5060 resultaten.
herfstbode
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
670 nog in zomerende dagen vertoevend
raap ik verbaasd een kastanje uit ‘t gras
nu de herfst reeds op kousenvoeten
door het groene landschap dwaalt
terwijl de dagen zichtbaar krimpen
bomen en struiken weldra kleuren gaan
ik wandel schoorvoetend de zomer uit
betast de vroege herfst in mijn hand…
geschreven vers
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
658 ze liggen te drogen onder mijn hand
mijn nu nog zo vloeibare gedachten
tot ze
eerder dan ik verwachtte
naakt en hulpeloos nog
dichttrekken aan elkaar
steun zoekend om te blijven staan
hoeveel onbegrepen ogen ze ook vinden mogen
ze blijven trouw verdedigen
dat wat ik voelde
toen ik ze vroeg me te helpen
en zelfs nog
als ik ze ontrouw word…
Groet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
917 Een rustige septemberavond
De avond valt vroeg
De nacht is lang
De laatste zuchtjes van
De hete zomeravonden
Lichte bries over je huid
Licht rillend, gehuld in zomerkleding
De laatste witbiertjes
Een ultieme groet aan
De geslaagde zomer
Die heerlijke avond
Verwacht men de winter
Maar toch eigenlijk ook niet…
Woordenboek zonder woorden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
772 Misschien dat je me vroeg
over vroeger te zwijgen
omdat het niet mocht
niet ging over lijken
of over de heuvels
zag de ochtend wat bleek
ik had niet in de gaten
dat je toch naar me keek
wilde je het liefste negeren
om je een lesje te leren
maar talloze keren
viel je mij weer op
bij de spiegelmeren
leg ik mijn handdoek
en geef…
Bladerhuid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
896 Ze lag daar, alsof ze al dood was
Te liggen
Haar huid bladerde af
Net zoals het plafond waarnaar ze staarde
- bevroren
Niemand wist aan wat ze dacht
Niemand wist of ze wel dacht
Of ze wel kon denken
Ik raakte haar voorhoofd aan
Voor de allerlaatste keer
Ik vroeg nog over vroeger
Ze antwoordde niet
meer…
dauwdruppels
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
829 Als op een glanzende huid
na een nacht vol liefde
glinsteren de druppels dauw,
doorzichtig als een
tule sluier, vederlicht
in de vroege morgen.
het mistige vocht
streelt de droge aarde
dat dorstig wacht
om gewekt te worden,
de nevellucht daalt
in alle rust, en zorgt
voor nieuw leven.…
Droom de zee
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
515 Het vroege herfstlicht
danst over oneindige verten,
tekeningen van dag en nacht.
Vanuit sterrenogen
flitsen uit een ander leven,
zicht op onbedekte spiegelingen.…
Schaduwde slechts plicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 ze stonden allemaal
vol in het licht
met zon op hun gezicht
familie vrienden
en bekenden deelden
het leven dat ik leidde
maar in het lengen
van hun schaduwen
verkleinde ook mijn beeld
tot de laatste
vriend mij vroeg
wat er aan scheelde
ik schaduwde slechts plicht
het volle licht had mijn leven
al geruime tijd vergeven…
Koudvuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Gortdroge lekvlammen
schaamteloos als altijd
breekbaar in de vroege morgen
watermuur van stil verzet
strepen zonneregen
staalt warmte in je hart
stolsels bereiken het brein
vaargeul wordt gestremd
wrijft tranen uit je ogen
lekvlammen stillen de honger
vallen droog
als de avond is gekomen.…
In mijn hart
hartenkreet
4.0 met 39 stemmen
3.104 Lieve oom,
Ook al bent u er al een jaar niet meer
Dit is een soort laatste berichtje
U bent veel te vroeg gegaan
Ik kende u nog helemaal niet goed
We hadden nog zoveel moeten doen
U kwam in het ziekenhuis op donderdag
Ik maakte op zondag voor u een tekening
Ik was net klaar en toen ging de telefoon
Het was afgelopen
U was gegaan…
De overkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Met het pontje naar haar mondje
dat om duizend kussen vroeg.…
de lange straat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 vertel
niets nog
te vergeten
en verloren
gaan
in de cirkel die
ons beweegt
of juist soms
stil te laten
staan
dit besef je vroeg
maar meestal veel
te laat
donker je ogen
donker dit huis
donker bestaan
zo verdwijnt
blad na blad
onderuit
een instrument
een straat
iemand riep een naam…
er zijn zachte muren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
654 ga maar
de aarde wacht wel
in al zijn dagelijkse dingen
ga maar
naar zachte woorden
die zich uitstrekken
intiem
van vroeg tot laat
ga maar
maar laat me niet achter
een en al ziel, een
en al lichaam
want
alles, ja, alles
in deze armen
zal uit vuursteen bestaan
ga maar
maar laat mij jou dichten
laag na laag
naamloos zoals ik ben…
Tot in den dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 wij zijn waar gedachten gaan
verankerd in brandend koudvuur
wij weten wanneer de klokken slaan
op de waarheid van het nederige uur
bedenk, niet alles is goed of kwaad
maar laat onze stilte nooit bederven
en nog een welgemeende raad
laat ons geen vroege dood sterven…
De toon gezet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
850 De klok tikt achterste voren
en minuten voelen als uren
het vroege ontwaken zet
gelijk de toon
op gespannen voet
sleep ik me door de dag
die niet veel goeds voorspelt
of zullen vers geknipte seringen
de avond omhelzen
ons verdriet zichtbaar
toch weten we dat het goed is
zo…
toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Ik vroeg me af
waar voor mij nog
ergens ver misschien
voorbij de vloek
der zeven plagen
een onontgonnen akker,
een paard, een ploeg,
een schuur met verse zaden
stil en ongerept
in de frêle ochtendzon
te wachten lagen
Enkel voor in geval
ik dit hoofdstuk
van mijn leven
werkelijk afsluiten kon.…
Nu
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
514 Klein verhaal op lentewater
in galop over bedaarde golven
waterzebra's
De kleurenpracht drijft
maar niets uiteen
verse vis als dagaanbieding
'Opent uwe mond'
al vroeg begrepen
zij stellen geen vragen
Dobberende generaties
ogenblikken zonder zorgen
onbekend met gisteren
onwetend over morgen.…
wat is poezie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 ik weet het niet
schrijf iets met die bedoeling
misschien is het poezie
misschien ook niet, zeker
moet er een moment in zitten
dat er vogels vliegen naar het zuiden
of dat er een kraan druppelt
terwijl je depressief in bed ligt
vrolijk fluiten de vogels
in de vroege ochtend buiten je raam
is ook goed en denk dan aan haar
en alleen…
Vooruitgang
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.079 alle auto's in de regen
die suizen langs mijn raam,
koplampen aan,
en die passeren door de bocht van de weg,
hoop ik maar dat ze ergens heengaan
en dat het telkens andere auto's zijn
en niet een reeks
die zonder reden telkens opnieuw
wordt rondgezonden
door steeds dezelfde onzichtbare gek
----------------------------------
uit: 'Vroege…
Die langs mijn bloemen gaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Lauwe lentelucht
Die geurt naar liefde
En levenslust,
Die in 't voorbijgaan
Mij op de wangen kust -
Vogels in mijn tuin
Zingen hun hoogste lied,
Hommel die voorbijkomt
En zoemend langs mijn
Bloemen gaat, en in
Bijentaal vertelt waar
Het om gaat -
't Wordt zomer,
Vroeg dan wel laat!…
winterglow
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 voorzichtig heeft ze al de eerste
winterthee geproefd en zorgzaam zacht wat
eikels in haar mand gedaan
het raam vertelt van regen, zeer slagvaardig
zonder bron, maar niets nog
laat de dag verbleken, waardig wrijft ze
zeven tenen warm
en als ze kon dan vroeg ze
alle dennenappels aan haar arm
zich te vormen, naar de zon…
Vogelgriep
snelsonnet
4.7 met 6 stemmen
834 vroeg ik
De hanen kraaiden, zelfs de duiven koerden:
‘'t Is logisch, Kamerik ligt vlak bij Woerden!’…
lentegevoel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 In het vroege middaguur
zit ik in de zon op een terras
met m'n rug tegen de muur
en geniet van de narcissen in het gras
die dansen in de wind
en luister naar de vogels
in de nog kale bomen
maar toch met een zweem
van ontluikend groen
koester ik dit moment
in een altijd blij makend seizoen
waarin ik alles weer vind…
liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Met jou wil ik de wereld rond
Als ik viel en jij nog stond
Hielp je me altijd van de grond
Als ik het eventjes niet zag
Was daar jouw glimlach
De glans van jouw ogen
Heeft me nooit bedrogen
Eén blik is genoeg
Alles op tijd, nooit te vroeg
Ja tot het eind der dagen
Blijven mijn ogen naar jou vragen…
Ode aan het onbestemde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Of voorjaar vroeg met nog niet zichbaar groen
dat er toch echt wel is.
Al wat niet helder is,
eenduidig,
al te zeer begrensd,
laat ruimte
aan wat zou kunnen zijn.…
Ontluisterend
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
847 op een naargeestige nacht
zal zij plots
vaker wakker worden
zoals alle oude vrouwen
vroeg of laat
slaapdronken zal ze
om haar blaas te ledigen
schuifelen naar 't toilet
uur na uur na uur
verbijsterd zal ze
op de hoek van de wastafel
haar gebit zien zwemmen
in een kommetje brak water…
't verre zilver
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
707 ik stapel
ze op
er zijn er nog genoeg
zo vroeg in de ochtend
deze schelpen, wat men
ook beweert, zijn geruisloos
het zand echter
spreekt over het liefste
en het strand lijkt leeg
alles is voorbijgaand, zeg ik
en wachten is verloren tijd
een meeuw kijkt mijn kant op
de zon droogt haar vleugelpunten
de noordenwind zal haar…
voor wie horen wil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 in de vroege
ochtend hoor ik
een vogel zingen
ze vermaant haar
vermetele kleintjes
geen tijd nu om
een boompje op
te zetten met de
zwijgende buur
haar waarschuwing is
scherp bij naderend
overvliegend gevaar
ze vraagt de oortjes van
van het koppie van
haar uithuizige man
ze sust en troost
ze zet de bloemetjes
buiten…
Aan een terras
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.652 Zij zaten samen voor een gouden glas,
vroeg in de ochtend, aan een koel terras.
Zij dronken niet; tenzij elkanders ogen,
met blikken die — zo bitter jong — niet logen,
en spraken niet: de taal der liefde was
hun vreemd of geen van beiden boeken las.
Zij keken mijn kant uit en zagen niet
hoe spot in mij worstelde met verdriet.…
Tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 De tijd tikt zich
stap voor stap
van de kalender af
tot het laatste blad
valt verscheurd
leidt zij lijdend
naar het licht
bespiegelend
zij zoekt en speurt
naar inzicht
alles tikt voorbij
mijmerend
wijs wikkend
vol verwachting
die ezel droeg
zijn zalige last
toch niet te vroeg…