3375 resultaten.
de golf
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.097 diep van binnen zit zeer
opgeslagen, zeer diep
diepzeezeer
ratten zitten in een cirkel
om een schaal met melk
na verloop van tijd: een trilling
een week gevoel, een kleine wee
die zich voortplant, een golf wordt
een eindeloze golf
om in te verzuipen
sluit de ogen
ga onder, slaap
word wakker in het zand
met de zon op je lichaam…
verstild graf
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.207 als het
omhullend hout
langzaam zakt
en de gedachten
ver reiken
voel ik de
onoverbrugbare
afstand
zo dichtbij
ook al raak ik,
naast mij,
jou en jou
het is slechts
een zwevend daar zijn
een speelfilm zonder titel
flitsend zonder beeld
als het zand
de holle klank bezingt
en de echo in de
gegraven diepte
stervend verzinkt…
Zon, zee en strand
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.654 Hij maakte een hart van goud
Uit het zand, anders was er niet
Niemand zag zijn stille verdriet
Een teken van liefde, die ene, van wie hij houdt
Toen de vloed eindelijk opkwam
Was hij verslagen en aangedaan
Het stilde niet zijn vuur of vlam
En hij bleef zwijgend stilstaan
Tot het hart zijn vuur bluste
En hij huilde, zijn hart sloeg
Vlak…
Meervrouw
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
974 Een meeuw schreeuwt
de zee achter het duin,
wind verstuift het land,
passie tussen eb en vloed
helm geeuwt wuivend,
wortels diep in zand
genegen in het zwin,
het zilt bekoort en voedt,
bevrijdt ze de elementen
in haar aardse tuin,
die kleine zeemeermin,
- mijn godin -, die golf
en horizon berijdt,
meer waarde,
meer vrouw, meer min.…
Getoonde tranen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.294 Bladeren en kreupelhout
dekken het grafje dat
hij vormde met zwart zand
want - zo vindt mijn kleine kerel-
de uit het nest gevallen merel
had het koud
en hadden wij z’n zusje niet
ook met aarde toegedekt
toen de dood het jonge leven
zwarte vleugels had gegeven
ik buig het hoofd diep in verdriet en
hoor mijn eigen tranen huilen…
Ondersteboven
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.461 Ik hoor de lokroep
van de pissebedden,
de kolibrie slurpt
nectar uit het zand.
Een regenboog hangt
lachend aan het raamkozijn,
sterren spelen kwijlend
met de borsten van de nacht.
De losgeslagen zon jongleert
met gillende kometen,
oceanen spartelen
verbijsterd op de wind.…
Het paradijselijke
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
506 vluchtig wordt licht
als jij zwiert met de parasol
jouw immens plezier danst
ludieke schaduwen hier
je speelt met de wind
die in je blonde haren zingt
jouw ogen weerkaatsen
de golvende schittering van water
samen op strand met
het paradijselijke zon zee en zand
ik houd van het lachende kind in jou
jij mijn grietje en toch volwassen…
golfbreker
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
591 het strand
het dode strand
luister ik naar regen
naar beminnen
dat door stilte stuk slaat
op te broze schelpen
harde rotsen breken
mijn gedicht, ik kan de woorden
niet meer verdragen
omlaag, waar
vissen vallen in de nacht
en meedrijven met
de aarde
de schaduwen
druk ik aan mijn
borst, zilt
als steentjes
op het strand, zand…
strandjutten
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.138 strandbezoek op blote voeten
mosselklank in inmaakglas
knerpend
krakend
vrolijk lachend
zeester nog in zeewiergras
kalkmuziek bij ‘t langzaam lopen
zoutwindspel door waterplas
blinkend
blanke
wakkere ogen
zoekend waar de golf eerst was
hartgevormde schelpenhuizen
zorgzaam uit het zand gezeefd
mosselen
knarsen
vele jaren
splinterfijn…
Onder de mat na de voordeur
gedicht
2.8 met 72 stemmen
19.274 Onder de mat na de voordeur
legt hij het luik naar de
kruipruimte op zijn plaats
De vloer dreunt boven mijn hoofd
Ik volg zijn voetstappen
naar het gat dat zij geboord heeft
Langs de plint is slordig
Tussen tuner en speaker
moet snoer onzichtbaar zijn
Het zand is nat en koud
Mijn hand plet een zwam
Ik vang rag vol verpopte spinnen…
muziek
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.748 De woorden en de muziek
klinken heel melancholiek
warm en zwoel
het geeft je een rustig gevoel
het laat je zweven
ook al duurt het maar even
zachtjes zit je mee te galmen
in gedachten zit je tussen de palmen
hoor je de golven en de zee
de muziek deinst op de achtergrond mee
loop je over het warme zand
maar ondertussen zit je gewoon in Nederland…
Vastendag
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
869 Vandaag zeg ik niets
schrijf wat in het zand
laat de woorden verwaaien
wind blijft als water, als stof
Voor zonsopgang eten
tot zonsondergang vasten
op water, lucht en licht
daarna vruchten en volle rijst
Een lied waar de maag van zingt
de rondheid van verder gaan
wachten totdat de slaap
alle gaten en kieren vult…
Archeologische vondst
gedicht
3.8 met 19 stemmen
6.989 In de woestijn van Nevada
haald hij vanonder het zand
de radioactieve resten
van een gokapparaat,
waarmee hij het bewijs leverde
dat Las Vegas inderdaad heeft bestaan.…
De zoete wind
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
467 de zoete wind strijkt
van genot de wangen
in een tastend verlangen
hij aait de huid met zachte hand
en ik, wuivend naar meeuwen,
word badend gedragen
in het warme zand
boven mij spant zich in azuur
de hemelse weide uit,
weids en sprakeloos puur
in mij drijven,
weliswaar bij vlagen,
nog losse wolken
totdat ook zij vergeten…
Onder oplichtend wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
499 ik voel aan strand
de warme energie van
het collectief geheugen
in grijsblauw doorzichtig
schilderen golven ons leven
onder oplichtend wit
zij kabbelen gedachten
fluisteren woorden uit
de boeken van bestaan
alles is opgeslagen in
minuscule flintertjes zand
glijdend door de losse hand
zacht draagt wind
de refreinen van ieders lied…
Graancirkel.
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.344 kunst van verlichte zielen
in gewas,zand en sneeuw
hoe mooi schijnt de zon
op het omgebogen graan
in het gouden landschap
je ontstaan is verstopt
in wonderlijke licht magie
ik vlieg over je heen
aanschouw de geometrie
in zijn prachtige vormen
ik wacht op een teken
vanuit jouw schepping
de geheime boodschap
in wiskundig denken…
In schuim
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 warm loopt
droog zand
loom door
de vingers
van mijn hand
hun vrije
val schrijft
tekeningen
overal op
het strand
dit vloeibaar
zandgeheugen
is de database
van alle leven
sinds het ontstaan
waar lucht
en wind al
eroderend
de nieuwste
opslag zoekt
krult vloed
het eerste golfje
dat in schuim
alle aardse
info verhult…
vakantie
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.198 de strandgraver
ze wandelden hand in hand
voeten in het warme zand
Hij graaft een kuil zo diep!
Een graf? Alleen voor wie!
Het graven doet zijn lichaam glimmen
eindelijk klaar, hij zucht en gaat opnieuw beginnen
In elke hand een steen, Hij graaft, en graaft
totdat de drang bedaart
zeewater zo koel
Morgen heeft hij weer een doel
1…
mijn broertje
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
3.162 Alleen nog maar wat zand
met daarop een kleine steen.
Maar niemand ziet de band
en het verdriet nog daaromheen.
Niemand die het ziet..
Hoe erg de pijn kan zijn,
hoe scherp het intense verdriet,
hoe erg die eindeloze pijn.
M'n hart krimpt steeds ineen
Bij al die herinneringen
die zo pijnlijk zijn.…
Ontembaar is mijn Wad
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
489 Het vuur vouwt kussens
in je ogen, geslachtsrijp
maar onvermogend daal je
af om de pijn te ontlopen
striemen die sprekend jouw taal
verslaan lijken op de duizend
doden die het zand hebben beschilderd
met kleuren die niet eens bestaan
toch drink ik van de rode wijn
die mijn Wad me heeft geschonken
en zal mijn pijn jouw innerlijk gaan
bevruchten…
Milde troost
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
777 soms is licht verder
dan de dag van morgen
en lijkt hoop begraven
in het rulle zand
het rad van avontuur
draait alleen op een
angstige verwachting
weet van geen stoppen
is durend heet van vuur
opnieuw bevallen
in het leven laat
eeuwigheid voelen
ook al sta je
dan niet alleen
vaak is niets moeilijker
te begrijpen
dan wat…
Mijmeringen over de Dood (2)
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
1.661 telkens als de dood
zijn aanwezigheid laat voelen
schaaft hij aan leven
steelt een lach
zal een deel van mij bekoelen
ik herinner de weelde
bewust geklemd in gedachten
totdat zij als zand
door de vingers glippen
zij hebben nagelaten
de pijn te verzachten
*
ik maak de dood
tot mijn lief om
eindeloos te beminnen
zullen dan…
De tijdslet in beweging
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
731 in een macaber perspectief
dwalend tussen de getijden
hunkert de geseling naar
het volgend seizoen
zomaar een klok, spinsel
van planning die leidt tot
boosheid waar haat strandt
op het blijven stilstaan van het hart
de ware tijd is zoekende in
een chaos die geordend
door het journaal marcheert
om tenslotte te verdwijnen
tussen het zand…
Tweelinghart
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
634 In stuivend zand ver overzee
zullen wij een rustplaats vinden
voor ons geteisterd tweelinghart
De wind neemt onze parels mee
om ze tot een snoer te binden
rond de oesters van de smart
Ik krijg antwoord op de vragen
over al wat ik niet wist
nu jouw wijsheid is bezonken
Aan het einde onzer dagen
zijn wij als nagels in een kist
onwrikbaar…
Leve het leven!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.121 Het was midden in de zomer
Het was buiten in de zon
Toen kwam ik haar tegen,
ze vertelde me waarom
Een vraag is een vraag
en het lied dat ik verzon
gaat over nu
De letters staan geschreven
woorden in het zand
We lopen en we lopen
op het laatste stukje land
Ze roept mij uit mijn slaap
De lijnen in haar hand
De ruisende en de schelpen…
Jeronimus 1
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
665 Nog even bewogen
jongensmondjes
in het zand.
Hij wilde schreeuwen
maar kon geen schreeuw uitbrengen.
Hij wilde graven
maar armen en benen weigerden.…
Droog in mijn mond,
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
606 Ze liet haar kleren
vallen, natte afdrukken
van haar voeten in het
zand en in terugwijkend
water, de zee leek moe,
eb viel droog in mijn
mond, vingers schreven
vier woorden in de lucht,
ik voel en ruik je huid,
je haar, je lichaam tegen
het decor van de getijden,
golven murmelen tevreden
met zichzelf en ons en je
weegt die stem…
Hartje zomer
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
754 in augustus is het licht
aan zee zo wonderlijk
hoe speels ook
in een weerkaatsing
op het rozenhoedje van het kind
dat kleurenwoordjes zingt
overstemmend de schreeuw
de krijs van een grijze meeuw
mijn ogen vinden schoonheid
in een droomkasteel van zand
de glanzende kokkels
tussen een schelpenrand
ik zweef, ik weef
zoveel lieve…
Bruuskerend met ontrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 diep
maar was nooit opgeschoten
in de weelderig bloeiende tuin
pas toen zon en warmte
het genadeloos lieten afweten
ging het onderaardse leven schuin
vuurrood knalde zonde
door regenstorm en kou
hemelsblauw bruuskerend met ontrouw
toen het hellevuur de eigen pijn
verbrandde en doelloos strandde
doken de wortels weer diep in het zand…
Steen
gedicht
2.9 met 15 stemmen
8.739 Een steen steekt half uit het zand naar buiten
om zich nog eventjes te uiten.
Leert, kinderen, dit uit zijnen mond:
houdt steeds een vuist boven de grond.
---------------------------------------------------------------
uit: 'Gedichten 68', een keuze uit de tijdschriften,
Jos de Haes en Hubert van Herreweghen, Davidsfonds…