2105 resultaten.
eindeloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
850 eindeloos lang wil ik met je wandelen
eindeloos lang met je onderhandelen
hoe ver wij de verte kunnen gadeslaan
hoe ver horizon verwijderd is van maan
zoeken waar oneindigheid verdwijnt
bedenken hoe lang eeuwig duurt
waar ‘t verdwijnpunt weer verschijnt
als je nauwkeurig in het uitzicht tuurt
eindeloos lang wil ik met je lopen
om te genieten…
epilepsie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Ik hoorde mijn naam in de verte
bij het ontwaken uit mijn roes.
Handen overal, maar ik wilde rust.
Stoel gegeven, maar ik had dat niet nodig,
ik kreeg water, maar ik was geen vis.
De ijlheid in mijn hoofd hield aan.
Mijn handen bloedden en zwollen op
zodat ik deze nacht van de pijn in mijn
zetel het slapen zal trachten te hervatten.…
Avond aan Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.614 De nacht is peilloos; waar de verte zwicht,
Verschijnt, verdwijnt het wezenloze licht
Van ene baken in de zee verloren.
De boten, onbeweeglijk, gaan te lore.
Ginds in de nachtelijke wederschijn,
Schaduw en schaduwbeeld verschemerd zijn.…
de einder nabij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 als verlaten natuur
haar kille kim vertoont
dan verdwijnt hoop
en taant vaak innerlijk vuur
verte groeit onzichtbaar groot
stof verwordt tot koude steen
maar legt het in en uitademen
wel steeds meer bloot; dat
nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot;
dat wat je nodig hebt…
Veni, Sancte Spiritus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Tedere blik uit de verte,
zachte muziek op de achtergrond,
geborgenheid zoals in het begin.
Aandrang tot het goede,
moed tot herbeginnen,
zalving tot sterkte en vertrouwen.
Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,
wijkende horizon.
Meerstemmig balsemlied,
regen tot vruchtbaarheid,
morgenlicht en avondschemer.…
Opwekking
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Een bliksemstraal in de verte kerft
het avondlicht in delen, nadat een wolk,
zich bevrijdend van deze dodelijke dolk,
de zon voorgoed heeft verduisterd.
Kale takken lijken hulpeloos gekluisterd.
De kille wind blaast de laatste ademtocht,
geen sporen achterlatend in stollend vocht.…
Pinksteren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Tedere blik uit de verte,
zachte muziek op de achtergrond,
geborgenheid zoals in het begin.
Aandrang tot het goede,
moed tot herbeginnen,
zalving tot sterkte en vertrouwen.
Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,
wijkende horizon.
Meerstemmig balsemlied,
regen tot vruchtbaarheid,
morgenlicht en avondschemer.…
apocalyptisch
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 De dode oevers zal ik
dood en droevig laten,
de weidse verte weids en ver,
maar geen grashalm blijft nog over,
en geen zon of maan of ster.
Ik zal het gele lege
bootje zijn dat dobbert,
dobbert, dobbert,
dobbert in de leegte.…
Applaudisseerde hitte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
501 van
onwetendheid
zijn er voor op pad
geweest hebben
blauw gele treinen
stoffig laten staan
omdat wij niet verder
met hen wilden gaan
een kaal perron
onder de brandende
zon applaudisseerde
zijn hitte bij gebrek
aan publiek wij zijn
de wereld ingetrokken
doodsbang voor de
brokken die ons de weg
leken te versperren
in een wazige verte…
VUURWERK EN GEDANS
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
519 en 's nachts valt alles
op zijn plaats
en in de verte is er
vuurwerk en gedans.
en vlak voor je weg gaat,
kun je alles.
en je hebt het geprobeerd
te vatten en je bent er nog niet
klaar mee, nog niet.…
wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
462 wit is de jurk
in het stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van vastgesnoerde vuisten
wit zijn gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit is het lege doek dat
wacht op beelden en pigmenten
wit de gierende storm…
't Was maar een droom...
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
551 In de verte zie ik jou.
Ik zwaai en roep naar jou.
Je kijkt niet en loopt snel verder.
Verder van mij vandaan.
Waarom, het doet zo zeer.
Dus roep ik weer.
Je reageert niet meer.
Er staat een auto,
Blij klim ik erin.
Hij rijdt om snel bij jou te zijn.
Dan zijn er dikke wolken,
ze dalen van boven neer.…
Mijn apocalyptische zucht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
581 ik zie je
in het landschap
opgaan als jij
buiten loopt
met een lach
op je gezicht
als het licht
zich concentreert
op jouw komst
openen zij hun
bloemen in de verte
en rechten de stelen
om tussen velen
jou beter te zien in
minieme bewegingen
schoonheid details
die alleen de insider ziet
als wonder van de natuur
stille communicatie…
Helder
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 wit is de jurk
in het stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van de gebalde vuist
wit de gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit het roerloze doek
dat leeg op beelden in pigmenten wacht
wit is de razende storm
die…
VERWARRENDE VERWONDERING VOEDT SPONTANE ONTMOETING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.586 Ik stond in verwarrende verwondering in de Liebfrauen Basilika in Trier
dat viel een volle vrouw in de verte met een volle lach op
Ik had net een hartenkreet geschreven onder andere
over deze kerk, zie 3 Kerkenluik Trier www.nederlands.nl
Ze lachte niet alleen, ze straalde
ik werd naar haar toegezogen
Duitse geslotenheid en Nederlandse openheid…
Herfstimpressie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 Heel in de verte hoort men het burlen van een hert
hoe herfstig wil men het nog meer verlangen
in gedachten zie ik sint Hubert
en het hert met het kruis tussen zijn stangen.…
GEVALLEN ZIEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.053 Omgeven door Hemels genadelicht
wijdt de vorst onder lof en aanbidding
een tempel; in verte en omgeving
zoekt en geniet men zijn wijs onderricht.
De regeerder wil vele malen trouwen,
verzorgt en bewondert afgodsbeelden
van diens duizend, schier onbekende vrouwen.…
Avondklokken
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.780 Verdwijnend in het vlechtwerk van
weggehakte stemmen, in een spiegel
waarop alles dof en pijnlijk opdoemt
Met een veeg verdwijnen ze voor even
om al ras hardnekkiger en venijniger
in mijn gewist geheugen terug te keren
Ik sla ze om, de zwarte en grijze tijden
en ritsel koortsachtig naar het wit
mijn duim landt op het toegeslagen deel
In de verte…
Zijn elfendroom
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.704 Wanneer hij ogen sluit
ziet hij haar in verte
geknield met gevouwen vleugels
breekbaar teer
een blauwe nachtelijke glans
geeft haar een magische teint
en zij drinkt
uit de bron van leven
druppels helder als kristal
parelen langs lippen naar beneden
zij lacht tevreden
zo'n ongekend gevoel
hij versnelt zijn pas
wil zijn elfje vangen…
Nevelen...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.192 De ochtendgloed laat zijn nevel strelen
langs het gebladerte van de bomen
In het prille zonnelicht ontwaakt de dag
Vogels zingen hun lied gehuld in dromen
Zacht streept het gouden ochtendlicht
in wazige verten over het koele meer
De aarde laat zich kussen door de zon
en de warmte streelt het land telkens weer
De ochtendgloed laat zich gloeien…
verstoord liefdesspel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
684 groen van
bloeiend gras
kragen van riet
water klotst
vogels zingen snateren strijken neer
vliegen op
winden zuchten licht
de fietser staat stil
hij schreeuwt
SCHRRAUWWWW
twee hoofden heffen zich
coïtus interruptus
geschrokken kruipen zij
uit het riet het hoge gras
bloemen veel kleurig
buigen treurig
de fietser tuurt in de verte…
Schuldig
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.063 Ik voel me schuldig
En op meerdere fronten
Schuldig om mijn eigenverraad
Schuldig naar jouw leven toe
Want,
Je bent gelukkig
Dat zie ik wel
Dat wil ik niet verpesten
En ik ben ook gelukkig
Echter niet volmaakt
Ik wil mijn liefde testen
Want als ik mijn ogen sluit
Mij waan in fantasieland
Zie ik een helder schijnend licht
In de verte…
Een teken
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.169 Wachtend zit ik hier bij de telefoon
Als ik je bel, hoor ik alleen maar een onbekende toon
Een toon van een opgeheven lijn
Kan het niet begrijpen, het kan toch niet waar zijn
Ik schrik wakker, denk iets te horen
Buiten op straat, het geluid van motoren
Ren naar het raam, maar kan niets ontdekken
Zie alleen een auto in de verte vertrekken…
Give peace a chance
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
1.516 In de verte hoor ik iemand 'Give peace a chance' zingen.…
Tunnelblik
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.312 Ze is een soort nevel
Vlak boven zoetzure zeëen
Die walmende, oneindige,
Enorme verleidingen uitspreekt
Haar kronkelend landschap
Vormt bezwerende liederen
Zoals hoge bouwsels proberen
De verte te doen vergeten
Woorden tegen aardige mensen
Nesten vol verraderlijke slangen
Alles wat ze in haar eenvoud doet
Lijkt soms in strijd te zijn…
foto
netgedicht
4.9 met 18 stemmen
1.187 bekoorlijk gekleed in
een jas die ik nooit zag
je haren wapperend
in de gure wind
gewikkeld om je hand de
riem van de vrolijke hond
die nog steeds niet snapt
waarheen ik nu toch ben
weemoedig lijk je naar
de fotograaf te kijken
een vage glimlach
rond je lippen
maar ook zie ik
hoe langs hem heen
je lieve ogen zo intriest
in de nevelige verte…
Dronkenschap.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.821 Ik voel mij God en goed beroerd
en zie je staan, ginds in de verte
maar ik ben zat, ik ben gevloerd
--------------------------------------------------------------
www.uitdewaardzingt.nl…
VERBRANDE SCHEPEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.923 Uitgenodigd laat ik het geraas van
vallende zeilen, touw en houtwerk
achter, verken de glorende verte,
voel een glimlach ontspannen het nu
bepalen, mijzelf met beloftevol straks
geconfronteerd.…
Musica e
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.361 woorden
die niet nodig zijn
voor deze taal
die jij en ik
begrijpen door te
luisteren met onze
poriën van kippevel
Luister maar
lieveling naar
Ramazzotti
en je weet het
dwars door de woorden
heen uit de klank
van het gevoel
zoals een baby
die lacht
tevreden
met Mozart
Zo
luister ik naar jou
als een schelp
vol zee en verte…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 heb de zomer niet gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen en verte…