Alle inzendingen over ramen zemen

3511 resultaten.

Sorteren op:

tranen van verdriet

hartenkreet
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.313
Zacht hoor ik de regen, tikkend tegen het raam. De maan schijnt door de wolken, en de wind fluistert jouw naam. Ik voel me ongelukkig, eenzaam, koud en bang. Kan mijn tranen niet bedwingen, en ze glinsteren op mijn wang. Snel veeg ik ze weg, bang dat iemand ze ziet. Ze zouden om me lachen, om mijn tranen van verdriet.…
Normen9 september 2002Lees meer >

tranen van verdriet

hartenkreet
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.616
zacht hoor ik de regen, tikkend tegen het raam. de maan schijnt door de wolken, en de wind fluistert jouw naam. ik voel me ongelukkig, eenaam, koud en bang. kan mijn tranen niet bedwingen, en ze glinsteren op mijn wang. snel veeg ik ze weg, bang dat iemand ze ziet. ze zouden om me lachen, om mijn tranen van verdriet.…
Normen4 oktober 2002Lees meer >

Woede-uitbarsting

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.017
de man houdt zich niet meer in met een verwoestende trap versplintert hij de deur het raam gaat er aan weg met dat bord de vazen vliegen door de lucht scherfgekraak onder de voeten kleurenposters scheurend afgerukt de wand beschreven: de groeten het zijn de díngen die pijn lijden plaatsvervangend voor schimmen uit een slecht verwerkt…

Ave Maria

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.285
Uitkijkend vanaf de Gasthuisberg over de stad galmen de klokken van de Jacobskerk om zeven even later de Michaelskerk Verderop de zon maakt zich los rood van inspanning van de heuvel In mij trilt het water van millennia evolutie, zweeft als ochtenmist omhoog Jij slaapt nog, draait je in het dekbed tegen de ochtendkou uit het open raam…

ooit

hartenkreet
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.310
Ooit ben ik een oud wijf Eentje met een geit Een overwoekerd boomgaard Maar geen zuchtje spijt Ergens in een huisje Met onkruid metershoog Een waslijn voor mijn jurken Een ieder doorziend oog Kijk je door mijn raam Ik zit daar bij het vuur Zwart poezebeest op schoot Jouw foto aan de muur Ooit ben ik een oud wijf Eentje met een geit…
Ula6 juni 2007Lees meer >

bijna gevleugeld

netgedicht
4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 679
ik ga binnen; het waait rust door ramen, de levenden en de doden het vederlicht murmelt langs gekleurde glasvogels, te midden van zeeglans, het houden van je staat gebogen zoals ik eerder in volgegoten schaduwen van de dagstilte, veroverd door verleden eeuwigheid ik adem diep wanneer je hand beroert en leg me neer,…

Steen voor steen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 932
ik bak de stenen zelf weer heb genoeg geraapt met wat voor handen was uit rotsen die een levenlang partij beloofden in voegen slechts een fraaie schoorsteen deden roken de fundamenten delen we steen voor steen zal ik gaan bouwen met specie om samen van te houden zie je ogen in het nieuwe licht verschrikken door de open ramen…
wil melker29 augustus 2008Lees meer >

glimlach

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.920
de zon kantelt en de aarde slaat om een dode moeder laat een tuin achter de heg en de kastanje keken door het raam naar een bleek, wit gezicht zij was hun klein gedicht langzaam kleurde de dag oranje naar de helende nacht vlinders en bloemen begroeven haar heel zacht de aarde kantelt en de zon schijnt niet meer lichtvoetig waait…
Fred20 november 2006Lees meer >

adieu 2006

netgedicht
4.5 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.114
adieu 2006, je hebt je kranig gedragen toppunten afgewisseld met routine matige schamele genoegens goed om even terug te denken de oude dichter sleept zich voort langs ramen met beplakte historie hij vult teksten in opvulling van nieuwe bladzijden lichtzinnig in bespeling van prachtklievende poëzie klaarzettend…
klaes17 december 2006Lees meer >

Onze plek

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 724
keer op keer elkaar zagen voor enkele dagen waar de winterbries fijn was bij een toch op je fiets als verkoeling van oververhitte discussies om niets ik rijd nog vaak langs 't perron waar toen alles begon ik een fout heb gemaakt niet dat het me nog raakt waar de friettent zo duur is en dromen vergaan en toch kijk ik steeds uit het raam…
B. van Vliet27 december 2006Lees meer >

Brandschilder jou

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 704
ik ga kloosteren brandschilder jou in alle ramen de ochtendzon geeft mij ons samen als ik de vroegte knokig kniel jij hebt mijn ziel en ik leef daar aanbid je zonneklaar in metten en de lauden hoor ik je stem in koren die uit mijn stilte zijn geboren zal ontwaken in de dagen dat ik je liefde weer zal kunnen dragen ik omgord…
wil melker27 januari 2007Lees meer >

Crime Passionnel

netgedicht
3.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.444
De volle maan gluurt stiekem door het open raam, en strijkt met helder schijnsel langs zijn lief gezicht, verguldt zijn glanzende krullen. Het is koud licht: ze rilt, ze huivert nu ze zich realiseert, wie op dit moment de macht heeft. Want hij weet niets van het blinkende mes.…
Tjoke4 maart 2007Lees meer >

Vroeger

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Ik weet nog moeder vroeger als ik de slaap niet vatten kon omdat de regen aan de ramen ruiste de avond door de kamer liep dat jij kwam zitten bij mij en zacht een liedje zong totdat de slaap begon te knagen aan mijn ogen en dat heel traag een droom uit klanken steeg die ik nu nog kan horen wanneer de regen ruist en jij weer bij mij zit…

sterrenhemel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.383
het is een bewolkte nacht en ik zie sterretjes om me heen ze vallen steeds uit de lucht ik ben al door mijn wensen heen overal zijn fonkelende lichtjes die groter of kleiner worden hemellichamen die veranderen en nieuwe constellaties vormen Cassiopeia blijkt Maagd te zijn Ram neemt de gedaante van Leeuw aan dansende sterren in de…

Regen

hartenkreet
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Het regent zachtjes, de straten zijn verlaten Ik kijk uit het raam, mijn gedachten zijn hetzelfde Het is donker en bewolkt, nat en eenzaam En niemand dan ik zelf heeft hier schuld aan Zullen mijn gedachten stoppen met deze droefheid En zielige verhalen Zal het stoppen voor mijn hart verandert in steen Zal mijn ziel zich bevrijden Voor…

Waar?

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.056
Kaal is het huis kamers met geroofde wanden geen vloer meer om ons te dragen koud is het grind koel knisperend door mijn handen stenen jaren blijven vragen naar je naam waar is het raam?…
Kees Keizer7 februari 2006Lees meer >

een mooi gebaar

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.573
vrolijk word ik van een meisje dat zwaait naar ik zie niet wie zwaaien zegt: dag, ik mag je we scheiden nu, maar morgen zien we elkaar weer en anders overmorgen een kind voor het raam zegt mama of papa gedag vanmiddag word je opgehaald heel anders is een neus tegen de ruit, een hand die vraagt, kom je nog terug?…

De schilder

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 783
benoemt in een woordgeschilderd omlijsten van stille, wakkere nachten snijden het weefnet van gevangen dromen die onder het tweehoofdig lijf tollen als waren zij verkrampt door de weeën van het baren de dwaas laat zijn vleugels los in het stuwen van het bloed en zegeviert om wat hij achterlaat onder het presse-papier van dichtgeverfde ramen…

Beker met een tuitje

netgedicht
4.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 30.016
Ze sprak al bijna onhoorbaar, in haar blik ontbrak de horizon, maar ze zat nog in haar stoel, daar bij het raam of op het balkon. Wij konden nog samen theedrinken, het kopje bevend in haar hand, maar ze hield zich groot en flink en de thee ging net niet over de rand.…

ik rook Parijs

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 911
zag je door beslagen ramen aangekomen nog op reis een vleugje buitenland verdromend in je ogen je kuste me ik rook Parijs ik nam je hand de koffers maakten grenzen een eiland in de mensenzee we lachten samen de omgeving deinde met de golven mee je stem had zuidelijke klanken woorden nog een licht accent ik gaf je bloemen…
wil melker4 oktober 2006Lees meer >

De zeisenman

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 963
in het gemeentelijk groen pal voor m'n huis leunt magere Hein op zijn zeis in het zwart met capuchon ik vrees dat hij mij moet hebben sluit ramen en luiken volgende dag leunt hij 'n meter verderop de spanning wordt onhoudbaar ik stap op hem af trek aan z'n jas en schreeuw 'wat moet je van me sukkelaar' het bleke gezicht…

wind

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
wind waait takken tegen de ramen zon aait met zijn warme stralen langs mijn gezicht wind-stil mensen die buiten spelen wat ik wil is iemand om mij niet te vervelen zodat ik blij ben stormende wind mensen vechtend tegen hem zielig kind wint niet van hem strijdt maar redt het niet snijdende wind pijn, overal waar hij komt ik vind…
embley18 juni 2009Lees meer >

De eenzame zwerver

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Je hoort de eenzaamheid ook in zijn breekbare stem na een zonovergoten dag van moeizaan eenzaam zwerven terug in zijn keuken met het open raam warmt hij de soep op en belt met zijn geliefde die overzee zwemt in een rood badpak achtervolgt door haaien hij vraagt haar naar haar liefde maar zij antwoordt niet zij blijft liever…
mobar23 juni 2009Lees meer >

Najaar

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 705
De bladeren vallen,de herfst is ingetreden op de ramen tikken dikke droppen, in de brieven met vergeelde enveloppen herlees je in het kort,weer je verleden. Bij de verwarming, verlies ik mij in dromen over de vele jaren die al zijn vervlogen en toch in enkele minuten allen samenkomen.…
H.J.Breuren4 september 2009Lees meer >

vork

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.015
Verdrongen tussen wand en raam. Altijd van soep gedroomd, Maar ineens met een vork in zijn handen.…

Weerspiegeling

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 667
morgen als ze nog slaapdronken het venster opent de zon zegt de maan welterusten die knipoogt vertrekt over de horizon naar daar waar mensen ook weer slapen gaan ze houdt de wacht de morgen glimlacht haar toe beloftevol de dag die op haar wacht de wind fluistert een zachte melodie als ze zichzelf goede morgen wenst in het raam…
windwhisper9 november 2009Lees meer >

Vertekende beeld

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 492
Waar woorden die niet sterven kunnen zwerven regenbogen recht de hemel in, ge - zellin van achterdocht en aardse puin om me een ander gesternte te gunnen in een kloof die in mij leeft, dan de nachten weer te laten rijmen, komt mijn adem op borgtocht vrij, in de wegtrekkende wasem op de ramen, waarin barsten gezichten worden,…
pama9 november 2009Lees meer >

het gezicht van een hart

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 848
misschien kan ik in jou pijnloos sterven als regen min of meer regen is en de dood met zijn wijsvinger mijn ogen geneest, zacht en onverklaard het zou op stilte lijken; geleend uit schaduwen van glas of op witte vlokken in een hand wanneer niemand merkt dat het sneeuwt, vroeg tegen het raam misschien is mijn zwijgen niet…

Traagheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 554
Zou hij zich herinneren dan zou hij zo traag als meeuwen in ramen passeren. Maar voortbewogen in vergetelheid ging alle traagheid verloren en gaat de oude grijze man met snelle pas de koelkast in.…

Punt

gedicht
2.5 met 49 stemmen aantal keer bekeken 20.086
Het raam is dood aan deze kant. Het heeft geen andere kant. De wereld werd een wand, waartegen ik beweeg, een vlieg, een dunne veeg. De muren komen op mij toe; de zolder en de vloer: plat parallelopipedum, vertrapt lucifersdoosje en de put van Edgar Allan Poe. Gij nam dimensie met u mee uit mijn bestaan.…