1876 resultaten.
Tikje ouderwets
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
312 zij waren niet
onvriendelijk
maar eigenlijk
heel gewoon
een tikje ouderwets
in kleding en zich
onder de mensen
begevend gedateerd
uit vroeger tijd
zo ook hun
opvattingen en
de commentaren
die zij gaven over
het landschap der
poëzie dat zij
aantroffen met
tal voorschriften
en eisen
niet het pad van
gekleurde oogst in…
Ritme van de regel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
403 Ik staar naar mijn papier
of feitelijk mijn scherm
droef denkend aan hoe fier
de kunstenaars eens ferm
hun gedichten weefden,
met vaste hand het hart
waarin woorden zweefden
als een frêle mistflard
wisten wel te vangen
in machtige muziek
hoe kan ik soms verlangen
naar de gave van metriek…
Stilte in beweging
netgedicht
3.0 met 90 stemmen
345 je bent klein
maar groot genoeg
om alle warmte en
succes terug te geven
aan de mensen die
voor jouw geweldige
prestaties een
warm en lang
applaus geven in
gecomprimeerde
lieve emoties
het is een spel
van jou en je publiek
in een echte give and go
dat grote hoogte bereikt
steeds geestdriftiger
en verslavend is in de
gegeven actie…
De Stilte van Mijn Schreeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
315 Ik voel de zachte streling
van ontluikend bleek maanlicht
op mijn naakte huid.
Wanneer de nacht mij tot zich roept,
in woordloos, verlangend geluid.
Voel het kloppen van mijn hart
in de diepste krochten,
ontdaan van vrees en weerstand.
Zie hoe de hemel zich ontvouwt,
intens en vol hoop,
waartegen niets is dat bestand.
Flarden mist die…
De poëet en filosoof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
222 Daar op de boulevard praten een poëet en filosoof over het leven.
Hij denk wat te zien aan de poëet en vraagt:
'Wat is er?'
De poëet lacht en zegt:
'Alles'
Ze lopen door.…
En nog een, nog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
326 Hoog, en nog een, nog
Kijk, daar, en ginds nog
Mensen, kijk dan toch
Het moet gezien, geplukt
opgeslagen en doorverteld
Deze ballon toont precies
wat jij meemaakt
Je bent niet alleen
En als we het vergeten zijn
er weer nieuwe dichters die
woorden de wijde wereld in slaan
hoog, en nog een, nog…
a-mythisch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 wederom was ik ironisch genoeg
met dat paradoxale sarcasmesausje
en een vleugje cynisch seniorisme
ondeugdelijk aan het verengen
tot de heksenketel ronkend rookte
de tovenaar dronken van weemoed
a-mythisch achterbleef als lyrisch spook
echter wist de ‘wizard of blizzard’ niet goed
noch eenieder met mij in het bloed
waartoe hij/zij/hen diende…
De Kracht van Woorden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
309 Er is poëzie
voor wie bereid is te kijken.
Voor wie troost vindt
in de kwetsbare schoonheid van taal.
Misschien, heel misschien,
ontvouwt zich daar
iets wat wij samen moraal noemen.…
de Galanthus dus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
378 De wereld draagt niks
en onder het ijs hoort hij
zekers te weten
zijn eigen bloed ruisen
de zuchtende aarde
neemt hij niet waar
Hij voelt de ochtendkou
pijn in lijf en leden
minder dan gisteren
de lucht is milder
de zon alsnog verborgen
-kon hij maar..
Sneeuwklokjes zijn niet te horen
zij kunnen niet klingelen
hun witte kelken…
Ervaring (het theater van de dichter)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
124 Als ik mooi formuleer
zeg ik altijd wel iets
dat bekend of waar is
maar liever ben ik precies
met weinig
woorden, gewone woorden
die in het theater
van de snijzaal
uit mijn ervaringen
een waarheid losmaken
iets dat hetzelfde betekent
in andere talen en opzichten
zo algemeen menselijk
dat iedereen erin ingewijd
kan zijn door zijn lichaam…
Troosten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
267 Schrijf ze of lees ze
Mooie woorden helpen
wanneer je ze nodig hebt
al zijn het maar woorden
geen eenzame eenzaamheid
geen verdrietig verdriet en
geen wanhopige wanhoop
wel suggestieve beelden
van herkenbare feiten of
persoonlijke fantasieën
en die kunnen je troosten
kunnen je uit de greep halen
van de echte situatie
en de echte gevoelens…
Algemene poëtische verordeningen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
293 Morgen gaan we buitenspelen
zet ik de zon op mijn schouders
en jou ernaast
worden we zwanger van stoute gedachtes
en foute woordgrappen
krijgt de driehoeksverhouding geen vervolg
stopt de groenteboer met werken
lopen kerken leeg
is de straat groener dan normaal
bezwijkt niemand aan drankgebruik of druk
blijven mama’s leven
krijgt rechts…
Een geslaagd gedicht
gedicht
3.0 met 3 stemmen
359 Gisterenavond, 'k lag geborgen
in de adem van de nacht, droomde
ik van een geslaagd gedicht.
De regels kwamen als vanzelf
en stonden spoedig als kleine,
lichtende brandinggolfjes in
harmonieus gelid tegen het
donkere plafond te kabbelen.
Ik zag het al bijna op papier
in cohorten van vier maal vier.
Het was een volmaakt gedicht dat
weergaf…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Bram 10 jaar
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
607 ALLEEN
Alleen, ik heb niets meer.
Ik trek her en der wat rond, op zoek naar een huis.
Een huis waar ik veilig ben.
Eenmaal aangekomen moet ik weer weg.
Waar ik heen ga weet ik niet.
Maar ik zet door.…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Femke 10 jaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
562 ELLENDE
alleen maar ellende
ellende hier ellende daar
ik zie het maar
ik zie het maar
overal waar ik ga
waarik sta en
waar ik zit
ellende ellende ellende
is er bij mij alleen maar.…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Frederique 11 jaar
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
554 Vluchtelingen van ver
Ze dromen van een land waar
ze veilig kunnen wonen.
geen land met oorlog en geweld
Maar een land met vrede.
waar je kunt zeggen wat je wilt!…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Julius, 10 jaar
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
506 Loopt het hier
in een AZC
of zwemt het
gevallen uit een boot
in de zee,
ze hebben een ding gemeen,
het zijn allemaal vluchtelingen,
sommige hebben geluk
de andere zijn zielig.…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Kiki, 10 jaar
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
568 De aarde
Is de aarde rond.
Ik sta met mijn benen op de grond.
Hang ik aan de aarde of aan paarden.
Hoe kan ik aan de aarde hangen.
Hang ik er nou aan of sta ik erop.
Ik kom het nooit te weten.
Zal ik het moeten meten.
Ik zal het nooit te weten komen.
Wat moet ik nou doen.
Ik wil iets goeds voor de aarde doen?…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Mallki, 10 jaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 vluchten
Ik ben verdrietig.
ik ben bang.
vluchten is het enige wat ik kan.…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Marc, 10 jaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
564 Weg
Ik ben weg van huis.
ik ben weg van mijn land.
Maar ik ben ook weg van de oorlog.…
Ira´s kijkdoos
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.084 De vlinders in haar hoofd heeft zij buitengezet
zwermen uitgevloeid in een kleurrijk palet
ontsluierd en verklaard in onzichtbaar licht
schepsels van poëzie op het eerste gezicht
Verstoppertje spelen achter de werkelijkheid
nu zijn zij hier, daar vallen zij uit de tijd
blinken als een spiegel en dan weer dof
door drakenvuur, bedekt met dromenstof…
poëtische stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.259 stille strand
de lommerrijke lanen voor de rijken
de krijtstreep van een dienaar van het land
het meisje met een ijsje in haar hand
dat in Madurodam loopt rond te kijken
Couperus die in brons te wachten staat
en glimlacht om het alledaagse leven
de jonge resident, zo hoog verheven
een zwarte maagd die leegte achterlaat
de mooiste poëzie…
reutel met scharlaken tong
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
655 stront
van anderen is geniaal
en chitineus verankerd
evolutie genereert geen kneus
bezet de eerste rang
restanten geuren voor je neus
je hebt geen andere keus
keutel wat met woorden
bestier je schimmenrijk
reutel met scharlaken tong
af en toe je zombies bij
schreeuw schaduwen
te dichten als het licht
weer binnen valt je eigen
poëzie…
Verstekeling
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
862 veel waard
Al stuiterde ik als een ballerina
Op zee en tropenkoorts en van de kina
Zo’n avontuur van ouderwetse aard
Aan boord te zijn, te lezen: Slauerhoff
Alleen in zijn gedichten kon hij wonen
Nooit vond hij ergens anders onderdak
Voor Slauerhoff heb ik sindsdien een zwak
Die rusteloze scheepsarts kon mij tonen:
Ook reizen door de poëzie…
het hoge woord is er uit
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
697 schrijf haar niet
mijn verzen staan volgevreten als een dikke buik
dichtgeslibd als een vijver met eendekroos
ik laat haar eerst rennen totdat ze zich leeg braakt
en wanneer het schuim van overbodige zinnen
weggetrokken is een opspattende golven
ja dan ja dan zullen mijn weinige gedachten
zich weer neer vleien in nog te raden poëzie…
plekske opschuiven astemblief !
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
1.462 nikske poëzie, maar wat snel
bij elkaar bedachte thema's
gekleurd door teveel emoties
verkeerde jaloezie en strijd
die gij toch niet kunt winnen
ook al is uw plekske opgeschoven
kwaliteit bekoort de lezer meer
de jacht op goud hebt ge verloren
hoe onnozel is de dichter
verward en verstrikt in de tijd
amai zeg, hoe zeg ik dat in Duits…
tot in de oneindigheid
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.152 hij, de gekroonde
de erfgenaam van tristesse
schrijft met letters langs het licht
als eeuwen nog moeten ademen in toekomst
onbegrensd als zeewind
waait zijn poëzie doorheen zijn brandend bloed
tussen duinen en het dwalen, druppels
en rozen, geknield
in een keel vol tranen
waar hij de liefde verheft in schoonheid
tot in de plooien…
de keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
860 vandaag
beweegt er niets in de tuin
maar ik voel de kraaien nabij
wij zullen samen sterven of ieder alleen
door verdere dagen
de zomer is weg, straten worden langer
alsof schaduwen
geen bestemming meer vinden
voor de zoveelste maal
zie ik het kind opnieuw
ze woont aan de rivier
gevormd uit een beetje poëzie
en mijn innerlijke…
- Het leven door het oog van een lens -
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
617 haar contrasten vervat
zintuiglijke poëzie van een stroming
losse gedachten.. sentimenteel bekeken
een beschrijvende kunst,
van uitvergrote romantiek...…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
967 grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor het donkere hemelgewelf-
immer stralen,
zonneklaar
wijzend naar het hart
van het universum
en naar het kind in mij
Zij omhelst het leven
eeuwig trouw aan zichzelf
Zij strooit woordjes als
madeliefjes
Zij leeft in de tuin
der poëzie…