2805 resultaten.
De olijvenrust
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 de platte schaal
een grijze bokaal
met water
witte doeken in
het donkergroen
van de olijvenrust
de tuinen van
gethsemane in het
voetenwas ritueel
de groep is compleet
als hij met hen
spreekt en samen eet
waarbij ieder van
de woorden schrikt
die hij tot judas richt
hem is niets menselijks
vreemd als hij dit wetend
judas…
Ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
390 als een kat sluipt
hij onze tuin binnen
om haar zingen en
vrijheid te ontnemen
de rover achter de vogel
hij ruikt de buit met
de geur die alleen
dieren behagen
laat hij de lijnen los
om de bloemen
te ontfutselen
o heden, kijk naar
beneden heel
de tuinverlichting
in de brand door
de blikseminslag
in het…
Onkruid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
491 voorzichtig
stappen voeten
op een oneffen
stuk bestraat
waar vroeger
vrijbaan gedachteloos
zijn wegen nam in nu
chaos los geaard
door ongelijke tegels
die water vragen en
in scheuren vluchten
door een vervuild klimaat
de tuin verdween
waar straatsteen
onderhoud heeft
teruggebracht tot nul
slechts onkruid
is gelegitimeerd…
Mijmering bij een geschenk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Of waren jullie het juist
die me ridderlijk op 't goeie spoor brengen, met deze plant,
die nu in mijn tuin huist
om zijn leven te lengen.…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Toen ik haar na jaren
in een film op facebook zag
haar kleinkind achterna,
spelend, in die tuin
achter poppenwagen
zij, kort kapsel witgrijs
blote armen zomerjurk,
op haar gelaat een lachen, breed
was ‘t alsof zij uit een vorig leven
nu er steeds nog is.…
knotten en beknotten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
436 ik hou van zilverwitte, ranke
berken wuivend op de gouden heuveltoppen
van de kalmthoutse hei,
maar afgeknotte berken
in de residentiële tuinen
daar kan ik toch echt niet bij.
maar nog erger zijn die bazen,
die hun werkvolk , omwille van den brode,
nu nog beknotten,
onderdanig laten buigen,
ja en amen doen zeggen,
monddood maken...…
HERBOREN ZIJN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 Zoek geen speld in de hooiberg
als je pijn hebt in je donder
maar ga naar de fysiotherapeut
die drukt en drilt als een boor
en zet ‘n naald op de pijnlijke plek
prikt je niet lekker maar niet lek
laat die plek wel lekker sudderen
als oma’s draadjesvlees in de pan
je wordt losgemaakt, vrijgemaakt van
ongemak, pijn, ‘t voelt als herboren zijn…
Naar alle zijden ligt nu als een tuin
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.670 Naar alle zijden ligt nu als een tuin
Dit Holland met zijn bloemenvolle gronden,
Terwijl de heuvels lijdzaam langs hen blonden,
Hoeven-doorhoekt, van 't zilverzande duin.…
handen los
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.839 gedachten
en een droom
beleef ik in wit-zwart
en worden
door verbeelding
naar believen ingekleurd
zilver
blijkt soms chroom
een einde soms een start
en blijdschap wordt
-maar al te vaak-
door anderen betreurd
het
veel te groene gras
bestaat
meestal uit mos
in welke tuin dan ook
vooral die van mijn buren
niets
lijkt wat…
TOERISME
gedicht
3.5 met 35 stemmen
14.994 We zagen de spraakwatervallen van Speed,
hangende tuinen, verre sterrebeelden
die toch nabijer dan medereizigers waren.
In een bus vol naasten bezochten we
en werden bezocht door nachtmerries,
visioenen van heiligen en engelen
zongen ons doof en we ontwaakten
in hotel Harmonie.…
Verwantschap
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.680 Een roos ontluikend en een druif die berst,
In zwellende aar de volle korrels gerst,
Van sparren ’t hars, die traan uit overdaad,
Een vogelgorgel waar het lied in slaat,
Dit dringen voelt de dichter zich verwant,
Daar ’t wordend wonder, dat hém stuwt en spant,
Ook tuinen bloemen zijn en glanzend fruit,
Blank brood en wierook en een blij…
Ritueel
gedicht
2.6 met 37 stemmen
15.589 Zij hebben ons hart ingepikt,
Onze groei, onze poppen genekt,
Onze tuin op de trein gezet,
Ons verblind met hun lichtende as.
Zij hebben de zwarte zak
Van hun afwezigheid strak
Over ons heengetrokken
En toen onze oren verpest
Met de ruis van hun hemelse spraak.…
warmte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.704 27 12 1989
je graf is een zwarte steen
met flakkerend kaarslicht
in een nevelige tuin
verkeer raast langs de heg
letters lees ik niet meer
de tekst is nietszeggend
alleen herinneringen spreken over
geborgenheid en liefde
waarvan het gele kaarslicht
het warme symbool is
het licht op die
natbesneeuwde steen
verwarmt hart en handen…
Waar duimen kruisten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
659 voel je hand
in vingerlang verglijden
lees in afdrukken
de lijnen van je lijden
ik palmde je niet in
daar waar onze duimen
kruisten vonden wij
altijd een nieuw begin
we vouwden samen in
gedachten woord en daad
baden om de hemel die
toch ook voor ons bestaat
ik bracht wolken
in jouw blauwe lucht
maar jij zaaide bloemen in
de tuin…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
974 Aan de strakke heldere hemel
staat de warme ochtendzon,
in de tuin een keur van bloemen
en naast 't prieel een waterton.
't Lijken doodnormale dingen,
maar zijn eigenlijk zo fijn
dat je daarvan moet gaan zingen,
dankbaar, er te mogen zijn.…
nervositas
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.476 razen door de buizen van het huis
kneuzen de ruimte
waar mijn gemoed geduldig veinst
slechts mijn gemoed te zijn
en niet de bruisende bron
van mijn gebundeld wezen
ik sla op de vlucht
voor de kraaien in mijn haar
mijn woorden glijden uit
vergeten mijn inborst te kneden
ik sta op de rand
bereid over lijken te gaan
vuur te stoken in tuinen…
elektronisch oog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
647 de hagen om de tuinen
ontnemen bijna elk gezicht
de poort gaat automatisch dicht
buitenshuis is het gras gazon
het oogt kunstmatig groener
zonder onkruid selectiever
de struiken omsluiten meer privaat
de bloemen bloeien exclusiever
de hoge wilgen hangen dieper
binnenshuis brandt het licht
een opvallend trapje hoger
de lampekap schijnt…
schilderij in vele teinten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
961 gloeiend hete zon
op gekrijte kassen
diefjes af te rukken
tomaten hangend
in gekleurde trossen
aan ijzerdraden
met touwtjes
opgebonden planten
langs de paden
nu vader nog
met vele jaren
in vaal groen
uitgeslagen alpino
op het hoofd
die kwam de tuin
niet meer uit
flessen thee
aan touwtjes
in de koele sloot
schilderijen
in vele…
Verdwenen tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
620 Als het leven op zich
zich vertakt
in levens
op afroep gespeeld
automatisch, bedreven
ruist onderhuids
onbestemd
een gevoel
overstemmend de stilte
van zwijgend verleden
buigend
naar beelden,
uitgelicht
achtervolgd door
het mysterieuze
komt de overkant
langzaam in zicht,
begint
in het beeld
van een tuin vol licht
het…
Vergeet-mij-nietje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
917 Wonderlijk toch hoe
Soms het leven lopen kan
En in 't voorjaar alles
Dat dood leek toch
Weer tot leven kwam -
'k Stond van de week
Op een plekje in de tuin
Waar nooit - of bijna nooit-
Mijn interesse naar uitgaat
En zie opeens de eerste
Sprietjes bovenkomen van wat volgens
Mij een vergeet-me-nietje was
En moet 'k opeens denken…
Wolkenogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
762 Even denk ik aan jou,
zoete regen
in de tuin van mijn ziel...
Ik luister
naar de tedere klanken
van de dageraad
wachtend op je naam...
En je schaduw wordt licht
Harten ontvouwen zich
Zalig is de eenheid
het verzinken
in wolkenogen...…
Waar de wind liggen gaat
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
729 In de tuin ligt een zachte roep
van een vogel. Kom hier en zing met mij.
Tezamen met de pluizen en de gele troubadourtjes.
Deze eenvoud is volmaakt.
ik wil verwisselen van gedaante.
De liefde verzinnen, de liefste.
Een merel herhaalt zijn lied.
Een vlinder drinkt dauw uit het rozenblad.
Het zijn oude vrienden.…
Regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Ik kijk de tuin in
en hoewel de boom verstild
zie ik dat een blad soms trilt
is het een vogel, welke?…
op gepaste wijze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 ik deed een kleine stap naar links, opdat
de duif mij niet zou zien
zijn lichte buikje stootte zacht
tegen het glas
ik- beschermvrouwe der duif,
zoek vrede in een mooi moment
mijn tuin bloeit roze nog zolang het
zomer is
een kleine bel luidt onmiskenbaar
aan de buitenlamp
de schijn bedriegt, en wendbaar
vliegt een witte vlinder
boven…
Lente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
515 De lente is aangebroken
En velen zijn de tuin weer in gedoken.
De vogels beginnen te fluiten
Kijk de mensen komen weer naar buiten.
Bloemetjes beginnen te groeien
En in de wei lopen dartelende schapen en koeien.
Gekleurde vlinders vliegen in het rond
Al zijn deze niet altijd blij met een spelende hond.…
Dat ik nog steeds niet geloof...
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.852 .
'...dat ik in de deuropening van de keuken stond,
dat mijn langzaam weglopende, bijna gestorven vader
zich in de tuin omdraaide om naar me te kijken
en dat ik, terwijl ze van alle kanten op me af kwamen
en ik ze -uit alle macht- van me afsloeg,
tegen hem riep: "Gá nou - ze pakken mij ook!…
Oerkracht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
487 Die door oerkracht
Van het rotsmassief
Is losgeraakt,
Door gletsjerijs
Naar beneden gesleurd
Tot aan de plek waar ik woon -
Je ligt nu in mijn tuin,
Ik hou je tegen het licht
En zie de levenslijnen
Door je doorzichtig lichaam gaan -
Je hebt aders, net als ik,
Je hebt geleefd, net als ik,
Hier komen we elkaar tegen
En erkennen…
geniet en pluk de dag
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
713 ik leef eigenlijk van dag tot dag
morgen werd mij niets beloofd
dus leef ik met een lach
ik geniet… en pluk de dag
ik slenter door de tuin van Eden
wil springen uit een vliegmachine
misschien nog dansen op de maan
dit alles wil ik vandaag nog doen
de goesting zal mij nooit ontbreken
leeftijd, kan er wel een stokje tussen steken…
Eer de tuin 't vertrouwen vindt
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.221 Eer de tuin 't vertrouwen vindt
Zich de volle bloei te geven,
Staan de meisjes er in, beven,
Willen wel, neen nog niet leven
En uit enge angsten streven
Tengre handen tegen wind.…
Mijn gedicht
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
602 Mijn gedicht gaat niet over de liefde
het is niet eenvoudig
om over liefde te schrijven
ik ben er te verlegen voor
en vermoedelijk ook te oud
ik ken geen fladderende vlinders
die me op een zomerochtend
als een prinses wakker kussen
er dwalen geen rupsen
onder het strakke korset
van mijn bevallige onderbuik
de vogels in de tuin
vallen…