2556 resultaten.
LAIS CCXCII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 En stormen vuur verglazen de stranden.
Purper stof tintelt rond de teer van ’t leed.…
Vertroosting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Mei en hagelstenen
in mijn hoed
verhinderd
storm hem op te tillen
de woeste wind schuift
donkere wolken open
herinneringen en intens verdriet
dat in vormen
en in linnen dringt
mijn steun
en vertroosting
tussen de muren die ik in die
jaren achterliet
de glibberige aarde voelend tot
onder mijn voetzolen
ik zet mijn…
Niet uniek : Het is als een paspoort met een valse identiteit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 Ginds zag ik
de blinkende kopieermachine
radeloos kopieën van foto’s maken
Ik ben jij
en jij bent mij
Digitaal communiceren
ze met elkaar
de beul gaat als een herder voor
de weg der waanzin tot aan het graf
Men moet kunnen blijven
staan in de storm als een boom die
eenzaam
is waarvan de wortel
in de vruchtbare aarde is…
Verbindingen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
672 Wanneer verlangen liefde wordt,
gaan we weer op avontuur,
door tegenwind en storm.
Willen we met trouwe schepen,
sterke waterbruggen bouwen.
Willen we vrij maar gebonden,
opnieuw uit stromen gaan.…
waarom streel je mijn gezicht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.072 waarom streel je mijn gezicht
met warmkoude handen
wil je zachtjes met me landen
duiken in het wuivend licht
je vlaagt in mijn gedachten
wervelt spoken door de nachten
in de onrust die je waait
of, zijn het ideeën die je zaait
draag me met je krachten
als ik storm kan verwachten
dwarrel toekomst voor mijn oog
vlucht met de herinnering…
buien die met luchten slaan
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
703 stilte daagt
de storm uit
een zacht gefluister
dan een eerste vlaag
het tocht een vage geur
een vleug met een verleden
ik ken de buien
die met luchten slaan
door het striemen van de
regen laten bomen in paniek
hun bladeren maar eerder gaan
voordat ze knappen door geweld
de oudste is geveld
rust gezaagd in stukken
op het veld, de…
Kantelpunt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 Dit is geen vliegende verkoudheid
dit is de gewone dingen doen
in een gekantelde wereld
op zere knieën kruipen
over de scherpe rondjes in het metaal
van een omgevallen wenteltrap
Houd vol, houd vol, rust uit
in een hoekje van de bocht
tot de angst weer van mij houdt
tot mijn oren weer sporen
met wat ik zie en voel
in de storm van mijn…
Waar liefde woont
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
843 Een haven in de storm van het leven,
Jouw ogen, waarin mijn wereld is geweven.
In die diepte, een stille wens,
Fluistert elke ster, bij elke lens.
In jouw ogen, mijn lief, mijn licht,
Zie ik mijn wereld, in evenwicht.…
vrede bestaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 vanachter een waas van tranen
kus ik de bruiden van Israël
omhels ik de vaders van Palestina
op mijn knieën
smeek ik om verdraagzaamheid
iedere molecuul
heeft recht op vrede
rampen en ziekte
eisen hun tol
maar ik kan niet anders
dan hopen èn geloven
dat
haat en afgunst
het afleggen tegen harmonie
terwijl de storm buldert…
Onder de huid van het zwerk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 Mijn lichaam
is een veld geworden
waar stormen repeteren.
Niet voor de schoonheid,
maar voor het geweld
van het baren.
Wat uit mij valt
is geen stilte.
Het is een echo
die weigert te verdwijnen.…
zij denkt hem verder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 een kleine overwinning
als een lucifer in een storm
hij hield zijn adem vast
alsof gedachten zuurstof nodig hadden
alsof zij een brand was
en hij eindelijk as kon worden
zestig seconden lang
was de wereld een lege kamer
zonder haar stem tegen de muren
maar tijd is een sluwe smid
slaat herinnering terug in vorm
nog voor de minuut koud…
zoet zuur
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 al woon ik in de ouderdom, met weinig later,
ben nog steeds dorstig van geest en vrij
met mijn lippen aan de beker, ik ben gewenst
mijn eigen uitbater. tot de ziel roept of de zucht
enkel nog van de verleiding snoept
kom schaar je aan mijn zij, laten wij drinken
op onze beider vrucht die door de jaren heen
niet in storm en strijd, maar nog…
Kwijnpijn
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
483 kan
nog vele malen erger,
vlekken vertonen
waar geen plekken zijn
noch door zullen dringen
maar voor het verstrijken
der tijdelijkheid in onze gemeenschappelijke
passantenstrijd
alhier en aldaar
waar zij tegen de muur
van het huis met het dak
van de wereld
ten eeuwige dage kwijnt
tot zij in pulversneeuw
door arctische stormen…
Quo vadis, nsc
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
630 Er woedt een zware storm
op de noordzee
het schip van staat loopt
zware averij
laatst schoof een boot uit spanje
nog langszij
'quo vadis? riep niklaas,
kom met ons mee!'
"Quo vado?…
Terwijl storm bossen rooit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 weer laat de natuur zijn
teugels vieren om de ondraaglijke
saaiheid van het leven te versieren
de rivieren zijn geknecht
hun speels meanderende bochten
afgesneden en weer recht gelegd
maar een stortvloed zal
de vele dijken doen bezwijken
water zal zijn overloop weer krijgen
hagel gaat de oogsten stenigen
terwijl storm bossen rooit en…
lentekind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
910 zij, die zo langzaam
zo traag en bedachtzaam
in een storm kan slapen
ze beangstigt me ook
omdat ze wegen kent
door ons mannen bezet
maar nooit echt begrepen
en zij, ze is warm
en voor de zoveelste maal
betovert ze mijn hart
en ik kus haar navel zacht
'sluit nu je ogen'
en mijn onwennig linkeroor
leidt ze rond haar geheim:
lente…
Kracht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.305 Er zijn zo van die dagen
dat alles tegenslaat,
dat je stormen moet overwinnen,
je voelt je zo opgejaagd.
Je moet je pijn alleen dragen,
soms meer dan je kan verdragen.
Het liefst ben je dan alleen in het donker,
wachtend op een houvast-wonder.
Je vindt geen rust,
je ziel wordt niet gesust.…
Polemiek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
2.332 luchtkasteel
waar ik met kleine stipjes mee
hoog vanuit mijn wolkenzee
zie `k herhalingen van te veel
Aan gronden neem ik geen deel
want ik waan mij een goede fee
Verwerp de schaduw van elk idee
waar ik van droom en of mee speel
Ik heb het land aan zeeën tijd
en overdrijf uw stranden graag
Die grenzen loos ik onbedacht
Bij storm…
Jouw ziekte en jouw tranen
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.123 Dit gedichtje speciaal geschreven
Opdat jij je kracht hervindt
In de stormen van je leven
heb jij steeds maar tegenwind
In je ziekte en je tranen
kom je nauwelijks vooruit
Voor jou kan ik de weg niet banen
ook al ga je achteruit
Maar, waar de wetenschap nu ophoudt
Is er nog een zonnestraal
uit de hemel neergestreken, die
beschijnt jou…
Bezoekuur
gedicht
3.5 met 39 stemmen
35.244 Dan klinkt de bel, en prompt begint het storm te lopen,
de dubbeldeur naar de verschrikkingen zwaait open...
-----------------------------
uit: 'Veel werk', 2000.…
vertel me
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
1.660 was de lucht nog zo donker
En nu plots is het al weer licht
De nacht en de dag worden langzaam een
Uren verstrijken geen gevoel van tijd
Ik herken het van het begin tot het eind
Het pijnlijke gevoel van de eenzaamheid
Vertel me waar is al dat moois nu gebleven
Mijn liefde voor jou was zo teder en zacht
De slapeloze nachten razen als een storm…
Kompas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.416 Er dreigt een storm
en het donker verzandt
in ademnood,
verliest haar grip.
Een eenzame gier aast
blind op niets, geen zicht
geen speling van het licht
en wie is daar
zo verdwalend in de nacht
een ik een jij misschien?
Een licht weerkaatst het ochtendrood
ontwaakt en weerspiegelt de wereld
in het groot.…
Eenzame eilanden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.540 ik zie eilanden
doelloos drijvend
losgeslagen
dobberende ikken
in eenzaamheid
als wrakhout
wanhopig
op zoek naar
het schip
dat breuk liep
op rotsen
van onwetendheid
ik zie bruggen
soms wankel
soms stevig
geslagen
tussen
tijdelijke wij’s
als handen
hoopvol
vasthoudend aan
de liefde
die grenzen
vervagen zal
ik zie stormen…
van binnen naar buiten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.297 Even alleen en het dondert
zwarte koppen boven mijn hoofd
en regen vanuit mijn ogen
Even de energie voor mezelf
en het raast in zware stormen
tussen de diepe groeven door
En dan is daar, heel diep, dieper
van binnen een zwak schijnsel
dat wacht op mij vol rust
Even alleen en ik zie mezelf
van binnen naar buiten komen,
het harnas opzij…
Scheppingsmuziek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Klanken als geïmproviceerde sonate
Een fuga aanzwellend in tonen
Afrollend tot golvende cantate
Een compositie die dagen vult met rust
En mijn gedachten zweven mee
Als dwarrelend herfstblad in de wind
Kleurend zinnen en woorden
Tollend en draaien in zwierige maat
Begeleid door deinde akkoorden
Die klinken van storm tot zachte bries
En…
Je zit te vaak in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.224 Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Onverwachts duik je op en kleurt mijn gedachten
Dan weer ben je weg en laat me verwachten
Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Je schuilt onder dromen en vlucht als het klaart
Wat blijft is de stilte , de storm die bedaart…
Vreemde vlaggen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 gegrepen
ons bestaan aan een
smalle draad gehesen
met de zeis al aan de voet
nog zijn de wortels
krachtig en vitaal
maar in zuidwest
heeft wind een andere
geur en kleur gekregen
vreemde vlaggen
worden daar gehesen
als de stormbal staat
wij buigen door massaliteit
willen het oude bos niet kwijt
veren op en kijken verder
als de storm…
Dode wind
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
658 herinner jij je nog
de vroege wind
ik kuste je lippen
haastig en onverwacht
jij vertelde
hoe mooi
de scheppende vreugde was
ik keek niet bang
in je dromen
zag ook geen doden
in jonge ogen
jij bewoog
mijn verbeelding
met de geur
van kamperfoelie
en ik
was al in vroege mei
de zomer
iedere storm verborg
de kleur
van…
Ergens in de luwte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
420 gevraagd
van het land waarover
hij net heeft geraasd
hij dwarrelde wat
ergens in de luwte
sprak ik met hem af
benieuwd naar ontmoeten
hij streek neer
in een vlaag
onverwacht maar
ik wist dat hij het was
hij bulderde niet
vloog nauwelijks op
maar was heel bedaard
zo dicht bij aard
hij omvatte mij
liet zijn streken zien
kleine stormen…
Geveld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
727 De zware storm kwelde
velde de statige beuk
trok hem los van wortels
die jaren vergrendelden.
Triest maar magnifiek
ligt hij nu ten prooi
aan spottende schimmels
en wellustige wormen.
Maar niet voor lang want
we dulden geen dood
dwars op de paden
loodrecht op ons doel.…