1541 resultaten.
Sonate van Verlangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
259 Waar gemoedsrust mij heelt, kwetsbaar begaan,
in vlagen van wanhoop, voorgoed betwist.
Doordrenkt in bloed en zwenkend verlangen,
onbaatzuchtig en vrij van verstikkende vrees.
Verfijnd en rauw, in illusie gevangen,
klinkt mijn stem — zelfvergetend en hees.
Ontwapend door jouw lach verblijf ik hier,
als hoeder van onschuld, ongehinderd.…
Stemmen uit Amsturia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
79 De Bonte Krant gaf taal aan dit bestaan,
waar Joop van Teil de wanhoop heeft beschreven,
totdat de inkt hem te diep was gegaan
en hij bezweek onder het rauwe leven.
Jeroen kijkt toe met een haviksoog,
terwijl de groene parkparkieten zweven.
Een slipje in de rozenstruik, een boog
van kleine dingen die passeren in het leven.…
Makena beach
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
371 vijf ervan
Een hulk van een Leviathan
Afgetekend tegen de spoelende brei
Sist het zeeschuim aan hen voorbij
Als ze racend de helling afgaan
Durven waaghalsen de uitdaging aan
Iemand strekt zijn armen uit en dapper
Met zijn lange-manen-gewapper
Wordt tot een balancerende Christus-figuur
Door de titaan verslonden op den duur
Komt wanhopend…
Is liefde dan een machteloos erbarmen?
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
229 Zij is naar verre verten afgeleden,
terwijl ik hier de wachter van de wanhoop ben.
Ik zoek haar hand, die kleine, warme haven,
voordat de golven overstag gaan in de vloed,
maar zij keert weer, met vreemde glans omhangen,
met geuren van een oord dat mij verraad vermoedt.
Is liefde dan een machteloos erbarmen?…
VERMIST
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.870 Jij zwijgt andermaal, uit kenbare hekel op m'n vragen,
en blijft daarmee stug bezig de toekomst te vertragen
Langzaam iets dichterbij, geblaf van speurende honden,
nog deze dag zal hoop vergaan, zout voor alle wonden
Met laatste stille wanhoop probeer jij te verhinderen,
dat zij de pijn gaan voelen, die ze zullen vinden...…
Alleen...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.195 Zo wacht ik al heel lang,
en zo blijft dat ook voorlopig,
dat maakt me verschrikkelijk bang,
ik voel me zo wanhopig..…
vincent
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.314 Je schilderde in blauw en geel de wereld aan je voeten
Je wanhoop voor het leven versmolt met je eenzaamheid
op de grens waar waan en werkelijkheid elkaar ontmoeten
Je keek naar de sterren en de tranen bevroren op je ziel
O wereld, bad je; heb erbarmen met mij, Vincent
die al zwervend uit Gods handen viel
Je korte leven werd een hel van niet…
Dag en Nacht
hartenkreet
4.5 met 26 stemmen
2.513 Gedragen door de wanhoop
leven is soms echt te veel
nu het stuivertje is getost
en blijft draaien in het rond,
als een schilfer van je leven
stort ik naast je op de grond.
O dag, waarom die wijsheid
en niet spelend in de nacht
verdomde dag, steel niet mijn dromen
noch de vrouw waar ik naar smacht.…
De onverzettelijke
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
678 zucht, de lucht wordt klam
Nooit meer zal je de lente zien komen
Je leven waait door de andere bomen
Nooit meer de elementen op je takken
Nooit meer in de wind doorzakken
Nooit meer trots en wijs staan
Driehonderd jaar in een half uur gegaan
Jouw kreet ging door de lucht
Een laatste lange zucht
Je laatste blaadje valt als in dromen
Wanhoop…
DE VRIENDINNEN I
poëzie
3.6 met 15 stemmen
4.620 Wanhopige verrukkingen ontstonden.
Zij wist niet meer hoe ze vroeger bestonden,
Zo dicht bijeen. Had geen dit ooit gevoeld?
Nu werden ze anderen in één hevige stonde.
Zij voelden zich ineengevlijd, een kus, en
Tegelijk geschokt in bevredigd snikken.
Vergeefs hielden zij een sluier tussen
Beiden, in te overstelpende ogenblikken.…
Iris
poëzie
3.9 met 13 stemmen
7.225 Ik ben geboren uit zonne-gloren
En een zucht van de ziedende zee,
Die omhoog is gestegen, op wieken van regen,
Gezwollen van wanhoop en wee;
Mijn gewaad is doorweven met parels, die beven
Als dauw aan de roos, die ontlook
Wen de dag-bruid zich baadt, en voor 't schuchter gelaat
Een waaier van vlammen ontplook.…
Alleen...
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
2.797 Zo wacht ik al heel lang,
en zo blijft dat ook voorlopig,
dat maakt me verschrikkelijk bang,
ik voel me zo wanhopig..
Na nachtenlang huilen en zwijgen,
zit ik na te denken,
probeer ik grip te krijgen,
op het liefde schenken,
aan mezelf weliswaar,
dat lijkt me een mooi begin,
lukte me dat maar,
dan had het leven weer wat meer zin...…
VROUWENGODIN
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.714 ik ben zo wanhopig, want zij wil niet luisteren,
Venus, Aphrodite, Freia, hoe je haar ook noemt
of roemt, zij weigert te luisteren
geurige kruiden verbrand ik op witmarmeren stenen,
ik buig diep, mijn sneeuwwit gewaad toont donkere plooien,
ik val hard op mijn knieën, tot bloedens toe geschaafd,
maar zij wil niet luisteren
ik beschrijf haar…
onwetendheid
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
2.773 Op het moment ben ik wanhopig
ik weet niet meer wat ik nu moet
verder met mijn leven leven
of gaan voor jou, heftig en zoet
Het opgeven van mijn zekerheid
laat mijn twijfel steeds bestaan
maar steeds meer moet ik aan jou denken
aan hoe het tussen ons zou gaan
Je bent zo anders dan de anderen
familie en vrienden om me heen
maar je hebt…
Kosmische wind
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
517 De maan die zich afzijdig houdt en noopt
tot wanhoop, blijven aan elkaar verbonden
wat in aangezicht tot pokdaligheid drijft
niets te verwonden, alles is verzonden
met vergulde letters de toekomst herschrijft
in een zuivere maagd die de liefde
voor de eerste keer bedrijft,door
kreeft en stier wordt haar
eerbaarheid niet geschonden.…
Lege Huls
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.984 De daken schreeuwen van wel
De straten laten een dood spoor zien
En ik verdwaal in mijn sliert van wanhoop
Door het vlies van mijn verdriet zie ik een schaduw staan
Een onbeduidend lichaam dat me doet denken aan jou
Een geur van verlangen omringt mijn lichaam
Je roept me bij je te komen
Je stem in nevelen dwingt me
En weer loop ik de weg van…
O lief, keer toch bij me terug
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.780 Geknield voor mijn wanhopig lot.
Het werkt niet meer.
Ik kan niet zonder je leven.
Van binnen en buiten ga ik kapot.
Ik zoek de rem in mijzelf terug.
Nog steeds
Woelt mijn leven druk onder zijn lakens.
En blijft mijn vlam onrustig branden.
Ik doe mijn best.
Maar bloed kleeft aan de wanden
Van mijn uitgeputte ziel.…
- Dakloosheid heeft vele namen -
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
999 Als plaatsen om op te vangen hongerig zijn,
aandacht voor de grote hulp de wanhoop zo nabij is.
Onschuldig verdriet het vertrekpunt is,
een vertrouwenspersoon, iets wat niemand ziet,
dan heeft dakloosheid zovele namen.…
ijspegels aan de zon
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.177 een aardse taak trok je beslist niet aan
het liefst was je in de lucht gebleven
ontmoeten is zo zwaar
dat botsen van de blikken
't beklemmen, het verstikken
alleen wanneer mijn handen hoger reiken
dan waar 'k, wanhopig zoekend, jou vermoed
als mijn vermoeide ogen hoger kijken
dan in de richting van jou vlees jou bloed
je zocht de…
Heimwee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
749 De wanhoop zal in jullie krijsen
en het verlangen naar God en hoe men zuiverheid bereikt.
Ik zal jullie dans niet volgen, want rampspoed heb ik
genoeg gekend, een beverdam bouwen kunnen jullie niet,
kwakzalvers, filisters, praatjesmakers. Stik toch in
jullie gemakzuchtige gewoonten! De tovenaars lachen
naar mij. Ik ga op in de Onnoembare.…
het wrede water
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
895 verdrietig, verbitterd, wanhopig ben ik,
ik ben kwaad, woedend, ontoerekeningsvatbaar,
ik weet niet wat te zeggen of wat te schrijven,
de woorden, woorden, ze ontwijken me, ze weigeren
me het beschrijven van dit verdriet
mijn kind, mijn liefste kind is verdronken,
verdwenen, onopgemerkt, verdronken, zomaar weg,
nooit meer, nooit meer haar lieve…
Kille nacht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.105 hart hebben gedrukt
blij met het kindje dat in liefde werd verwekt
maar de dood kruiste genadeloos het leven
en de Here heeft Zijn handen uitgestrekt
waarin wij hem terug hebben gegeven
-----------------------------------------------
Haar armen voelden zo nutteloos en leeg
dat ze zelfs dát al niet meer wilden dragen
slechts in wanhoop…
Lied der zeelui
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
693 Wanhopig probeert men koers te varen,
maar de golven brengen snel de kater.
Jij ruwe zee die onmacht heet,
gruis maakte jij van gedreven stuurlui.
Pas als de strijd verloren lijkt,
dan wordt men met rustig water verblijd.
In berusting ziet men de haven,
waar de zeelui schrijven over gevonden schatten.…
Liefde was ...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
981 Liefde liet los, er was weer perspectief
de tijd voor het zelf, lichter het grief
Liefde is wanhoop en wakker en wacht
op een vonkje in de nacht.…
In het week-end
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Dan rijdt hij in al zijn wanhoop
met hoge snelheid weg
gaat uit de bocht en raakt een boom
hij is verlamd, weg toekomstdroom.
En zijn mama huilt
als een groepje kijkers rond hem dromt
en de ambulance hem halen komt
in het week-end.…
Treintaferelen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
534 Enkele zitplaatsen verder, in de ogen van een studente:
Wanhoop
Druk bezig bladerend in de vormeloze hoop papier voor haar
Langzaamaan de hopeloosheid van haar act accepterend.
Langverwachte landschappen suizen eindelijk voorbij
Een schel afroepen van de bestemming
Ik voeg mij terug in de kudde
En verdwijn.…
Als in een droom
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
510 Een wiegerij waarop ik langzaam drijf naar de kust
waar mijn angsten, twijfels en verbittering eindeloos weeklagen
wanneer ook verveling niet meer toeslaat en in het vervolg wordt begraven
tegelijk vang ik vormen van geluk zonder gedesillusioneerd, verdrietig of wanhopig te zijn.…
BREKEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 eerste toets gezakt
maar hoop alleen voor ieder die naar leven snakt
Afwezig, onverzettelijk en toch merkbaar
Jezus, niet geloofd, ontkend, alleen dàt U leeft, is waar
geweldloos en toch tot elke strijd bereid
onvoorstelbaar door liefde naar mij toegeleid
Vergeef mij Heiland, als ik vraag, of, als U spreekt
ik hopen mag, dat door Uw Woord de wanhoop…
Schoonheid van een droom
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
507 Een wiegerij waarop ik langzaam drijf naar de kust
waar mijn angsten, twijfels en verbittering eindeloos weeklagen
wanneer ook verveling niet meer toeslaat en in het vervolg wordt begraven
tegelijk vang ik vormen van geluk zonder gedesillusioneerd, verdrietig of wanhopig te zijn.…
In de herfstjaren van mijn leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Wanhopig en machteloos probeer ik aan een tak te
hangen waarop de vele fijne herinneringen van goede en
minder goede momenten nog even schitteren in het wit licht, stuk
voor stuk zorgen zij voor rillingen die zich laten meestromen met de wind.…