Alle inzendingen over ter-apel

3973 resultaten.

Sorteren op:

een kus

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
deur 'n sug wenkbroue lippendal heuwels op die wang en ken Ek sien die maan sien lag teer skielik die soen ons soen ons ontplof deeltjies gevul lug almal voel die liefde ons liefde jy was my promotor die soet alle…

Sloper

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 392
De televisie was erbij gehaald: “Kijk hoe vakkundig wij de boel vernielen”, Maar het kantoor ging voor de helft ter ziele, In zijn beroep heeft hij dit keer gefaald. Men spreekt nu van – en dat zal niet verbazen – Een sloper die zichzelf liep op te blazen.…
Wim Overweg2 september 2012Lees meer >

Web

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Het wonder van webben, wirwar van draden van druppels van werk en van weven in bos op de paden, in de tuin, in je leven, behoedzaam gesponnen de parels gewonnen, in de morgen, een uurtje, onvermoeibaar, de spin en haar rag, zo fijn en zo teer, trilt in de wind wiegt heen en weer, de dag die begint met een lach dank dat dit mag en ‘…

Mooie Ochtend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Nu kust, ontwaakt uit duister, vroege ochtend de tere zon die moeder aarde in nevelige sluier spon. Zachte bries strijkt door haar kapsel masseert golven door zilverglans van zachte zijden draden die deinen als vreugdedans.…

Vrijheid

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
De vrijheid van het leven Is als een vlinder vrij in de lucht Vrijheid is een keuze Die zich laat beperken door de angst Maar echte liefde is een breekijzer Die breek alle harten open Vrijheid in het hart Doet liefde groeien Vrijheid in gedachten heeft geen grenzen Liefde kent geen grens of muren Liefde overwint de angst Teer als een vlinder…

Een betoverende melodie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
zoals wind de tere bladeren zacht kan raken laat jij steeds de knoppen ontwaken naar een schitterende bloei bestrijkt de snaar met lichte tonen om daarna met speelse akkoorden door te stromen tot een betoverende melodie zo heb jij mijn hand genomen me weer teruggebracht uit vreemde dromen naar een paradijselijke werkelijkheid…
wil melker16 oktober 2015Lees meer >

open

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
ik laat mezelf achter in de ommuurde tuin verdwaalde herinneringen lopen met me mee naar vergeten beelden voorzichtig blaas ik over dauwdruppels op het gras ik voel het mos op de zwerfkeien zie het rood van de klimop tegen de buitenmuur ik streel het tere blad van de magnolia de bleke zon doet wat ze kan een lavastroom aan droombeelden…
J.Bakx27 november 2015Lees meer >

Bijzondere verrichtingen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
het moment is weer ter plaatse verscholen tussen nu en even moeilijk te benaderen, zoals te doen gebruikelijk in een zee van tijd, een glooiende weide groener dan blauw, aanwezig als strijklicht onder een hellingshoek alles vloeibaar, nergens steen altijd plaatselijk en ontdaan van elke zwaartekracht ja, ik krijg de wolken steeds…
Iniduo22 juni 2016Lees meer >

Vertrek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
je was hier binnen totaalmuren ter herschikking van aankomsttijden we hebben bestaan, schroeiplekken achter ons gelaten, laten gaan, van bed gewisseld in een ontboste kamer geurend naar roest en olie gedoofd brood en schemerplanten, vaag wegens verlaten van stemmen, avondschimmel onder de radar achter de horizon we hebben…
Iniduo15 oktober 2016Lees meer >

Vederlicht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 454
jouw pen raakt mijn ziel, vederlicht letters weven woorden in welsprekendheid die zachtjes landen in een literair gedicht dat zoet en mijmerend blijft zweven in de tijd woorden die als veertjes blijven liggen op mijn huid zo teer, zo fijngevoelig en zo licht maar die tezelfdertijd getuigen van gewicht hoe blank een ziel dat zoiets wonderlijks…

Wijze

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 527
ik hoor weer het wiegelied van een vogel wil meegaan op de juichende tonen de echo bij me dragen diep van binnen als een tere wens op mijn lippen leggen doodstil zijn nog één keer tranen - morgen, ja, morgen zal ik warmte schrijven spreid ik het licht over de schaduwtijd kleur een nieuwe dag over de langdradige wond…

Muziek....

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 695
Elk scheepje aan wal, aan ka maakt er muziek Publiek met goede oren ......geniet Wind een vast bespeler van mast, stagen en tuig Een lied kun je er niet in herkennen Het zijn improvisaties -ter plekke- bedacht Hard of zacht hangt af van gure windkracht wind voor of wind tegen Soms even ritme van regen......…

Uit mijn leven

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.812
In verre droom verschijnt mij snachts de Glorievolle Maagd, die ik beloof ter bedevaart te gaan naar Lourdes. Een datum heb ik niet genoemd, zodat ik niet aan tijd gebonden ben. Ik ren voor de Dood uit, ademloos. (1970)…

Ik draag de zon

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Zo zacht het licht ontwaakt doezelig de velden zoekt vochtig nog van huiver in de nacht waar duister trage vingers trekt voor het zich ter ruste legt schuilend in ’t struweel zo voelt het als ik opsta niet in vroege buitenlucht maar binnen in mezelf en ja… ik hef mijn hoofd draag de zon op handen naar het dagen aan de einder daar…
sacrajewa22 februari 2019Lees meer >

Drievuldigheid

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Een menselijke persoon is een sterfelijke inhoud, ter grootte van een lichaam. Onze creatieve geesten bouwen met tijdloze energie, die onze planeet omspant. Onze onsterfelijke zielen dragen eindeloze liefde voort, die diep in het heelal onstond en die op aarde voortbestaat. Dankzij een wereld die volstroomt met liefde.…

Klopt Het

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
ter verduidelijking vertelde de boodschapper dat er werd gejaagd op alles en ieder die het kloppen niet wilde horen een geweer werd onderwijl geladen de man begreep het rende met een van angst kloppend hart voor z’n leven de klopjacht begon…
catrinus18 oktober 2020Lees meer >

LAIS CLXXIV

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Motten die elkander open wrijven, als harde diamanten in de nacht: sterrenstof bekleedt de tere lijven bij hun labeur dat niets van hier verwacht maar van het duister wil de pure pracht.…

ontwrichting (2011)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
het kind Wakubenga het patina van de tijd legde een bittere scherpte over de sluier van onschuld de ogen van het kind dat wordt geminacht lachen nooit ze leeft op al te tere takken onontkoombaar en smal als een doodskist wordt het kind bedolven onder doffe schaamte in de meisjesbuik groeit een vreemde bittere vrucht brandmerk…
J.Bakx11 november 2021Lees meer >

Kamer 4516

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
dat het zo teer was en rimpelig en dat het eerst niet at hoe het rozig en bruinig van kleur was? nog onbestemd was. hoe je zei dat het aan een zijden draadje hing hoe ik nog niet begreep wat je bedoelde. daar moest ik net aan denken. in je kamer. nummer 4516…
BKNWRM13 september 2023Lees meer >

Existentieel samen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 560
ik zag je met een lach naar de bloemen kijken in het hoge gras vingers streelden de tere kleuren alsof je de aarde ontmoette in haar dagelijks draaiende beweging ik smolt om bij je te zijn in dat intiem samen onder zomerluchten zonder namen in die stilte van het leven schoonheid te horen in het lieflijk kleuren wiegen…
wil melker3 november 2023Lees meer >

VADER

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 863
nog zie ik hem daar met de zeis in z’n hand onverzettelijk zwoegen op z’n bunder land het gras moest gemaaid en nadat er was gehooid werd er kunstmest vanuit een emmer uitgestrooid en het zaad gezaaid toen na jaren z’n huid was gelooid en z’n rug geplooid nam hij nooit weer de zeis ter hand maar nog eenmaal kwam hij hem tegen…
catrinus30 november 2023Lees meer >

mijl op zeven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
er ligt een lange weg te gaan die honger met brood verbindt langs stadslicht, hemelbogen en schaduw, ter aarde geworpen een kalf huilt als een geit geen omtrek in de verte te zien soms waait tederheid voorbij op de tast, zoals dat hoort de omstandigheden moeten hun samenloop nog vinden op afstand maar onafwendbaar zoals hop en bier…
Iniduo28 september 2024Lees meer >

Ode aan selder

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 338
O, bleke selder, stengel smal en teer, Gij groeit in stilte, fris en altijd rein. Geen rijke kleur, doch zuiver in uw zijn, Een knapperend genot, begeerd zo zeer. Bescheiden siert gij 't maal, keer op keer, Uw eenvoud charmeert, uw smaak is fijn. Een ode aan u, in klassieke lijn, Uw pure kracht, de tafel maakt u meer!…

Er was eens...

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 344
Want elk verhaal, hoe oud hoe teer begint met die woorden... telkens weer!…

Bloeiwijzer

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 211
Haar ogen zoeken naar de tere bloem die zacht haar ziel met helder licht betast langs de rivier die naar haar fluisteren luistert en haar bevrijdt van een verborgen last zij zoekt de richting waar de bloemen staan die haar vertellen hoe de herfst begint en hoe de dagen teder overgaan in wat de ziel aan troost en warmte vindt de schaduw die…

Zomerzotheid (H)

snelsonnet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.511
Het is weer spitsuur voor de barbecue En dus sluit ik mijn ramen en mijn deuren, Allergisch voor de gruwelijke geuren Van kipkluifjes en halfverschroeide koe. Gelukkig duurt de zomer hier maar kort. Ik hoop maar dat het heel gauw rotweer wordt.…

ode aan den kuyt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
den kuyt - menselijk gesproken het vlezig gespierde tussen knie en enkel doet harten overslaan als hij - aalglad gelijk vissen het nageslacht in paringsdans verschietend zijn team op sleeptouw neemt den kuyt - voetballend gesproken de authentieke leider die het stof zuigt dat anderen slingeren laten die - zichzelf kastijdend gelijk…

Louis Couperus

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
Wie schrijft die blijft geldt zeker voor Couperus Hij was een visionair, qua plaats en tijd Zijn leven was primair schrijven gewijd Soms voordrachtskunstenaar, zoals Homerus Een rusteloze geest, een pen-nomade Die metamorfoseerde in figuren Die hij bedacht, zijn eigen creaturen Een eindloze portrettenpromenade Theater van de geest in…

Eenvoud

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 999
Ik heb de eenvoud van het leven lief het wuivend riet langs de waterkant slierten ochtendnevel over het land een nieuwe dageraad breekt aan 's avonds als de zon ter kimme neigt de schemering met zijn zachtheid de scherpe kantjes verhuld voelt het leven aan als bevrijd de nacht is als een schilderij gekleed in zwart fluweel laat ik de…

de voyeur

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.532
de vrij vogelende voyeur kijkt met grote ogen vaak met mededogen naar lief van eigen keur liefst bij maneschijn verkleed als harlekijn opdat niemand ziet dat-ie z'n lief verliet ter gluur kiek en koekeloer twee gaatjes in courant spiedend heel pikant astrant vrije spreeuwkes in amour…