9852 resultaten.
Wankel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 vragen over het waarom
zullen nooit meer
een antwoord vinden
op de brugleuning
van mijn leven
vervormen druppels
voortdurend
mijn spiegelbeeld
in het water dat langzaam
aan mij voorbij voert
op de brugleuning
van mijn leven
tuur ik voorzichtig
vooruit en maak me op
voor de nieuwe weg
die voor me ligt
niet wetend waar
deze mij brengen…
ik haal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 ik haal
de kasten leeg
en schouw naar binnen
ik wieg
met het ritme van zachte woorden
en zing me terug in de tijd
ik schakel
tussen slapend verlangen
en verbeeldende dwaalsporen
ik breng
mijn lofzang op het leven
en de licht aangeslagen toets
ik pluk
blauw-warme watten
en schuif de wolken weg
ik loop
hand in hand met onwetendheid…
Opgelucht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Oude bomen verbergen
hun stille geheimen
tussen de wortels
zolang hun takken
nieuw leven brengen
Langzaam loop ik langs
waterrijk landschap
waar traag de zon
de horizon verwarmt
tot de beklemming
langzaam weer loslaat
ogen gewend raken
aan het heldere licht
ik voel een zucht
slaak een kreet
er is weer leven…
Wonderwater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Water aan de kook brengen
is een opwindende gebeurtenis.
Elke avond beleef ik een wonder.
Mijn waterkoker wordt kokendheet.
Ik zie dolle belletjes ontstaan.
Water verdampt terwijl ik kijk.
Wat ijzig koud en stil was
is razernij geworden.
Zorgvuldig vul ik mijn kruik.
Ik poets mijn tanden.
Ik vul mijn glas.
Met wonder.
Met water.…
Grote mensen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Hier groeien wij
We voegen verleden toe
aan ons leven, en schoonheid
We brengen oude meesterwerken
tot leven door te kijken
in tijdspiegels
waarin we ook onszelf zien:
grote mensen
met een museum in ons hoofd
stille zalen
waarin we kunnen dwalen
tussen werkelijkheid en idealen
verleden en toekomstdromen
Op elk moment
Grote mensen…
wij
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
554 Er is geen school hier waar je leert
de letters te omschrijven
geen cijfers om te meten
noem dit liefde
Geen kleur zo blauw zo zoet
zo bruin zo mooi als ooit omschreven
Geen altijd groene struik
kan deze rode vruchten brengen
zeker niet nu niemand hierom vraagt
Aan tafel de sigarenrook
de stoelen hoog het vragen
mag ik gaan
Ga ga…
Tempel van houvast
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
291 Hier komen maar af en toe mensen
Ze brengen geld, dag en nacht
staan de voordeuren open
versierd met vergulde sneden
Ik heb gehuild bij het afscheid
Papa's handen op mijn schouders
Mama's kussen op mijn hoofd
Een uitverkoren kind was ik
maar ik huilde niet van vreugde
ik huilde om al de jaren
die ik wijd aan het vuur
in deze tempel van…
Stolpende dans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
226 In de gang blijft iets hangen.
Jouw naam,
of wat ervan overblijft.
Ik zet een stap.
Dan nog één.
De pas klopt niet.
De maat is weg.
Ik stap achteruit.
De drempel weer onder mijn voet.
De deur sluit tussen twee tellen.
Binnen blijft alles bewegen.
Buiten—
leer ik opnieuw
hoe stilstand voelt.…
Gedichtje van Sint Niklaas
poëzie
3.7 met 66 stemmen
11.698 spekulaas
kom ons toewaarts
heilige Klaas
wij die wachten op een heel
klein beetje honig
Zie ons lippen droog
niet van 't bidden is het
wel van heel veel kou
lieve Paus lieve Paus
Laad uw ezel laad uw neger laad uw knecht
- appelbaas uit het land van Waas -
met veel snoep en snoeperij
Wij staan bij de bakkerij
jou te wachten
Breng…
Thuis komen
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
4.551 ze wil dat we haar straks komen afhalen,
ze wil door ons worden thuisgebracht
ze wil dat we haar daarna heel zacht
over haar wang en haren strelen
ze wil dat we echt van haar houden,
ze wil dat we - al was het maar een nacht -
voor haar alleen de aller-echtste pracht
van die wondermooiste droom afspelen
ze wil dat we haar thuis gaan brengen…
HARTENKLOP
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
845 Een song voor jou mijn schat
alleen maar liefde voor jouw oor
dat kan schoonheid beeldend brengen
met de geur van heel veel bloemen,
die groeien in het natte groene gras
te mooi om hierin te verdwalen
te blijven naast jou in de zonnewei
ik weet dat ik moet gaan
moet me melden, de plicht roept
we wisten beiden dat dit ging gebeuren
zo vlug…
het leven is een lied
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
788 val je wakker in slaap en je gaap
is het magazijn van een nieuwe dag
je stem kraakt en je smaak
heeft de geur niet van een lach
heb dan geen angst
wees niet bang
dat hoeft vandaag niet
want ik breng je deze dag in een lied
het leven is een lied
een prachtig lang lied
het leven is een lied
veel te kort voor verdriet
als je…
het leven is een lied
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
796 val je wakker in slaap en je gaap
is het magazijn van een nieuwe dag
je stem kraakt en je smaak
heeft de geur niet van een lach
heb dan geen angst
wees niet bang
dat hoeft vandaag niet
want ik breng je deze dag in een lied
het leven is een lied
een prachtig lang lied
het leven is een lied
veel te kort voor verdriet
als je wacht vul…
Sjaka die slaapt met zijn speer.
gedicht
3.0 met 2 stemmen
8.859 Breng die berg daar naar mijn huis.
Breng mij een edelweiss.
Hoeveel is 33.445.678 maal 17.578.906 gedeeld door 21.
Wie zou oorspronkelijk de mannelijke hoofdrol spelen
In Gone with the wid.
Waar denk ik aan op dit moment.
Niemand die een antwoord heeft
Of aan de opdracht kan voldoen, behalve twee of drie-
ook die vinden de dood.…
Het vlindert in mij
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
608 Door ongekende lichtheid en overvloed brengen zij
enig emotionele verwarring over die ik helemaal niet thuis kan
brengen want deze bevliegingen raken ook nog eens een gevoelige snaar
Onverhoopt heb ik hen de vrijheid gegeven maar zij blijven achter me aan dartelen.…
wroet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 ga, had ze gezegd, ga en breng mij
de blauwe muren van het licht.
het aarzelde. wèg hand.
ga, zei ze toen, en breng mij
de zingende vlam in het hart van de zon.
het stamelde. wèg andere hand.…
Verliefdheid
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
502 Door hun ongekende lichtheid brengen
ze enige verwarring over die ik helemaal niet thuis kan
brengen daar deze bevliegingen ook nog eens gevoelige snaar raken
Onverhoopt heb ik hen de vrijheid gegeven maar zij blijven achter me aan dartelen.…
Over de heuvel
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.957 Ze maakt een tunnel van de wind
rekt het uitzicht op en de weg
voegt zich vanzelf naar haar gang.
Een aanhangwagen vol sneeuw
rolt voor haar voeten de helling af.
Er is niemand die loopt
in onvoorspelbare richtingen.…
Sonnet voor Mishka
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 de zomer is droog, heet en kort
met botte bijlen en gebroken ruggen
het woud vergeven van de muggen
en de vrees dat het weer winter wordt
de winter is zwart, wit en lang
met zure stank en ziek gehoest
mentaal geknakt, fysiek verwoest
de dood is hier en gaat z'n gang
in een horizon gevangen
zal de Staat je niet vergeven
dat je uitspreekt…
Kerkhof
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.193 zie verstoord niemandsland
en sterf de duizend doden
rust werd hier geacht, want
menig troost geboden
't respect bruut verkracht
in onherstelbaar aanblik
deze doden wreed veracht
maakt verdriet dubbeldik
op hemelse gang van rouw
werd herinnering gezoet
zerken nu ontzield en grauw
overspoeld door zondvloed
welk hart kan dit verkrijgen…
Regenringen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
2.122 Opgekropte modder spuit uit mijn lijf
ik moet hier weg, ik moet ontvluchten
ras mijn vege lichaam luchten
anders wordt ik koud en stijf
Ring na ring
etend ploeg ik nieuwe gangen
steeds dichter naar het oppervlak
ik voel het fibrerende tikketak
van de neerslag die me wil bevangen
Kronkelend verlaat ik het aardse rijk
slingerend denk ik…
Kinderen
hartenkreet
3.7 met 36 stemmen
3.421 Kinderen zijn er
om van te houden
Om een toekomst
op te bouwen
Kinderen zijn zo
onbezorgd en voldaan
Ze trekken zich nergens
iets van aan
Mits de volwassenen
hen hun gang laten gaan
Bescherming is nodig
Maar belemmeren
overbodig
Kinderen weten
Wat goed voor ze is
Stel je open
op hun freqentie
Dan voel je wat zij beleven
Dan weet…
Nachtgang
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
786 Lange schaduwen worden korter
en veranderen in mensen
Die je groeten in het voorbijgaan
De lange gangen zijn leeg
maar worden langzaam weer lichter
Je weet dat de rest van de wereld nog slaapt
als je de eerste zonnestralen in je ogen vangt
Glimmend en half gesloten van de slaap
zien je ogen de wereld ontwaken
Schaduwen vervagen in het zonlicht…
Mijn oude school
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.145 In de eindeloze gangen naar de klas
hangen geen jassen, staat geen tas
alleen de herinnering waar ik naar zocht
De zon die door de hoge ramen schijnt
verwarmt het oud versleten zeil
Waarover menig kindervoet in allerijl
nog zichtbaar in een klas verdwijnt
Één voor één passeren ze mijn gedachte
de oude broeders, klasgenoten
Hun namen zijn…
Ver weg
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.301 Ver weg, een grenzeloos bestaan,
laat onze liefde zijn gang gaan.
Ver weg, ook al moet ik in de winter door de kou,
lieve jongen, ik hou van jou.…
Kastelen...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.272 Wat eurootjes lichter, dwalen we door
gangen en zalen.
Eventjes wanen we ons in de vorige eeuw,
bij 't zien van al dat moois,
op de kerker na, die heeft iets lugubers
met z'n ketting aan de vloer en de kegel
eraan vast...…
Verledenflits
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.016 Gedachten ontsnappen uit de wachtkamer,
gaan naar hun eigen gang en provoceren
vastzittende gevoelens met spitsvondigheid.
Terug naar het verleden flitst voorbij.
De afkeer van een kommervolle jeugd
belandt in de speelzaal van de onbezorgdheid.
Madeliefjes steken de kop op, terwijl koeien
goedig toekijken.…
Deze aarde, dit bestaan...
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
1.125 Zon en regen, gang van eeuwen
steeds opnieuw waar adem gaat;
voor de liefde en het hopen
is het nooit te laat.
Mensen gaan en mensen komen,
strijden, lachen, werken, dromen,
alles wat er hier gebeurt
wordt door liefde ingekleurd
tot we 't licht zien en ervaren:
liefde kan slechts liefde baren.…
ex weg en je praat maar door
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.285 lijf leden en de geest zijn onscheidbaar
dat is bij een scheiding duidelijk voelbaar
die ander gaat of jij bent weggegaan
is van de weeromstuit niet van belang
toch is er de hang naar de gewone gang
het mistasten waar pas nog die hand dat lijf
die je zo onwrikbaar veel te vast bevond
je lief die hoe dan ook nog bij je stond
geeft stil geen…
oase onder vuur
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.143 Ik zou versjes kunnen vlechten over
de vonkende staartjes in het veld
waar in het donker de konijntjes vrij
hun gang kunnen gaan en
haasje over spelen in het gras
Maar wat te doen met de stralende vuren
door wentelende wielen voortgejaagd
die het veld de maat nemen en
zijwaards blind het cordon
rijgen, onderweg naar
De konijnen zijn…