8893 resultaten.
De tendens
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
624 Het plaatsen van een vers gedicht
Al is het nog zo vakbekwaam
Het metrum kloppend en ook licht
Men leest het subjectief op naam
Geef tóch kritiek, liefst expliciet
Het loont de moeite anders niet…
Schoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 hoe schoon is het
wanneer de dag
zich opkrult in de nacht
zodat ze precies
in mijn handpalm
past
met mijn andere
hand strooi ik
dromen van ver
die alleen
zijn weggelegd voor hen
die ze willen ontwaren…
Uit het leven van -1
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
449 de fervente
energiedrankgebruiker
die het presteert
door de kick
na het leegslurpen
al zijn lege blikjes
zo ver als mogelijk
bij elke prullenbak
vandaan te gooien
omdat hij toch ergens
z'n energie kwijt moet…
na pasen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
562 de eieren getikt
en opgegeten
al het donzige
uit zicht
bloesem dwarrelt
met gewicht van veertjes
naar beneden
het paasverhaal
van wrede spijkers
en het kruis
ligt weer ver
in het verleden…
AFSCHEID
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
702 Voor de laatste keer
kijkt hij achterom
geen metgezel meer
die zo ver meeging,
zodat hij verder reist
met de avondzon
waar wind en
water suizen
in de nevel
eeuwig
eeuwig…
HOLLANDSE NIEUWE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
461 een haiku is een
hengelaar die hengelt naar
een lieve glimlach
~~~~
Hollandse nieuwe :
die eerste verse haiku
glimmend van de lach
~~~~
vet van de glimlach
presenteert hij zijn haiku
de letters glimmen…
Terrassenleed
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
616 Toen het die woensdagmiddag zo ver was
Dacht ik: ik drink een Duveltje of twee
Naïef, want ik kwam niet op het idee
Dat er geen plaats zou zijn op het terras
Ook donderdag viel echt een beetje tegen
Drijf- en drijfnat werd ik van al die regen…
Voor Etty Hillesum ( 1914-1943)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
592 Want lang geleden al
en ver van hier
ging deze mooie,
zoekende ziel
rücksichtlos naar de
Filistijnen.…
DE HERFT EN HAAR ZOMERSE ERFENIS
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
497 Als de herfst
erft van de zomer
betaalt zich dat uit
in klinkende zon
welke door
de goudkleurige
bladeren van de bomen
het verlangen
naar de zomer
stralend levendig houdt
en de winter
ver weg!…
OPDRACHT AAN WOORDEN OM VER TE GAAN
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
860 De causses zijn hoog
Haar erosie diep
De rivier is daar vol en woest
De keien hard
De forellen in 't dartele water
Ze blijven
Ik kom en zal weer gaan
Die beweging is echter zover uiteen
In tijd
Gemis van een stem
Een heldere lach
De wenkbrauwen gemaakt gefronst
Het lukt je nauwelijks
Het is een herinnering
Nu ver weg
Die afstand en…
Ogen vol ver grijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
527 hij was
vandaag dichtbij
en onverhuld
geen zeis en
donkere mantel
wel ogen vol ver grijs
we hebben
elkaar toegeknikt
hangende de vraag
of het wel
schikt vandaag
of anders later
nader komend
bekenden wij waar
onze wegen scheiden
ik was een
groentje in het
eeuwenoud metier
liep voor het eerst
en hopelijk niet
het…
Hoe ver moeten wij gaan
gedicht
1.8 met 31 stemmen
7.667 Hoe ver moeten wij gaan: tot aan het punt
waar alle harde angsten samenvallen
in nog heter zand?
Waar is dan rust; waar kruipt de slang
niet meer naar de dichtstbijzijnde,
de weerloze; waar ligt zij stil,
zonder haar venijn?
Voorbij het boze oog.…
DIT VERS, HAAR WEL VERDIEND APPLAUS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.654 voor moeder
Zoals mijn moeder met haar
vingervlugge handen
(bijna onzichtbaar voor een leek)
een balletje van rechts
naar links, omhoog, opzij,
omlaag, zó in de pan,
zo zie ik het een speler
toch maar zelden doen.
De afzuigkap en ik,
haar enige publiek.…
satan, vers in 't geheugen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
676 ik zie hem nog voor mij
zoals hij daar, aanvallig, ligt
met licht gezicht, ogen dicht
maar zo godvergeten voorbij
nog immer niet uit het zicht,
duivel uit het hoge noorden
die trachtte woorden te vermoorden,
het wordt tijd dat jij wordt ontwricht
ik begraaf de bijl, die leidt naar strijd
en wens jou, en mij, vergetelheid…
psalm 151 vers 1
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.469 O, hoogste macht,
geef u dierbaren de kracht,
die zij nodig hebben
bij nacht en ontij
uw schoonheid aanbidden wij,
zalf uw gedienden,
ook als zij het niet verdienden,
laat uw goedheid spreken,
aan de onnozele leken,
leidt ons verder,
wees onze gids en herder,
verdelg het kwade,
geen woorden maar daden,
wij spelen…
psalm 4 vers 12
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
965 de kegel van haar snavel hakt de schors open
met de tong likt ze bosmieren uit de pulp
morst ze melk over de deinende navel
soms peutert ze met geveilde nagels aan zijn gulp
scheurt het zegel, dan kruipen er vingers van bijenwas
over de blonde wrong, de ontstoken knopen
in de broeikas van een etterbuil, een wonde
dan kietelt zij de tulp…
Een klein berichtje van heel ver
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
795 Zo ver van hier zijn lieve mensen
die even aan me denken nu;
ze sturen heel kort lieve wensen
en zeggen dan;"we missen u";
dat klein berichtje doet me denken
dat afstanden niet echt bestaan
maar dat de liefde tussen mensen
nooit ofte nimmer zal vergaan.…
Efeze 5 vers 18
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.255 Als drank tegen mij praten zou
dan zou het tegen me zeggen vol berouw
wees eens lief en schenk me in
bemin me zacht als een godin
ik staar al uren naar mijn glas
die daarnet nog voller was
en denk dan aan vergane tijden
in de kerk, mijn geloof belijden
toen was het leven nog onbevangen
in de kroeg vol lofgezangen
want voorwaar, de rode…
De twijfel nooit ver weg...
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
968 Hoe graag ook en met overgave
we het onzichtbare zien
achter of onder alles
wat de zinnen ook maar bieden
toch knaagt steeds opnieuw
ook de twijfel.
Hij vreet de rust en de stilte
alweer weg
zoals de warmte de sneeuw doet smelten
al vind je die nog zo mooi
en doet die de hardheid van de vormen wijken.
Helpt niets hier tegen?
Of moeten…
Land zo ver je kijken kunt
gedicht
3.3 met 17 stemmen
6.701 Hoe ver draagt
je echo? Onze kijkzucht overtreft de stoutste verwachtingen, maar het is
niets om je zorgen over te maken, jouw schuld is het niet, zoals je daar
staat, de afstand ontmaskerd: het beeld is nauwelijks weg te denken.
Er stond iets te gebeuren?…
Zonden (o)ver(ge)geven!
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.750 Vervallen kerkje
braakballen op vloer biechtstoel
Godsdienstige uil!…
Ver van elk bewoond gehucht
gedicht
2.6 met 14 stemmen
6.575 Ver van elk bewoond gehucht
Waakt het huis, geducht, berucht,
Dat geen zichtbaar leven bergt
Maar elks aandacht vergt en tergt.
't Nachtelijk zwijgen wordt verscheurd
Door een stem die gilt en treurt.
Niemand, niemand weet er van,
Niemand breekt zijn boze ban.…
TANKA 'S VAN HEINDE EN VER
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
459 Twee rechte stokjes
liggen stijf opeengepakt
in de reiskoffer,
zijn rozen uit Europa
tussen Javaanse palmen.
Wat ben ik van plan?
Gedachten en voornemens
komen aanzweven,
verdwijnen, duiken weer op:
mijn hoofd is een spookkasteel.
Frisse morgenzon
brengt door het bos lichtvlekken
vol zacht gesprankel,
die als een smidsvuur wekken:…
van vers geluk, of rauw verdriet.
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
780 Misschien zit ik nog
in een stampvolle trein
met verse tranen
op weg naar huis.
Misschien vond je net
met rimpelige handen
een oude doos geheimpjes
van vroegere vrijers.
ik heb je gevonden
in de disco toen,
in een brief nu,
in een doos straks.
Lees
lief,
luister.…
Vrije pers in vormvast vers
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
693 In Birma is de persvrijheid een feit
Ach, kon Wim Kan zoiets nog maar beleven
't Is hem, net als zijn kwelgeest, niet gegeven
Wie weet nog van zijn trauma's en zijn strijd?
Het was voor Kan dan wel een ander lijden
Maar toch: dezelfde plaats, van alle tijden…
Vrede lijkt nog ver weg.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
676 Vrede en oorlog
dat al eeuwen lang bestaat.
't is liefde of haat.…
Stille sterfte ver weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Adviseurs en kabinet
met blinde angst besmet
volhardden in dure plicht tot
de samenleving was ontwricht
Wee gij, bijna doden
Sterven is hier verboden!
Doorligwonden, zwaar dement
spierverlies, incontinent
Al is het maar voor even
U zult ten koste van alles
lijdend verder leven
In sloppenwijken wereldwijd
waar de mens dagelijks strijdt…
rook stijgt vers gebrand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
606 zon verregent
goudgerand
rook stijgt
vers gebrand
langs zwart
gedolven aarde
vernieuwend
over leven in
herschapen
vast verband
koffie wacht
cake verkeuvelt
in een traan
de tissuelach
verzacht verdriet
het mompelen
zwelt aan
vergetelheid
de werkelijkheid
was even kwijt…
Poëzie Ver-Badr-t
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
546 Terwijl ik in een zaaltje in het land,
Hartstochtelijk mijn werk stond voor te lezen,
Werd ik daar desondanks niet voor geprezen,
Ik kon mezelf niet meer verstaan bekant.
Er was rumoer, ik kon alleen maar zwichten,
Want het publiek begon massaal te dichten.…
dichter
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
940 Vannacht kwam ik een dode dichter tegen
zo eentje van > 70 jaren her
waar dus geen © meer aan kleven
het was te zien hij kwam van ver
Zijn stem uit een zo ver verleden
weerklonk: denk nou maar niet dat het wat wordt
dat dichten daar ’s gewoon niet mee te leven
en woorden schieten altijd weer tekort
Toch heeft hij me een bundeltje gegeven…