1618 resultaten.
Eerherstel
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
729 In gedachten zie ik duizenden homo's de
indrukwekkende graftombe van Oscar komen
kussen, terwijl hijzelf als een Methusalem
hen één voor één hartstochtelijk omarmd.…
vrijage
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
905 Midzomernacht, de zwoelste nacht:
geliefden liggen, ontkleed in maneschijn en rozengeur;
ze dansen een minnedans, de levensdans
Lichamen verlangen, naken, raken; monden
zoenen, kussen halzen, oren; fluisteren
ondeugend lieve stoute woordjes
Handen kroelen, strelen, voelen; tongen
likken plagend, tintelend verstijven tepels,
zinderend kippenvel…
Polytropos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
995 Mijn lieve Lilian Marleen
Jij die de lieve vrouw wil zijn
Van mij, jouw alter eega man
My one and only love, Eileen
Jij die mij liefde schenken kan
Als ik jouw water meng met wijn
Mijn allermooiste Annechien
Jij die mijn kussen wilt ontvangen
Op lippen, borsten, buik en wangen
O Lyubov toch, jij moet geloven
Dat jij met mij ook ongezien…
Stemmen van hoop
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
379 Karton als kussen
de stad loopt hem stil voorbij
hoop ademt nog zacht
Wind draagt stemmen van
hen die vergeten zijn, hun contouren dansen
zacht tegen de muren van de stad. Ik voel hun leegte als
een trilling in mijn borst, een fluistering die smeekt om gehoord te worden.…
Nachtbraker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
132 vannacht kwam ze langs,
het was eigenlijk lang geleden
niet dat ik op haar had gewacht,
verre van dat
zij is er een van die velen frêle wezens
die mij in de zomerdag,
meestal in het donker en onzichtbaar
enkel mijn hand kussen
uit behoeftige onvrede
en ook niet wacht op een teder gebaar
mijnerzijds,
nee later kruisen wij de degens…
Vroeg in de morgen...
hartenkreet
4.0 met 45 stemmen
4.098 In de vroege morgen
Laten we ons schaamteloos gaan
Strelen likken kussen elkaar
Heerlijk in elkaar samensmelten
Jij die het vuur in mij blust
Zacht streel ik je lichaam
En kus je lang en intens
In het zachte morgenlicht
Staan we samen te genieten
Voor het open raam
Vrijend totdat de zon op komt...…
Doordringend bemind
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.742 verwarmen tijdens strenge vorst
als een huis dat me beschermt tegen striemende regen
met heerlijk de ruimte en prachtig omgeven gelegen
als een stukje Eden verlegen op mij gemorst
Ik voel verlangen door het stralen van je ogen
waarmee je me glimmend de liefde toevertrouwt
die ik kriebelend herken in het zwevend vliegen
tussen innig kussen…
Kerstnacht
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
3.468 maar die zijn er altijd en ze zijn mijn vriendjes
...ik moet nu weer even gaan ademhalen,
dus met mijn neus onder het dek vandaan
ik moet het snel doen, en met mijn ogen dicht, anders
zie ik die rare gezichten op de muur weer staan
lekker zo, met het kussen een beetje tegen mijn rug
knus, en dus eigenlijk helemaal niet eng
ik zoek mijn duim…
Passie in stilte
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
3.179 wellustige lichaam waar
parels van zweet in schaduw schitteren
woorden verstommen, als muziek plotseling stopt
voel ik zijn hand in de mijne, ik zwijg, geef me over,
verdwaal in een web van hevige emotie
vermijd afkeurende blikken, en stap binnen
in een schijnwerkelijkheid waar gevoel overheerst
gulzig omarm ik warmte, overlaad hem met kussen…
Een jaar in een dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
953 alles is koud en zonder leven
en het mooie meisje vlucht voor het gevaar
ze kruipt onder mijn warme deken,
en ik droom op een sneeuwwit kussen van haar.…
Buiten
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.858 -----------------------------------
peul = peluw - kussen…
SLAAP
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
704 Je eigen bed ligt altijd zo ongelofelijk fijn
De deken die je teder over je lichaam trekt
Het zachte kussen dat je hoofd ondersteunt
Zelfs wanneer je jezelf nog eens goed uitrekt
De dag is voorbij, weg met die dagelijkse pijn
Je ogen die je steeds minder kan openhouden
De geest die langzaam wegstroomt op de nacht
En verwachtingsvol op de fijnste…
`Blijven'
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
862 Je kussen gingen uitgebreid over mijn ribbenkast
en van mijn hart telde je de slagen.
Met het `blijven` dat je op fluistertoon gebood
na het van mijn kant vragen
of ik gaan moest of zou blijven
leek een eind te komen
aan wat een julimaand lang schrijnde.…
ik ben in de war van je
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.920 uiteindelijk mijn vingers speelden
met je meest complexe delen
het gaat niet zo heel goed met ons
en vannacht ging het dan wel
toen opgewekt en opgericht licht
dwingend mijn eenvoud zich openbaarde,
de vingers verstoten terug in balling
van de volle boezem opwaarts verend
met afgetrokken HEMA dekbedovertrek
en ik later tranen in je kussen…
Dat ene kopje koffie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 een warme zondagmorgen, die vijfde juli
draaitollen in bed, kussen opschudden, oprollen
van de ene zij op de andere
zweetdruppels op huid en in haren
half acht, het alarm van de kat, Pino
gaat luid miauwend af
in de voorkamer
aleer het gekrats aan de deur gaat beginnen
spring ik mijn bed uit , richting keuken
eten voor die harige schobbejak…
Dat ene kopje koffie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
568 een warme zondagmorgen, die vijfde juli
draaitollen in bed, kussen opschudden, oprollen
van de ene zij op de andere
zweetdruppels op huid en in haren
half acht, het alarm van de kat, Pino
gaat luid miauwend af
in de voorkamer
aleer het gekrats aan de deur gaat beginnen
spring ik mijn bed uit , richting keuken
eten voor die harige schobbejak…
Popel de popel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
817 héél zachtjes een lofdicht om jou
En al dat oprechte dat wil ik nu vlechten
Al begrijp ik nog steeds niet dat wonder van jou
Je ligt bijna te slapen en je gaat effe gapen
En ik stop en ik glimlach je ligt dwars over bed
De contour van je kontje en de smile op je mondje
Hebben mijn hartstocht aan 't denken gezet
Heel stil neem ik 't kussen…
Eerst de tol ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
609 bracht mij een nachtbedrog
een waan in schijn van een
korte droom, mijn schroom
deed me vermoeden en heb ik
je mijn slaap verkocht, het
blinde in de eerste klacht van
aanzwellende beloften,het masker
door het lot gebracht in de
lust van verhitte dorsten,
ik vond mij terug in lege dromen,
verzadig mij in het eenzaam zijn,
je kussen…
de haarlok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
952 fluisterend mocht horen
dát wat ik graag vernemen wou
ooit mocht gíj mij eens toebehoren
en ik nadien in het ochtendgloren
een lok met weemoed strijken uit uw kalm gelaat
terwijl een kerkklok de vijf uren slaat
het is al maart, de middernacht is dáár
een steenuil scheert geruisloos in zijn vlucht
langs het venster waar uw hoofd op het kussen…
terug bij moeders pappot
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
554 ik hoor je af en toe wel aan de telefoon,
maar zien en voelen en kussen
is toch veel warmer nog!
bloed van mijn bloed
wat doet dat me goed!
je komt als geroepen, mijn jongen.
al is het dan totaal onverwacht.
je bent hier, dat weet je,
altijd welkom
bij dag en bij nacht.…
Dag lieve Morris
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Lieve Morris
Klein en wollig, warm en zacht
Lief en soms lollig, je mooie ogen en je dikke vacht
Rustig maar ook levenslustig
Je ronde snoetje, een schattig toetje
Op je kussen, op de trap, voor het raam of in de tuin
In de zon of voor de haard, lekker languit met je hoofdje schuin
Nieuwsgierig, dagelijkse inspectie van je wereld collectie…
Woorden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
546 Letters kussen niet.
Met woorden kan ik toch niet strelen,
of bedoel je psychisch?
Is dat niet veelal inbeelding?
Nee, Joanan, minder cynisch!
Is een warmbloedige arm om je schouder
niet veel warmer dan mooigevormde taal?
Of zit ik ernaast en overstijgt taal
nu juist de breuklijn van Thanatos?…
Wij zijn geen vreemden,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 , ongecontroleerd
in de thermiek van twijfel,
omhelst door pure paniek,
tegenstelling van elke diagnostiek,
terugblikkend door het matglas
van verlaten schimmen, een
ongeblust verlangen achterlaat
onnodig donker wordt ingekleurd,
in contouren van uitersten ten spijt,
heeft die afdruk zich blijvend ingebed
op een onzichtbare kussen…
Poëziebeleving
netgedicht
2.0 met 18 stemmen
1.068 Leve Poëzie
van regels naar vrije vorm
een alternatief
Hoe haar blauwe ogen
schitteren met glans tegelijk hebben ze
kracht en diepte om in iemands ogen durven te kijken
Elkaar kussen tijdens ontmoetingen zowaar duiken naar het onbekende.…
Het algoritme van de tederheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
196 we zochten een vader en vonden een code
een zachte interface die onze tranen telt
in de kille kamers van het nu
waar de schermen oplichten als glas-in-loodramen
en we bidden tot de clouds die we zelf hebben gevuld
het is de plooi in het laken die we willen kussen
de stem in de ruis die zegt ik ken uw noden
dus weven we van onze eigen eenzaamheid…
Eendendons
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.137 Eens weefde ik van strengen nevelen
Simpeltjes een zacht donzen kussen!
Nu betast ik mistroostig als velen
De aarde, maar vind er geen veer meer tussen….
Eens kwaakte ik, vloog in zoete vaart
Floot feilloos, achteloos een felle liefdesdeun!…
vanavond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
898 Schenk de bokalen overvloedens vol
Breng de ministreel met zijn verhalen
Bij het warm amberen avondvuur
Leven mijn liefste leven is vol avontuur
Drink de beker leeg totdat de laatste druppel
Wijnrood neervlamt op je brokaten jurk
Leven mijn liefste, leven is vol avontuur
Vanavond warmen we de wijn
Mijn lief vanavond dansen wij
Zoenen we, kussen…
Liefde
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
2.205 laten
Rust en tijd
Geen contact
We kregen het te laat in de gaten
Inmiddels hebben we de tijd genomen
Ik weet niet hoe ik zonder je kan
Ik mis je vreselijk
Voelen we nog steeds de gevoelens terug komen
Iedere minuut van de dag
Denk ik aan je, ruik ik je, voel ik je
En iedere minuut van de dag
Weet ik, er komt een tijd dat ik je weer kussen…
Herfst
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
950 snijdend koud en kil
De wind die weet niet wat hij wil
Hij waait alle kanten uit
Papiertjes en bladeren vliegen vooruit
Vallen op het mooi gemaaide gras
Van het schooltje van de kleuter klas
De vogeltjes ouders vervelen zich dood
Hun kroost is uitgevlogen en groot
De regen spettert tegen mijn gezicht
Alsof hij goede arbeid verricht
De kussen…
Herfstromantiek
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.574 Grijze wolken zweven traag voorbij
het raam waar ik door kijk
een grijze afzichtloze brei
zuigt het leven uit ons lijk
Een man loopt op het dak
op 't gebouw aan de overkant
Hij schreeuwt even heel hard
hij loochent zijn verstand
Hij waagt zich dichter bij de rand
en denkt nog even na
zou hij hier blijven kunnen
of liever snel het einde kussen…