3973 resultaten.
een kus
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
630 deur 'n sug
wenkbroue
lippendal
heuwels op die wang en ken
Ek sien die maan
sien lag
teer skielik
die soen
ons soen
ons ontplof
deeltjies gevul lug
almal voel
die liefde
ons liefde
jy was my promotor
die soet
alle…
Sloper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 De televisie was erbij gehaald:
“Kijk hoe vakkundig wij de boel vernielen”,
Maar het kantoor ging voor de helft ter ziele,
In zijn beroep heeft hij dit keer gefaald.
Men spreekt nu van – en dat zal niet verbazen –
Een sloper die zichzelf liep op te blazen.…
Web
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Het wonder van webben,
wirwar van draden
van druppels
van werk en van weven
in bos op de paden,
in de tuin,
in je leven,
behoedzaam gesponnen
de parels gewonnen,
in de morgen, een uurtje,
onvermoeibaar,
de spin en haar rag,
zo fijn en zo teer,
trilt in de wind
wiegt heen en weer,
de dag die begint
met een lach
dank dat dit mag
en ‘…
Mooie Ochtend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 Nu kust, ontwaakt uit duister,
vroege ochtend de tere zon
die moeder aarde
in nevelige sluier spon.
Zachte bries strijkt door haar kapsel
masseert golven door zilverglans
van zachte zijden draden
die deinen als vreugdedans.…
Vrijheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
624 De vrijheid van het leven
Is als een vlinder vrij in de lucht
Vrijheid is een keuze
Die zich laat beperken door de angst
Maar echte liefde is een breekijzer
Die breek alle harten open
Vrijheid in het hart
Doet liefde groeien
Vrijheid in gedachten heeft geen grenzen
Liefde kent geen grens of muren
Liefde overwint de angst
Teer als een vlinder…
Een betoverende melodie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 zoals wind
de tere bladeren
zacht kan raken
laat jij steeds
de knoppen ontwaken
naar een schitterende bloei
bestrijkt de snaar
met lichte tonen
om daarna met
speelse akkoorden
door te stromen tot
een betoverende melodie
zo heb jij
mijn hand genomen
me weer teruggebracht
uit vreemde dromen naar
een paradijselijke werkelijkheid…
open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik laat mezelf achter
in de ommuurde tuin
verdwaalde herinneringen
lopen met me mee
naar vergeten beelden
voorzichtig blaas ik over
dauwdruppels op het gras
ik voel het mos op de zwerfkeien
zie het rood van de klimop
tegen de buitenmuur
ik streel het tere blad van de magnolia
de bleke zon doet wat ze kan
een lavastroom aan droombeelden…
Bijzondere verrichtingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 het moment is weer ter plaatse
verscholen tussen nu en even
moeilijk te benaderen, zoals
te doen gebruikelijk in een
zee van tijd, een glooiende weide
groener dan blauw, aanwezig
als strijklicht onder een hellingshoek
alles vloeibaar, nergens steen
altijd plaatselijk en ontdaan
van elke zwaartekracht
ja, ik krijg de wolken steeds…
Vertrek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 je was hier
binnen totaalmuren
ter herschikking van
aankomsttijden
we hebben bestaan,
schroeiplekken achter
ons gelaten, laten gaan,
van bed gewisseld
in een ontboste kamer
geurend naar roest en olie
gedoofd brood en
schemerplanten, vaag
wegens verlaten van
stemmen, avondschimmel
onder de radar
achter de horizon
we hebben…
Vederlicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
454 jouw pen raakt mijn ziel, vederlicht
letters weven woorden in welsprekendheid
die zachtjes landen in een literair gedicht
dat zoet en mijmerend blijft zweven in de tijd
woorden die als veertjes
blijven liggen op mijn huid
zo teer, zo fijngevoelig en zo licht
maar die tezelfdertijd getuigen van gewicht
hoe blank een ziel dat zoiets wonderlijks…
Wijze
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
527 ik hoor weer het
wiegelied van een vogel
wil meegaan
op de juichende tonen
de echo bij me dragen
diep van binnen
als een tere wens
op mijn lippen leggen
doodstil zijn
nog één keer tranen
-
morgen, ja, morgen
zal ik warmte schrijven
spreid ik het licht
over de schaduwtijd
kleur een nieuwe dag
over de langdradige wond…
Muziek....
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
695 Elk scheepje
aan wal, aan ka
maakt er muziek
Publiek
met goede oren
......geniet
Wind
een vast bespeler
van mast, stagen en tuig
Een lied
kun je er niet
in herkennen
Het zijn
improvisaties
-ter plekke- bedacht
Hard of zacht
hangt af
van gure windkracht
wind voor
of
wind tegen
Soms even
ritme van regen......…
Uit mijn leven
gedicht
4.7 met 3 stemmen
5.812 In verre droom verschijnt mij snachts
de Glorievolle Maagd,
die ik beloof ter bedevaart te gaan naar Lourdes.
Een datum heb ik niet genoemd,
zodat ik niet aan tijd gebonden ben.
Ik ren voor de Dood uit, ademloos.
(1970)…
Ik draag de zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Zo zacht het licht ontwaakt
doezelig de velden zoekt
vochtig nog van huiver
in de nacht
waar duister trage vingers trekt
voor het zich ter ruste legt
schuilend in ’t struweel
zo voelt het als ik opsta
niet in vroege buitenlucht
maar binnen in mezelf
en ja…
ik hef mijn hoofd
draag de zon op handen
naar het dagen aan de einder
daar…
Drievuldigheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Een menselijke persoon
is een sterfelijke inhoud,
ter grootte van een lichaam.
Onze creatieve geesten
bouwen met tijdloze energie,
die onze planeet omspant.
Onze onsterfelijke zielen
dragen eindeloze liefde voort,
die diep in het heelal onstond
en die op aarde voortbestaat.
Dankzij een wereld
die volstroomt met liefde.…
Klopt Het
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 ter verduidelijking
vertelde de boodschapper
dat er werd gejaagd
op alles en ieder die
het kloppen niet wilde horen
een geweer werd
onderwijl geladen
de man begreep het
rende met een van angst
kloppend hart voor z’n leven
de klopjacht begon…
LAIS CLXXIV
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 Motten die elkander open wrijven,
als harde diamanten in de nacht:
sterrenstof bekleedt de tere lijven
bij hun labeur dat niets van hier verwacht
maar van het duister wil de pure pracht.…
ontwrichting (2011)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 het kind Wakubenga
het patina van de tijd
legde een bittere
scherpte over de sluier
van onschuld
de ogen van het kind
dat wordt geminacht
lachen nooit ze leeft
op al te tere takken
onontkoombaar en
smal als een doodskist
wordt het kind bedolven
onder doffe schaamte
in de meisjesbuik groeit
een vreemde bittere
vrucht brandmerk…
Kamer 4516
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
560 dat het zo teer was
en rimpelig en dat het eerst niet at
hoe het rozig en bruinig van kleur
was? nog onbestemd was. hoe je zei
dat het aan een zijden draadje hing
hoe ik nog niet begreep wat je
bedoelde. daar moest ik net aan
denken. in je kamer. nummer 4516…
Existentieel samen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
560 ik zag je
met een lach
naar de
bloemen kijken
in het hoge gras
vingers streelden
de tere kleuren alsof
je de aarde ontmoette
in haar dagelijks
draaiende beweging
ik smolt om
bij je te zijn in
dat intiem samen
onder zomerluchten
zonder namen
in die stilte
van het leven
schoonheid te
horen in het lieflijk
kleuren wiegen…
VADER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
863 nog zie ik hem daar
met de zeis in z’n hand
onverzettelijk zwoegen
op z’n bunder land
het gras moest gemaaid
en nadat er was gehooid
werd er kunstmest vanuit
een emmer uitgestrooid
en het zaad gezaaid
toen na jaren z’n huid was gelooid
en z’n rug geplooid
nam hij nooit weer de zeis ter hand
maar nog eenmaal kwam hij hem tegen…
mijl op zeven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 er ligt een lange weg te gaan
die honger met brood verbindt
langs stadslicht, hemelbogen
en schaduw, ter aarde geworpen
een kalf huilt als een geit
geen omtrek in de verte te zien
soms waait tederheid voorbij
op de tast, zoals dat hoort
de omstandigheden moeten hun
samenloop nog vinden
op afstand maar onafwendbaar
zoals hop en bier…
Ode aan selder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
338 O, bleke selder, stengel smal en teer,
Gij groeit in stilte, fris en altijd rein.
Geen rijke kleur, doch zuiver in uw zijn,
Een knapperend genot, begeerd zo zeer.
Bescheiden siert gij 't maal, keer op keer,
Uw eenvoud charmeert, uw smaak is fijn.
Een ode aan u, in klassieke lijn,
Uw pure kracht, de tafel maakt u meer!…
Er was eens...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
344 Want elk verhaal, hoe oud hoe teer
begint met die woorden... telkens weer!…
Bloeiwijzer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
211 Haar ogen zoeken naar de tere bloem
die zacht haar ziel met helder licht betast
langs de rivier die naar haar fluisteren luistert
en haar bevrijdt van een verborgen last
zij zoekt de richting waar de bloemen staan
die haar vertellen hoe de herfst begint
en hoe de dagen teder overgaan
in wat de ziel aan troost en warmte vindt
de schaduw die…
Zomerzotheid (H)
snelsonnet
4.0 met 10 stemmen
1.511 Het is weer spitsuur voor de barbecue
En dus sluit ik mijn ramen en mijn deuren,
Allergisch voor de gruwelijke geuren
Van kipkluifjes en halfverschroeide koe.
Gelukkig duurt de zomer hier maar kort.
Ik hoop maar dat het heel gauw rotweer wordt.…
ode aan den kuyt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
600 den kuyt - menselijk gesproken
het vlezig gespierde
tussen knie en enkel
doet harten overslaan
als hij - aalglad
gelijk vissen het nageslacht
in paringsdans verschietend
zijn team op sleeptouw neemt
den kuyt - voetballend gesproken
de authentieke leider
die het stof zuigt
dat anderen slingeren laten
die - zichzelf kastijdend
gelijk…
Louis Couperus
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 Wie schrijft die blijft geldt zeker voor Couperus
Hij was een visionair, qua plaats en tijd
Zijn leven was primair schrijven gewijd
Soms voordrachtskunstenaar, zoals Homerus
Een rusteloze geest, een pen-nomade
Die metamorfoseerde in
figuren
Die hij bedacht, zijn eigen creaturen
Een eindloze portrettenpromenade
Theater van de geest in…
Eenvoud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
999 Ik heb de eenvoud van het leven lief
het wuivend riet langs de waterkant
slierten ochtendnevel over het land
een nieuwe dageraad breekt aan
's avonds als de zon ter kimme neigt
de schemering met zijn zachtheid
de scherpe kantjes verhuld
voelt het leven aan als bevrijd
de nacht is als een schilderij
gekleed in zwart fluweel
laat ik de…
de voyeur
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.532 de vrij vogelende voyeur
kijkt met grote ogen
vaak met mededogen
naar lief van eigen keur
liefst bij maneschijn
verkleed als harlekijn
opdat niemand ziet
dat-ie z'n lief verliet
ter gluur kiek en koekeloer
twee gaatjes in courant
spiedend heel pikant astrant
vrije spreeuwkes in amour…