6334 resultaten.
Gemiste kans
hartenkreet
1.2 met 5 stemmen
2.000 Uitgestoken hand
zeeën van tijd
Ledig land
wachten op
eeuwigheid.
Gemiste kans
verzwegen woorden
gebroken lans
muziek zonder
akkoorden.
Gehad, geweest,
voorbij
Hoe lang moet
het duren,
alvorens een
spijtbetuiging
te sturen?…
Tinus Bosselaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 Tinus Bosselaar
Sparta Icoon
De jaren 50 en 60 waren voor de club een droom
Het overlijden heeft me als Spartaan geraakt
We zullen je nooit vergeten
Eén ding is zeker
Dat de club eeuwig over jou waakt…
die het leven is
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.547 als het leven mijn lichaam ontvlucht
en zij mij levenloos achterlaat
heb ik -die nu levend lichaam is-
slechts een stap opzij gemaakt
voorwaar ik zeg u: vrees niet
het lichaam komt uit stof vandaan
de geest -die het leven is-
zal eeuwig blijven voortbestaan…
Nachtmijmering
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.258 De nacht
zingt haar gedachten
in purperen gloed
baart zachte
gele stralen
van de volle maan
streelt
met kille bries
over zilveren huid
en laat duizenden jaren
verstrijken in tijd
voorbij eeuwigheid…
Winterslaap
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.304 Nu de bomen met wit zijn betogen
wordt ik door hun stilte opgenomen
en zal langzaam een droom geboren,
waar sneeuwen zinken in mijn ogen,
die als een eeuwigheid voortduren-,
niemand telt meer mijn uren;
van een heengaan staan de sporen
vers, als van uw laatste toebehoren.…
Herfstig gevoel
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
974 Kijkend naar ganzen op de vlucht
in de verbleekte blauwe lucht
terwijl ze na enige tijd
verdwijnen in de eeuwigheid
Rimpels volgend in het water
steeds verder op zoek naar later
naar hun einde aan de horizon
of terug naar waar alles begon…
vervoering
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
652 jouw handen overal
beroeren buik en dijen
zij strelen vragen schenken
vervoeren bovenal
jouw ogen vlammen vuren
hartstocht en tederheid
verdrink je in de mijne
minuten worden uren
en tijd wordt eeuwigheid…
ik schrijf je dit
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.385 ik schrijf je dit
als het zwart
nog de ramen
bedekt
en rust nog
naast stilte zit
alsof de nacht,
met gemak,
nog even
de eeuwigheid
oprekt
ik schrijf je dit,
zomaar,
zonder heden
en verleden,
en droom dat het licht
nog niet
door jachtige gedachten
wordt bereden…
geloven in de stilte
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
2.110 en met mijn handen
stil binnenin, schep ik los
wat aarde
nog warm
van zon en zegen
zodat je weet
dat wat zij schonk als eeuwigheid
zal leven
diep uit haar
naar jou
zo mooi in 't hart
neergestreken
opgedragen aan F. en H.…
Tuinen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
644 Vouw het einde van de wereld wat op
en leun,
Leun overmoedig over de rand van vlezig geluk
Laat krijtwitte vingertoppen glijden over het water van de eeuwigheid
Doop
Ik waad wel
Hoor, het gezoem van de tijd
Word maar warm…
Rijke eiken
snelsonnet
2.8 met 13 stemmen
1.541 Geen paar dat als Ably ooit aangeduid is:
Als eerste Nederlandse eiken paar
Al tachtig jaar gelukkig bij elkaar
Wars van geneuzel van een boek dat uit is
Zo blijkt weer: een mooi boek kun je in wezen
Tot in je eigen eeuwigheid herlezen…
herfstwater
hartenkreet
4.6 met 31 stemmen
1.085 herfstwater
gebotteld
uitgewrongen
mij doordrongen
In stilte anijsjes eten
daar
onder het bladerdak
van die lindeboom
en allengs
terwijl ik de dartelaars
gadesla
klopt de vloek weer aan
en nog
het eeuwige klitten
dit besef van voorbijgaan
omstrengelt het mij
met sterker garen…
IJsbloemen
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.480 De eenzame
aan een tafel in een kamer
in een slapeloze ruimte
waar de stilte spookt
en de kaalheid van de winter
een slaap overheerst
met woorden van ontroostbare
eeuwigheid.…
Kijk haar, ze denkt dat ze alles weet
gedicht
2.4 met 42 stemmen
9.071 Kijk haar, ze denkt dat ze alles weet
en 's nachts zwemt ze in wolken
maar ze weet nog niet eens
hoe ver ze kan gaan
en in haar dagboek staan dingen
waar god te moe van wordt
en maar weinig voor de eeuwigheid
dat de wolken zo mooi zijn.
-----------------------------------
uit: 'Verdwaald ontwaken', 1990.…
gebed voor de verdwenen lente
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
639 moge het groen
de lucht de geur
het gegons en gezoem
ons verlossen
van deze over alle seizoenen heentrekkende eeuwige herfst
(uit de reeks gedichten over "climate change")…
zuipen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.319 ZUIPEN
met mijn rechteroog
precies boven het borrelglas
zie ik de bodem van
het leven naderbij komen
later
met het linkeroog precies boven
het bierglas vol jenever
begrijp ik plots dat mijn kansen
voor eeuwig naar Korsakov
zijn vertrokken…
Yasmine
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.737 Als stilte weerklinkt
in gebroken ogen
pijn onversaagd
steeds opnieuw toeslaat
zo geliefd
maar zo eenzaam
zal de jasmijn
zijn geuren
niet meer verspreiden
bloemen op jouw graf
als tranen strooien
je voor eeuwig omarmen
in ongekende stilte…
Geluk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 net als vorig jaar vroeg ze
ben je gelukkig
naast elkaar liggend
wiegend
het Prinsengrachtconcert
toen hij niet antwoordde
voelde zij zich alleen
verlangend naar de stilte
hoog in de bergen
los van alle denken
besef van eeuwigheid
vrijheid…
Geluk
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
2.451 geluk is onderhevig
aan ruimte, licht en tijd
is zelden overdadig
wordt door broosheid geleid
ik denk nog aan verleden jeugd
waarin toekomst stond voor morgen
blind op zoek naar onbekende vreugd;
de eeuwige liefde zonder zorgen…
De hoogste piek,
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
624 tot in een eeuwig zwijgen.…
Danszalen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
808 Ja, het was in een roes
je wist niet hoe dat ging
als je steeds maar jong was
had je nog geen gedachten
van afscheid nemen
kreeg je eeuwig spijt
in dat gevoelige woordenboek
werden er danszalen ingericht
naar het inzicht van jouw geestdrift
sloofden wij ons uit in trage jurken.…
stilte
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
1.131 het nachtelijk blauw
vlijt zich als een donker kleed
over de aarde
de wereld in een andere
dimensie hullend
hoorbare
stilte
omhulling
en
weidsheid
biedend
de magie
van de nacht
neemt mij
bij de hand
laat mij
een moment
het contact
met de eeuwigheid
ervaren…
goeden dag
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
441 meneer
als mijn ogen en zinnen
mij niet bedriegen
bent u van zins
mij onherstelbaar te beschadigen
onder het mom van
belofte tot eeuwige liefde
maar
u denkt toch niet
dat ik helemaal gek ben
daar moet iets tegenover staan
op schrift
notarieel bevestigd
ik wens u
een goedendag
meneer…
Hij
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.107 Ooit gedroomd,
Eens gehoopt,
Denken aan jou,
Eeuwig geluk.
Verborgen waarheid,
Verzwegen woorden,
Gebroken beloftes,
Gevoel van verdriet.
Pijn in mijn hoofd,
Bloedend hart,
Scherpe tranen,
Je valse lach.…
mors vincit omnia
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
971 mijn witste bruidsjurk
trek ik aan
zie ik hem te wenken staan
in nood zijn komst verwacht
mijn bruidegom
mijn knekelman, ik kom
met een zeisslag maait hij
mij spontaan
apocriefe vleugels aan
witsierlijke bruid
doodsgezellin
leedvrij eeuwige leegte in…
DE WACHTKAMER
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.645 In de wachtkamer van het leven
na dit leven
zitten zij aan zij
de anti's en de pro's
ze zien elkaar niet eens
ook horen is hen niet gegeven
zij zijn gericht op verder leven
alle emotie viel reeds weg
het overgaan
naar het eeuwig leven
geschiedt in stilte…
Hoge prijs van bewustzijn
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
733 Door de illusie
van eeuwig leven, bleef de
mens levenslang kind
Tot hij zich boven
het dier verhief, en tijd en
bewustzijn uitvond
Het besef van een
kort leven, is de prijs voor
een bewust bestaan
De illusie wordt
nog altijd, van baby naar
puber doorlopen…
Gemaakte glimlach
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
918 De eeuwige glimlach, gemaakt, niet echt,
Diep gewortelde pijn, tranen waar ik tegen vecht.
De glimlach die eens zo spontaan was, verdween,
Eenzaam, altijd denkend, maar zo alleen.…
Vergezeld
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
876 Elke ochtend vroeg
zie ik de blozende Roos
van de eeuwige lente
met haar frisheid, spontaniteit,
vreugde en jeugdigheid.
Gedurende de hele dag
vergezeld ze me
bij al mijn bezigheden
op mijn donkere én lichtende pad
zonder dat ze maar iets
van haar schoonheid verliest.…
rembrandtcyclus 9 : anno 1640: aan mijn moeders sterfbed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 Ruw aangezet met bergen
en rivieren op uw handen
die de bijbel
trachten te verwarmen
beweging
eeuwig zwenkend
door de molen
van ons leven
zwaarder
door schaduwen
van het licht
over de knokkels
laat uw ledematen
en uw geest maar rusten
want uw plek
zal onophoudelijk zijn.…