3159 resultaten.
Machteloos
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.033 Slechts mijn oren vangen een voortdurend
geruis op, ergens uit de verte
Een daverende golflslag roept mij
en ik vervolg mijn weg
die niet en nooit zal eindigen…
'De wind nam hem mee'
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
748 Ik tobber, dobber stuurloos,
niet richting brug, niet naar enen kant,
mij rest niets dan dit gedobber,
tot ik dobberend ergens strand, maar
waar ik vaste grond en duin vind,
zal ik rechtop in de wind,
mijn wereld in eigen woorden zeggen,
wat ik van 't leven vind!…
Voltooid verleden tijd
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.993 Laat dit een nieuw begin zijn
En dat jij verdronken bent
Dat je ergens ver in mijn hart zit
Een herinnering, een voltooid fragment.…
groei
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.045 vermoeden hebben dat ergens
in jou een wereld schuilt
voortdurend in beweging
zoekend naar evenwicht
daar bestaat de tijd niet
zo van zichzelf vervuld
als pruimen van goudgeel
of van blauwpaars
waar de zee telkens weer
het zand van het strand kust
hartstocht tot schuim slaat
dat het water verder draagt
onder je het beest voelen bewegen…
ochtend
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
919 loomzwaar van de slaap
je lichaam overal zacht
en gewillig
hoe je armen
opengaan voor mij
zonder vragen
je vaak verkeerd geïnterpreteerde
ochtenderectie
en hoe snel die van aard
veranderen kon
tot je ogen terugkeren
van ergens ver in je hoofd
focussen
en die staalglans krijgen
doffe platgeslagen herinnering
verzuurt de roze…
Het helder licht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
845 Een vuur dat loutert en geneest
omdat het meldt wat ooit
er ergens is geweest
maar nu geborgen is in stilte
en verlangen.…
De Narcist
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
963 Ergens begrijp ik het wel een beetje
Iemand moet het doen
Jou vertellen hoe goed je bent
Alleen zijn dat nou juist de mensen
Die jou nooit hebben gekend
Ooit komt toch wel je zwakte
Langzaam maar zeker aan het licht
Tot die tijd houd ik me op de vlakte
Want nu ben je nog te veel op jezelf gericht
Voorlopig laat ik je in je waarde
Maar…
Herfst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
865 Opeens is daar het licht
waarin het gras veel minder grijs…
een late zwaluw zoekt het zuiden
schapen steken uit hun wol
een koster staat zijn klok te luiden
ergens stierf een mens
maakte veel dagen vol
besloot het leven
in de schittering van water
maar in de haast
heeft niemand tijd voor ’t licht
noch voor ’t geluid
noch voor dit schitterend…
Het levenspad
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.097 De hordes worden een voor een
genomen, dat moet ook als
je ergens wilt komen.
Aan het einde van de reis, die
leven heet, kom je terug op
het laatste zandpad
het pad van aanvang, is tevens
het pad van ’t einde!…
ik voel me regen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.049 ergens als een herkenning
draai ik krullen in het haar
en stil me bij het weten
dat deze zomer de wijsheid
brengt - waar ik voor ga
de tijd die telt allang niet meer
in dit grote reuzenrad, 'k voel me wind
die vrijelijk alle richtingen kiest
omdat haar droom de wens is
van vertrouwen
soms voel ik me regen en spoel dan
met de stroming…
iris in het MAS
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
583 maar meer vertoon
leeft ze fier en wel
in haar aarden luchtbel
haar opzichtig oog gericht
op de mensen aan de stroom
ze is museumplant zonder nood
aan het Woord, elke blik
van een toevallige passant opnieuw
sterkt haar in haar zonnebloei
de weemoed af en toe die
haar het hoofd hangen laat
geldt een zwarte zielsverwant
daarbuiten ergens…
Gedichten
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.988 Een gedicht moet je kunnen voelen
gedichten moeten je soms raken
Deze schrijfsels moeten ergens
bij jou het verschil kunnen maken
Je snapt ze of snapt ze niet
discussie is uitgesloten
Je leest er gewoon overheen
óf je hebt ervan genoten
Gedichten zijn slechts ontsproten
aan één iemand zijn brein
Verklaringen of commentaren
kunnen er eigenlijk…
Een voet afgezet
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
852 We kunnen heel veel en heel weinig,
we zingen of zijn vaak chagrijnig,
maar leven wel ergens voor.
De herfst met zijn wondere luchten,
zijn kortere dagen, zijn vruchten,
hij stemt ons tot inkeer en vrede
en hoedt ons bestaan hier en heden.…
help, een vis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.038 er zwemt een orka rondjes
in zijn woelig bad
het water
spat druppels
op de tegelvloer
her
en
der
zijn moeder wil het niet geloven
haar vermogen is verdwenen
met de jaren
is de associatie
blijven hangen
ergens
aan de bron
van haar ontstaan
ze heeft haar zoontje
wél gered, aan één arm
uit het water, in
de handdoek…
Hoop
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
765 Vogels verdwenen uit het luchtruim
Terwijl wolken zich samenpakten
En de grijze sluier ons allen omarmde
In zijn kille barmhartigheid
In het hart van deze grauwheid
De eenzame zaal, een tombe
Een troon van afgebladerd goud
Verleden dat nauwelijks meer is
Glazen spitsbeker
In zijn houder gevangen
De inhoud
Lang geleden verspild
Ergens…
Papier
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.042 Al mijn plussen en mijn minnen,
De gevoelens van ergens daar binnen.
Al mijn lief en al mijn leed,
Dat me lachen of huilen deed.
Al mijn taken en mijn zorgen,
Steeds weer voor de nieuwe morgen.
Tja belangrijk zo'n velletje papier,
Voor mij wel, lees maar hier.…
Uitzichtloos
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.404 Je ziet het leven grijs
en kleurt de wereld zwart
tranen die zijn opgedroogd
in het diepste van je hart
Al zie je alles uitzichtloos
en kun je vaak niet denken
dat liefde toch nog echt bestaat
weet dat er ergens iemand is
die het je eens zal schenken
Vergeet wat er geweest is, en
zet je stappen in een nieuwe morgen
zie en voel de zon…
Emmer zonder bodem?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
578 zee,
schep ik ongenoegen in een emmer,
waaruit de bodem is geslagen en de
dromen ongestraft blijven komen,
in het zog van zelfgenoegzaamheid,
tegen ingedekte stromen in, dein
ik blind in de wals der sterren mee,
verkoos mijzelf te overschatten in
bescherming van het nog te komen kind,
zal ik mij mateloos bezatten, net
zolang totdat ik ergens…
Liefdesgedicht
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.062 Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.
Zelfs niet in het mooiste,
aangrijpende
verhaal.
------------------------------------
afbeelding: beeldentuin Dehullu 2009
kunstenaar: Tjikkie Kreuger…
liefdesgedicht
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.301 Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand zal het weten.
Zelfs niet in het mooiste,
aangrijpende
verhaal.
------------------------------------
afbeelding: beeldentuin Dehullu 2009
kunstenaar: Tjikkie Kreuger…
geboortelandschap
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
2.566 Laag op laag
van sporen in de verte
evenwijdig aan een romp
loodrecht op een hoofd
dat scheef hangt van verbeelding
afgetekende bergen
op de vlakte van herkenning
als een gewei-van fractalen
vogels in V-formatie
bomen strekkend in lange latten
het Noorderlicht
de boodschapper van de zon
ergens het zuchten
van een mens op papier
schepsels…
Het laatste licht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 Het laatste licht
Handen vastgeketend aan de
Mergelmuur
Waar mijn eenzame schaduw
Wandelt in de duistere grot
Waarin mijn verkleumde
Voeten verstijven
En mijn verminkte ogen
Zoeken naar
De brandende toorts
Van de laatste lichtstralen
Misschien wacht ergens
Wel mijn droomvrouw
En baadt zij haar ranke
Lichaam in het diepe
Grotwater…
kasteel van zand
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
674 geluiddicht zijn de wanden
de ruimtes gevuld
met steenwol
niks kun je daar horen
alleen in jezelf gekeerd
alsof de tijd stil staat
wanneer de kier geen zonlicht meer doorlaat
weet je
ga
en leef
niet snel
niet langzaam
maar deins daar ergens tussen in
voorlopig staat alles nog stil
muurvast geplakt
aan regels die nu eenmaal gelden
wij…
speelkaarten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 de koningen en koninginnen slapen nog
zachter
door de stille dood van weggestopte woorden
leeft er ergens wel mijn bloed in jou
je gaf me leven en in elke streling lag een kus
naast de vage oorvijg die me nochtans corrigeren moest
ik luisterde, maar had mijn eigen tijd
nu speel je slechts nog dat, wat elke dag je biedt
tussen kastjes…
Tijdregistratie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
771 Weet dat leven werken is;
altijd wordt er wel ergens aan gewerkt:
werken zul je
tot het einde der tijden
totdat de klok zegt:
stop
en het effect van je leven is verwerkt.…
Of het zo moest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
479 zo zwart dat zelfs de fiere hengsten
onder hun dekmantel geween pluimden
roze boeketten en ballonnen
zwierden treurig rondom
de eiken rustplaats van het kind
hoorde het getrappel van de hoeven
dat raakte als een zerk
op de bodem van mijn ziel
toen ik intenser luisterde
heelde het geluid bewuster
en bracht het emotievolle rust
ergens…
Cocon zonder stem
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 ik stempel af, sluier het geweten
met onoplosbare momenten, momenten
die spaarzaam en onthand zich hebben
geijkt in de stille rondes van het bestaan
was ik een boom, dan zonder bast
ergens achter mijn netvlies sterven
kegels af die mij de scherpte van dit
leven hebben laten zien, ik zal ze missen
in de chaos van mijn eigen rangorde
liever…
de tijd passeren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 geen zucht is dieper dan de mijne,
liggen herinneringen ergens daar
waar ik ze heb gelaten, de ruimte
die ik schrijf zijn beloften die
nimmer het echte leven raken
tussen schemering en
wolk is de balans onevenwichtig
dragen kleine contragewichten
het respijt en het ongrijpbare
op weg naar weer een gemiste kans
doch ook deze statige nevel…
Raamvertelling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.864 Het jonge paar,
beschenen door een kaars
het rustte ergens
tussen wijzen en de herders
tot op kerstmorgen
alles was gewijzigd.
Dan waren Jozef en Maria,
herders en de wijzen
te vinden in en rond de stal,
het kindje Jezus
stralend in hun midden.…
VERGEEFS VERLANGEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
910 Ik wil hierover schrijven
maar kan het niet
ergens
tussen de hoge dijk
en de brede rivier
op zacht glooiend zand
vol verkruimelde kracht
karig begroeid
met weerbarstig gras
en eenzelvige bloemen
staat een kleine groep
lage kromme bomen
door beeldhouwende wind beknot
bij een donkergroen huisje
wiens dak en vensterranden
felrood glanzen…