2435 resultaten.
windpaden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 wind woelt door het gras
een zeis die lucht snijdt
door hardgroen tapijt
breed omgeslagen
op zware klei
nat en breed een hark
met wilde steel beweegt
naar de vesting van de dijk
doof in rust voor de halmenkust
waar bovenaan hekken als
verwaaide stutten staan
een wijde rok die traag
schokt om het lijf
ruw als een windvlaag
in het…
fataal verliefd op Callantsoog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 op weg in een serene gang
naar een uithoek van mijn dromen
gedreven door de sterke drang
om hier steeds terug te komen
langs vaalgroen mos en paarse bloemen
volg ik het pad over de duinen
om daar de zee zien op te doemen
en door het rulle strand te struinen
hoe zoet smaakt de herinnering
aan de jaren van mijn jeugd
de beelden die ik toen…
beeld van Ameland
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
535 al turend naar de overkant
zie ik in vage lijnen
het ranke beeld van Ameland
gelijdelijk aan verschijnen
waar de tijd niet meer bestaat
en ik alles kan vergeten
de wereld even achter me laat
en niets meer hoef te weten
bedachtzaam dwaal ik door de bossen
langs heidevelden naar de kust
impressies die mijn geest verlossen
van al hetgeen…
tussen Wervershoof en Medemblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 een fabelachtig oeverland
dat ons haar naakte schoonheid geeft
seringen langs de waterkant
een meeuw die door het luchtruim zweeft
een rijk palet aan zachte kleuren
van lentegroen tot hemelsblauw
de zeewind met haar frisse geuren
een schitterende ochtenddauw
het milde ruisen van de golven
gekwetter van een leeuwerik
kortstondig door geluk…
Hoor je die stille stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Met de huidige wind, uit dit zonnige gloren
zijn weer een reeks nieuwe kansen geboren.
Ik kijk naar het talud verander in dat grasgroen,
kijk daar naar een kleine bloem, mag vervolgens
ook lila wiegend als krokus een lentedansje doen.
Zal leven steeds zo zijn tot in de eeuwigheid.
Wat is vreugde en wat kwaal in ons bestaan,
we zijn toch allen…
sperwer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 vers besneeuwde
laagjes op dunne
tere takjes
hij raakt niets aan
de sperwer
geen vlokje valt
van een twijg…
Nederlanden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
903 Dit landschap onder torenhoge luchten
ik wil die grootsheid jaarlijks ondergaan
en raak door rust en ruimte aangedaan
mijn ik gevoel verkleint en staak mijn zuchten.…
streetview
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
553 straattaal verdrijft doofheid
het luchtledig lest woorddorst
vloedlijnen verleggen grenzen
meerdere wegen leiden naar Rome
een knoflookpad is een dier
naast gebaande paden lonkt
het onbegaande, met voeten getreden
hoeveel verwondering zou ik hebben gemist
zonder verkeerde afslag…
ijstijden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 in dit onontgonnen
land van steen en ijs
van de dichtgevroren
ijszee en bevroren aarde
keert met het voorjaar
het licht in het
noorden terug
de hut een stipje
in de mist als
een kleine
aangespoelde kist
de koperrode zon
en het onbedwingbare
verlangen naar de verte
haar wezen verschuift
met de tijd…
De Loenense Beek
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
515 Niet zomaar een stroompje op de Veluwe.
Ik kies mijn bedding door een statig bos.
Halverwege moet ik wèl jongleren:
publiek is dol op een waterval.
Dan volgt het oergebeuren: bruinsappig
murmelen langs bladeren en boomwortels...
Soms flitst een fietser mijn diepe loop,
hoor ik gemijmer uit het calvinisme.
Als een Jabbok* voor de toerist…
De moderne stad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 De moderne stad
lag niet langer
aangemeerd aan
het platteland.
Hoogbouwen hakten
als zonnewijzers
op wijkende weiden.…
Winterwoud
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
470 Sparren als roerloze goden.
Zwartwitte, zwijgende habijten.
Daarmee lijkt alles gezegd.
Je bent geen kind meer
op dat elfenbankje,
noch die flitsgrage eekhoorn daarginds.
Onafzienbaar
heerst hier een grimmig regime.
IJselijk elegant.
Onwijs stil.
Tot
na een wending van de wind
goddank de zon zich laat zien:
humor de sneeuw doet…
stromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
450 ze wandelt door
het lage land
langs grijze rivieren
waar vergetelheid
in verzen
samenstroomt
meanderend door
uitgesleten tijd
buigt de wind hen
heen en weer…
ABSORPTIE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 er komt niet
uit het buitenleven
niets
hoewel het zich eindeloos uitstrekt
zich verder verwijdert
van verdwijnende einder
of het mistig is
vraag je
niet dat ik weet
wat weet ik
met mijn stampvoet
driftige hand vlammend oog
nu eigenlijk
steeds verder
keert het zich inwaarts
waar water
wegzinkt in land
is dat het?…
de roeier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 Nu de man de rivier over vaart
ziet hij het groen, hij staart
hoort een verre stem
De stad krimpt achter hem
tot een maquette van steen
de man lacht, hij is graag alleen
De warmte trilt in stille lucht
vogels dansen er in hun vlucht
de riemen klieven in het water
De man denkt nu aan later
als hij weer over het water kijkt
en zijn tocht…
Cafe Le Bonheur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Zondagochtend lente bries
De rand van de luifel klapt om
Binnen is er een kaartspel gaande
Met Frans en Geert en Jo
Oude Frenk tapt het bier tegen een deuntje
De meidoorn bloeit
De magnolia is al op retour
De appel wacht nog op
Volle teugen zon
Wat is er beter dan
Op zo’n dag
Achterin het café
Op een schaakbord
Een zet te doen…
Woud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 In dit woud onder het zachte
ruisen van oude bomen
rust ik stil als een vlinder
zo sterfelijk dat we
nauwelijks leven
Hoewel ik ook rouw
verheugt mij dit bos
van mos, stammen, takken
van nu en eeuwen her
Ik dacht dat ik eeuwig
wilde leven
maar ik heb me verzoend
En ik voel alleen aan de
dingen die hier blijven:
het zachte groene mos…
De Leie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Daar werpt de Leie zich,
wegeltjes volgen haar ijlings.
Af en toe rijst een resto op:
een kapel in dit bedevaartoord
voor kunstenaars en minnaren.
Bijna in de sloot
omdat ik onoplettend
op het land let.
Met veel zin zou men
opzettelijk verdwalen
om nog meer te zien.
De zomer snuivend ga ik binnen,
leg een plaatje op,
niet wetend dat…
Twente's erfgoed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
555 Rustiek de sfeer van het coulissenland
De krenten in het deeg der Twentse weggen
De heuvels langs het waterschap der Regge
De schoongezoomde stroom door Dinkelland
In Twickels erfgoed uit de Middeleeuwen
Verbleef Van Heeckeren van Wassenaer,
Onder het motto "non mutor mutando"
Was hij baron van Delden's landjuwelen.
Couleur locale…
De luchtballon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
590 Op het hemelse plafond
zag ik laatst een luchtballon
rustig hangend in de lucht,
klaar voor weer een nieuwe vlucht.
"Dit", dacht ik toen in de trein,
"kan een prima beeldspraak zijn."
Zoals luchtballonnen zweven
komen mensen ook tot leven.
Eerst nog klein en op de grond,
kindertjes nog op hun kont,
en dan heel veel warmte geven
en dan duurt…
Geen nieuws
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 Buiten het dorp ligt de brug
zonder weg, bij het kerkhof
Er zitten wel eens stadsmensen
om haar te schilderen
Soms spelen er kinderen
Voor mij is het een beeld
van het leven en vanochtend
trof ik er een vrouw
Ze lag op het landhoofd
en schrok, durfde niet
met me mee te komen, door mij
verloor ze haar niemandsland
Verder gebeurt hier…
Dorst naar meer?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
447 schemeruur verzamelt uilen,hun
geroep op de zachtste treden
van de nacht, de wind verlegt
haar schreden in de trouwste
tonen in de smetteloze vacht
van veulens bij een waterbak
koppen bij elkaar, ogen kool getint
om met minnende blikken het
vurigste bloed te delen, oren
gespitst om in die weelde op te gaan
een getuigenis van het landschap…
rivierarm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het leek op toeval
of een bekend gelaat
dat van een glooiend dal
in weelderige weldaad
uit onverklaarbare lucht
vliegt een eend tegemoet
kalme spiegel, zachte zucht
dicht bij rustend gemoed
de tijd lijkt eeuwen geleden
water, ver weg van hier
met lijf en leden afgesneden
och arme, oude rivier…
Het eilandgevoel van Schier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 Waar vind je nog , ver van het stadsgewoel,
De rust aan zee en ruimte rond de duinen,
De kwelders, wad en strand om lang te struinen
Het eenzaam-niet-alleen eilandgevoel?
Niet op de Waag van Alkmaar of in Koog
Maar buitengaats, in zee: Schiermonnikoog…
binnenin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
533 langs het water van de rivier
voor de zeedijk blazen hoge
schoorstenen triomfantelijk
grijze wolken uit
de laatste dorpelingen overleden
de klinkerpaden verdwenen
een praatbankje bleef leeg
op het verlaten kerkhof
in de verte zien we boerderijen
met dichtgetimmerde luiken
een kudde pony's en
wat knotwilgen
de mensen hadden geen…
meedragen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 de wind
ruikt naar regen
een korte huivering
over groene
gazons en bomen
in de avond
vinden de
spreeuwen elkaar
dansend als één
geheel in de lucht
verlatenheid en
schoonheid in de
schoot geworpen
ik draag alles
met me mee…
Wandelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 Lopend langs water en wegen
kregen we veel fijne regen
een plu kon 't niet weren
Zeiknatte schoenen en dijen
alsof 't ons niet kon deren
Op een adres boden w'ons
als drenkeling aan
Warme thee en een bed
en vooral een cv en dekens
Na middernacht pas
werden mijn voeten ook warm
De volgende morgen opnieuw
moesten z' in natte schoenen…
UW LAND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
785 uw land zo mooi en schoon
u ziet het misschien niet
voor u is het zo algemeen gewoon
u ervaart uw land zelf als plat
maar geloof me er zijn bergen zat
bergen vol met pieken van geluk
je kunt ze bewerken zoveel je wilt
maar ze gaan bijna nooit stuk
wat uw oog voornamelijk ziet
is waar molshopen ellende ontstaan
u weet ze zitten vol verdriet…
klein en daarom bekoorlijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
586 De wereld is klein in het dorp.
Waar ieder de ander kent bij naam.
En bij bijnaam als dat zo moet zijn.
Een dorp is een wonder van een wereld
in het klein waar er voor elkaar
geen geheimen kunnen zijn.
Een dorp is een kern met daaromheen
het leven waarin alle aspecten van
het mens zijn worden bedreven.
Klein en daarom bekoorlijk. Werelds…
Geografie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Als je de kaart van
Nederland omdraait, lijkt het
ineens anders...…