2461 resultaten.
Pats!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Momenten vliegen voorbij,
Ogenblikken duren hooguit een tel,
Ook al lijken ze af en toe
Eeuwen te duren in de beleving
Van hem die de pijn van
Het leven ondergaat,
In werkelijkheid zijn ze
Na een seconde of zo al weer
Vervlogen in de tijd -
Probeer mezelf te vangen
In het moment, roep hardop
Maintenant, jetzt, now,
En daana Pats…
EINDE VERHAAL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Al eeuwen jagen wolkenluchten
Voorbij wijd open mensenogen
Staan veelbelovend regenbogen
Boven te vaak geslaakte zuchten
Laat oorlog vele volkeren vluchten
Kust schaduw zacht het onvermogen
Verschijnt de zon te opgetogen
Gaan er hardnekkige geruchten
Dat ooit de aarde nieuw zal zijn
En haar bewoners welbewust
Niet meer gehinderd door hun…
Na de regen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 denkbeelden uit
ook na lang vergeten blijft
de boomgaard onaangeroerd kaal
in de spiegel van ons staal
priemt een regenboog van vlees
dan schuilt ons raam zich droog
dansen we zichtbaar maar ondiep
naarmate het stof uit wolken waait
en het teder licht aan klaarheid wint
doet de tijd in huidige hoedanigheid
oprecht aan, als voorschot op eeuwen…
Antimoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 bevolkt mij een lichtzinnig gemoed
zelfs nu luchten zwaar op daken leunen
ik doe me aan schijngestalten te goed
teneinde op rauwe voet te steunen
luister, daar krassen zielen zich een weg
langs erfgrens, Hoogmoedse Hymnen
gezang, hun aller koppen boven de heg
misschien om te zoeken zonder te vinden
vroeger waren er nog eens tijden, eeuwen…
De zon hing laag.
poëzie
3.8 met 11 stemmen
4.909 de huiveringen
van 't geschubd metaal,
door 't stijgend maanlicht
rimpelend beschenen,
waren die nacht op zee
het enig teken,
dat twintig eeuwen
ademloos verstreken
en in zijn hart
antieke vrede
was gedaald.…
Gezonken schip
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
623 Het noodlot reeds beklonken
de bemanning telkens dronken
de kapitein verlaat de kroeg
een oceaan ligt voor de boeg
het huwelijk moest stranden
niet bestand tegen de golven
thuisgebracht naar verre landen
in de kajuit daar juicht het leven
schuimend bier en schaamhaar
aan de geschiedenis gegeven
rond de mast schreeuwen de eeuwen
in de…
Zwarte Piet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
608 Het zijn de eeuw`ge Gutmenschen,
ver boven ons verheven.
Och was toch maar in hemelsnaam,
bij moeder thuis gebleven.…
De naakte waarheid
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
615 De Gouden Eeuw vergulde zijn jaren;
die zochten naar schoonheid en
evenwicht. Doch Rembrandt zou zich
daar nimmer aan storen. Schilderde
de naakte de waarheid met eigen gezicht.…
De cederallee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Zo moet het zijn: het tedere geweld
Van ceders in september, kopergroen
Als wachters in gelid, die heel het bos
Behoeden voor wat schuilt en spiedt en dreigt
Maar beuken zijn het: neigend naar het veld
En reikend naar de lucht, een legioen
Van overmoed dat zonder blik of blos
Ons voorhoudt dat het eeuwen overstijgt
En in oktobers late…
Maritiempje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
694 hier eindigt het land
en groeit het water
als een vrije gedachte
van een zomerkind
wie zwijgt legt goud
in de mond
een schrijver haalt zilver
maar over de golven loopt Hij
die ik ken, zo lang ken
geoefend door eeuwen
houd ik Hem te vriend
een verdoolde jogger
rent zich de dood op de hielen
hij bidt om winst
om knarsloze…
In de lange avond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 ook in de lente
van de ouderdom,
vol met babyboomers
uit de vorige eeuw,
rijpen nog zoete druiven
al dragen ze gerimpeld vlies
en lijken stram om nog tegen
vele winden in te wuiven
ze hebben vaak twinkelende ogen
en worden harten goudgerand
door zorg voor hun nageslacht;
de kinderen van de kinderen,
die nog niet in het moeten
van…
Astraal verbinden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 sierlijk glinsterend
domineert de
glazen engel al
jarenlang onze kerst
haar voeten stralen
sterrenlicht uit
het verre heelal
naar krib en stal
het evenement is al
eeuwen onveranderd
maar de sleet heeft
nu een slachtoffer geëist
de engel is in
duizend flitsen gebroken
vervlogen naar van waar
hij ooit gekomen is
de stal oogt…
Bijbel en toekomstpoëzie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
692 De zondvloed duurt maar voort:
't regent reeds eeuwen Abels.
Blijft er wel een Noach over,
veel mensen hebben niet gegeten
van de appel met kennis, of ...
zwijgt hun verdrongen geweten?
Torens van Babel, gebouwd
voor verrijkende rijken,
op het zweet van armen,
in één wartaal: de ik-heb-zucht.
David versloeg Goliath niet.…
De oude rozentuin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 In de tuin plukken de mensen
pruimen en peren, ze bakken taarten
van de bitterappels, ze spelen luit en fluit
in de oude, oude rozentuin
Op de steen brandt het licht
de buik van de lamp, boordevol
olie, is opgewreven, ik hark de paden
tot aan de steigers in de oude, oude sterrenzee
Er scharrelt een egel, eeuwen gaan voorbij
kinderen op…
Na Middernacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Het zijn
unieke
tijden
om onomkeerbaar
juiste wegen
in te slaan
Die de weg
kwijnende
natuur
uit de
apocalyptische
neergang
zullen moeten
kunnen redden
Historische
kansen
voor de zich
homo deus
wanende
'sapiens
met zijn
reptielenbrein'
Om te erkennen
dat twee eeuwen
industriële
revolutie
door…
Megenham
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 binnenkwam
het verdwenen dorp
Megenham
is niet meer
gelegen aan de Tjamme
met aan de overkant
Wynedaham
Megenham
ten noorden van
Ganzedijk
wat heel goed kan
want ten oosten daarvan
ligt een sloot
genaamd Buitentjamme
zuidoostelijk daarvan
Drieborg, locatie van
Wynedaham
Megenham
niets daarvan
is overgebleven
als er in de 19de eeuw…
Alleen de kerstboom blijft staan
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
607 Zuur van regen dat op de aarde valt
gaat de dag over in de nacht
vermoeid en half gebroken sluiten we de ogen
droombeelden die samen komen
op het gefluister van de dood
soms lijkt moeder aarde het toneel
waarin eenieder een rol moet spelen
alleen de kerstboom blijft staan
door de eeuwen heen wit als sneeuw
van vrede dat daalt als een…
Mediatransparant
netgedicht
5.0 met 112 stemmen
474 zij sterde in
versplinterd glas
nog voordat zij
geboren was
opende dimensies
waarvan het
bestaan in heden
weer naadloos past
daar waar het
spirituele een
goddeloze dood al
lang gestorven had
het geestelijk
vacuüm al eeuwen
zonder zuurstof een
zieltogend einde zag
wachtend op de implosie
van haar verschijnen
dat alle tegenstand…
Jouw stilte
netgedicht
5.0 met 141 stemmen
468 structuren en
waarheden orakelen
ongevraagd de wegen
voor vandaag naar de
doolhof van morgen
alleen jij mijn muze
bent standvastig gebleven
geen rots in de branding
maar vol enthousiasme
en vuur voor het leven
dat niet doorlopend
ontspoort maar weer
keurig op tijd rijdt
zoals het na eeuwen
ook na corona weer hoort
laat je lach…
Een vol leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 De oude bibliotheek: vol
bewaarde boeken
hardgekafte beschrijvingen
van de wereld, zo vanzelfsprekend
als ze ooit was, plank na plank
eeuwen en dagen, de tijden
zijn veranderd, de mensen niet
Ik beleef hun lotgevallen, ik
droom ervan, en des te meer
reikt mijn hongerige lichaam
naar buiten, om oog om oog…
Plafonnière
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
770 .
_____________________________
EISE ÚT FRENTSJER
Hij hield er een kreeft en twee vissen
Een schorpioen als ascendant
Maar als waterman droog aan de kant
Had hij niets met een aquarium
Ach die astrologie kon hij missen
Met boogschutters, steenbok en leeuw
En een maagd uit de 18e eeuw
Down to earth in zijn terrarium
Hij maakte die…
Altoos vibrerend
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
413 graag willen geven,
maar 't spijt me, ik zou het waarachtig niet weten
Ik hoop echter dat je gemoed,
alle feiten in vogelvlucht
zo overziend,
wordt gesublimeerd
in moments musicaux
tussen mijmerij van Den Bosch
en braderie van Breda
altoos vibrerend op
vleugelen van gezang
der eeuwig ruisende bosschages
op negentiende-eeuwse…
Net even anders
netgedicht
5.0 met 35 stemmen
470 het was
jouw warmte
waarvoor ik ging
natuurlijk lette ik
op aantrekkelijkheid
de lijnen
van je lichaam
het profiel van
je gezicht was ook
waarvoor ik viel
maar die
warmte voelde
aan als een huis
met l. label
de l. van liefde
jij vol
duurzaamheden
opgegroeid met
puur respect
voor de natuur
jouw genen
hadden al eeuwen…
Horror vacui
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 voor 't grote zinloze
luchtledige
het zwarte gat het niets
zinledige
dat is de angst er niet te
zijn als mens
Kan hij zich wapenen,
verdedigen
existentieel poserend voor
de lens
z'n grijns of glimlach heeft
iets van dat snedige
hij lacht zijn doodsangst weg -
er is een grens
Zijn leven mag dan kort zijn
als het gras
de eeuw…
Namaak gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 is
het gezicht
niet volmaakt
er komen steeds
meer maskers
naarmate de
transformatie
verder gaat
het volmaakte
gelaat met
fillers botox en
make up
godzijdank
gooit haloween
dat ideaal
volledig stuk
uitvergroot
komen eindelijk
de karakteristieken
uit het naturel
waarbij emoties
kleuren schreeuwen
in kleding uit
vroegere eeuwen…
Namaak gezicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 is
het gezicht
niet volmaakt
er komen steeds
meer maskers
naarmate de
transformatie
verder gaat
het volmaakte
gelaat met
fillers botox en
make up
godzijdank
gooit haloween
dat ideaal
volledig stuk
uitvergroot
komen eindelijk
de karakteristieken
uit het naturel
waarbij emoties
kleuren schreeuwen
in kleding uit
vroegere eeuwen…
Ik ben de zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.341 Jij kwam en heerste driehonderd jaar
over mijn land over ons over mij
In drie eeuwen leerde jij de taal
van mijn pijn niet spreken
Hoe snel ik het felle woord van
je zweepslagen verstond
Een zonnebloem die zich
gehoorzaam wendde naar de zon
D’e ta boko S’anan Konde
jij hoorde mijn slavenlied niet
Mi ta kas porfin
Ik ben eindelijk…
De beuk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 De beuk was er reeds lang,
Vóórdat ik het levenslicht zag,
Is al vele eeuwen oud,
Elk jaar een beetje schever.
Vraag is nu wanneer ie valt.
Wachten duurt steeds langer,
Vrees ik overleef dat niet,
Je zult zien dat ’t geschiedt,
Als ik het loodje heb gelegd.…
Lentes weven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
581 Het is alweer twee weken geleden
dat we elkaar schreven, verheugd
lentes wevend tot een gedicht
over liefde waarin we onszelf mengen
met de openhartigheid van een vriendin
en onze behoefte aan verbondenheid
Jij rijmt met mij
tot een fijnstoffelijke liefde, we scheppen
madeliefjes in wuivende velden
met kuspoortjes in de hagedoorn
de…
SINT HIPPOLYTUSKERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Door Olterterper boomkruinen omringd
staat de oude kerk fier, toch bescheiden,
waar bij feesten van vreugde en lijden
plechtige of opwekkende wijs zingt.
Zachte, gele schemer daarbinnen drinkt
vloeiend wanden op, kan zich verblijden,
daar rode banken jong gemoed bereiden.
De preekstoel toont houtsnijkunst, die stil opblinkt.
Het kleine veld…