Alle inzendingen over troost

2383 resultaten.

Sorteren op:

Writer's block

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 848
Iedere troost wordt gepijnigd door de hopeloosheid van mijn wezenloos leven. Iedere vreugde wordt ontmaskerd door de domme drang van spillig moeten Ik kan niet meer lichten, mijn lust te leven dooft.…

mager

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 796
ze mijden laf depressies en het front en weten van geen zorgen, van geen plichten je kunt ze nooit van arbeidsdrang betichten ze existeren slechts als vagebond wellicht is er een zweem van jaloezie omdat ik veel te zwaar ben om te zweven mij slechts ontpopt heb tot een mopperkont de ponden binden mij aan slappe grond toch vind ik troost…

Zonnestraal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 5
Een zonnestraal die mijn zonnestraal is Die mij de weg gewezen heeft Die mij vasthoudt en troost brengt Mij een leven heeft teruggegeven.…

ET ETERNUM

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 853
ik wil dat alles blijft zoals het is in de verandering zoek ik constanten de bomen buiten, binnen kamerplanten een vogel is een vogel, vis blijft vis in vrijheid ligt vaak een gevangenis besloten, een medaille heeft twee kanten ik waag me niet aan spel van speculanten en wil niets hebben dat ik nu niet mis ik vind geen troost meer in de…

De bank in het park

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 697
in herfst gewaaide lege straten ademt de wind diep en vermoeid kristallen woorden ik kijk er doorheen en zie de dichter zijn lied schreeuwen nog harder dan vogels die langs jonge bruiden en oude zondes breken met de lichte val van de zomer hij draagt zijn pijn in verstilde akkoorden en zoekt troost bij allen die willen…

Romeinse villa

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.138
je naam de zon brandt nog eeuwen je faam pijnloos scheurt je marmer open wespen zoeken in de wonde naar het opgedroogde leed maar langs verweerde stenen groeit eenzaam een perzikboom bijna devoot beroer ik zijn droom zelfs een vijgeboom spruit ongestoord een verwilderd woord ontbloot zoeken je uitgedoofde ogen in mijn schaduw troost…
delius17 juni 2006Lees meer >

Bijleren creëren

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Zoeken naar een nieuwe wereld Een wereld groot of misschien klein Waar zoete klanken troosten En woorden werkelijk zijn Geen spielerei geen fratsen Geen ongeremde woordenbrij Geen schelden gokken patsen Maar dichtkunst voor jou en mij Gedichten om op te toasten Springend lam in de wei Een kalfje net geboren Voorbeeld voor jou en mij…

gedachte aan jou

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.598
Ik mis je zo 'k heb heimwee naar je één troost, hoog boven me. de sterren speldenprikken in de hemel We zien hetzelfde We kijken naar dezelfde ster Ik zie je gezicht weerspiegelen. Een engelengezicht!…

Met mezelf

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.362
heeft geen zin Mezelf te blijven kwellen Het is een kutsituatie Ik weet niet wat Ik met mezelf aanmoet Waar moet ik heen Met al m’n emoties M’n gedachten M’n gevoelens Ik wil ze uiten Maar het liefst bij jou Nu schrijf ik het maar op Bij gebrek aan beter Maar is dit dan het beste Op papier Niemand die me kan helpen Me kan troosten…
Gerrit16 september 2007Lees meer >

Morgen probeer ik het weer

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.411
vijf zes keer en ik wachtte met een brok in mijn keel maar het bleef stil er werd niet opgenomen de moed zakte in mijn schoenen tranen sprongen in mijn ogen driftig veegde ik ze weg morgen probeer ik het weer maakte ik mezelf wijs als verdoofd zittend op mijn stoel me afvragend hoe het zo ver kon komen en de wind….fluistert troost…
Windwhisper25 januari 2008Lees meer >

Toekijken met gesloten ogen

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 510
Wat het leed van de enkeling Zo vreemd maakt Is dat de wereld Die er geen weet Van heeft Doet als of het niet Bestaat Blijft gillen en brallen Moppen tappen En omvallen van Het lachen Sommige mensen Steken hun handen uit En troosten…. helpen Terwijl anderen Zelfgenoegzaam en Tevreden rondkuieren Roddelen giechelen En met elegante…

Jij

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.679
sluimert in duistere schaduwen maar plots ontwaakt in volle glorie en schittert in de spiegel van mijn ogen Zo straalt het licht van jouw magie in mijn hart, mijn lief als de schoonheid van parels in blauwe diepten als het lied van de nachtegaal de zoetheid van een eeuwige kus als een gebaar van tederheid een vage glimlach een woord van troost…
troebadoer23 oktober 2008Lees meer >

Waar was ik; Hier ben ik!

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Waar was ik om je te troosten toen je zoveel leed had? Waar was ik? Waar was ik om een arm om je heen te leggen toen je zo alleen was? Waar was ik? Waar was ik om je alles te geven toen je zo verliefd was? Waar was ik? Waar was ik om het mens te "pakken" dat je zoveel leed bracht? Waar was ik?…

Een buffer van liefde

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
Mag ik je troosten fluistert de wind ze antwoordt niet ligt in bed met haar hoofd verscholen onder het kussen wat plukjes haar springen er krullend onder uit de wind weet wel haar met rust laten is nu het beste tot de hoofdpijn verdwenen is wacht geduldig tot er beweging in komt in het bed zodra dat gebeuren gaat zal die haar als…
windwhisper25 november 2008Lees meer >

Het spel

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.744
Zie, papa troost en veegt de tranen liefdevol, van haar gezicht. Ik kijk en luister naar dat kleine wicht. Ze rent alweer vergeten is het leed. Opnieuw verlangend naar het spel dat sleetje rijden heet.…

Wat rafelige trouw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
ik zag je vlucht omhoog maar kon jou niet bereiken zwaaide schreeuwde voelde mij verlaten zonder vriend en troost jij doorleefde mijn bestaan liet mij gaan als ik dat nodig vond sprong in de bres als ik mijn slechte keuzes weer met ruzie had beslecht maar samen knopten wij bloeiden volop lente ook in de bitterste kou jij…

Vers hooi

netgedicht
4.6 met 29 stemmen aantal keer bekeken 742
Meer dan ons leven geven kon heb ik je lief gehad wij putten uit dezelfde bron buiten de binnenstad ons hoge gras geurt ademloos naar vervlogen tijden de zeis flirt driftig met vers hooi dat moet leren lijden je bent te jong nog voor verlies van een vertrouwd gezicht ik kies jouw grote teddybeer tot troost in dit gedicht uit je dal…
Dick Panman21 december 2009Lees meer >

WAAR WAS IK? HIER BEN IK!

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.223
Waar was ik Om je te troosten Toen je zoveel leed had? Waar was ik? Waar was ik Om een arm om je heen Te leggen Toen je zo alleen was? Waar was ik? Waar was ik Om je alles te geven Toen je zo verliefd was? Waar was ik? Waar was ik Om het mens te "doden" Dat je zoveel leed bracht? Waar was ik?…

Einde

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.407
Mijn vrienden kan ik troosten, eindelijk wat rust Het aardse gedoe was echt geen lieve lust. Vechten, boksen, strijden, het maakte me zo moe Dus neem ik nu afscheid, geen vaarwel maar een rendez-vous.…
sweetje10 maart 2010Lees meer >

Op.......

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Ik zoek troost bij mijn 3 vaders God, mijn papa en zijn papa. Tranen stromen over mijn wangen Maar... wat ben ik rijk ! Politiemensen, hartelijke dank!…

- Wakker worden -

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 575
De poëtische nacht, ze treurt ruikt de troost zo duister als rozenhout, ruikt amberkleurig meerduidigheid de inhoud ademen zonder te kijken, ruikt naar dampend geurende rozemarijn lijk de korte avondwandeling, het gevoel van daadwerkelijk uitgeslapen zijn. Het gevoel van wakker worden tegen de achtergrond....…

een wonder

hartenkreet
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.211
na jaren van verlies van geliefde personen kwam er een betere tijd de tijd toen jij in mijn leven kwam en nu ik zo naar je zit te kijken denk ik het is een wonder dat ik jou mocht ontmoeten de troost die jij me gaf in die moeilijke periode was voor mij een openbaring na een tijd waarin ik op mezelf was aangewezen en ik me vaak verloren…

Dwaalnacht

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 602
zichtbaar teder, en ondoorzichtig onze lichamen nemen de ruimte, in liefde en schaamteloos genieten het ritme van vrijen is zacht en dwalend in hunkering zo intens is onze schemervreugde in de dwaalnacht van onze keuze misschien de schaduw van het lijfzuchten van duister het stille herademen van verwerken van verdriet doet ons troosten…

Poëzie is kinderspel

gedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 14.429
Over het krakende ei dwaalt een hemelse bode op zoek naar zijn antipode en dat zijt gij mogelijk dat men op zulk een kleine schaal niet denken kan het maakt nijdig of men is verveeld dus veel te veilig dan is men verloren voor de poëzie u rest slechts een troost ligt gij op sterven gij verveelt u dan ook niet en plotseling kan…
Lucebert22 augustus 2021Lees meer >

het oog van de tijger

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 812
Alleen de sterren hebben wij en de maan, samen met de wolven om naar te huilen en de kunsten om ons bij te staan, voor diegenen die dat aan willen grijpen, om te vluchten, voor troost-…
c. paris11 januari 2011Lees meer >

Café in Davos

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
Het eindeloze oeverloze navelstaarderig gemier Van onze wereldleiders magnocraten in Davos Een inside crowd, een club van heren, die maakt ons pas boos Want vliegen naar een Alpenland voor sneeuw en skiplezier Dat schiet niet op, noch biedt het troost met koolzuurgrapjes en hun 'proost'!…

Een enkele wee heimt na

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 625
einde het hoofd vol met gedachten de meeste verdwijnen weer snel als verse voetstappen langs de vloedlijn ik laat ze maar komen en weer gaan een enkele wee blijft heimen zoals dat gaat bij hersenspinsels in het land van Halfslaap terwijl de regen al weer boogt vlijmt één wolk nog scherp na ik groet de dag, verwelkom de zon want de zon troost…

Koorts

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 801
huiverend, rillend ijskleed, dat het gloeien overnam het glazen geluk beademd waarachter het bleke doodslicht wacht op ratels van een klaaggedicht denken in rood geremd opnieuw ontbrandt het vuur getooid in duistere waas tollend hoofd naarmate het late uur blauwe diva’s, lege aula’s uw koele hand sist op ovenvuur hinke pinke troost…

hopelijk tot ziens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 834
ik kan je veel zeggen om je te troosten of enkel de lucht te vullen met simpel wat vibraties ik kan je ook weinig zeggen zoals: het zal vast geen zeer doen je voelt er niks van of alles zal je ervaren in één flits schiet aan je voorbij herinneringen, fantasiën en al die keren dat je je veilig voelde maar wie zegt dat het dan over is…

Dat we bestaan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 787
Maar wat uiteindelijk blijven moet, is troost en is dankbaarheid. Voor de lieve mensen om ons heen. Voor het onbegrepen feit, dat we bestaan.…