Alle inzendingen over tak

3024 resultaten.

Sorteren op:

De Ontreddering

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 680
Zijn handen omklemmen als witte spichtige takken het doodsbleke gezicht en bedekken de oren. Vastgenageld als een bevroren bladerloze boom. Gekweld aan de rand van het landschap Voelt hij zich overweldigd? De holle ogen, de opengesperde mond. Hij trilt van angst.…
J.Bakx6 november 2024Lees meer >

Zuurstofvriend

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.294
Een oude boom met een knoestig lijf een krom gebogen stam en eerbiedige takken ben ik voor jou in dit voorheen verlaten bed alsof mijn nieuwste wortels vochtig worden door alles wat in tranen bij jou bleef en ik buig voor jouw jeugdige schoonheid jouw frêle handen aan de volumeknoppen zuurstofvriend jij bent de vitale bron voor mijn…
mobar1 augustus 2025Lees meer >

Afgesloten van de wereld

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 334
Afgesloten van de wereld door kale takken; geen geritsel van bladeren, geen buigen van doornen. De stille druk van de winter, de zon lijkt te sterven; na de schoot van het begin keert de donkere diepte weer. De duisternis smaakt naar mos, geen tijd weegt het oordeel; dromen hersteld in de wortels, gescheiden van de wereld.…
Alghar15 januari 2026Lees meer >

echo van een nimf

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 382
"Wat ik zeggen zou, als ik de kans nam, over mijn leugens en andere verwijten; hoe ik mijn takken in opgewekte wind, en mijn bladeren, laten ratelen wou; of wat mijn wortels, in verreikende grond, nou werkelijk wilden met jouw bezwijken.…
Bengt3 maart 2026Lees meer >

Gesneden Koek

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.040
Denk niet dus besta niet, ga als wandelende tak op in een boom En camoufleer je wijsheid als een boom die geen boom is, maar de gedachte aan een boom, vertakt In de hersenschors, als de gedachte aan een kameleon die de kleur en vorm van een bek in de bek van zijn prooi aanneemt Leg woorden zo in de mond van een mond, gelijk het Droste-effect…

De onverzettelijke

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
Je takken staan zwaar in de lucht, oud en wijs Je bast geeft een zucht, gebarsten en grijs De wind waait door je laatste herfstbladeren Je leven stroomt door je aderen Je leeftijd loopt in ontelbare jaren Overleefde zoveel gevaren Veel heb je gezien in lange, langzame tijd Je wantrouwde de mensheid Natuur moest wijken rondom jouw voet…
Raaf24 oktober 2004Lees meer >

Herfstwinden

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 25
Jaarringen van bomen, nerven als aderen wervelen zich, geselen de takken bij stormwind. De laatste rozenblaadjes zijn niet meer In de lagere diepte van de herfst ontvouwt het licht zich alsmaar dunner . De dood,die hem riep, hij wist het. De hemelse spiegel opende de gesluierde ogen en zuchtte zo diep...…
arensoog25 oktober 2026Lees meer >

De herfst part zoveel.

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Je zult maar zo bloot zijn als de bomen van nu de takken kaal wijzen heel, heel erg hoog alsof hij zich schaamt voor zijn blote uiterlijk Zelfs de grassprietjes doen er aan mee, want bij een beetje zon, lijkt het warempel wel alsof ze proberen de nok van de boom te willen keren.…
an terlouw22 oktober 2007Lees meer >

Wintermorgen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Tussen al dat moois heb ik ook een luisterend oor voor de diepgaande teksten, harmonieuze stemmen en sfeervolle melodieën op menig tak op hetzelfde moment wordt hij gevuld met allerlei knoppen van waaruit groene bladeren en jonge stengels zullen ontspruiten.…
CB10 januari 2024Lees meer >

Symfonie van het bos

netgedicht
2.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 688
Hier ben ik slechts een schaduw van ruisende takken, een ademtocht in de symfonie van het bos, licht als de wind, ongrijpbaar en vrij. De zilveren stem van een mees roept mij terug, de veranderlijke wereld beweegt en ik beweeg mee, nog even traag.…
CB4 april 2025Lees meer >

achterwaarts tumult

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 257
De gouden stilte trekt zich terug op uitgestrekte vlakten, nederig afgeronde taken, waarachter goden zich verschuilen verhit; - de menigte dicht opeengepakt en gespannen, bolle tongen hamerend op feiten alsof deze wel slagen verlichtende, verdienstelijke takken zijn - boven het tumult uit de mensenheup schiet de dode, achterwaarts.…

Volle maan in oktober

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 746
De maan tipt hoge lichten op de pannen van de schuur, in bad van licht beeft natte rododendron, door kale takken van de klimroos aan de muur zoekt nevelsluier weg naar verre lichtbron.…
Leidje Berg14 november 2002Lees meer >

een straaltje rood

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.263
Wordt niettemin onderbroken wanneer mijn tong de taak van spelbreker op zich neemt. Ik krabbel nog eens, benieuwd of vers bloed de traditie van het spel waardeert. (Mijn thee wordt koud.)…
illusie-16 september 2002Lees meer >

Levende beelden

netgedicht
2.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.112
dat blijf ik jaarlijks stug vertikken al wat ik daar vind zijn haar laatste snikken ik denk niet dat dit mij plezieren zou ik ga niet naar de zerk van mijn lief zij is daar toch niet meer te vinden al vragen de blikken van onze beminden ik dompel mijn herstel niet weer in het grief ik wil haar daar niet aanwezig waren in wind door takken…
oepsie22 december 2002Lees meer >

Pril geluk

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 903
Er hangt een wiegje in de struiken fijn gevlochten en stevig gebouwd van allerlei kleine stukjes hout de vorm geheel naar oergebruiken Diep verscholen voor vijand en vrind door takken in tederheid omvat gehuld in een hemeltje van blad gesust door het zuchten van de wind Twee lijsters zingen er met hun beidjes een jubelend lied op hun allerbest…

volmaakt gelukkig

hartenkreet
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.927
op de grond ligt een gedicht een naakte scherf die de wind uit de spiegel van mijn leven nam mijn trouwe stoel houdt me krachtig vast en hoest het stof vanonder mijn onrustige kont vantussen de takken ijlt een lichtstraal door het glas en legt de titel bloot 'volmaakt gelukkig', hij glanst ik trek gehaast aan de pen poog…
tim balthazar29 augustus 2003Lees meer >

Herfstige ogen

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.023
De zon probeert nog de aarde te verwarmen met haar dalende kracht De herfst breekt elk blad aan rusteloze takken, ontveld door een koortsig snakken. Ik spreid mijn handen uit naar roodbruine tinten, dansend door wolkwitte labyrinten .…

VOLWASSEN APPEL EN RIJPE PEER, ZIJGT LICHT TER NEER

poëzie
3.8 met 31 stemmen aantal keer bekeken 8.425
Een rijper dient u best, daar vrij je veel geruster, Doch meest indien u lief nu krijgt een vlugge zuster: Groen fruit is wonder taai, ’t en wil niet van de tak; Tast naar een rijpe peer, zo pluk je met gemak. --------------------------------------------- uit: Sinne- en minnebeelden (1627)…
Jacob Cats26 november 2023Lees meer >

Terugblik

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Zo veel als de bomen en hun begroeide takken mij wisten te vertellen van deze waarheid; zoals de parelmoer blaadjes in de groeiende april donkerte lichtroze kleurden, zo spraken zwijgende tekens van de eerlijke seizoenen die hun enthousiaste lach even lieten zien in de middens van hun bloei, toch vers blijvend in de warmte der herinnering…
Vera23 december 2003Lees meer >

'K ZAL MIJ VAN TE DICHTEN ZWICHTEN

poëzie
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.109
‘k Zal mij van te dichten zwichten, zo ‘t mijn hert niet wel en gaat: wie kan rijpe bezen lezen van een tak die droge staat? Laat de lieve wonnenbronne, laat het leutig zonnenvier, laat de verse blommen kommen, laat weerom de lente, alhier!…

Kampvuurrood

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 417
zacht verdwaalde het laatste kampvuurrood nog klonk de droge tik van een tak wolkte vettig geel licht opkleurend naar de wind het had gesmaakt was eerst verdiend in een honger krijgend gevoel door de exotische specerijen in het natuurlijk garen nam ieder zijn deel elkaar bedankend voor net iets teveel het oogstfeest…

Hellegrond

netgedicht
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.846
jaren kropen vreemd langs naakte takken over diep zwart stukgewoeld land een maskerade van donkere bladeren bedekte mijn snikken met honend gelach te zwaar voor ogen droeg een schuldeloze de nacht op grauwe gekromde schouders grijpend grillig striemde de gesel ontloken vruchtig in verduisterde oorden eeuwig en eeuwig veroordeel…

geloofsworsteling

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.911
bomen verdwijnen in decemberglorie waar liefde niet groot of groter gedijt in moeders schoot de hemel onthecht zich uit een knellende voet wanneer wortels hol reiken naar uitziende ogen takken treuren, zorgvuldig gekozen; de wind waait immers uit een verkeerde hoek steeds minder in het veld van vreugde deelt het leven de oude…

Ik houd van je

hartenkreet
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.562
Ik wil in je klimmen, in je sterke takken naar boven via stammen die steeds hoger reiken. Met blote voeten wil ik je beklimmen en in die reis kom ik van alles tegen. Af en toe eet ik wat van je blaadjes en knabbel ik op je takjes. Heel liefdesvol en dat stilt mijn honger, alleen mijn verlangen blijft en lijkt te groeien met de dag.…
Angela12 maart 2004Lees meer >

Lahlahs ogen

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 515
. __________________________________ Kalm aan Esther en ook gij, Laurens Dassen Ik ben wel cool en toon niet gauw emotie Maar word niet warm of koud van jullie motie Het is mijn taak op Geerts winkel te passen Partijloos kijk ik graag in Lahlahs ogen Want wat Fleur deed op X had nooit gemogen!…
Maxim7 juli 2024Lees meer >

Gouden kleuren...

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.083
De bomen fluisteren naar elkaar En geven door dat herfst zal komen Hun prachtige groene kleuren Zullen langzaam worden ontnomen Onrustig beroeren de bomen hun takken Wetend dat de storm weldra zal beginnen Sommige blaadjes laten zich al goudkleuren En zullen in hun vrije val rond gaan spinnen De bomen fluisteren naar elkaar En kussen de…

Gras

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 990
er ligt een fietsje en een jas hangt slordig aan een tak geplooid ook liggen schriftjes rondgestrooid die vielen uit een kindertas verborgen onder struikgewas ligt zij in bladeren getooid gebruikt en daarna weggegooid haar handjes zijn gevuld met gras in alle onrust thuis ontstaan ontsnapte er een kleine hond hij volgt de weg door haar…

Houterig

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 824
Dode takken die verdringen jaren leesbaar in de ringen versplinterd door het vele knagen. Herfst vergeten ritselt aderen. Mos was zwammen weken voor. Vliegjes dansen vroeger door hangen spinsels te vergaderen. De stam is gebarsten, de bast gaan rotten het leven kwam er weer in ravotten omdat het bij zagen is gebleven.…
WOLF26 augustus 2005Lees meer >

Zomermaan

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Je probeert het verdriet te relativeren maar in gedachten is er een verlaten land waar burgers uit gevlucht zijn door oorlogen mensenkennis in armoede moest leven een zuchtend zomers landschap strekt zich uit in groen zwijgen het liefdeshart wordt onrustig onder helder licht van de zomermaan de geur van takken witte rozen afscheid van een…

Anders

gedicht
3.4 met 57 stemmen aantal keer bekeken 17.587
Er hangt de laatste tijd langer een waas over de landen steeds vroeger worden bossen blauw de laatste takken breek je minder graag en minder gauw dat wat de handen doen smaakt bitterzoet in de verleden tijd vervoegen zich de dromen de laatste bloesem heeft de kleur van tederheid en in je lijf stolt het verlangen tot vruchtbegin…