3605 resultaten.
oorlogskind
netgedicht
3.7 met 38 stemmen
3.240 oude ogen
jong gezicht
rug gebogen
door ’t gewicht
van zwaar geschut
oude wonden
jong verdriet
ongeschonden
blijft hij niet
in zijn schuttersput…
mei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.141 hoe je in de tuin stond met armen
als driehoeken in je zij 'wat in de weg hangt knip ik weg'
het speet mij voor de hibiscus
en hoorde de kraai,
'verdomde kraaien, geen brood meer geven Erik'
moeder had vijf jaar lang een kwaad gezicht
het hout en touw was net genoeg om de
ergste kou te verjagen
stukken scheepstouw van de kade,
ze…
Garderobes
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.164 Een roestige spijker, een verloren jas
zonder knopen en met één mouw
de kraag vol stoffige splinters glas
en ergens dwaalt een verwonde vrouw
Ze ziet slechts ruimte voor één stap
voor elk gevoel en richting blind
verstijft bij weer een vallend schap
wanhopig tastend naar haar kind
Een zilveren helm glanst in de middagzon
hij lacht en glijdt…
Mijn opa, de sterkste
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
1.871 Mijn opa was de sterkste
en kampioen van ’t land.
Hij hield daarmee ons volk
mooi uit de wereldbrand.
Er was mij als klein kind verteld,
over wereldoorlog één,
dat, met opa aan de grens,
daar geen Duitser ooit verscheen.
Het beeld van Duits soldatenvolk,
angstig vluchtend voor mijn held,
verdween toen op mijn school
de ware toedracht…
Verdwenen passagiers
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.378 Er rijdt een lege tram door ’s-Gravenhage,
onmerkbaar bijna, nauwelijks verlicht.
De ramen en de deuren blijven dicht,
in scherpe bochten kan hij schuchter klagen.
De ouderwetse tram met aanhangwagen
doet alle dagen, rusteloos, zijn plicht.
De eindeloze reis gaat doelgericht
langs sporen van verdrongen onbehagen.
En niemand die de vragen…
Bij elke lach
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.045 Je ogen dicht
En toch die beelden
Diep gegroefd in het teerst van je ziel
De geuren, de kleuren
De schreeuwen, het bloed
Al jarenlang probeer je te vergeten
Je kunt wel weer lachen
Met vreugde weer zingen
Maar bij elke lach, bij elke klank
denk je toch weer even terug…
4 mei
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
2.040 Haar ziel heeft pijn, haar lichaam koud
Een muur is om haar hart gebouwd
Niemand die ze nog vertrouwt
Ze heeft teveel geleden
Ze kent de angst en voelt de haat
Ze weet niet wat er komen gaat
Gevangen tussen prikkeldraad
Ze heeft te lang gestreden
Het bloeden op haar lichaam -rood
Haar vrienden weg, familie dood
Ze weet waarom…
de duif
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
966 vanaf de vliering
naast de dode duif
luister ik naar het
zoeken van de soldaat
de tafel verschuift
de stoel valt om
geklop op de muur
vreemd boos gevloek
dan is er stilte
het huis is in rust
met zwetende hand
streel ik de duif…
mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.006 als over de vlakte
nevelslierten de paarse bodem
bedekken
ik de honden gadesla
en mijmer
over de stilte en hoe ik
het vroege uur bewonder
dan in mijn ooghoek
de zwaaiende soldaat zie staan
en
als in de avond
nauwelijks de kilte verdwijnt
ik dan dicht bij het vuur
de vlammen zie veranderen
in vraagtekens
om de boodschap van de…
STIEN
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.273 ontroerd ondergaan wij de beelden
uit het vrouwenkamp Ravensbrück
ruim 60 jaar na dato ziet een mens
en wat voor een met afscheidsbrief
en loden last van wat eertijds was
diep neergedrukt niet klein gekregen
gebogen gedaante in de kille regen
ongebroken en onvoorstelbaar vief
vrouw en moeder van twee kinderen
te vroeg weduwe rotsvast gelovend…
open kaart
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.328 mooi gaan
en slagen
binnen halen
niet afgetroefd worden
beter nog
op de roem spelen
en juist daardoor
een hand
niet overspeeld
ik sta open
speel uw spel…
Épitaphe
poëzie
4.3 met 10 stemmen
3.623 Hij ging veroverend, niets ontziend,
Een ontzette wereld door,
Heeft onbegrensde rijken gesticht –
Alles gaat weer teloor.
Vrouwen en vleiers zat, vrouw noch vriend
Die hem vrijwillig verkoor;
Vrees maakt eenzaam: hij heeft enkle liedren gedicht
Voor zichzelf, buiten elk gehoor.
Waarvoor heeft dit woeste leven gediend?
Rijk en roem gingen…
ieper
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 tyne cot
we crepeerden in grauwrode modder
onder vlaanderens loodgrijze hemel
en dodelijk krijsend staal
blind en bang voor pijn ijzer hels vuur
gruwzame dood door gas
groene lijkwaden om stikkend jong leven
kinderen hulpeloos schreeuwend om geliefden
wegkwijnend van verdriet
tot onsterflijke helden gemaakt
liggen we verminkt onder keurig…
straaljager
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.127 hij haalt zijn lawaai in
straalmotor in de neus
bom onder de oksel
zweet druipt langs mijn kin
een opblaaspak belet het bloed
dat naar mijn tenen zakt
ik genees hier hoog van overmoed
schotels op een vliegdekschip
volgen hun schichtig doelwit
ik ben de stip op een scherm
het snelvuurkanon op scherp
er valt hier weinig te ontwijken…
Irak
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.132 De witte kist onzichtbaar
door de bloemenpracht
met linten beweegt zacht op
eerbiedig zakkende touwen
Haar schreeuwen worden
niet gehoord maar smoren
zich in doffe snikken die
het leed niet willen stillen
Weer voelt ze zijn mollige
armpjes om haar nek en hoort
zijn eerste woordje dat haar
de eretitel mama verleende
Gedwongen terug…
poppies
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.120 passchendaele
golvende korenvelden
doorvlekt met rode bloemen
vrede geurend over akkers
verten trillend in zomerse rust
eens was deze aarde verscheurd
verdorven en vermoord
lagen hier resten van mannen
schreeuwden gewonden
in stinkende bloedrode modder
onder fluitend staal
en de dodelijk kus van gas
doden zijn kruisen
keurig in rijen…
Boshaft wie goldene Rede
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.087 Over de oorlog.
Een schuchtere boekhouder van verschrikkingen
schreef getallen met veel nullen op het bord
terwijl de klas hunkerde naar de bel.
Amos moest zo nodig op de valreep nog iets zeggen:
"Is het niet zo dat de joden zelf geroepen hebben:
Zijn bloed kome over ons en onze kinderen?"…
Nobody up there
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.110 Ik blader Lilly’s album door en zie
een gedrongen vrouw een kind
een kind en nog een kind sloffend
naar de douche.
Vier maal hartgrondig vloeken
en één letter dwarrelt uit het boek.
Voortaan heet in de veertiende zang
van David een dwaas hij die zegt:
daar is een God.
Eén letter minder - een wereld van verschil.
Nobodaddy up…
Dante in Inferno
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.166 Een uur lang hoorden zij geen getier
van drijvers maar zagen zij glashelder
de Karpaten met sneeuw bedekt.
Zij liepen op hun dooie akkertje
elk met een draagstang bestemd
niet voor tichelstenen maar voor
vijftig liter soep: met recht een pastorale.
Onderwijl bracht Primo Levi zijn maat
in Monowitz de taal van Dante bij met regels…
Moerheim 1944
gedicht
3.0 met 55 stemmen
19.872 Onder het rabarberblad vandaan,
gebukt gelopen tot op de vijverrrand,
de moestuin met de drukte
van schoffel en vallende slakjes
achter me - dan was ik ver van huis.
Huis aan de vaart
waar ingekwarteerde vijand
laarzen draagt - maar banger was ik
voor de kleur van kikkers in de kleur
van plompeblad en kleine pad, die
in zijn bruine pak over…
Vrijheidsvisioen 1944.
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.124 (Oorlog gluurt heimelijk door de coulissen.)
De straat buigt nauw merkbaar de ruggengraat
Daar waar een zaak zijn leesbehoeften doet,
Een beetje achteraf, zoals het moet.
Bomber Command is gelukkig paraat,
Anders kan één zich gemak'lijk vergissen
En mij in de Visserstraat uit gaan wissen.…
Vaderland...
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.675 Nederland, mijn rood wit blauw
Samen vieren we onze vrijheid
Geen vreselijk oorlogsgeweld
Vijf mei, een dag van blijheid
Nederland, mijn rood wit blauw
Laat mij weer tolerantie voelen
Veilig wonen tussen alle mensen
De vrijheid delen die we bedoelen
Nederland, mijn rood wit blauw
Geef mij je vrijheid van mening
Laat ons weer samen luisteren…
Kon ik maar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.163 - Kon ik maar -
Ach als ik toch kon vliegen
Alle mensen kon bereiken
Helpen waar het nodig was
Dan zou de wereld beter lijken
Ach als ik toch ter plekke kon zijn
Ieder persoon kon bemoedigen
Omarmen en omhelzen kon
Het geluk wat kon bespoedigen
Ach wat zou de wereld juichen
Lachen en gelukkig zijn
Wat zou veel leed verholpen worden…
Fabel 3845 (peace for our time)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
952 Dromend de stille droom
van het weemoedig leven
zijn in de kalme stroom
de vissen meegedreven
tot waar hun element
niet zacht en groen meer was
maar zilt en flitsend blauw:
bijtende scherven glas
want rivieren stromen naar zee
en wee vissen die dromen
het water voert hen mee.…
Slachtveld
poëzie
4.2 met 12 stemmen
4.926 De heengelegde lijken der soldaten
Zijn aangeraakt door de goudpaarse nacht,
Er kruipen lijnen over de gelaten,
Waarop de Dood zijn teken heeft gebracht.
Sommigen hunner liggen als bedronken,
Het was ruim véél, de wijn uit déze kan,
Hun arme lijven werden volgeschonken,
Zij dronken zich de eeuwigheid daaran.
Eén hunner ligt verdwaasd omhoog…
maïs - 1916-
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.026 maïsvelden zijn maïsvelden
stof is slechts stof
een krekel een krekel
hitte slechts hitte
een brievenman ben ik
geen bries helpt mij op weg
op weg naar madame lacroix
met de brief
maar madame staat op het erf
met vuurrood gezicht
ook ik kijk omhoog
en zie de raaf
niet eerder was het zo stil
stilte, met slechts het snikken
van madame…
In herinnering ( 4 mei)
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.002 Hoor de wind waaien
gieren door de bomen
elke stem verstomd
en telkens die angst
grote ogen
kleine mond
weer die vragen
hoe het is
en of het ooit stopt
je wil wat doen
maar
je bent machteloos
angst
ik leef vandaag
met stilte in mijn hart
respect
door verlies te delen
en de pijn te voelen
want ook ik
sta machteloos…
Oorlogszone
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.662 Oorlogszone
Meer vrouwen in het leger
draagt zij een zonnebril
de kleur van haar ogen
onbestemd en vlammend
Soldaten en politielui
lopend heen en weer
wachtend op een bevel
behoefte aan gehoorzaamheid
War Zone
More women in the army
She wears sunglasses
it´s hard to see the colour
of her sparkling eyes
Soldiers…
De bloedcirkel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.299 Kent u het conformisme?
En de wet der vrije wil?
Geschiedenis en erfenis?
Het slot van elk geschil?
Kent u het harde lijden?
En uw wraakverlangen?
Kent u het eind der einde?
Of wilt u iemand hangen?
Kent u het bloedige verwijt?
Uw beurt uw zet te maken?
Verslaat u dan uw vijand?
Of kunt u toch ontwaken?…
zonder grenzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
794 onontgonnen land
een wereld zonder grenzen
vruchtbare aarde
maar ik ben bang
meedrijven
maar waarheen mijn god
ik voel de vrijheid
wanneer ik weer wil kiezen
de rups en de vlinder
als het aloude verhaal
geen weg terug
en ik val
stilte overal
ik zweef over een donker dal
mijn ogen dicht
ik voel het licht
spiegelen kan ik niet…