de trap zwijgt de vertrouwde
voetstap die zijn treden
niet meer dragen
en
de woonkamer benauwt
de enorme lege stoel
zo troost'loos is ons huis
waar niemand meer
jouw koffie drinkt
och lief
het is zo stil op aarde
nu jouw stem er niet meer klinkt…
Kerstboom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
695 Vanuit jouw perspectief
is de boom te groot,
of het lichtsnoer te kort
Maar mij is die boom
hoe dan ook lief,
hoeveel lichtjes hij
ook mag dragen
En het kerstlicht waar ik
zo vaak van droom,
hangt sowieso niet
in een boom,
en schijnt ook veel langer
dan twee dagen
Ik ben meer op zoek naar
het licht in de mensen
Het licht dat helpt…
avondmist
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
267 wie rust wil kennen
moet eerst verdwijnen in arbeid
in het zachte ritme
van herhalen en dragen
handen die langzaam
hun eigen gewicht vergeten
de dag die zich uitstrekt
tot hij oplost in licht
en pas wanneer alles
is neergelegd zonder haast
wanneer zelfs het verlangen
niet meer spreekt
komt zij
rust
als een dunne avondmist…
Ween ik?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
312 van huilen naar helen
van breken in delen
van vallen naar staan
weer verder gaan
van mijn tranen die
spreken
naar stilte die heelt
waar niets meer hoeft
maar alles nog leeft
van huilen naar hopen
naar lichter misschien
een weg die zich
opent
welke ik weer kan zien
van het donker naar dagen
van dragen naar zijn
van huilen, heel even…
GEVULD GEMOED...
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
137 wanneer de oude dichter uit
eigen werk voor wil dragen
schiet hij zo vaak vol
met een snik in zijn stem
en de traanbuis boordevol
gevuld met zware tranen
is de emotie hem de baas
wellicht is het beter dat hij
zich bij het schrijven houdt
want op het zo geduldige papier
komen zijn woorden het allerbeste
uit de verf en kiest hij daar…
Klatergoud
hartenkreet
4.1 met 58 stemmen
1.827 Als een schaduw volg je mij
Ik voel je dicht tegen me aan
Draag je mee en houd je vast
Ik kan je maar niet laten gaan
Als een visioen vol verlangen
Zweef jij zomaar om mij heen
Verstrikt geraakt in mijn hart
Licht van liefde zwaar als steen
Als in een waas ruik ik je geur
Heerlijk zoet en zo vertrouwd
Zo dicht bij mij en toch alleen
Verloren…
Les Pieux
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.128 ik wil niet weg
voeten hebben
wortel geschoten
in het losse zand
dat als strand
schelpen als juwelen
verbergt
ik kan niet weg
handen dragen
verwarmde stenen
in elke kleur
de wind geeft geur
de zon is baken
is leven
ik moet niet weg
ogen kijken
oneindig ver
mijn huid proeft zout
hier word ik oud
wil ik blijven
met jou…
overspoel mijn hart
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.561 verhoopte dromen
ooit worden ze waar
in zacht verlangen
vinden zij elkaar
vloeien samen
in zeeën vol liefde
stormen dragen
golven van geluk
waar hoop in dromen
harten overspoelt
een zee van liefde
stormen bedaart
vervult mijn verlangen
kleurrijke dagen
waar bij elk afscheid
golven huilen…
gevoelens
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.694 tegelijkertijd zo beangstigend
Mijn ziel zwemt erin
gevangen in een wereld van vormloosheid
De wereld kent geen einde
alleen een steile afdaling
Veel onnatuurlijke mensen waden rond
en plegen wandaden tegen de goden
Ik ben het verleden dat je komt kwellen
Je diepste nachtmerrie is niet altijd wat je droomt
Moge de vleugels der vrijheid
je dragen…
laat je mij dan gaan?
netgedicht
4.4 met 593 stemmen
58.137 als ik de pijn
niet meer kan dragen
en mijn ogen
het jou vragen...
laat je mij dan gaan?
als mijn lichaam
van mijn geest verliest
en mijn verstand
voor slapen kiest...
laat je mij dan gaan?
als mijn handen
niets meer schrijven
en de stiltes
langer blijven...
laat je mij dan gaan?…
als
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
2.227 ik zal je woorden huilen
je tranen schrijven
je ogen kussen
ik zal je laten schuilen
je warm wrijven
je vuren blussen
ik zal je lippen strelen
je hart bewaken
je handen wassen
ik zal je lakens delen
je zuchten slaken
je lichaam passen
ik zal je laten dromen
je ziel beroeren
je lasten dragen
ik zal je angsten tomen
me niet verroeren…
Flipje, de vader en de tuinman
poëzie
3.3 met 16 stemmen
7.120 De tuinman:
Een boom, die al te veel moet dragen,
Verliest zijn kracht,
Ook zou de vrucht zo niet behagen,
Als gij verwacht.
Uw vader heeft graag goede peren!
De vader:
't Is wel gezegd:
En 't deel van die te veel begeren
Is doorgaans slecht.…
Onzeker
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.560 Veel leed draag ik met mij mee,
voor jou nooit geheim gehouden,
toch ben je veel om mij gaan geven,
ben je mij gaan vertrouwen.
Waarom kan je jezelf dan toch niet geven,
toch mijn onzekerheden die ik meedraag,
vertel het me dan gewoon,
Waar zit jij toch mee in je maag?…
naamloos
netgedicht
3.3 met 34 stemmen
844 mijn mantel sleept de stilte mee
in slordig zwart, meebuigend
op de rand van je nagel
ik heb de dag niet gehoord
en de nacht wijzigt niets
ook niet de dubbele huid
mijn woorden te kort
het vlees te rauw
om te dragen op je borst
jij vreet je vol met splinters
en wormen uit mijn mond
die me hongerloos tot
zwijgen brengen
ik…
Troosteloos
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.823 Ten ergste helt ons eigen baan:
Saam lijden bleef geen saam dragen...
Doodmoe vindt ons het licht bij 't dagen,
En levensmoe bij 't ondergaan.…
je haren plukten hemel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
951 ik heb je
profiel weer gezien
je haren plukten hemel
de kleur kon ik door
tegenlicht niet goed bekijken
je stem klonk zacht
ik zag het paradijs
opbloeien en je ogen
groeiden bloemen die ik
nog niet plukken mocht
nog winteren we door
feesten trage dagen
maar je blikken dragen
al een kleur die lente opent
in een nieuwe pas…
Even, voor een eeuw
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
753 rusteloos
beweegt mijn adem
ergens laag boven
de grond
of is het mijn stem
die niet meer
bestaat
omdat ik zwijg
onder natte rouwkransen
van gras en water
te vroeg komt
elk geluid, als hagel
op getelde uren
alsof duizend nachten
drukken op het landschap
van één dag
ingezwachteld
onafgebroken stil
draag ik
de transparante…
Watervleugels
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.558 Als een tovenaar van brandend licht
valt zijn mantel van behagen
zachtjes, als een zeemeermin
die golfjes opstuwt met haar vin
om mij te helpen mijn gezicht
over de zoute zee te dragen
Waar ik blijven zal de volle dagen
volle dagen ver van land
denkend aan wat stond geschreven
vleugels heb je maar voor even
en dat bleek toen woeste kragen…
Wil je alsjeblieft
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
5.095 Wil je me alsjeblieft troosten
En mijn woede verjagen
Want als je dit allemaal voor me doet
Zal ik je op handen dragen.…
Zilverlicht
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
1.309 Ik droom de dag
vol mooie geuren
Draag verlangens
door open deuren
Ik open mijn hart
voel en heb zo lief
Koester de liefde
zwevend soms naïef
Ik bloei en ik groei
vang zonnestralen
Glinster als zilverlicht
wil in warmte dwalen
Ik ben zwak en sterk
wil krijgen zal geven
Een ziel vol emoties
vervuld van......leven…
economisch handelen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
903 De juiste visie
Als het kind in mij rust
met het doel dat inzicht
het water mee laat stromen
op de drijfveer van mijn handelen
rust het geweten en laat de nacht
mij in kalmte verwijlen
Het juiste handelen
Mijn handen dragen het vuur
dat zojuist het wapentuig
tot ploegscharen had omgesmolten
met als doel dat liefde doet oogsten
en…
In vriendschap voor Joop
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.114 want je vertrekt dat was de afspraak
en als je gaat dan reis je op instinct, dus trots
het donker tegemoet met
opgeheven staart:
ik help je wel, ik draag je
in een warme doos de wereld uit.…
Achter mijn rug om
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.032 Je kan praten
achter mijn rug om
omdat ik het dan niet hoor
Je kan lachen
om wat ik draag
achter mijn rug om
omdat ik het dan niet merk
Je kan me pijn doen
achter mijn rug om
omdat ik het dan niet voel
Je kan me kapot maken
achter mijn rug om
omdat je denkt dat ik het niet weet
Maar het zwarte schaap onder jullie
heeft jullie…
Een schaduw van vriendschap
hartenkreet
1.8 met 11 stemmen
4.157 De vriendschap zou hij
dragen
als een klok
die hem zou vertellen wanneer
dromen hem
weer in de steek
zouden laten
en ik op hem zou
mogen wachten
en
waken
over wat nog steeds
zijn eigen schaduw was.…