3113 resultaten.
Wedergeboorte
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 vers ontloken sneeuwklokjes
rol ik zomaar in de kro die ik kus
met beide handen gooi ik wolken over
naar degene die ze vangen wil
tot dat er één uit elkaar ploft
rond zwevend op kleine waterdruppels
waarmee de aarde besprenkeld wordt
die onuitputtelijk lijkt
tovert zij wederom de lente tevoorschijn
waar ik ieder jaar weer opnieuw voor val…
Plaag
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
658 Voor muzikale oren
soms stompzinnig vals!
Maar niemand, niemand stoort zich
aan haar melancholieken.
Sprinkhanen, ratten, wespen
willen we wel verdelgen.
Tortels zijn troeteldieren.
Die dienen we niet te verdrieten.…
u goddert al mijn krachten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
807 goddert al mijn
krachten de torso
zo gewild schouderspier
en bovenbeen zijn aan
wilde dieren echt verspild
maar ik wil schrijven
om uw gunst
geef mij uw minnaar
ik verander zo zijn kunst
jengelbengel is altijd een kluns
ik eindig nu praktijken
die tot vele hoogtepunten
zouden reiken eindelijk
ga ik voor eigen stek
anders val…
danste in fragiel bewegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
696 je spitzen trapten
op het koord
je stapte zonder zinnen
vroeg me om opnieuw beginnen
ik nam je bij de hand
je danste in
fragiel bewegen
samen kwamen we de
woorden tegen die
duidden op een vals cadans
jij gaf mij de kans
het koord weer aan
te spannen zodat
oneerlijkheid geen ruimte
kreeg om van het touw te vallen
je…
het is de hare
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 hoe haar landschap kleurt
in een valwind waar schaduwen
worden weggehoond en wolken
geletterd de toekomst herschrijven
in de muze die alle facetten
van mijn reuze raderen kent en
kloksgewijs mijn wijzers richt
wanneer ze als gebogen fruit
de appelhof die mijn gaard
bevlekt ontdoet van valse
overtuigingen met een gloed
van een getuigde…
Karkassen in zonlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Drie schuren in lichterlaaie
omdat een kind speelde met vuur:
Tientallen koeien, varkens,
konijnen, een paar honderd jonge hennen
zaten als ratten in de val.
Hun karkassen, de resten die er van over zijn,
liggen vandaag, één dag na de brand,
Te baden in het zonlicht
van de nieuwe dag, verspreiden
een niet te harden stank.…
ZWIJGEN IN ALLE TALEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
608 Zwijgen in alle talen(Taalgrens voorbij)
Taal zonder een grens
Is een illusoire wens
Wie in alle talen zwijgt
Zodat de stilte zich aaneenrijgt
Zegt alles en niets
Neem stilzwijgend de fiets
Trap over alle grenzen heen
Kijk uit voor een losliggende steen
Mocht je toch ten val komen
Geef dan toe aan je dromen
Blijf zwijgen in alle talen…
Dood gewoon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
542 langzaam sijpelt
dagelijkse sleur
uit zinnen zonder punt
oren in het boek kleuren dieper
ondanks zonlicht dat door
vale gordijnen naar binnen wil gluren
ongeopende vraagstukken
liggen her en der
in vergeten stapels
zij verbloemen inzicht, dat ooit
daar was, maar nu verloren
is gewaaid
vertwijfeling kreeg ruim baan
zo koos je…
oogst de zomer haar kind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
789 sluit maar je poriën
verhard snel je bast
laat je bladeren gelen
zet je wortels vlug vast
want in een herfstige
wind oogst de zomer
haar kind in de val
van de tamme kastanje
nachten gaan lengen
kou voelt naar vorst
die de ochtend versiert
met haar ijzige franje
is jouw hart nog open
in een nazomerse gloed
het roodkoper van herfst…
Pastoraal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
627 Dat lees ik in je ogen die thans nog blinken
maar morgen weerloos zullen zijn en vaal
wanneer men rücksichtlos en laaghartig naar je haken zal.…
Schrijf me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 Hoe erger het is, hoe minder ik
anderen lastig val met mijn ziek zijn
ik wil wel
verbonden zijn, maar weet niet hoe
mijn chaos in vriendschap te vangen
ik doe mijn best
er is geen geheim
er zijn geen verboden
gedachten, ik zie je graag
omarm je als het kan
onder de bloesembomen
maar wacht alsjeblieft
tot ik beter ben, nou ja, goed…
boven dag en nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
408 tintelend geluk
als het licht en morgen is
in het open gras
het vrije zweven
het lage land strekt zich uit
haar hart weerloos wijd
beschreven vensters
met wind licht wolken water
in weifelend blauw
de dreigende lucht
het suizelen van regen
het leigrijze uur
de vale aarde
zwaluwen scheren over
de vrije vluchten
over wat beweegt…
LAIS CCLVIII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Van rot vergeven en van nijd en nood
klemt de mens zich vast in eigen val,
gefnuikte lusten in een tranendal.
Zwart en zacht is de nacht, zonder kabaal:
er hoeft dan niet per woord gedacht. Is taal
de vriend niet die verraadt, en god vertaalt
tot rot dat met zijn woord begon? Zo kaal
klinkt ook de code die het hier vermaalt.…
LAIS CCXLIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 De liefde is een rare lamp waar al
het donker zacht in glimt en glooit rondom:
schaduw maakt in haar klaarte vrije val
en waar de liefde liefde plooit rondom
de wantrouw als verzinsel wijkt alom.…
Funda
snelsonnet
4.8 met 9 stemmen
777 of
De woningmarkt werd door de VVD
In veertien jaar een prooi voor speculanten
Maar krapte is de schuld van immigranten
Meent Mona Keijzer van de BBB
Zij staat bij ons te boek als vals en koud
En ik vermoed dat ze die status houdt…
Een oeuvre no(u)velle
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 kort
dat het de vraag is
of het wel een leven heten mag
zeker als ik haar ogen houdt
tegen de achtergrond
van die hemelsblauwe lucht
Maar ze straalden
als sterren bij daglicht
toen ik het lastig vond
om haar aan te kijken
omdat ik haar gezicht miste
van toen ook zij wilde
en ik haar optilde uit de beeldspraak
van dat filmisch valse…
klapwiekend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
405 zal ik dan maar
de liefde zwijgen
of zwijgen
zonder meer
elk woord
gesproken of geschreven
is dansen
op een koord
zal ik dan maar
mijn gedicht
als witte duif
de lucht in gooien
klapwiekend
verdwijnt zij
achter blauwe bomen
of zal ik toch maar
nog één keer
voor jou
mijn woorden laten dansen
een valse triste
een danse macabre…
Midgard in eindeloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
111 Met meel in de mond
sleuren ze je weg
uit je verwachtingen
de rimboe van de hoop in
Het witte poeder
blijft op je plakken
als een vale uitslag
van je vlees
het enige houvast
voor je gedachten
in Midgard, de middentuin
van bekende streken, omringd
door eindeloze bergen
een oerwoud in het zuiden
en de oceaan in het westen
waar de…
EVA
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
568 liefde is en heerlijk, en overmand
en weggekaapt heeft zij in de geschiedenis
wat helpen wil, ons goed doet en de waarheid is
zij draagt het masker van wat recht is en wat baat
daaronder broeit en kookt iets en dat is de haat
Heer, t-is daarom dat U ons niet laat zoals wij zijn
Want wel gaat U met ons aan tafel met de wijn
maar wat in ons vals…
Toen de tijden bladstil waren, lang geleen
poëzie
2.8 met 20 stemmen
4.620 Toen de tijden bladstil waren, lang geleen,
is ze geboren, in herfststilte een bloem,
die staat bleeklicht in 't vale lichtgeween, -
regenen doen de wolken om haar om.…
de dag
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.185 Langzaam open je je ogen
vangt een glimp op van de zon die schijnt
Weer een nieuwe ochtend
een ochtend die gelukkig verdwijnt
Vertwijfeld begin je de nieuwe dag
je weet niet wat die brengen zal
Misschien een lach
misschien een diepe val
Uren zijn verstreken
een leegte in je hoofd
minuten die uren leken
van je gevoel beroofd
De zon…
Verdwenen
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.050 voor mij een tunnel
de duisternis
achter mij een tunnel
de duisternis
aan het einde van de tunnel
een licht
een poort
hij vervaagt
loopt weg
verder
en verder
een schok
ik val neer
pijn
wanhoop
door mijn tranen
een vaag licht
uitdovend
het ebt weg
er is alleen nog
duisternis
geen voor
geen achter
geen links
geen rechts
geen…
Bij lange na nog niet!
hartenkreet
4.9 met 10 stemmen
1.224 Dit is geen valse bescheidenheid
enkel het vaststellen van een feit
ik maak geen illusies van realiteit
ik ben er bij lange na nog niet!…
Liefdelijk
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.456 De vale ochtendschemer
De warmte van je lijf
Jouw armen om me heen
In ons knusse slaapverblijf
Het bonzen van jouw hart
Mijn vingers door je haar
De kleding die je draagt
Als ik stiekum naar je staar
De geur van verse koffie
Het ritselen van de krant
Gezamenlijk ontbijt
De poesjes in de mand
Het ochtendritueel
Onze lichaamstaal
De schone…
Gewogen en te licht bevonden
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.277 Kortom te licht bevonden
niet representatief tegendenkend
geen reclame voor wat dan ook
en wegwaaiend als een veer
hoog over de valse gewichten,
en ook nog verliefd op de verkeerde
persoon en ongemotoriseerd,
interessant gedroomd
maar vergeten wat.…
Onvoorwaardelijke liefde
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.278 In het mysterieuze veld
van diepe zieleroerselen
maak ik een vrije val
omgeven door duister
Waar niemand komen kan
en woorden weinig zeggen
waar langzaam het licht
door liefde wordt ontstoken
Diepe emoties vullen mij
in ongesproken zinnen
waar lief met leed samenvalt
in het ogenblik van weten
Dat pijn zo zacht kan zijn
en vreugde…
Gedonder in de graven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
937 Met gespreide vleugels
vliegt zij richting einder
daar waar zij de dood
vermoedt schieten beide
ogen hartstochtelijk vuur
maar raken kant noch wal
verscholen achter aards
leven lokt hij immer
machteloosheid in zijn
duistere val vertrapt
hoop en schopt wanhoop
langs grijsgrauwe zwerken
waar taal voor altijd
zwijgt graaft hij een
kuil…
demon
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.598 tomeloze kracht
die mijn stroom
van woorden
brengt in een vrije val
als een sneeuwbal die
bergafwaarts
voortrolt, ongeremd
en groeit
zonder oog
voor werkelijkheid
steeds weer passeren
striemende beelden
mijn geestesoog
verlating, jaloezie
vernedering
amper overwonnen
dient een volgende
zich aan
een wond
die ik open houd
bezeten…
Opgang ( of ondergang 2)
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
635 oost
je ogen -lege bekers
hopend op het morgenlicht-
over 't opkomen van de dag
open oost
je oren, luide sprekers
boos en storend, boren zich
in een pasgeboren schaterlach
toast op : Joost
mag weten wat er komen zal
nu bommen bloeien als vergeet-me-nietjes
aan bomen barstensvol geweld
toast op : troost
voor velen : Babylon, jouw val…
De troon kraakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
848 De koning wankelt langs de bergkloof
Hij grijnst de tanden bloot
In de waan van zijn krom geloof
In de afgrond lonkt het schroot
Doof blijft hij als de troon kraakt
Bijziend als lakeien op listen broeden
En een kraai, de onheilsbode, waakt
Zijn zwart verenkleed doet de val vermoeden
Van een kantelend rijk
Het kon niet anders dan zo gebeuren…