4052 resultaten.
ongevraagd
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
675 misschien kan ik je
aanraken
de nacht wegduwen
nu het nog stil is
in hetzelfde zacht
de dagen horen, 't geluid
dat wij ergens wonen
misschien zou je
van alles wat maken
uit steen
een vlinder die niet wachten wil
mijn gezicht als dwaas geluk
in jaren ouder, een dekentje
en heb je goed geslapen?…
Nostalgie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 Nu begrijp ik wat ze wilden,
Nu versta ik de vreemde talen
Nu loop ik door die oude straten,
die uit gewone stenen bestaan.…
Natuurlijke dood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
494 niets herinnert nog
of vergeet sindsdien
handen op huid
tot knoop gevouwen
vogel, een dwaalgast
terug van heen
luchten rusten
in roerloze wolken
de onderste steen
verankerd in aarde
het land is af
niets meer aan doen
de knopen geteld
de sloten gegraven
klaar voor halvering
naar eeuwigheid
het laatste woord
gesproken…
Oldaarp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 op 'n steenwaarp
afstand
van Smeerling
aan de overkant
van de Ruiten Aa
ga maar na
waar nieuwe huizen staan
die van Oldaarp
niets weten
verdwenen
vergeten
archeologen
zoeken fundamenten
stenen
graven zal niet gaan
zolang die huizen daar staan
alleen een
middeleeuwse naam
bewaard
op een oude kaart
Oldaarp…
Dat liefde leidt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
817 wat is waarheid
in het samen
stappen van de
stenen op een pad
dat liefde leidt
dwars door
alle stromen
druppelen de bomen
hun nat dat hopelijk
van onze schouders glijdt
wij hebben onze route
genomen handen in elkaar
weet dat niemand daar ooit
kan tussen komen want onze
waarheid kent geen liefdestrijd…
onvoltooid (voor Michel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
594 op de begraafplaats
legt de winterstorm
het verzwegene bloot
een witte bleke steen
niet langer geborgen
onder laagjes dunne sneeuw
het onvoltooide weerloze
leven verstopt in inktzwarte
schuldige aarde
murw van zwijgen
en wegkijken
zing ik je naam
samen met jou, Michel
kruipt de ijzige kou
onder mijn huid…
Pilaart arcadisch vrij
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
773 ik cement
met steen en zand
fundament in dorisch zuilen
jij pilaart
arcadisch vrij kent in
slanke bogen het verschuilen
samen tempelen we
de griekse mythen keer
op keer en parthenonnen weer
ik ilias als jij odysseet
met de cerberus alleen de styx
brengt charon en mijn rust…
April 2020
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 Rondom mij zweven wezens; fel hun licht
Rolt een van hen de steen weg van mijn hart?
Ik voel me bang, gespannen en verward
Herrijs ik of rust ik in dit gedicht?…
Doodlopende weg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Seconden van steen
Minuten van ijs
Uren zijn gemeen
De ochtend eigenwijs
Bevroren kwartieren
Dagen te lang
Niks meer te vieren
Onmetelijk bang
Pegels van eenzaamheid
Leegte die in haar port
Ze leidt niet, ze lijdt
Kracht verdort
Verkeerde afslag
Herfst met pech
Verbeten lach
Doodlopende weg…
De poetsvrouw
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
526 Het verdriet rust niet
onder de zwaarste steen.
Drukkend op het hartgrondig
gemoed dat de tranen bezingen
moet.
Van een poetsvrouw die verdriet
wegpoetst uit haar leven met
smartlappen die haar haar glimlach
teruggeven.…
Klaproos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
966 Tranen veraarden,
verdwijnen langs stenen,
stromend verdriet.
Water, glijdend als zilver,
bedding verschonend,
spattend, de regenboog
klonend, in nevels van kleur.
Vallend, dood drijvend
in zilver, traag landend,
mijn klaproos, jouw hart,
verloren aan zwart.…
onverlichte tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
360 iemand gooit
stenen naar de leegte
tussen de sterren
omsingelt stille
woorden verscholen
onder een stolp van glas
iemand blaft met
schorre keel naar geesten
achter koude muren
botst in schommelend
licht tegen het verlies
van wie hij was
iemand dicht met
haperende pen op de
mestvaalt van het
tekort betast de taal
met vingertoppen…
afwatering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 wachtend op het oneindige
moedig zoekend naar woorden
naar het ongerijmde van tegenstrijd
bij aflopende tijd van toekomst
tot verlaten van gedaante
aangesproken op het verleden
waar iedereen tegenwoordig was
het water, de meerval, een brug
de kat uit de boom, bewolking
regen die eigenlijk wel meeviel
en van de straat de onderste steen…
Laten we wachten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
587 Laten we wachten
op de dag van morgen,
op hetzelfde licht als vandaag
en op de onbewogen stenen
in de straat
Laten we wachten op de vogel
die gisteren overvloog,
op tijdloze wolken
in een heldere blauwe lucht
en op de bomen
van eeuwen geleden
Ik zal wachten
op het ogenblik
in jouw ogen
dat nooit voorbij zal gaan…
nog iemand te zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
491 te oud voor een vlucht
naar mogelijke goden
een gedicht worden
dat zich vanzelf maakt
in het geruis van de zee
nog iemand te zijn
te oud voor een vlucht
uit het water als een zwaan
proeven op de som
mos hecht zich aan steen
in het heldere daglicht
nog iemand te zijn
te oud voor een vlucht
naar tijd tussen de woorden
lopen naar waarheen…
Oude schuld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 een beginnetje
te laat om te besluiten
er staat veel op het spel
ik wil niet vechten ik wil niet dood
ik geef mezelf wel langzaam bloot
ik moet een oude schuld beheren
voorbij de rouw- en trouwdeur
met een kratje cola
en de nieuwe krant
neemt de dwaas zijn plaats weer in
ik zie hem door het ossenoog
hij gooit als altijd eerste stenen…
Hoe zou het zijn
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
874 Hoe zou het zijn als
Stenen konden praten
En ons alles zouden vertellen?
Hoe zou het zijn als
Dromen realiteit kunnen worden
En God een keertje op zou bellen?
Hoe zou het kunnen zijn?…
mijn huis
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
3.416 Je hebt een ziel in je stenen omhulsel.
Ik zal het missen
Je bent mijn toeverlaat
De muren konden mij aanhoren.
Vaarwel mijn thuis
Het gaat je goed tijdens de verhuis.
Ik zal steeds aan je blijven denken.
Want mijn hele leven heb ik altijd
uw dak boven mijn hoofd gehad.
Dank je mijn lieveling.…
De Straat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende alles weer: de huizen
het plantsoen, de grijze stenen…
De Straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende alles weer: de huizen
het plantsoen, de grijze stenen…
Hij en ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
428 Uit de rotswand en begonnen
Het te bewerken - nadat we
De grootste oneffenheden
Met onze beitels hadden weggestoken
En we met het vijlen aan de gang gingen
Zagen we plots in de lijnen van de steen
Onze naam staan, en toen wisten
Wij het zeker: we waren onszelf geworden…
Voor-val
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.112 De goede Amyntas zat laatst bij zijn Clorimene,
Geheel verrukt van ziel en zin,
En puur als spraakloos door zijn min,
Sloeg hij geen taal, dan door zijn stenen.…
Vijf-Luik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 koppen in de kranten
werd er niet
voor mij gecollecteerd
Ruïne
Dwalend door het puin
van mijn herinneringen
waar het licht
de strijd genadeloos beschijnt
Is daar plots
de troost van schaduw
als de ondergaande zon
verdwijnt
Er is een huis in mij gevallen
krakend stortte het in één
maar ik zal een ander bouwen
en dat doe ik steen…
Als een schim
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.162 ik schaduw droevig
langs bergen alleen
sluimer in de mist
dwaal rond
mijn geheimen dragend
gewond, mijn hartzeer
zwaar als steen
nachtwolken varen
van de hemel heen
waar het enkel stil is
mijn ziel vliegt uit
waadt in eenzaamheid
door een wolkenmeer verslonden
versmolten in het blauw
weent de aarde mij in
herinnering…
Muren
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.044 De muren van het uitgeleefde huis
Verbergen dat wat niet is uitgesproken
Als inhoud van een stenen kluis
Waarin verstikte kreten spoken
Emoties druipen langs de wanden
Een bloeddoorlopen oppervlak
Waar diepe geheimen stranden
Als stilte het gevoel weersprak
De zwijgende muren splijten
Door wat zij hebben opgedaan
Aan pijn en zelfverwijten…
Neuschwanstein
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.200 Een geestesschim onaards
wordt middels tonnen steen
door arbeiders getorst
in vuil en gruis en zweet,
vermetseld tot materie.
Wie nu de berg opgaat
is als een oude pelgrim:
de weg is lang en zwaar,
maar 't loon na moeizaam zwoegen
is een hemels visioen!…
donkere diepte
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
869 In het water gooi ik een steen,
Die net als mijn trieste gedachten
naar de donkere diepte verdween…
MUSKETIER
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.211 ______________________________________
...een mus gooide wat domino-stenen om die
opgesteld waren voor een recordpoging. De man
die het beest afschoot, is bedreigd met de dood...…
Mijn afscheid
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.602 Daarmee ben ik niet verdwenen
tussen de levende planten
En het gebit van de steen
Verander ik langzaam in aarde,
Pas daarna heet ik niets meer.
Lees me dus nog één keer
In de vertragende paring.
Herhaal mijn gerangschikte zinnen
Tot ik niets meer beteken
En zonder een zin op je wacht.…
Sprankelende bron
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
914 Diep in jouw donkere ogen
schitteren zoveel verhalen
door mij nog niet gehoord
heb er alleen mogen dwalen
Op de bodem van jouw hart
zweven duizenden woorden
die nog niet uitgesproken zijn
omdat angst deze smoorden
Onder jouw stenen muur
sprankelt een bron van kracht
dus laten we zachtjes graven
tot die bron ons lief toelacht…