2744 resultaten.
Gelijk een arme, blinde hond
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.672 Geljk een arme, blinde hond
van alle troost verstoken,
dwaal 'k door de zoele avond rond
en ruik de lente-roken.
Er waart - lijk om een vrouwe-kleed
waar oude driften in hangen -
er waart een geur van schamper leed
en van huilend-moe verlangen.…
Mijn engeltje is dood
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.224 te moe om door te gaan
Blijf liever liggen op het gras,
dat ooit zijn troost uitdeelde.
Het gras dat o..zo koud nu is,
en mij opeens verveelde.
Hoe kon dit nu gebeuren,
het leven heeft geen zin.
Geen zin meer zonder jou.
Niemand die het wat kan schelen.
Niemand om te delen
Ik heb zo'n verdriet om jou,
het is zo zwaar als lood.…
Als jij maar naar me lacht
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
854 huis
'T is hard werk
En al is het ook fijn
Er zijn van die momenten
Dat ik o zo graag bij jou zou zijn
En dan ben je daar
Ik zie je gezicht
Binnen in m'n ogen
Schijnt een hemels licht
Je bent zo dichtbij
En zo levensgroot
Je kijkt me aan
En lacht je tanden bloot
En ik weet
Al is m'n wereld nog zo grauw
Ik vind altijd mijn troost…
Proost.
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
3.060 Nou zit hij daar stil te
genieten van z'n welverdiende
bakkie troost.
Koestert de beker, kijkt me
over de rand aan en zegt
timide PROOST!…
eeuwig
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.577 was ik maar
een traan op jouw wangen
stil gewenst verlangen
jouw droom in de nacht
de hunkering waar jij naar smacht
een streling om te troosten
gefluister in jouw hart
het mooiste ochtendgloren
zachtheid in jouw ogen
dan kon ik
schuilen in verdriet
met jouw droom in verlangen
waar de stilte van jouw hart
heel zacht ontwaakt
en…
drama
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
1.864 huilend
kwam hij de tent binnen
en zakte in haar schoot ineen
zijn hart
zocht warmte
zijn mond
zocht troost
de tent stonk
naar zweet en tranen
van degenen
die voor hem kwamen
zweet
van handen
die het geweer
bleven omklemmen
tranen
van angst
om te doden
of gedood te worden
hij stond op
en liet zijn ogen rusten
op haar naakte lichaam…
Dood
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.948 Veel over gehoord
Nu dichtbij
Mijn dierbare opa
Je bent niet meer van mij
Dood
Eens was er kleur
Nu is het zwart
Mijn dierbare opa
Je bent niet meer van mij
Dood
Louis, een naam eens zo levendig
Nu letters in steen
Rode rozen op je graf
Denkend aan alle liefde die je gaf
Dood
Mijn hart vol verdriet
Lieve opa kon je me maar troosten…
Heimwee
netgedicht
3.4 met 79 stemmen
27.566 Er is geen troost meer om mij te wiegen,
geen woorden die men liefde heet,
geen vleugelen om heen te vliegen
naar oorden die men veilig weet.
Wel zijn er duizend kleine zorgen
waarin ik langzaam ben vergaan.…
Mijn allerliefste vriendin !
hartenkreet
4.7 met 22 stemmen
1.869 Je troost me door er gewoon te zijn,
door jou word ik dan weer blij.
Nooit laat je me in de steek.
Je blijft me altijd trouw.
Je bent mijn allerliefste vriendin.
Mijn hond, ik hou zoveel van jou.…
gedoemd
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.243 gedoemd om droevig te leven
is ieder die teveel liefheeft
nog nooit hield mijn hart het tegen
de liefde die te groot verdriet geeft
weer zocht aan jouw borst
mijn gemartelde hart zijn rust
dat wil troost voor de brandende dorst
en wordt niet geslecht door lust
En altijd zal men boeten
voor iedere liefdevolle daad
tot de wellust der laatste…
ik zag je handen
netgedicht
3.2 met 55 stemmen
17.642 ik zag je handen
de vingers gespreid
een eerste ontvangen
tot open bereid
ze dansten en speelden
op maten lichte muziek
ik raakte en streelde
het nog verboden gebied
ze hoorden ons spreken
zochten angstig elkaar
verkrampten tot vuisten
in een woedend gebaar
verstrengelden later
in bezworen gevaar
warmenden en troostten
in berusten…
die ene arm
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
9.181 het is gewoon die arm
die je om me heen legt
waarmee je me troost
alsof je lieve woorden zegt
het is gewoon die arm
die zoveel warmte geeft
de kou uit mij verdrijft
dat alles in mij weer leeft
het is gewoon die arm
die mijn vertrouwen herstelt
mij de bloemen laat zien
die bloeien in het veld
het is gewoon die arm
die ik zo vaak mis…
In jouw ogen mocht ik kijken
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
877 woordeloos in open ogen
drink ik de ruimte
tussen elke stilte
die je laat nazinderen
als een droomvlucht
op mijn wang
blij en droef bonkt
mijn hart van verlangen
om zon-gevlinderd
te grijpen naar
het blauwe licht
van ademloos wachten
je handen raken zacht
mijn roerloos denken
verborgen in de troost
van je streellichte lach
zo…
Uit de kom en terug
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
2.963 Terwijl ik aarzelde, me verbaasde
je drie keer kuste, mompelde je
iets over geestdrift
Bekeek de schilderingen in je huid
de ring door je onderlip
je handen waren zo koud
dat ik hen zachtjes masseerde
een vuist maakte van je hand
en draaide op de gewrichtjes
in de pols, je wist wie ik was
een stem in het duister die
je troostte met dat…
Haar laatste reis
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.968 rest nog de tijd van pijn en verdriet
en de tijd om met haar familie te praten
De hoop die ze nog had is vervlogen
er is geen uitzicht meer is haar gezegd
hoe moeilijk ook de tijd nog zal worden
ze heeft zich er schreiend bij neergelegd
Ze zal herenigd worden met mijn broer
haar man, die ze zo lief heeft gehad
dat vooruitzicht te hebben troost…
Een vreemde hunkering
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
783 Er is iets achter alles wat we hier ervaren,
een vreemde hunkering naar licht en troost,
naar diep geborgen zijn, naar echt begrepen,
maar door ons jachtig leven zelden klaar.…
Begin de dag
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.206 Jouw oor
dat de wind
hoort en voelt
het is een korte
fluistering van troost
een nieuwe ingang
van hoop en liefde
Er schijnt
vandaag boven
jou de zon
ook als er wolken
over je heen hangen
schijnt die elke dag
je moet dat licht wel
vandaag willen zien.…
Zo vreemd, die hunkering...
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.307 Er is iets achter alles wat we hier ervaren:
een vreemde hunkering naar licht en troost,
naar diep geborgen zijn, naar echt begrepen,
maar door ons jachtig leven zelden klaar.…
SAMEN LACHEN, SAMEN HUILEN
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.507 altijd zorgde u voor ons
altijd was u daar
altijd troostte u
zonder commentaar...
nu zijn wij eens aan de beurt
om voor u te zorgen
het is onze plicht, hoor ma
u wat te verzorgen...
samen lachen, samen huilen
samen voeren we uw strijd
u vroeg toch niet om die ziekte
en om deze afhankelijkheid?…
De wandeling
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.080 Zij wandelde langs blauwe open luchten
Langs hemels vol met zwart omrande wolken
en slaakte duizend zuchten
Openheid en ruimte had zij nodig
De afstand des te meer
De klanken van herinnering
deden nog vaak te zeer
Alleen met wind en met geweten
met troost voor eigen ziel
moet deze weg gelopen
om al die pijn te kunnen gaan vergeten…
Heimwee
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.620 Er is geen troost meer om te wiegen,
geen woorden die men liefde heet,
geen vleugelen om heen te vliegen
naar oorden die men veilig weet.
Wel zijn er duizend kleine zorgen
waarin ik langzaam ben vergaan.
Ach kon ik nog één keer als vroeger,
al is het enkel in mijn waan:
met mug, met zomer en met moeder
weer in dat ver bed slapen gaan.…
Bedankt
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
3.094 Bedankt voor al die mooie jaren
met alle momenten van licht
voor de tijd dat we samen waren
het gezin wat we hebben gesticht
Bedankt voor je mooie ogen
waarin ik heel diep mocht kijken
waarna ik ben weggevlogen
om m’n eigen droom te verrijken
Bedankt voor je lieve woorden
voor je troost en je zorgen
zelfs toen we ontspoorden
verheugde…
stofjes die in licht verdwalen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
980 ik wil spelen met
de dingen om me heen
stofjes die in licht verdwalen
dansend op de zonnestralen
zomaar voor het spel alleen
gedachten vangen
die in zonlicht hangen
een vage schijn die niet
anders blijkt te zijn dan een
stukje uitgesteld verlangen
je mag de warmte
van mijn handen voelen
als ik je troost omdat tranen
van je wangen…
November
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
722 De bomen kennen geen troost
in de bladval van verdriet.
De takken kaal en willoos
stijf de stam die ze torst.
Woest walst de westenwind,
de lucht geplet door donker dreinen.
November kent geen genade
alle zielen sterven zich dood.…
Licht in de nacht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
636 schreef niet storen
en de dood zocht aan zijn stropdas
Voor de oma eens trots moeder die
nu kind is maar dat zelf niet weet
Voor de merel die zijn lied zingt
maar als antwoord slechts de stad hoort
Voor de puber die naar rust dingt
want het leven sleept hem voort
Voor de eenling die begrip zoekt
maar nooit vindt, voor hen bid ik
Om een troost…
FANTASEREN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.151 de zonnekant van onze vriendschap
de warmte en troost die ons verwent.
En dan...
stapje na stapje
omhoog klimmen naar de bestemming
achter de horizon zonder grens.
Daar wentelen we ons vredig
in het wilde steppegras
staren sprakeloos naar
zoete wolken
en fantaseren samen
een sprookje naar de hemel.…
Energie gemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
523 Verstrikt me
in mijn nachtbedrog,
de waan als korte droom,
heb ik mijn schroom
in reine slaap verkocht,
het blind zijn als
een tweede klacht,
de eerste verschuilt
zich in beloften, en
achter maskers, van
aangezicht, in lot
volbracht, te mogen
troosten aan je borsten,
die vind ik in
mijn lege dromen,
verzadig mij met
het verloren zijn…
Jackson, Jakhalzen en Jojo’s.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 opgewassen
gepuberd, adolescent, volwassen
te jong in één keer uit de goot
Zingend gaf zijn ziel maar brood
Dansend weg zijn eenzaam hart
Voor nog meer kamers smart
Geen kunst was voor de fans te hoog
Gegrepen, gegijzeld door hun nood
Gebrek aan god, liefde, werk
Veranderde het gezicht te sterk
En het lichaam protesteerde broos
Tot troost…
Dag dappere kleine Queenie
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
682 met jouw hondensnoetje
dapper wandelde je met haar mee
kleine pootjes dribbelden
naast haar, jaren lang
tot je water kreeg
in jouw longskes
en je niet meer
eten of drinken kon
toen mocht je inslapen
en je trouwe oogjes sluiten
je kopje neerleggen
uit liefde
dag kleine Queenie
slaap zacht
je gaf alles
wat je had
laat dat
een troost…
Ik zong zo menig minnelied
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.775 Een eedle ziel in elke borst,
En troost aan al wie lijdt en dorst,
Dat wenste ik steeds voor alle mensen;
Maar ’t waren wensen, ach, en ’t bleven wensen.…