3607 resultaten.
tot hier, tot waar
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
863 en dat het eenzaam wordt
voorbij die laatste waterplas
wanneer enkel de spraak van het zand
weerklinkt
in het lege huis
ik wil weg uit mezelf, daar
en dan
wil de diepte
of in verleden dagen
de onthoofding van de dood
wanneer ik het geraamte bedek
zo ontzettend
treurig
stil
met woorden
die jij niet horen kan, niet voorbij…
"get a life"
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
697 jij mekkeraar mokt over niks
je bent met mietig miepen
zo'n zeurderige zielepiet
stop met dat dom gedrein
niet meer dan doodgewoon gedram
jouw miezerige mauwen
hou op met zemelend gepruttel
je sputterend geëmmer
dat lust ik even niet
-zo is het wel genoeg vandaag
mezelf weer even toegesproken -…
amorosa
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
928 Ik hou van jou
zijn woorden
die horen
bij jou
en ontstaan
door jou
zonder dat ik ze zeg
maar ze laat gaan
langs een betoverende weg
Ik hou van jou
zijn woorden
die voor jou
blijven bestaan
zonder dat ik ze zeg
maar steeds weer kies
voor die betoverende weg
waar ik mezelf terug vind
terwijl ik me aan jou verlies.…
Laat je los.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
780 Ga weer in mezelf
geloven en proberen
te worden die ik
altijd had willen zijn.…
Leven voorbij de angst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.183 Leven voorbij de angst
de rillingen geëvacueerd
nooit meer het bangst
niet meer in mezelf gekeerd
Leven voorbij de angst
de toekomst is mijn vriend
een hemelse ontvangst
een levenspad volledig uitgekiend
Leven voorbij de angst
vrees maakt plaats voor moed
eerlijkheid duurt het langst
misschien komt alles toch nog goed...…
Ik wil niet
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
688 niet van je houden
nee ik wil geen echte vent
hij heeft mijn hart al tien keer
gebroken voordat ik hem werkelijk ken
Nee ik wil niet voor je vallen
nee geen luchtkastelen meer
laat me niet meer in de luren
leggen anders flikt hij het weer
Nee ik wil je niet meer voelen
nee ik wil je niet meer zien
zal me tong voortaan afbijten
in mezelf…
Zo voelbaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
799 Loop voorzichtig door mijn
glazen wereld, waar stilte
in mezelf zo voelbaar is.
Grijze nevel laat mensen uit
het zicht verdwijnen, in de
verte klinkt een scheepshoorn.…
NU AL GELUKKIG
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
914 Nu al gelukkig
ben ik, als ik mezelf ben
en doe wat ik wil.
Wanneer ik met jou
kan scheppen en herscheppen
geluk voor ieder.
Zieken genezen,
bedroefden troosten,
allen verkwikken.
Een nieuwe visie
van leven en van sterven
en eeuwig geluk.
Van pure liefde,
die ieder zekerheid geeft
van hoogste geluk.…
Holleeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 Dat zou hij nou bij mij niet moeten flikken,
Ik ging hem op mijn scooter achterna…
Maar ik besluit, voor ik te veel ga zeggen,
Mezelf nu maar het zwijgen op te leggen……
Wendingen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 De waarheid kent geen pariteit,
zo hoor ik mezelf zeggen.…
Therapeut
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Mijn therapeut leidt me
langs geesten en mensen,
maar leidt me vooral tot mezelf.…
suikerspin
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
571 mijn suikerbuikje is verliefd
op mij, mijn taal, op wie ik leek
doch onlangs bleek dat het geen stand hield
wat een streek
van mij, mijn taal, mijn leven, want
wat ik wilde geven was slechts wie ik ben
gewoon mezelf, de woorden die ik pen
voorzichtig in het streven
naar een fijn gedicht
mijn suikerbuikje was verliefd
maar vond geen…
de schors van de nacht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
738 laat me
als een kleine vlam
mezelf zijn
want hoe anders kan ik uitleggen
dat de nacht zich niet vergist
naakt op mijn schouders
hij is een reiziger
-ik ken zijn gewoonte-
en komt binnen via schemerlicht
berooft een boom van zijn bladeren
en ebt dan weg in het oog
van alledag
laat me
het ruisen legt zich neer
ik klink zachter op…
Wereldwijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
676 Ik lijk steeds meer op jou
Ik moet je dat bekennen
Mezelf in jou herkennen
Jij deed het toch nooit goed
Ik wilde nooit jou zijn
Nooit doen wat jij ooit deed
Nu ik zo oud als jij ben
Door het leven veel meer weet
Besef ik dat niets zwart-wit is
Er moet water bij de wijn
De wereld draait niet om mij heen
Ik mag hier slechts maar zijn…
Bewustzijn.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 En alles is niets meer dan
een vluchtig moment dat tijdloos is
in ruimte waar ik even mezelf ben...
Als een druppel regen, als mijn naam
en een woord geschreven in het zand.
Waar dan een golf van de zee
de betekenis ervan uitwist, terwijl
ieder spoor ontbreekt.…
En nu groet ik jullie.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 verwelkom mezelf terug
dichtkunst van mijn hand
als een reïncarnatie
de lezers begroetend
daar ben ik weer
maanden vervlogen
weken waarin letters
geen woorden vormden
ik spin nieuwe woorden
in de kleuren van de herfst
beginnend aan het pad
van inspiratie
hallo welkom terug
in mijn wereld
welkom, welkom
prachtig mens…
Permanente wintertijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
458 Hart in alle
Kleppen en kamers
Verijsd, bevroren
Machinekamer die
Mijn leven op gang
Moet houden -
Want dat is
Immers haar taak -
Dan zie ik mezelf
Weer zitten bij
Muziektherapie,
Aanzwellende muziek
Die doordringt
In het binnenste,
Mijn diepste kern,
Die het ijs van
Binnen smelten laat
En zie dat het voorzichtig…
lief zout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 onderhands zilt gevonden
vingers dragen het, welgevormd nu
naar mijn rug en
heen- en teruggewreven
dit leven voelt de geur van olie
uit een paarse bloem gepuurd -zo zacht
in eendracht met
wat korrels
aangebracht
om mij, mijn huid, mezelf te laten kennen
en zo draag ik, immer als een jas
jouw liefde
warm, weldadig
in de pasvorm…
diep in de zee
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
644 geen dromen komen
woorden zich losweken
niet anders meer kunnen dan
sterven
kromgebogen
en altijd in de wind
waarheen zal ik de meeuw nog dragen
die een duinrug tot metafoor vervaagt
onbegaanbaar, hoger dan het gehoor
van het opgetilde water
dat voorgoed zijn stem verliest
mij niet meer ziet
in spiegelbeeld
waar zal ik mezelf…
Perigeum
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 ik ontschuw mezelf, leg me neer
schil voor schil
strooisellaag voor heuvelschaam
ik strijk de plooien glad, knik de
wervels van ruggengraat
korenmaat en schaduw in het gelid
ik dompel in kalmte, aan de lijzijde
van luwte, met een streling
van tong over bovenlip
ik keer de kring van eb en vloed
ben het meest nabij,
bij de huid van mijn…
Niet zo heel lang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Niet zo heel lang duurde het
Voor ik van de wereld
Vervreemdde -
Dat ik ook van mijzelf
Vervreemdde, mezelf
Uitsluitend nog zag als
Vreemdeling die zijn leven
Als een oud laken
Met vlekken en scheuren
Op een hoop zag vallen,
Als een man waarmee
Moeilijk te leven was,
Heeft wat meer tijd
In beslag genomen -
Nu is het zover…
Gek zijn is zo gek nog niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
501 Mijn god, wat een
Heerlijkheid om gek
Te zijn,
Anders dan alle anderen
Die nog veel gekker zijn
Dan ik -
Alleen zij weten het niet,
Durven het althans niet
Toe te geven,
Maar ik weet van mezelf
Dat ik het zonder twijfel ben,
En dat geeft onmetelijke rust,
Ik ben me van mijn eigen
Gek zijn heel bewust,
En ervaar dat ik…
Bericht van een vogel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Toen alles en iedereen
Dood was, en ook mijn
Laatste hond
Er niet meer was
Bleef ik alleen achter,
Alleen het omhulsel nog
Van een dood lichaam
Met een amper levende ziel -
En was het de streling
Van een vogel die mij opnieuw
Ten leven riep,
Die me maande vrede
Te hebben met het leven
En mezelf weer te aanvaarden
Zoals zij…
Handvatten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Ik loop over straat
Ik zie je daar staan
Jij ziet me niet
Wat een verdriet
Ik loop toch weer door
Daar staan mijn vrienden
Het is weer gezellig
Ik ben weer mezelf
Dan ga ik naar jou toe
Ik kruip uit mijn schulp
Als ik nou zeggen wat ik wilde zeggen
Jou kon laten voelen wat je wil voelen
Dan is de wereld van mij
En maakt niks anders me…
Geen moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Verloren wat er niet is
mezelf misschien, alleen
tussen niets, geen voor, geen na
Alleen mijn lief, en de gedachte
dat hij genoeg kan zijn, maar
hoe dan, hoe lief
hij ook is, geen vader
die mijn geluk laat zien
aan mijn moeder
te vroeg gestorven, of niet
nu dat niet gebeuren zal –
een toekomst verloren
aan een andere toekomst
waarvoor…
Zucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Zachte geur van bloemen
De wilde wingerd komt dichterbij
Dit verlangen kan ik niet benoemen
Dit lege mijmeren in mei
Liefde lijkt geen uitdaging meer
Hoewel ze dat nog is
Ik spiegel mezelf zoveel voor
Uit angst voor eenzaam gemis
Te chaotisch voor verbintenis
Maar niet weer een vlucht
In de prilheid reeds ergernis
Weer maak ik van liefde…
voordat ze weer zichzelf vergeet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
720 ik moet leven
met de schaduw
die ik maak
ik loop en heb
niet in de gaten hoe
vaak we mensen raken
ik vlieg daarom
veel liever op en kom
zo van mezelf los
ik voel me vrij
zij op de aarde
ziet en volgt mij
tot ik land
ze vangt me liefdevol
weer in haar handen
ik ben langs geweest
neem haar mee voordat
ze weer zichzelf vergeet…
Ik wou zo rustig zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 In mijn binnenst stampen beesten
Samen met het ontluisterd licht
Ik heb mezelf van nog geen ding bevrijd
Ik zie het verre water blinken
Het gras gloeit op dooft uit is donker
Er is geen einde en geen begin aan deze nacht
O hand schrijf door totdat de vingers zijn verbrand
Ik heb geen lichaam en geen zwaarte meer
Ik wou zo rustig zijn en…
Prikkels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
683 's vliegen naar mijn keel
Ik kan de vele indrukken niet meer verwerken
Dat laat mijn zenuwstelsel mij dan ook zeer goed merken
Het eist nu zijn hoognodige rust
Ik ben mij daar dan ook zeer van bewust
Als ik verkeer in deze staat
En weet dat dit niet zomaar over gaat
Er zware hersenmist ontstaat
Ik me haast niet meer kan bewegen
Ik kom MEzelf…
Oude schuld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 te vroeg voor een beginnetje
te laat om te besluiten
er staat veel op het spel
ik wil niet vechten ik wil niet dood
ik geef mezelf wel langzaam bloot
ik moet een oude schuld beheren
voorbij de rouw- en trouwdeur
met een kratje cola
en de nieuwe krant
neemt de dwaas zijn plaats weer in
ik zie hem door het ossenoog
hij gooit als altijd…