4149 resultaten.
Verjaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Een eerste zonnestraal
geeft het naderende voorjaar
zijn eigen koude schaduw
hij, die gewond, maar vol overgave
los moest laten om daardoor toekomst
te derven zag intens verdrietig
kinderlijke woede verschijnen
onwetend dat jaren later
de eerste narcis vrolijk
de laatste vorst weer
uit de grond zou trekken…
De avond kleurt
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
797 ik ben nog even hier
om je gedag te zeggen
zomaar met plezier
ook om mijn gedachten
in je hart te leggen
maar zo denken
is vaak verwachten
ik schrijf ze maar
in wat losse zinnen
weet alleen niet
waar te beginnen
vandaar dat ik
in het donker staar
beelden trekken voorbij
ik hoor mezelf praten
luister naar een stem
wil ook stilte…
afhechten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
690 wat is tenslotte nog het nut
de raadsels van je leven te ontrafelen
ze lijken vluchtig teruggebracht tot
flarden van of losse eindjes
van geluk en overmoed
te lang geleden vragen en geheimen
ook weinig anders dan verwatering
van je verwondering over
beloften zonder einde
en liefdes opgegaan in rook
maar beelden en geluiden blijven
de…
nu ik het waag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
714 toe, laat me nog maar even argeloos
dit liedje van verlangen zingen
zo onbevangen roekeloos
onwetend
van bezwaar
los van mijn cynisch commentaar
naïef en ongekunsteld
laat ik de woorden klinken
ver van het schampere, gretig
en niet zo onaantastbaar
nu ik het waag
mijn hart opnieuw een kans te geven
te zingen voor de liefde
opnieuw op…
Onmacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 nog vliegt het kille witte
als een doffe klap
ondanks de duif is stilgelegd
los en vast
van schreiend aangemeten
moederplicht
doch zij verheft uit
godverlaten zwakte
welke wereldmoeder
ook zo voelde
toen haar zoon verging
het gesloten ogenkind
zijn geliefde en hun kroost
het volk tast door de mist
hoe sterk de band…
Het eerste scheurtje
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
531 het dwarrelde en viel
kwam op de grond terecht
krulde langzaam in verdrogen
nog groen
het eerste blad
de zon had weinig mededogen
zelfs volmaaktheid
had zijn grenzen
het verval kwam onverwacht
het eerste scheurtje
dan een barst
de structurele fouten
wat liefde lijmen kon
liet langzaam los
twee kale bomen in het bos…
Vriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.077 verbazing
dat ik in gedachten
bomen laat wortelen
met meer inzicht
dan jouw achterdocht
in diepste overpeinzing
kan bevatten
maar in jouw ogen
lijkt mijn wereldrijk
niet groter dan
het pad achter de bossage
wanneer jij danst
heb je niet meer dat houterige
waarmee jouw gebarentaal
bekendheid verwierf
misschien moet je vaker
los…
Duivelsogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 In een nacht
Die weigert
Zichelf in
Een druilerige dag
Te verliezen
Schuifel ik
Langzaam in een
Stille stoet van
Geluidloze blikken
Beesten voorwaarts -
Duivelsogen gevuld
Met hels licht
Staren mij grijnzend
Aan, Eco-loss
Incidentenbestrijding
Kruipt mij tergend
Langzaam voorbij -
En ik voel mij
Verloren in het
Sombere…
Achterbank
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
2.341 In gedachte warme liefde
van een eeuwigheid geleden
de heetheid op de achterbank
dan kwam ik naar haar toe
van Utrecht naar Harmelen gereden
de hitsigheid nog in mijn hoofd
wilde haar graag van haar werk naar huis brengen
in een rood gevaarte dat Renault 5TL heette
maar onderweg ging ze al los en stortte zich
vol gretigheid achterin op…
met een grote korrel zout
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 altijd wat
haastige gebaren
(te) luide lach
innerlijke zucht
van mijn kant
zaken, ze gaan me
niets aan, ik hoef
het niet te weten
mijn tuin lonkt…
uit beleefdheid
luister ik
zwak – ziek - misselijk
niet te veel reageren
al is het geen persoon
die snel los laat
gelukkig al klinkt dit
niet aardig
vandaag is de…
Trein
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
737 Iets te snel waardoor ik slip
en nog besta uit losse flodders
in de lucht…
Een ochtend op Callantsoog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Daar komt een groep
Mensen aan voor wie
Het leven louter dikke mik
Lijkt te zijn, schouders
Gerecht, de blik naar voren
Over de hoofden van anderen
Heen kijkend in het niets -
Het individu volgt ze
Een tijdje op het Callantsoger
Strand, en merkt al binnen
Minuten dat de groep net zo
Los aan elkaar hangt als het zachte
Zand van…
Een beest van binnen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
520 Ik heb geen rem met vele dingen
Ik doe alles extreem
Ik heb een beest dat in me leeft
Dat ik soms te eten geeft
Een andere persoonlijkheid van binnen
Die ik probeer te beheersen
Het is een beest dat in me leeft
Opgesloten diep van binnen
Het beest zal nooit van mij mogen winnen
Als ik hem los laat is het niet meer te bedwingen
Een tweestrijd…
De melodie van stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek
zong een
godvergeten lied
op de melodie
van stilte diep
tussen de sterren
ze wervelde
in vuur
met armen
als vleugels
vlamde op
bij het applaus
doofde
met tranen
in afscheid
bloemen
kleurden
het vallend
gordijn
een laatste pas
in schone schijn
haar…
Gevallen blad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 net als de blaadjes
laat ik los
wat er niet meer toe doet
wat niet meer hoeft gevoed
de takken zijn zwaar
van hoeveelheden uitgebloeid
ze buigen
en gaan de winter in
laten achter wat niet meer groeit
de natte grond onder mijn voeten
vertrapt wat net gevallen is
ik raap nog wat schoonheid
en versier mijn huis
met herfst en warmte…
In jouw woestijn
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
795 mag ik
korrelen
in jouw woestijn
in het zand van hitte
alle dagen onvervreemdbaar
bij je zijn
nachten met je delen
in de uitstraling van pijn
om het niet bij je kunnen zijn
samen schurken tegen rotsen
waar we botsten dat maakte
onze korrels voelbaar fijn
mag ik als los zand nog
door je handen glijden jouw
sahara zal mijn gobi…
Ons hongerend canvas
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
804 je hebt mijn woord
zet de doeken op
samen gaan we door
de poort van delen
geen overstap
de eerste streken
staan al vast op
ons hongerend canvas
nog rechtlijnig
en verkennend in losse
vormen wat onwennig
de penselen kalen vast
wij beseffen dat
alleen realiteit de kleur
op toon kan zetten van
elkaar opnieuw ontdekken…
Perkament verleden .
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 Los rukken ze het verleden,
dat als droesem bleef liggen
op de onzichtbare bodem
van kinderlijke onschuld,
en dragen ze op
aan de vrieskilte
van winterse witheid…
Het prikkende geweten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Ik heb het opgeschreven,
Er afstand van gedaan,
Van me af geschreven,
Het moet in de tijd
Zelfstandig verder gaan
Los van mij waarin het
Met onzichtbare ketens
Is verankerd -
En net als de rust
Gekomen is, ik me al bijna
Onderdompel in de slaap
Die met graagte is gekomen
Is er die kleine speldenprik,
Vanuit het niets, vanuit…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair en ik staar
naar sterren van jouw beeld, voorbeeldig daar.…
In ronde vegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
537 je danst
op aarde die
speciaal voor jou
vruchtbaar
is gemaakt
je hand in de
losse zwaai
van de zaaier
die dit een leven
lang heeft gedaan
met zwierige streken
werp jij in
ronde vegen
het zaaigoed door
de lentewarme zon
pas als het
laatste strooisel
is geland jij je rust
geniet kiest schepping
weer gods hand…
Draaiorgel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Op het lied
van:
Laat het
los.
Print het
uit.
Voor
later.
Laat ook maar.…
VISSERSEROTIEK
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
347 om ze te verleiden
zei hij tegen sommige
‘bepaalde’ wijven
ik hou zo van vis
die dan soms weer
tegen hem zeiden
wil je mij soms proeven
dat mocht hij wel lijden
gatver… ik proef makrelen
de enige soort vissen
die voor mij echt niet hoeven
zeg zoiets nooit tegen een viswijf
de hel breekt los en het is mis
ze gaat je dan met vishaken…
tranenbuik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 een roep om vrijheid,
waar monden spreken onder
klankloos verdriet
er ebt een glimlach weg
tussen hart en hoofd
de dagen
sluiten zich tot één
lafenis breekt
losse woorden uit hun vorm
en vlindert ze naar buiten
de ruiten van het eenzame huis
spiegelen de morgenzon tot
gruis op rode daken…
opgelost
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 los me op in de wind
laat me vluchtig verdampen
als de geur van het munt
in het vochtige veld
opgelost laat ik me zachtjes vervoeren
tijdloos, ontastbaar
opengesteld
Omarmd door de rust
vergeven van zonlicht
verblijf ik in stilte
onzichtbaar verspreid
tot jij meer ziet
met ogen gesloten dan open
vanzelfsprekend gelijk bent
volledig…
Omkadering
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
537 Als ik ooit wegga, denk dan niet
dat ik vertrek om jouw hand
op mijn hart tot de pijn
niet meer te verdragen is
Zelfs de zachtheid van de fluweelboom
houdt jou niet tegen en mijn verzoek
om het los te laten, willig jij niet in
jouw hand blijft om het hart gekromd
Zwijgend naar elkaar kunnen kijken
onszelf in een kader plaatsen
hoe het…
op de markt van Foshan (1)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
447 Wang Yue
hoop op
een leven
dat lang
mooi en
gelukkig
mag zijn
je naam
een liedje
van letters
die zacht
dansen zonder
elkaar los
te laten
onder de
indigo hemel
verkennen je
dribbelende
voetjes de
markt van
Foshan
flarden van
stemmen specerijen
en kleuren
vissen slippers
schoenen en oh
dikke kikkers…
korreltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 op een lichte
kalme dag lig ik
in een woud van
blauwe bloemen
los van de aarde
golft de stilte als
een blaadje met
alle winden mee
deze dag is een
mer à boire waarop
woorden dromend
over water glijden
een gewichtloze
kabbelende
dag is het
zout der aarde
ik neem alles
met een poëtisch
korreltje zout
vandaag…
afstand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 zoals het ritme
van de tijd onzichtbaar zingt
en zichtbaar doortikt
zoals de liefde
voor de mens een eeuwigheid
duurt en opeens stopt
zoals de woorden
over de verbroken lijn
dan pijnlijk klinken
zoals de schouder
ontbreekt als een vast rotsblok
voor de losse traan
zoals de afstand
een liefde kan verbinden
doet het verdriet…
danste flarden muziek
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
797 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek
zong een
godvergeten lied
op de melodie
van stilte diep
tussen de sterren
ze wervelde
in vuur
met armen
als vleugels
vlamde op
bij het applaus
doofde
met tranen
in afscheid
bloemen
kleurden
het vallend
gordijn
een laatste pas
in schone schijn
haar…