2413 resultaten.
Lot
gedicht
2.8 met 44 stemmen
30.947 Dat jij mijn Lot bent, kan ik aan je zien:
je lach is haast te lief. Ik heb gehoopt,
omdat je met een glimlach brood verkoopt,
gewanhoopt omdat ik je niet verdien.
Zoals je mij mijn wisselmuntjes geeft,
en mij een prettig weekend wenst. Wat nou,
een prettig weekend zonder jou?
Zoals je 's avonds vroeg de vloer aanveegt.…
Geld wit wassen
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.450 In haast heeft ze de gemeente gebeld
die kwam heel rap aangesneld
na wat heen en weer gesputter werd het geld gered
het stonk een beetje, een kniesoor die daarop let.
Met een zak vol geld en dan moeten plassen
Is dat nou de term geld wit wassen?…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 op de grond waar
het eerste licht
van de nieuwe maan
traag tevoorschijn komt
op de open plek
van het donkere bos
dansen elven en feeën
op het zachte mos
hun openingsrituelen
oplichtend tussen
vage lage struiken
ogen tovenaars en
zwijgzame druïden
uit het verre buiten
ik ben in de wereld
van hiernaast geweest
die wij in onze haast…
Koninginnebal
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
591 Hij haast zich, om zich aan 'r voor te stellen
en op z'n dansvraag gaat ze waarlijk in!
Hij denkt: 'Dit is alvast een goed begin'
en voelt z'n ego bij de tango zwellen.
Hij onderscheidt zich van de grote horde
doordat-ie Hare Majesteit behaagt:
de tango is een paringsdans geworden.
Hij vindt zichzelf gewiekst.…
In Tegenlicht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
899 In tegenlicht
stond ik daar
In weer en wind
In sneeuw en kou
voor 't schoolplein
motor draaiend
wachtend tot zij
jas half aan
door de deur
naarbuiten zwaaiend:
Haast je! Vlug!We moeten gaan!
Net tussen twee vrije uren
naar muziekles in de stad
Stond ik daar
verregend, nat..
warmte of kou
motor (fout!)…
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.924 Wind is er haast niet, maar de sterke vloed
draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen,
de wijde, veilige mond tegemoet,
waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen.
Zo glijden zij voor de avondlucht,
de hoge, slapende zeilen geheven.
Het lijkt een betoverde vogelvlucht,
in laatste, dromende wiekslag gebleven.…
Oma's eenzame kerst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
768 Het huis voelt niet meer als haar thuis
De stilte en de leegte is haast niet te dragen.
Al vele jaren is oma nu alleen geweest
En met de kerstdagen doet dat zo’n pijn
Om niet meer met haar lieve man te zijn
Voor oma is de kerst geen groot feest.…
Voor de wind
gedicht
2.7 met 26 stemmen
8.694 Ik heb mijn lichaam dikwijls afgedaan
als bron van overmoed en onvermogen
die ik haast onverschillig op liet drogen.
Maar nu wil ik het water weer verstaan.
Zo lig ik als een landkaart uitgespreid,
vol leeggezogen aders, naakt en oud,
en wacht tot hij de weg gevonden heeft.…
Als de adem draagt
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
752 niet meer toe
ik draag de koffer voortaan
van hier naar daar
verspreid over de tijd
die mij nog rest
op en neer en verder
naar het onbekende waar
verleden wordt geleden
in de onrust van het hart
de verwachting is als de dood
vergane liefde mijn smart
gelijk een stek zonder wortels
zal ik niet meer kunnen aarden
de verte is haast…
Harmonie
gedicht
3.8 met 19 stemmen
13.642 Zij wil zich haasten. Jij moet blijven duren.
Jij waakt en fragmenteert. Zij bloeit en slaapt.
Soms strookt het. Op zo'n avond, dat je uren
Door een wijd open kelk wordt aangegaapt.
--------------------------------------------------
uit: 'Alle gedichten tot gisteren', 1994.…
liefdesbrief
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.690 gij, boordevol talenten,
zijt haast een god voor mij.…
Hij sprak en wij:
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
619 Hij sprak over liefde en van haten, hij sprak van haasten en geduld,
hij sprak van kinderen en beesten, hij sprak ook over heel veel geluk.
Hij sprak van ziek zijn en ook sterven, hij sprak van lijden maar ook met een korte ei,
hij sprak soms liefdevolle woorden, voor jou voor hem, misschien voor mij?…
Ieder uur van mijmering
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.200 Zo weinig verdiende ik de wondere vreugde
Van je voeten die mijn weg verlichten,
Dat ik er nog van sidder, in tranen haast,
En voortaan nederig blijf, nabij zoveel geluk.…
ALS NARCISSUS
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.425 hoofd en nek ik rechtop word gezet
ALS ze mijn rolstoel onhandig bedienen,
of ze vermorsen mijn voeding op bed
ALS ze te vroeg het toilet binnenkomen,
vergeten mijn ondergoed netjes te doen
ALS ze mijn schoenen te stevig strikken,
ruiken naar rook in hun witte katoen
ALS ik steeds weer hetzelfde moet vragen
of ik heb last van hun haast…
WEERZIEN
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
368 Lijn twaalf haast zich door de stad
de conducteur vertolkt vlot de kaart
bewonderend heb ik hem aangestaard
door mijn geheugen vreet zich een rat
ik herken Overtoom en P.C.…
November
gedicht
4.0 met 2 stemmen
17.056 Geen spoor meer van zomer, al haast weer winter
De mistbanken van de herfst hangen laag
over de grond, verschuiven traag.
Het licht wordt steeds kouder en minder.
En ik denk: ik ben bijna niet buiten geweest
toen het gras nog hoog stond en bol van groen
de bomen waren. Teveel te doen
en schrijven voor brood verduistert de geest.…
Ik omhelsde een boom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
582 Ik voelde een kracht die ik niet had verwacht,
een kracht haast niet in te tomen.
Ik legde mijn oor en omhelsde hem fors
en 't was alsof ik, achter zijn ruwe schors
zijn levenssappen hoorde stromen.
Hij vervulde mijn hart, mijn ongedurig hart
met een wel honderdjarige rust.…
in deze stad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 in deze stad
waar de tijd bedremmeld
de haast omhelst
waar wachten en weggaan
elkaar rakelings passeren
in deze stad
waar bouwval en bouwstenen
haastig histories kneden
waar werkelijkheid gewillig samen
loopt met wanen van de dag
in deze stad
waar 's nachts het spervuur
van woorden verwatert
waar de verbinding verdwijnt
in oplossende…
een extra zomerdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 de dag ligt voor ons
onder een strakblauwe lucht
we hebben de stad al vroeg verlaten
lopen hand in hand
ik zucht dankbaar voor deze extra dag
morgen moet je weer gaan
maar voor nu kuieren we op ons gemak
we hebben geen haast
kijk, hoe mooi dit dorp is waar mijn zus woont
jij kust mijn hand…liefde overspoelt me
we praten zacht over de…
Oma haar eenzame Kerst
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
692 Het huis voelt niet meer als haar thuis
De stilte en de leegte is haast niet te dragen
Al vele jaren is oma nu alleen geweest
En met de Kerstdagen doet dat zo’n pijn
Om niet meer met haar lieve man te zijn
Voor oma is de Kerst geen groot feest.…
niemand maakt zichzelf alleen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
633 haast iedere dag
kom je even langs
je strijkt met je hand
over mijn haren en breekt het bijeengebonden
beeld van wolken open
kom, zeg je, laten we de zon bestormen
niets is mooier
heel even glijden we in elkaar
je bent te vroeg, antwoord ik
ik wil nog over de nacht vertellen
over voeten die lopen moeten, zoeken naar
wat in donkere…
Geheim
gedicht
3.3 met 3 stemmen
5.711 Dan is hij haast bang dat het weg zal zijn
of zich verstopt heeft in een gedicht.
Daarom schrijft hij het op in onzichtbare inkt.
Stel je voor zeg dat iemand het vindt!
---------------------------------------------------
uit: Vannacht zijn we verdwenen', 1993.…
De republikein
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
561 Maar is April haast aan het eind gekomen,
dan sprankelt er een kleurtje in zijn bloed
dat tegelijk wat sneller is gaan stromen.
En voor je ’t weet -jawel je ziet het goed-
hangt er zijn vlag te waaien in de wind,
met wimpel, in een fris Oranje tint.…
De warme zon is boven mij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.659 De warme zon is boven mij,
Ik wandel in de warme lucht,
Mijn voeten op de warme wei
Maken, alleen, haast geen gerucht.
Ik ben een deel van al wat is,
Een warm jong groeisel in de zon;
Maar ik, van al wat om mij is,
Voel dat ik leef en zie de zon.…
MAGIE VAN POËZIE
gedicht
4.1 met 9 stemmen
2.498 Ik was nog haast een onbeschreven blad.
Sinds die tijd las ik stapels poëzie
en vroeg me af: zijn er geheime bronnen,
hoe puur is het, dat dichterlijk vermogen?
De waarheid, weet ik nu, dat is magie:
al hebben dichters elke zin verzonnen,
er is geen woord geen letter van gelogen –…
In het lichte rood
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
860 nog kleurt de zon
in de subtropen
waar witte huid
zich in het lichte
rood en later bruin
kan laten dopen
een warmtebad waar
lang op is gewacht
zij ontrafelt knopen
die wij in haast
en stress steeds
hebben opgelopen
gewoon wat strand
het gele zand de
groen en blauwe zee
ze murmelt rust in
kleine golven neemt
zacht je gedachten…
De schuiten hebben de dag volbracht.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
826 Wind is er haast niet, maar de sterke vloed
draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen,
de wijde, veilige mond tegemoet,
waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen.
Zo glijden zij voor de avondlucht,
de hoge, slapende zeilen geheven.
Het lijkt een betoverde vogelvlucht,
in laatste, dromende wiekslag gebleven.…
Texas 1830
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
641 slaven
Als kolonist was je bepaald niet veilig
Het vee en dierbaren waren je heilig
Tijdens de reis werd menig kind begraven
Binnen de palissade lag je haven
Het was hard werken om een fort te bouwen
Je stak vol hoop de handen uit de mouwen
Waarbij God en de Bijbel leiding gaven
Al tijden lag de duivel op de loer
Comanche konden het haast…
liefde van mijn leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 voor mij echte liefde is
zoals zij ook genomen heeft
wat verlatenliefde nemen kan
de liefde van mijn leven
wat zij voor mij betekent
zal ik nooit kunnen vergeten
ook niet nu ik ouder word
ik zal altijd voor haar zijn
om haar eraan te herinneren
gisteren tot vandaag en morgen
dat ik nog steeds van haar hou
dus liefde van mij leven
haast…
Drenkeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 overheen
Ik was het gewoon
Zo aan gewend
Als een tweede natuur
Op den duur
Niets anders
Zo gekend
Om hulp vragen
Is zo moeilijk
Dat doe je
Niet zo snel
Niet dat ik niet durf
Er blijft een drempel
Je hebt je trots
En ook zelfrespect
Dat wel
Zo heb ik
Heel wat meegemaakt
Kopje onder
Naar de bodem
Keer op keer
Laat mij maar
Haast…