Alle inzendingen over sociale tuin

2805 resultaten.

Sorteren op:

De olijvenrust

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
de platte schaal een grijze bokaal met water witte doeken in het donkergroen van de olijvenrust de tuinen van gethsemane in het voetenwas ritueel de groep is compleet als hij met hen spreekt en samen eet waarbij ieder van de woorden schrikt die hij tot judas richt hem is niets menselijks vreemd als hij dit wetend judas…

Ons huis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 390
als een kat sluipt hij onze tuin binnen om haar zingen en vrijheid te ontnemen de rover achter de vogel hij ruikt de buit met de geur die alleen dieren behagen laat hij de lijnen los om de bloemen te ontfutselen o heden, kijk naar beneden heel de tuinverlichting in de brand door de blikseminslag in het…

Onkruid

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 491
voorzichtig stappen voeten op een oneffen stuk bestraat waar vroeger vrijbaan gedachteloos zijn wegen nam in nu chaos los geaard door ongelijke tegels die water vragen en in scheuren vluchten door een vervuild klimaat de tuin verdween waar straatsteen onderhoud heeft teruggebracht tot nul slechts onkruid is gelegitimeerd…
wil melker2 augustus 2021Lees meer >

Mijmering bij een geschenk

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Of waren jullie het juist die me ridderlijk op 't goeie spoor brengen, met deze plant, die nu in mijn tuin huist om zijn leven te lengen.…

Zij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Toen ik haar na jaren in een film op facebook zag haar kleinkind achterna, spelend, in die tuin achter poppenwagen zij, kort kapsel witgrijs blote armen zomerjurk, op haar gelaat een lachen, breed was ‘t alsof zij uit een vorig leven nu er steeds nog is.…
Ralameimaar18 februari 2024Lees meer >

knotten en beknotten

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 436
ik hou van zilverwitte, ranke berken wuivend op de gouden heuveltoppen van de kalmthoutse hei, maar afgeknotte berken in de residentiële tuinen daar kan ik toch echt niet bij. maar nog erger zijn die bazen, die hun werkvolk , omwille van den brode, nu nog beknotten, onderdanig laten buigen, ja en amen doen zeggen, monddood maken...…

HERBOREN ZIJN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Zoek geen speld in de hooiberg als je pijn hebt in je donder maar ga naar de fysiotherapeut die drukt en drilt als een boor en zet ‘n naald op de pijnlijke plek prikt je niet lekker maar niet lek laat die plek wel lekker sudderen als oma’s draadjesvlees in de pan je wordt losgemaakt, vrijgemaakt van ongemak, pijn, ‘t voelt als herboren zijn…

Naar alle zijden ligt nu als een tuin

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.670
Naar alle zijden ligt nu als een tuin Dit Holland met zijn bloemenvolle gronden, Terwijl de heuvels lijdzaam langs hen blonden, Hoeven-doorhoekt, van 't zilverzande duin.…
Albert Verwey24 augustus 2024Lees meer >

handen los

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.839
gedachten en een droom beleef ik in wit-zwart en worden door verbeelding naar believen ingekleurd zilver blijkt soms chroom een einde soms een start en blijdschap wordt -maar al te vaak- door anderen betreurd het veel te groene gras bestaat meestal uit mos in welke tuin dan ook vooral die van mijn buren niets lijkt wat…

TOERISME

gedicht
3.5 met 35 stemmen aantal keer bekeken 14.994
We zagen de spraakwatervallen van Speed, hangende tuinen, verre sterrebeelden die toch nabijer dan medereizigers waren. In een bus vol naasten bezochten we en werden bezocht door nachtmerries, visioenen van heiligen en engelen zongen ons doof en we ontwaakten in hotel Harmonie.…

Verwantschap

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.680
Een roos ontluikend en een druif die berst, In zwellende aar de volle korrels gerst, Van sparren ’t hars, die traan uit overdaad, Een vogelgorgel waar het lied in slaat, Dit dringen voelt de dichter zich verwant, Daar ’t wordend wonder, dat hém stuwt en spant, Ook tuinen bloemen zijn en glanzend fruit, Blank brood en wierook en een blij…

Ritueel

gedicht
2.6 met 37 stemmen aantal keer bekeken 15.589
Zij hebben ons hart ingepikt, Onze groei, onze poppen genekt, Onze tuin op de trein gezet, Ons verblind met hun lichtende as. Zij hebben de zwarte zak Van hun afwezigheid strak Over ons heengetrokken En toen onze oren verpest Met de ruis van hun hemelse spraak.…
Leonard Nolens30 september 2024Lees meer >

warmte

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.704
27 12 1989 je graf is een zwarte steen met flakkerend kaarslicht in een nevelige tuin verkeer raast langs de heg letters lees ik niet meer de tekst is nietszeggend alleen herinneringen spreken over geborgenheid en liefde waarvan het gele kaarslicht het warme symbool is het licht op die natbesneeuwde steen verwarmt hart en handen…

Waar duimen kruisten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 659
voel je hand in vingerlang verglijden lees in afdrukken de lijnen van je lijden ik palmde je niet in daar waar onze duimen kruisten vonden wij altijd een nieuw begin we vouwden samen in gedachten woord en daad baden om de hemel die toch ook voor ons bestaat ik bracht wolken in jouw blauwe lucht maar jij zaaide bloemen in de tuin…
wil melker9 december 2006Lees meer >

Een nieuwe dag

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 974
Aan de strakke heldere hemel staat de warme ochtendzon, in de tuin een keur van bloemen en naast 't prieel een waterton. 't Lijken doodnormale dingen, maar zijn eigenlijk zo fijn dat je daarvan moet gaan zingen, dankbaar, er te mogen zijn.…
Aad2 januari 2008Lees meer >

nervositas

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.476
razen door de buizen van het huis kneuzen de ruimte waar mijn gemoed geduldig veinst slechts mijn gemoed te zijn en niet de bruisende bron van mijn gebundeld wezen ik sla op de vlucht voor de kraaien in mijn haar mijn woorden glijden uit vergeten mijn inborst te kneden ik sta op de rand bereid over lijken te gaan vuur te stoken in tuinen…

elektronisch oog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 647
de hagen om de tuinen ontnemen bijna elk gezicht de poort gaat automatisch dicht buitenshuis is het gras gazon het oogt kunstmatig groener zonder onkruid selectiever de struiken omsluiten meer privaat de bloemen bloeien exclusiever de hoge wilgen hangen dieper binnenshuis brandt het licht een opvallend trapje hoger de lampekap schijnt…
delius24 april 2006Lees meer >

schilderij in vele teinten

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 961
gloeiend hete zon op gekrijte kassen diefjes af te rukken tomaten hangend in gekleurde trossen aan ijzerdraden met touwtjes opgebonden planten langs de paden nu vader nog met vele jaren in vaal groen uitgeslagen alpino op het hoofd die kwam de tuin niet meer uit flessen thee aan touwtjes in de koele sloot schilderijen in vele…

Verdwenen tijd

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
Als het leven op zich zich vertakt in levens op afroep gespeeld automatisch, bedreven ruist onderhuids onbestemd een gevoel overstemmend de stilte van zwijgend verleden buigend naar beelden, uitgelicht achtervolgd door het mysterieuze komt de overkant langzaam in zicht, begint in het beeld van een tuin vol licht het…

Vergeet-mij-nietje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 917
Wonderlijk toch hoe Soms het leven lopen kan En in 't voorjaar alles Dat dood leek toch Weer tot leven kwam - 'k Stond van de week Op een plekje in de tuin Waar nooit - of bijna nooit- Mijn interesse naar uitgaat En zie opeens de eerste Sprietjes bovenkomen van wat volgens Mij een vergeet-me-nietje was En moet 'k opeens denken…

Wolkenogen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 762
Even denk ik aan jou, zoete regen in de tuin van mijn ziel... Ik luister naar de tedere klanken van de dageraad wachtend op je naam... En je schaduw wordt licht Harten ontvouwen zich Zalig is de eenheid het verzinken in wolkenogen...…

Waar de wind liggen gaat

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 729
In de tuin ligt een zachte roep van een vogel. Kom hier en zing met mij. Tezamen met de pluizen en de gele troubadourtjes. Deze eenvoud is volmaakt. ik wil verwisselen van gedaante. De liefde verzinnen, de liefste. Een merel herhaalt zijn lied. Een vlinder drinkt dauw uit het rozenblad. Het zijn oude vrienden.…

Regen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Ik kijk de tuin in en hoewel de boom verstild zie ik dat een blad soms trilt is het een vogel, welke?…

op gepaste wijze

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
ik deed een kleine stap naar links, opdat de duif mij niet zou zien zijn lichte buikje stootte zacht tegen het glas ik- beschermvrouwe der duif, zoek vrede in een mooi moment mijn tuin bloeit roze nog zolang het zomer is een kleine bel luidt onmiskenbaar aan de buitenlamp de schijn bedriegt, en wendbaar vliegt een witte vlinder boven…
switi lobi9 september 2015Lees meer >

Lente

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
De lente is aangebroken En velen zijn de tuin weer in gedoken. De vogels beginnen te fluiten Kijk de mensen komen weer naar buiten. Bloemetjes beginnen te groeien En in de wei lopen dartelende schapen en koeien. Gekleurde vlinders vliegen in het rond Al zijn deze niet altijd blij met een spelende hond.…

Dat ik nog steeds niet geloof...

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.852
. '...dat ik in de deuropening van de keuken stond, dat mijn langzaam weglopende, bijna gestorven vader zich in de tuin omdraaide om naar me te kijken en dat ik, terwijl ze van alle kanten op me af kwamen en ik ze -uit alle macht- van me afsloeg, tegen hem riep: "Gá nou - ze pakken mij ook!…

Oerkracht

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
Die door oerkracht Van het rotsmassief Is losgeraakt, Door gletsjerijs Naar beneden gesleurd Tot aan de plek waar ik woon - Je ligt nu in mijn tuin, Ik hou je tegen het licht En zie de levenslijnen Door je doorzichtig lichaam gaan - Je hebt aders, net als ik, Je hebt geleefd, net als ik, Hier komen we elkaar tegen En erkennen…

geniet en pluk de dag

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
ik leef eigenlijk van dag tot dag morgen werd mij niets beloofd dus leef ik met een lach ik geniet… en pluk de dag ik slenter door de tuin van Eden wil springen uit een vliegmachine misschien nog dansen op de maan dit alles wil ik vandaag nog doen de goesting zal mij nooit ontbreken leeftijd, kan er wel een stokje tussen steken…
metske6 februari 2017Lees meer >

Eer de tuin 't vertrouwen vindt

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Eer de tuin 't vertrouwen vindt Zich de volle bloei te geven, Staan de meisjes er in, beven, Willen wel, neen nog niet leven En uit enge angsten streven Tengre handen tegen wind.…

Mijn gedicht

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 602
Mijn gedicht gaat niet over de liefde het is niet eenvoudig om over liefde te schrijven ik ben er te verlegen voor en vermoedelijk ook te oud ik ken geen fladderende vlinders die me op een zomerochtend als een prinses wakker kussen er dwalen geen rupsen onder het strakke korset van mijn bevallige onderbuik de vogels in de tuin vallen…