6648 resultaten.
De hermetist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Zoals boven, beneden,
het universum, de ziel.
Zoals we nederigheid knielend beloven;
we onbezield de heelheid passeren;
de geest van zijn adem beroven.
Zoals een leven lang gesloten ogen,
gelijk is aan blind geboren.
Zo is een bestaan zonder ander,
een leven verloren.…
Opklaringen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Lach
ook als je het gevoel hebt ziek of moe te zijn
Glimlach
met de tranen die je wilde verbergen
Zing
juist als de mensen je vertellen
dat het niet mooi is
Vertrouw steeds
ook al smeekt je hart dat niet te doen
Kijk
ook wanneer je het niet echt waarnemen kunt
Blijf vrolijk
als je belachelijk wordt gemaakt
Kus
juist…
Vuurtoren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
646 Als een vuurtoren
fier en ferm
zo sta je,
kaarsrecht overeind
zo zie ik je aan de einder
licht uitstralend
alle kanten op,
uitdelend aan ieder om je heen
wie kent het donker
de leegte binnenin
je eenzaamheid,
het weifelend begin?…
voor Lonneke
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
763 zoals zij telkens iets meer
uit haar lange donkere nacht
tevoorschijn klimt
haar monsters verslaat
een voor een
zoals zij zich opnieuw in
verse groene bladeren kleedt
die zij ontkrult
een voor een
zoals zij aarzelend
maar reikhalzend
tot bloei komt
weer bloem wordt
en vogel.......…
Taal van verdriet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 Hij ziet gordijnen fladderen door de wind
stoelen staan door elkaar heen
niet kleur aan kleur
verdriet staat aan de deur
binnen zonder kloppen of aan te bellen
hij wil niemand iets vertellen
hij wil niet over komen als een zeur
verdriet laat zich zelfs tot de huiskamer toe
hij voelt zich alleen maar moe
een wintersjaal in de zomer
verdriet…
Mijn halve sponde
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
526 De dode wekker
ratelt mij tot leven
als elke morgenstonde
even streelt
mijn rechterhand
de lege ruimte tot bedaren
de andere hand zoekt
tevergeefs de linkerkant
daar waar mijn liefde lag
ontdaan en wezenloos
verlaat ik mijn halve sponde
en pluk gedachteloos
de nieuwe dag…
Zelfreflexie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 Toen je alleen liep
tussen de mensenmassa
zag ik de pijn in je ogen
van niet gehuilde tranen
zag dat jij je eigen handen vasthield
omdat er niemand was om ze te warmen
die luisterde naar je verdriet
jouw eenzaamheid te delen
ik zag je mond glimlachen
voelde dat je hart huilde
en bang was voor de nieuwe nacht
zoals alle andere…
Thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
777 Ik ben thuis, thuis waar mijn computer staat,
thuis waar mijn depressie toeslaat,
thuis waar mijn moeder gaat
thuis waar mijn boeken staan.
Thuis is waar ik ben, waar ik besta,
thuis is waar ik opgesloten ben
en waar ik liever niet naartoe ga.
Thuis is mijn gevangenis, thuis is mijn onbehagen.
Thuis is waar ik keer op keer word verslagen…
met zonder jou
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
741 in ons huis gezeten
met en toch zonder jou
sneeuwt het herinneringen
in grote en kleine vlokjes
die mij omringen
als stil of hardop
ik praat met jou
voel ik weer de warmte
van ons verbond
dat eens geringd
als een warme jas
aan jouw hand lopend
voortgaand mij mantelt…
Woordeloos
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
744 wederom zijn woorden mij
ontschoten, gisteren nog
fietsten ze mij voorbij
in grote getale
nu blijft het ijzingwekkend stil
daar een oprecht gesprek
al langere tijd niet meer
gevoerd werd
was het desinteresse
of bleek de winter niet
koud genoeg voor
een warme chocola…
op dood spoor
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 ergens verblijft er op
het leeg terrein nog een puntje
schemerlicht, zelfs is het nog in
staat een schaduw te werpen
niet langwerpig, maar krom gebogen
door de kou die het ondervindt in
een ruimte waar de echo met een opgezette
kraag tegen de wanden hangt te kleumen
gisteren waakte de tijd nog met gelaarsde benen
doch vandaag lijken de…
alleen zijn schoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 de man in de straat
over de steen in die straat
ongepoetste schoenen
de man die gaat
in zo maar een straat
ik zie alleen zijn schoenen…
Kroegbezoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Zocht ik ooit
de volheid in overvolle kroegen
tot de nok gevulde glazen,
schuimbekkend van zelf aangeprate miserie,
likten mijn huid schoon
of alleszins minder vuil
Nu duw ik
lieflijke dames van hun barkruk
en doe alsof diezelfde barkruk
een gitaar is
en ik een zanger van bordkartonnen
liefdesliedjes
Daarna dans ik met die ene
oude…
Eindeloos grote zee
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Ik zwem in de zee
In de eindeloos grote zee
Geen vissen om me gezelschap te houden
Alleen het water om me heen
Mijn gedachten houden me bezig
Maar ik kan ze niet aan
Ik verander ze in vissen
En ik schrik ze weg
Ik wil met rust gelaten worden
Of toch niet
Ik wil aandacht
Heel veel zelfs
Maar dan van echte vissen
Zij geven me kracht…
roerloos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
630 door vochtige muren
van rusteloos huis
gorgelgiert de wind
geraaskal voorbij
om en om en om
terwijl vernederingen
door kieren striemen
kruipt zij in foetus
onder drie dekens
en een loden jas
woest jaagt wind
golven naar de kust
smijt ze uiteen en brrrult
geen weerwoord
wordt gedulden…
Missen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
804 Ga je me missen
Als je weg bent
Een beetje missen
Iets meer misschien
Ik vind dat prettig om te weten
Misschien omdat ik dat ook wel verdien
Voorlopig loop ik in te vullen
Zacht te mijmeren
Dom te lullen
Op een schaal van 1 tot 10
Niets staat vast
En niets is zeker
Ach, we zullen het wel zien…
Stil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.085 Niemand die naar je kijkt of je iets zegt
Geen mens die naar je luistert
Er wordt geen woord tegen je gezegd
Er wordt zelfs niet eens gefluisterd
De minuten worden uren
De stilte duurt maar voort
Het kan nog heel lang duren…
De negende
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 achter de haag,
en de struik zit de man
bij een raam, dit laatste
nog enkelvoudig van laag
gevolgd door het voorhang
de rookrijke vitrage, te lang
vallend op het tapijt,
die de vloer mogelijk behaagt
hij is in zijn donker theater
van de eeuwigheid in spe,
wachtend daarop ruist iets
gelijk aan tonen uit een zee
dieper in de kamer…
Zonder gezelschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
746 ik ken jou wel
maar zien doe ik je niet
onhoorbaar ben je
toch raak je mij
vooral in stilte
snij je nog dieper
dan oosten wind
tegen mijn schrale gezicht
gelijk de verkleurde
kalender boven het dressoir
omarm jij mij
iedere dag opnieuw…
Guur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Vroege duisternis
In deze dagen
Omarmt mij
Als een ziek geschenk
Haalt de diepte
Weer naar boven
Op plaatsen waar
Ik niet aan denk
Herinneringen
Lang vervlogen
Teleurstellingen
Nooit verwerkt
Mijn zwarte ziel
Stelt alles open
De pijn van toen
Wordt meer versterkt
De sombere dagen
Zo vlak voor kerstmis
Donker, koud
En onbemind
Voor…
Ondergegaan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
627 meewarigheid
Om haar heen
Ik weet haar hart is niet van steen
Nu zie ik haar niet meer aankomen
Ik zie haar niet meer op straat
En er is niemand die over haar praat
Die blik in haar ogen
Die meewarigheid
De sympathie die ik voelde
Op afstand bleef ik
Al die tijd
Maar ik wist van binnen
Die kan zomaar verdwijnen
In het niets
Ondergegaan in eenzaamheid…
Bestemming onbekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Grillige paadjes
pas ontdekt
bij het bewandelen
klimmen via
onbestemdheid
opwaarts.
Ogen aanschouwen
luchtledig.
Het hart wordt
als water
dat alsmaar naar
het laagste punt sijpelt.…
Anonieme vriendschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 Er is een Russisch landschap in mijn droomwereld
met huilende wolven die een gedicht achterna zitten
ik ben voor de laatste keer terug bij het zwarte schaap
in het donker van mijn diepste verlangen
en ik draai mijn hoofd naar het maanlicht
we zullen de brieven zonder nachtmerries vergeten
onzichtbare letters in het wilde landschap
verlangen…
Monddood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 De woorden worden woest teruggeslagen;
gewond, monddood blijven ze liggen
weggemoffeld als de natte bladeren
tegen het troittoirband
De tong beweegt om een enkele
naar ademsnakkende
buiten te brengen
Raakt dan verstrikt in het net
van de innerlijke criticus…
Zo alleen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
656 het gewonde kind
huilt diep in mij
klampt zich vast
aan de donkerte
van de nacht
alleen
verdrietig
verscheurd
zonder koestering
vader
moeder
geliefde
waar zijn jullie
ik ben zo alleen
zo alleen
zo alleen
zo alleen…
Stille verwondering
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
805 Stille verwondering
Er is een stilte
dieper nog dan diep
ontstaan uit de leegte
waarvan de volheid vervlogen is
en hoewel er niemand is die hoort
componeerde je een verheven lied
over de liefde,
blijven houden van het onvergetelijke
welke je uitbundig zingen zult
alle stille valleien vult
tonen spelen met echo’s van de wind
tot…
Gefluister
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
555 De kamer krioelt van herinneringen
ooit was er hier een druk verkeer
van op en af, van heen en weer
en telkenmale boven alles uit
jouw stem die zelfs fluisterend hoorbaar was
een mooier geluid heeft er nooit geklonken
nu heerst er een luide stilte tussen ons beiden in
alles is van jou.…
in Nagoro
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 goedgemutst
samen op
een bankje
stil leven
in Nagoro
haar ogen
verdiepen
zich in de
verte van
de vallei
beide handen
rusten open
op haar schoot
zijn peinzend
hoofd gebogen
als hij haar hand
licht beroert
twee mensen
roerloos
zij aan zij
op het bankje
welgemoed
in dialoog
in Nagoro
een bergdorp
stillevens…
Nachtplaats
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Hyppolite kan beter een ander strijdtoneel zoeken,
want er zijn gladiatoren, die geradbraakt worden
afgevoerd. De wrede verlatenheid die vermorzelt,
voelt zich net als God ook afgescheiden, zal ik
maar denken om wat troost te putten uit mijn zo
goed als verdwenen roomse roomsoezeninborst.
De schone schijn vervluchtigt als ether en de
machtige…
Alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
506 mijn moeder was afwezig
mijn vader was er evenmin
alleen ik was aanwezig
ik was er niettemin
ik had een boek
een boek met sprookjes in
zo begon mijn leven
een sprookje met een gat erin
een gat van duizend dromen
‘t leek goed te gaan alleen
alleen op eigen benen
alleen, ik was alleen
toen kwam die breuk
die breuk die alles brak
mijn…