2081 resultaten.
Geen gebrek aan onschuld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 Je wilt ze te snel groot hebben, zei mijn vader.
Hij voelde zich meer op zijn gemak
met de kleintjes, dacht ik,
de peuters die niet
tegenspreken, die hij kon laten lachen nog
om niets.
Nu denk ik dat hij uiting gaf aan zijn verdriet
om afstand die er groeide, het oorlogs-mes
dat snoeide in de ongedwongenheid,
zijn eigen onbezorgde kindertijd…
Poel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 We vissen uit dezelfde genenpoel.
Ik móést kennismaken, want ik dicht
en zij laat zien hoe dat moet.
Dragen dezelfde naam,
stammen van dezelfde uitbarsting.
Ik is slechts een vlag schrijft ze
en ik zeg dat ze gelijk heeft
daarom werd ik wat ik was.
Taoïst. Alles stroomt.
Behalve ik, ik buts en ik bots.
En klots als een onstuimige rivier…
Mijn ster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
625 De nacht ging
Bij het blazen uit
En ik riep nog na
Kom je morgen weer?
Ik dacht dat
Wat als je niet komt
Het nooit meer nacht wordt
Wanneer zie ik jou dan weer
Om in het donker te kijken
Door mijn slaapkamerraam
En ik niet alleen lig
Met mijn teddybeer.…
Samen 2020+1
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Kerstavond Samen
Nog 7 dagen om achteruit te kijken
Verdriet, isolement en virus - maar ook verbondenheid en plezier gevoeld in 2020
Samen beleefd
2021 dient zich aan
Uitzicht naar fijner leven geeft kracht
Samen gaan we het doen
Ieder op zijn eigen tempo en karakter
Top en dal en alledaags
Maar vooral als gezin
Dat telt
Geef steun gevraagd…
Mam..
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
728 Je lieve uitstraling.
De glimlach.
Het verbaasde.
Het in gedachten zijn.
Vrolijk worden van muziek.
Je veranderingen.
We kunnen samen kletsen.
Ook al vergeet je soms waarover.
Soms ben je stil.
Je ogen kijken zoekende.
Soms dwars door mij heen.
Ik vind jou wel mam.
Nu, maar ook straks.
Als jij mij niet meer kunt vinden.
Ik zoek jou wel…
Zo Vader Zo Zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 een vader en een zoon
zittend aan de eettafel
een dagelijks tafereel
zo heel gewoon
mochten ze iets
te zeggen hebben
dan praten ze
langs elkaar heen
maar zelfs dat
gebeurt niet geen
enkel woord van beiden
zelfs geen een
een vader en een zoon
houden het verholen
weten het terdege - we zijn
en blijven elkaars tegenpolen
nee…
Hopperdepop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 Ik hoor mijn eigen stem
weerklinken waar ik woon
in de schoot van de bergen
Ik kan springen en draaien
luidkeels zingen en zwaaien
naar jou aan de overkant
Van je hieperdepiep
van je hopperdepop
lievelievelottelot
Kom je klopperdeklop
met mij klikkerdeklak
een middag spelen?
Van je hieperdepiep
van je hopperdepop
lievelievelottelot…
bekvechten(tanka)
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
892 ik ken er maar twee
beiden boven de tachtig...
als ik hen bezig
hoor, lijkt het alsof ik naar
zevenjarigen luister!…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
621 De jaren gaan en komen als getijden,
Terwijl de wind de wolken in de lucht ontvoert,
Altijd herhaald en toch weer nieuw.
Het laat een mens die nader kijkt niet onberoerd.
Maar Janne toont ons waar het echt om gaat:
We leven nú. Ze blijft niet binnen,
Ze kijkt niet om en ziet het allemaal.
Wat er niet is dat kan je toch verzinnen …
Zoeken…
Campanula poscharskyana
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
494 - Servisch kruipklokje -
"Quo vadis, gij paarsblauw gekleurde
vanwaar uw kruipende camino
langs grafsteen en beton, bambino
waarheen toch, van uw land verscheurde?"
Ik ben nog op zoek als de meeste
vriendinnetjes uit Novi Sad
naar onze roots uit Beograd
dat is mijn levenslange queeste
't Zou ook in Bosnië kunnen zijn
of was mijn…
Zondag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
582 De zon staat hoog aan de hemel
Vader stapt op zijn fiets
De velgen blinken
“Tikketikketik” klinkt het geluid van de lagers
Een trui met reclame spant rond zijn buik
Zijn kuiten kaal en glanzend
Rustig rijdt hij de straat op
Eerst links dan rechts voorovergebogen
gespt hij zijn nauwsluitende schoenen vast
Wanneer hij gaat staan
handen op…
Manipulatie
hartenkreet
5.0 met 16 stemmen
884 Op een dag zei ma mij wij gaan samen naar de stad
Verbaasd keek ik haar aan en zei wat.
Wij hadden geen moeder dochter ding
Dus dit was een echte vergissing.
Maar goed samen op pad met de bus
Wellicht denkt iedereen het is mijn grote zus.
In de stad werd mijn uitje ruw verstoord
Want ik werd uitgespeeld en uitgehoord.
Mijn vader was…
Ik weet nog waar en hoe en hard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
756 Ik was jong en het was hip
om te schermen met ziektes.
Mijn vader was ook niet zo oud
en niet welbespraakt genoeg
om met woorden te spreken.
Hij sloeg de ziekte uit mijn mond.
Ik weet nog waar en hoe en hard.
Voor de verandering werd er
nog wat spanning bijgeschreven
op de harde schijf die bij poëten
voor ziel doorgaat.
Ik hoor dat…
Achter glas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Jouw foto op de tast
Naast twee rode rozen
Een zwart lijstje er omheen
Zelf uitgekozen
De rozen verwelkt
Ze hangen gebogen
Al tijden het
Scharlaken verdrogen
Jouw ogen, jouw glimlach
Gevangen achter glas
Jouw parfum, jouw lippen
Nooit meer zoals het was.…
Gevallen Appels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 een appel een val
een afstand
de verbroken band
een leven los van de stam
en toch hebben die appels
iets blijvend gemeen
ook al zijn ze nu vrij
losgelaten helemaal alleen
de een voelt de ander net iets beter aan
ook al zullen ze verschillende wegen in slaan
hun band verbroken
door rijpheid en tijd gedwongen
herinnert aan dat waar
ze…
Naar mijn zin krijgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 Altijd keek ik naar de ander
Wat wil de ander van mij
Hoe maak ik
Het de ander
Naar zijn zin
Ben nu
In gevecht
Met hoe ik
Het mezelf
Naar mijn zin krijg
Dit word
Niet in dank
Aangenomen
Door mijn omgeving
Sta daarom alleen
In mijn gevecht…
Zwanenveer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
521 Sla je ogen op naar het hemelblauw
Open je hart als een bloem voor morgendauw
Langs dijken wegen en berenklauw
De schreeuw van moederpoes haar kittens miauw
Och glanzende zwanenveer van ons geslacht
Door Goddelijk ontfermen in het licht gebracht
Met tranen in ogen het verdriet in donkere nacht
Waait Gods adem binnen zonder praal of pracht…
Lieve man
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Lieve man
Met open ogen
Zo gesloten
Om ons heen:
Laat zich vangen
Door de wind, het zand,
Het water en kiezels in zijn hand.
Toch zijn vader
Vangt hem niet.…
Groeiende Gelijkenis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
622 Het weerbarstig struikgewas.
De pet hoog op de bezwete kop
passeer ik het venster
zie ik in de spiegel van het glas
mijn vader.
Labeur
op de Hodonkse Akkeren
in de vallei van de Werbeekse Nete
zeventig jaar geleden.…
Kind
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
789 Je hoeft het niet te baren of verwekken.
Om het te voelen groeien in je hart.
Je hebt je hele leven tijd voor het ontdekken.
Onuitputtelijk is liefde van de start.
Een kind. Gewenst, geliefd, gekregen.
Samen op pad. Je steunt, je draagt, je zorgt.
Maar laat het ook weer vrij om te bewegen.
Geef het de ruimte en de liefde is geborgd.…
Nog meer over vaccineren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
634 De eerste met wie ik in oppositie kwam was mijn oudste broer
Onschuldig waren de voorvallen,
en het waarom, maar toch:
een sleutel die in 't gat bijvoorbeeld recht moest staan,
een hoofdletter voor een naam, of een dt
Maar hij hielp me ook met een dictee,
met het zoeken naar een huis hielp hij me mee
Nu vindt hij dat ik me moet laten vaccineren…
Tijdsgewricht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
621 Een fragment bevriest
dit tijdsgewricht
en
eenzaamheid vloeit over de velden
van dat verleden.
Een stem dreunt woorden op:
zijn die ooit door mij gesproken?
Kijk ik in de spiegel,
dan zie ik vormen die
menselijk lijken –
mijn moeder, mijn vader,
die ik nagedacht heb –
hun lagen hadden de mijne gegijzeld
(of anders vluchtte ik in de…
Ontpopping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Wist niet wat te maken
Kreeg een metallic blad
om op te schilderen
Eerst wat ronde veegjes
Daarna wat schuine strepen
Bleken vleugels van vlinder
lichtval bepaalt de kleuren
Toen 't verhaal verteld van Adam
Filmhuisfilm over Marokkaanse moeder die haar komend kind
niet houden wou,
de tijd elders doorbrengen zou
totdat het kind geboren…
Ruben, 30 juli 2013
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
388 Negen maanden en een week,
wat duurt wachten lang?
Het was juist die ene week
dat hij maar niet kwam!
Moeder wachtte en wachtte,
net als iedereen weet je?
En net toen niemand het verwachtte
besloot je te komen, je had je eigen ideetje!
Negen maanden en een week,
is best veel maar het wachten waard
Want Ruben werd geboren op 30 juli
alles…
Mijn moeder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
745 Zij zit op een troon.
Haar scepter wijst naar mij.
Altijd naar mij.
Zij corrigeerde,
schaafde me bij.
Altijd liefdevol voor mij.
Ik hoor steeds haar stem.
Terwijl ik aandachtig luister.
Altijd maakte ze me blij.
Haar stem zo vol liefde,
Nooit een reden voor pijn.
Ze leerde mij, om net zo te willen zijn.
Ik luister gewillig.
Want…
moeders motto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
706 als vader uit zijn dak ging
vloog het serviesgoed door de lucht
kalmte kees kalmte kan je redden
suste moeder dan nerveus
een vuurspuwende berg
heeft daar geen oren naar
de Vesuvius was vaders
bijnaam in het dorp
als vader uit zijn dak ging
kropen de kinderen onder tafel
daar zagen ze moeders handen
die tranen op scherven veegden…
Vincent
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.001 De jaren kunnen niet verhullen
dat onze oorsprong blijft bestaan,
populieren werpen hun schaduw
ver vooruit.. voorbij de kalverdijk
waar het uitzicht onbegrensd,
de paddock gevuld en de verrekijker
gelukkige jaren in beeld had
vergrootte een dijkvlucht
de afstand naar het begin,
het verschil zit 'm vooral in de jaren..
jouw gelijkenis…
Apeirogon 1
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
615 negen kinderen
de jongste is zeventig
de ander ging dood
een ander hoort er niet bij
staren naar de caleidoscoop
de waarheid waaiert
over de tafel naar
oneindig veel zijden uit
de deellijn ontbreekt
een ver vreemd verschijnsel…
Bromo
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
665 Zwijgend als het graf kon hij
In vredestijd zijn ei niet kwijt
Ik heb die slapende vulkaan
Zien barsten, krater stuk zien slaan
Een fiets knalt hard tegen de muur
Soms was ik stuur dan achterlamp
Nadat het gif der lavadamp
Zich mengde met het zwavelzuur
En dreigde dan de volle laag
Kwam zij, stoer zonder weegeklaag
Tussen ons beiden staan…
Oorlog
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
831 Ze maken je bang
Het duurt heel lang
Ze gaan hun gang
Jongen de aarde blijft wel draaien
Ze blijven graaien
Laat je niet aaien
Als een hond bang in de nacht
Wij kijken het aan
Je lacht
Vandaag vijf jaren jong
Weet je hoe het verder gaat
Hoe het begon
Machtig waarachtig
Het leven is pijn
En verder ook prachtig
Laat je nooit…