3511 resultaten.
thuis /fado
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
749 thuis is daar
waar liefde
de deur opent
en rust zich nestelt
in een oude stoel
waar geluk dwarrelt
als gouden stofjes
in een zonnebaan
en het oude
schilderij verlicht
waar geuren
van lavendel en roos
zich vermengen en
gastvrij binnen komen
door het open raam
thuis is daar
waar tevredenheid
de gordijnen sluit
een vrije vertaling…
In Medias Res
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Het roestbruin bloeiend
bedolven onder het witte laken
van de continue geboorte
De stem van de stilte
zweefde over het open veld
zelfs de kraaien vluchtten
Zout was de dauw
de tranen van het ontwaken
deden de ramen beslaan
Zacht glooiend plooide
het landschap zich ondertussen
naar het afscheid van de winter
Haar groene vacht werd…
Als de dag van heden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
812 de dag
sliep
geen licht
kwam binnen
ik rookte wel
en toetsen bewogen even
maar de ogen
en het denken
lieten mij
in een baarmoeder zweven
de viervoeter
bewaakte op mijn borst
ingeslopen hazenslaapjes
die aan elkander waren geregen
toen teneinde
het wakkere zich aandiende
scheen het zwart door mijn raam
was het nog een late ochtend…
Avond aan de waddenkust
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Achter beslagen ramen
ademt serene rust
die langzaam wordt gewekt
als links van ons de boot vertrekt.…
doorgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
670 buiten trilt de dag nog na, er loopt
een meisje, tussen alle anderen
ze wuift haar haren zachter
door het open raam
binnen slaapt vermoeidheid, rond
de steeds verlegen naam
van kleine kinderogen
morgen mogen we weer leven
morgen
mag ik alles geven, aan mijn doorgedraaide lach
en buitelt door de nieuwe dag
het weven
van haar vrije…
Afscheid van Japan
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.484 De dag overweldigt de wijd-open ramen
met het morgenlichten der zee;
berglanden, vloten, eilanden zonder namen,
de kersentuinen van Jokohama
stromen en sneeuwen voorbij ...
ik voel mij gesterkt en tot reizen gereed;
vermoeidheid en slaap zijn verwaaid als mist in de wind ...
— waar gaat gij heen ?…
De rode zomerjurk
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
812 van het meisje met de
rode zomerjurk
was ik weer kind
ik sloot mijn ogen
duizendmaal
telde de treden die
steeds luider kraakten
oorverdovend
dan stil
alleen
de zwijgende boom
die met koude handen
wonden groef
ijzig, zoals
het laatste licht
door mijn vingers glipte
ik voelde niets
maar rende, blootsvoets
uit het raam…
Licht en glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 In vroege morgen tast
licht langs gevels
vindt een raam
klimt binnen
strijkt langs randen en stijlen
geeft langzaam plaats
aan kasten stoelen
glinsterend glas.
Licht speelt in glas
glas daagt het licht uit
geeft geslepen, zachte weerglans
gebroken, flitsend weerlicht.
Hunkerend samenspel als
lichaam en geest…
Sporen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 Elke morgen ziet hij weer het licht
als hij doelloos kijkt door het raam
tijd in overvloed met ogen waarin
de eenzaamheid te lezen staat.…
Psychisch ongeschikt.
hartenkreet
2.2 met 22 stemmen
1.716 Stilletjes kijk ik steeds vaker
uit het raam - iets wat me zegt
dat de kracht niet te vinden is soms
zoals vandaag.
Mijn hoofd speelt een spelletje
met mij en ik speel mee
door de chaos er maar opnieuw
te laten zijn.…
Thuiskomen 1
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
776 In de herinnering
Het natte wasgoed
welk mijn moeder in de woonkamer had opgehangen
op een driedelig houten wasrek
Vlak vóór en om de haard geplaatst
De glimmende, zwarte kolenhaard
met mica ruitjes in de venstertjes
Als ik de beslagen ramen van ons huis
al halverwege de straat kon zien,
als ik uit school kwam,
besloot ik steevast…
de taal
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.588 De taal behoort aan de vogels
ik ben te mens om te vliegen
ik sta als een huis op de wereld
gebouwd en dik uit aarde
ik ben ongeveer degene
die schuilgaat binnen de muren
en uitvloeit achter de ramen
van de blauwe achterkamer
het geurt er naar mest en naar liefde
er staat een plant in een kooi
de taal behoort aan de vogels
de mens schuilt…
Kamer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 het is aanwezig maar niet tastbaar
er gaat een glinstering door oogwit
verrassend (ik was nog niet klaar)
verdomd dat u helderziendheid bezit
ik herinner me nu het metselwerk weer
ongeborduurd als ons rauwe vlees
in het raam gaan de wolken tekeer
waar ik in dit verband al naar verwees
niemand kan ons zeggen wat het is
zodat wij verre uren…
Uit
gedicht
4.2 met 4 stemmen
8.057 De tafel voor het raam
de kast terug in de oude kleur.
Merkt hij al iets? Hij plant tulpenbollen
voor het voorjaar. Ze lacht als altijd,
zoekt vast de ruzies op in haar hoofd.
Gumt zijn naam van de verjaardagskalender.
-------------------------
uit: 'Zover' (2013).…
Hondsdraf
gedicht
4.5 met 2 stemmen
3.978 Stadswapen
voor de onbekende stad
Plant hondsdraf, inwoners
Hondsdraf onder je ramen
Ruil jullie tamme anjer
in voor de balling
--------------------
uit: 'Vuur', 2008.…
wijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 de wijn staat
bloedrood op tafel
een glas een fles
naast een kool en uien
je ziet een raam openstaan
en in de hoek een tv. op een
het is bijna donker
buiten spelen nog kinderen
die straks ergens binnen komen
op de bank cartoons gaan kijken
terwijl je de wijn drinkt
uit de fles in het glas en
je naar buiten kijkt
het wegvallen…
De zachte kant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 zelden heb jij
je tranen laten gaan
hoewel het water
vaak tot je lippen
heeft gestaan
dan leek je
onaangedaan en
opende de ramen
om de benauwde sfeer
snel weg te laten gaan
je vermande je
hield het hoofd nog
even rechter in verder
en er zeker niet aan
onder door gaan
van die kracht
had ik nog graag de
zachte kant gezien…
VOEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 [verval 10/10]
als de storm komt, liefste,
en de storm zal weldra komen,
sluit de deuren, de ramen en jouw ogen.
laat los wat niet van jou is: het leven
is een zwoele zucht die eindigt
in ellende en gebrek aan lucht.
het zwart is diep en trekt aan ons,
wij hebben amper in het licht gestaan.…
reis naar huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
483 luister zei ze
in het voorbijgaan
tranen houden je ziel groen
laat de waarheid naar buiten komen
het leven heeft je elk moment
iets te vertellen
richt je blik op deuren en ramen
laat muren en stenen links liggen
bedek je vleugels niet met goud
je zou niet meer kunnen vliegen
tranen houden je ziel groen
luister zei ze
in het voorbijgaan…
Betaalde liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.644 Ze is gekooid, de dure dame
Ondanks haar schoonheid in mineur
Zonlicht schijnt door rose ramen
Maar haar gevoel mist elke kleur
Zo charmant, de laatste mode
Die ze als een harnas draagt
Kil van binnen, als een dode
Waar verdriet aan alles knaagt
Ze kent zijn tekens van verlangen
Weet precies wat komen gaat
Speelt het spel, met goud behangen…
Ze was...
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
2.024 Ik liep met moeder door de lanen
toen ze plotseling bleef staan
ze vroeg me waar we waren
twee meter van haar huis vandaan
later in de koude winter maanden
zat ze op een stoel voor het raam
warm en veilig in haar wereld
steevast gaf ze me een andere naam
maar het kon me niet echt deren
al die dingen die ze vergat
of de jeugdige herinneringen…
De gordijnen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 De gordijnen verbergen de lijnen
en groeven van haar gezicht, en
sluiten het raam
en hoofdstuk niet
volledig.
Wierook en verleden
benevelen het halfdonker
en verhullen het zicht
Op een uitweg die
gestaagd dalend, terug
naar aarde
leidt.…
Koude oorlog
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.304 Hier
ligt een man onder een doodwit
laken te kijken naar een raam
aan het eind van zijn hijgen.
Donker ommuurt, verslagen in strijden.
Verbannen naar daar waar zijn hoop-
volle vingers verdwijnen in schemer
en in voorgeschreven, trage tijd.…
Grootmoeder
netgedicht
2.4 met 82 stemmen
41.905 Zij werd een interlinie tussen dit
en dit terwijl haar ogen keken
naar een gestorven vader, die niet zit
achter een ontbrekend
raam.
Toen werd zij nog alleen maar pijn.
Toen nog alleen maar naam.…
stil verlangen
hartenkreet
4.0 met 22 stemmen
4.438 Open deuren en ramen
koelen onze warme posities.
Ieder stukje huid wil graag delen
met wat mondeling wordt overeengekomen.
Tranen verschijnen als liefdessappen,
ogen spreken over een gave,
brandende tongen zijn niet te blussen.
Het genot is oorverdovend.…
Betaalde liefde
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.312 Ze is gekooid, de dure dame
Ondanks haar schoonheid in mineur
Zonlicht schijnt door rose ramen
Maar haar gevoel mist elke kleur
Zo charmant, de laatste mode
Die ze als een harnas draagt
Kil van binnen, als een dode
Waar verdriet aan alles knaagt
Ze kent zijn tekens van verlangen
Weet precies wat komen gaat
Speelt het spel, met goud behangen…
Nacht
netgedicht
3.0 met 28 stemmen
5.082 De nacht
is een broeierige deken
over blote schouders
lippen verglijden
in een lispelend duister
Vingertoppenfluisterend
wind ik koele doeken
om je krommende wervels
Ik tel
De wind fluit liedjes
want vannacht
komt ze
ook bij jou langs
en dan,
in een vleug
door een kier
Achter het,
voor boze mannen gesloten, raam
zal ze…
Die seizoenen doen me goed ...
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.145 Ach Nederland met
je jaargetijden
Waar waaiende wolken
de zon bevrijden
Waar regen klettert
tegen ramen
Waar donder en bliksem
regeren samen
Waar stormen razen
over het land
Waar kinderen schaatsen
hand in hand
Waar stranden gevuld
zijn met mensen
Ik zou me geen ander
weer willen wensen
Dan het weer dat ik
hier ontmoet
Want juist…
met nacht en halfduister
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.430 kleine uren
gluren zonder zicht
jij hebt je ogen dicht
totdat het licht ze opent
zacht tocht schemer
door het raam en kondigt
aan dat ik moet gaan
maar eerst kus ik je wang
in het lichtend
rood geef jij je bloot
en streelt me zacht
met nacht en halfduister
op de rand van elkaar
raken en nog half slapen
voelen we de schepper…
Ze ligt
gedicht
3.0 met 26 stemmen
8.462 Met achter haar het open raam,
het geruis van de bomen, het geluid
van de voertuigen die van A via B
naar C gaan.
Met aan haar rechtervoet de poes,
aan haar linkerhand de krant
en in het midden van haar hoofd
de rondrijdende gedachten.
En papier, zo wit als het laken,
de pen tussen de tanden, de handen
vertwijfeld aan de slapen.…