Alle inzendingen over warmte

4822 resultaten.

Sorteren op:

Ik en de leeuwerik

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 817
Vanuit het goudgeel koren stijgt de warmte omhoog, draagt het leven in cirkels naar de hemelboog. Daar deel van zijn met jubelkreten om het geheel te voelen en te weten het lied leidt het pad naar omhoog.…

De zon op het blond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
heb met palmtakken hemel en aarde bewogen het loflied op vrede gehoord maar mijn hart ziet slechts de bloesem die danst in haar ogen de zon op het blond dat krult in de wind een lach waarin ik weer warmte vind ik geloof in verrijzen maar voor zover ik haar ken wordt zij de hemel die voor mij is bestemd…

te oud

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 542
ze heeft geprobeerd te leven toen de zon geen warmte meer gaf.. haar lichaam steenkoud was elke dag ( ook haar hart ) waar ze te oud was voor hem met vijfentwintig jaren.…
fairouz16 augustus 2013Lees meer >

En ik dan

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 772
Herfst komt weer naderbij wij denken nog aan ons en wij Als ik dan afstand genomen heb kom je dichterbij en jij roept zoals gewoon herinneringen op een kus, een blik, niet wetend of ik hou van de schaduw van een droom Een vlinder op het raam warmt zich droogt haar vleugels van de dauw…

als jij de lente was

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 774
als jij de lente was dan kom ik als de regen en raak ik met mijn hart jouw lieve gezicht als jij de zomer was dan kom ik als de zon en kus ik jou met warmte als jij de herfst was en ik een druivengaard dan geef ik jou wat wijn als jij de winter was dan ben ik niet vergeten dat na de winter lente komt…
Vilija13 september 2013Lees meer >

Wisselzang

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
Zo luisterend naar wat je broeders zingen voel je de warmte Gods over je uitgestraald, landen Zijn woorden in het diepste van je hart. Zo zegenend bezongen beantwoord je Zijn roep in klanken uit de hoge neerdalende als dauw over je toehorende broeder, dan voelt het of de Vader zelf Zijn kinderen omarmt.…

Het blauw van vrouwendromen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
hoe het blauw van vrouwendromen als vuurvliegjes uit haar poriën ontsnapt langsheen het tuinpad gekleurd in herfstbladeren de bedding van zijn ziel bereikt hoe ze zachtjes fluistert er wat warmte in zijn stroom beweegt een golfverlangen zijn huid aanraakt en de maan die vlinder voelend wat sterrenliefde als vonken in hun schoot laat groeien…

Jij leeft in mozaïek

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
ik heb je in grote lijnen getekend belegd met kleuren glas uit wat voorhanden was details gesneden en gepast zodat het eigene herkenbaar lag je warmte als ondergrond gekozen stralend uit gezicht en ogen jij leeft in mozaïek speelt licht en jeugdig in de vreugde van je ziel…

Onfeilbaar samen bedoelen

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 491
is het de ruimte die ons bindt waarin afstand direct voelbaar dichterbij is is het lucht waarin woorden zinnen dansen op de wind die waait tussen jou en mij is het licht dat warmte leidt die van mijn blikken langs je glijdt of zijn het handen die elkaar voelen en onfeilbaar samen bedoelen…

Opening

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 711
Met de warmte van de zon is het weerzien van jouw lach. Nu met de harmonie in bezit verschijnt jouw inspiratie Ook al lijkt het met de mist een ochtend van deceptie. Het is jouw openheid rooskleurig in de geest van. Na de sluier over het land boekt zich een nieuw roman.…

afscheid en weerzien

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.175
mijn lief het was weer fijn in de nabijheid van jou en je warmte te zijn me geborgen te weten anders tegen mijn zorgen en zorgjes aan te kijken die dan kleiner lijken daarna steeds een beetje sterven voor hoelang dit keer voor we elkaar weer zien…

Geen titel

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
voel de warmte van de zon in dromen, voel de dons van teed’re bomen. Een tenger zaadje ontkiemt in aarde, de aarde voedt en ziet. In zijn wortels zul je later wonen, daar waar de dood niet kan komen.…
Wbb18 februari 2015Lees meer >

Poezelige lente

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
En zachtjes als dat kattenvelletje dringt het eerste beetje lente warmte door mijn dikke winterkleren heen.…

Wonderbaarlijk

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 454
Er drijft een blad in de vijver natuurlijk het is herfst je wordt zo herinnerd aan de vergankelijkheid voor alles is een tijd de zandloper loopt door de natuur is in ruste de dag komt dat de warmte van de zon alles wakker schudt zodat de bomen zich met bladeren tooien de bloemen zich vorstelijk tonen en de boer, hij zal de aardappels…

Ogen in beloven

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 773
ik hoor de hakken het pronte lachen voel de warmte nu nabij ja zo ben jij ondeugend in je oogopslag de slanke vingers al in loven je ogen in beloven nog ongekend wat ik te bieden heb kom mee mijn griet laten we rusten om elkaar in woord en daad poëtisch te bevruchten…
wil melker12 oktober 2008Lees meer >

Frisse wind

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
De ochtendwind verfrist met koelte de klamme donkere nacht De ochtendwind verfrist met koelte, heeft de verhitte geest tot rust gebracht De ochtendwind verfrist met koelte, jaagt tropische warmte uit vertrekken De ochtendwind verfrist met koelte, weet het lichaam weer tot leven te wekken…

Als jij maar straalt

netgedicht
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.157
mag ik toch wanneer je afstand neemt in nacht en bij donker even de warmte vergeet die wij samen delen de morgen voor je openen liefst zon maar hagel sneeuw en regen het is me zo gelijk als jij maar straalt weet dat ik in het nieuwe licht van iedere dag nog altijd bij je blijf…

Koude kussen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Pluimende warmte wolkt zich naar buiten, alwaar een bleke zon, het opkomen uitstelt tot de vorst zich krabben laat, die zich vlijde over gras en ramen, waardoor de nacht zich zoenen liet en witte kussen hun heimelijk samen zijn verried.…
Marije Geerts25 februari 2016Lees meer >

Lente

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
De winter is ten slotte op zijn eind "Binnenkort weer bloemen, in groei en bloei, en de heerlijke warmte van zonneschijn!"…

Een engel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Een weg overgestoken De grens voor voorbij Nevel en waas Tot ik je hand voel Vingers verstrengeld Warmte en liefde Vooruit marcheren! Zoals soldaten naar hun veldslag Zoals doden naar hun graf Je geeft me de kracht Geen hel of vuur lijkt me onoverkomelijk Met jou dicht bij mij…

Stilte

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
Ik lig stil op bed Ik heb de lampen uit Ik geniet van de stilte Een lantaarn schijnt door mijn ruit Soms is het heerlijk om niets te horen Te baden in stilte Denkend aan mooie dingen Warmte in plaats van kilte Ik loop naar buiten En rook een sigaret Heerlijk toch die stilte Nu maar weer naar bed…

Tussenplaats

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
Alleen de radio nog de verhuizers vertrokken mijn huis een tussenplaats een pauze in de straat Ach de binnentuin eekhoorns, hoge bomen voor het raam staan, warmte op mijn gezicht, in mijn kleren De kamer is nu mooier zonnig leeg en aangeveegd met een vensterbank muziek die ik straks mee zal nemen…
Zywa23 maart 2018Lees meer >

Moeder natuur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 427
Dat mooie Kunstwerk Iedere dag Weer in de Lucht De kleuren pracht Die de natuur Ons laat zien De afwisseling In kleur en beweging Van de lucht De wind De warmte De koude De zon Het bos De zee De aarde Moeder natuur Laat zich In alle pracht Zien…

De Zon

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
Uw stralend gezicht heeft veel te geven: warmte, licht, lust en leven; Uw gouden zegen laat 1000 bloemen bloeien en, samen met aarde en regen, alle gewassen groeien; Ik eer U gekleed in lucht, onbeducht; Ik offer U graan en vrucht en alle zelfzucht.…
Jack Stoop2 september 2022Lees meer >

Gender en de Dood

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
de dood is geen man de dood is een vrouw zij geeft en neemt het leven op afspraak of heel onverwacht dag of nacht het is haar om het even het zal mij varen terug te keren in haar armen naar de warmte van haar schoot na de zwerftocht al die jaren mijn handje in haar hand te leggen en te stappen naast mijn lieve moederdood…

achteraf

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
je ligt nog in je bed op een vroege middag in het heden er is nog geen sprake van vertrek een aankomst is niet bepaald twee mensen weten niet van elkaar ook niet voor het leven het potlood beschrijft niets ook geen huidige toestand kou en warmte zijn hellend vlak het heelal dijt uit je bestemming ligt nog niet op een verafgelegen…
Iniduo27 december 2023Lees meer >

Vergleden tijd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 422
Als tijd voor mij niet meer gelijk is aan de uren van de klok verborgen ligt in ergens en telkens bij het zoeken weer ontsnapt noem dan mijn naam vertel me wat we deden gisteren, vandaag of toen geef wat warmte aan de kou van 't tijdloze vergeten laat me weten ... me voelen dat ik leef…

vliegen tegen vensterglas

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 526
twee stoelen een kale kamer waar niemand lang verblijft twee krukken aangerukt zitten dan maar weinig woorden voor het vonnis een vlieg rust op het heldere raam licht en warmte van buiten trekken troostend aan facetogen zien geen barrière in het vensterglas…
J.Bakx31 januari 2026Lees meer >

Stil gemis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 332
De zon die geen huid meer warmt, die alle kleur in grijs heeft doen vervagen. Slechts nog sprekend tegen de stilte, muziek die geen lading meer kan dragen. Loos bestaan, monotonie. Geen schreeuw, geen emotie. Geluiden verstommen zacht. Het verval van pijn in de leegheid van de kilte. Enkel woorden, voor het verval van het zijn.…
Mierdelel25 januari 2026Lees meer >

Nova Zembla ensemble

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 897
De spanning van het onbeslapen bed is als de schaduw tussen de kille zwarte toets en de witte die de warmte zoekt. Leg je neer, dan leg ik me naast jou en zo zullen wij over deze warmte waken. Voel het bekroond verlangen wellen onder de trommelvellen van het laken en de witgeveerde wolken spannen in het binnenste van het bed.…
Elias27 januari 2003Lees meer >