1969 resultaten.
De doodgewoonste dingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
567 Het zijn de doodgewoonste dingen
die een dag kleuren,
of het nou de wind is
of de bladeren die geuren,
de lach van een kind
is wat ik het mooiste vind,
maar de doodgewoonste dingen,
maken je dag compleet…
Het grote voordeel van ouder worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Zij sprak: het nadeel van ouder worden is,
dat je tijd op aarde steeds korter wordt,
het voordeel van ouder worden is;
dat we alles wel zo'n beetje meegemaakt
en gezien hebben!
Hij sprak: ik zie de voor- en nadelen eveneens,
maar kan niet lang genoeg op aarde verkeren
om het mee te maken, want het is altijd te kort!…
DE KABOUTERS.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.957 't Lag 'ne man te slapen,
't hoofd op zijne vracht,
t'midden van een kerkhof
binst 'nen zomernacht;
door de donkere tronken
't lijzig windje zong,
en op de oude kerke
d'heldere mane schong.
Twaalve sloeg de klokke,
't ronkte en 't zong in 't rond,
en . . . . een aardig dingen
sprong van uit de grond.
Licht gelijk een pluimke,…
niets...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
531 op dagen van ledigheid
had ik gedichten willen
schrijven over het niets...
maar niets lukte mij
nooit kreeg het niets gestalte
het bleef verborgen
onder het gevallen blad
en kille leegte
met gretigheid
het niets willen beschrijven
leverde mij niets op…
Dans van Donkere Maan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
652 Twee vuren
dansen
om elkaar heen,
onverwoestbaar hoog
laaien vlammen op
in het felle zonlicht.
De zon brandt
tot er brand uitslaat,
en een orkaan,
een tsunami,
nodig zijn om te blussen.
De aardbeving trilt nog na.
Het vuur smeult nog na.
Vonkjes schieten op uit de as,
als feniksen
stijgen ze op,
vliegen
naar elkaar,
om…
DE „EERSTE DAME"
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.192 Ik ben de bloemtak die het huis versiert.
Van een zeer oude stam ben ik gerukt.
Mijn heer vereert mij als zijn eerst bezit.
Soms uit de kennel van de concubinen
Wringt een hoogzwangere zich en werpt haar dracht
Voor 't hemelrecht van mijn gebonden voeten.
Haar blik kruipt op naar mijn emaillen gelaat
En tracht door 't scherpe split der donkere…
- Tussenpozen -
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
875 Langs oeverrijk water bloeien ideeën op
zover al gekomen na dit eerste tumult
heeft de kabbelende beek zijn kruiken
dichter bij de bron nog maar net half gevuld
de strekking van de stroom
heeft een volledig verwarrende weg open gelaten
medaillons nog niet half verslagen
hebben het leven op zich statig verder gedragen
met tussenpozen geprobeerd…
Over de levensboom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
907 In mijn droom
Was ik een levensboom.
Ik stond midden in een paradijs,
Door schade en schande wijs,
Stroomde er een liefdesstroom.
Ik stond er niet alleen
Maar met andere bomen om me heen.…
Vers
gedicht
1.0 met 1 stemmen
5.620 Wat is dit een zoete verbintenis,
u en de dood en ik.
Dat liefde er niets bij heeft ingeboet,
te geraken tot deze rust.
Nu al de vuren zijn geblust,
gaan we over de zachte as
en denken wat geleden moest,
voor ieder tevreden was.
------------------------
uit: De Gids (1928)…
Het vervallen middeleeuwse kerkhof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
984 Het landschap om me heen is
fraai, zelfs in de winter.
Grote kale platanen sieren het
door muren omgeven pleintje.
Slechts een enkeling woont hier
nog in alle eenzaamheid,
het gehuchtje oogt kil en doods.
De Romaanse kerk is reeds
vele eeuwen oud. Het
er naast gelegen kerkhof is
zeer verwilderd en verlaten,
tot prooi vervallen aan…
Koorts
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.387 Hoor! Zo is nooit gezongen! Hoor!
't Behang bewoog.
En 't haar van 't zwaar bewimperd oog.
Wat vloog
De ruimten door?
't Zal morgen zijn
Of 't niet bij nacht zo hard met zwepen
Geslagen had. -
Zie door 't gordijn
De geesten in hun koude schepen!
De takken schaven aan de randen
Van 't venster. In de verte fluit
Het altijd helder langs…
boodschapper
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
488 vandaag begin ik opnieuw
met leven, de rest wat
er om mij heen gebeurt en wat er
nog staat te gebeuren.
vandaag start alles vanaf
waar het ooit begonnen
was.
o schrift
waaruit mijn leven stil en
rustig toekijkt
naar een tijdperk
waar ik opnieuw begin.…
Als gij met uw zingend hart...
poëzie
4.5 met 2 stemmen
882 Als gij met uw zingend hart, ziet naar
De mensen, naar de Zonnen, naar de Aarde,
Naar verschijnselen in het heelal,
Kunt gij alle werelden en mensen
Met uw zingend hart veranderen,
En de zonne maken tot de Aarde,
En de mensheid maken tot een Zon.…
Aloëtte
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.279 'Hoe koel is 't in de morgenlucht,
Hoe is het loof verfrist!
O reeds doorboort de feller zon
De blauwe morgenmist!
Geen blad verroert: maar hoog en ver
Dringt door de stilten heen,-
Als 't lichten van een late ster,-
Eén jubeltoon alléén!
Wie is hij? wie heeft hem aanschouwd?
Wie heeft het hart gekend
Dat zo, door alle heemlen,…
Ommetje
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
530 de nacht zo stil
de maan zo vol
van haar
‘n schijn van kans
dat uit te lichten
haar voeten
gaan aan haar voorbij
ze volgt het niet
maar blijft klaarwakker
naast zich lopen
ze wekt de indruk
maar die slaapt
en wandelt verder…
Botsing met een vlinder
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
523 ik ben in botsing met een vlinder gekomen
nog nooit zo fluisterzacht frontaal geraakt
ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen
waar alles donker is, verdord en stukgemaakt
haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot
ze danst door alle kamers, in regen en in wind
ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood
'ik ga je strelen…
Zij weet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
658 Fonkelsterren aan
het nachtzwarte uitspansel
bevriezen uren
die ik niet meer tellen kan.
Zij weet dat dit beeld
en deze naam,
voor eeuwig staan geëtst,
in mijn papieren hart.
Ergens, hoog aan de hemel,
in deze onmetelijke nacht,
ben jij op weg...
... en ik wacht...…
DE ZALIGEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 De gele rozen lichten langs 't terras.
In diepe stoelen liggen zij te rusten,
de zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
de toekomstlozen; heel hun leven was
een dringen naar de voorgeweten uren,
waar alles eensklaps in vergeten is;
't verwaait, nadat het stukgereten is,
hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
naast dit verzonken zijn…
Gaia's heling
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
412 mijn wandeling met de ongeziene
voerde mij naar een stilteplek
een verenkleed van oude pijn
bedekte mij als grauwe as
er was een kabbelend ven
omringd met kaal struweel
ik liep het koude water in
verliet het naakt en schoon
een aarzelende zonnestraal
droogde mij behoedzaam
ik kleedde mij met zacht groen mos
dat hart en lijf beschermt…
Middernacht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.645 De jonge man aan zijn tafel
is een oude man, gewikkeld in een krant.
Het is middernacht, de diepvriesmaan
vermoedt de weg waarheen
maar wil nog niet. Een geest
beheert het boek waarin het lot
gelegerd is, de schrijver
is afwezig, 'komt zo terug',
pas op de winkel! Uit het verleden
sluipt een zin, gecamoufleerd,
de laarzen op de straat…
~De Zwaluw~
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
797 Een blauwe engel zet zijn zeilen bij.
Met zoutverglaasde vleugels, wijd gespreid.
Er moet een ziel gehaald, de hoogste tijd
om neer te strijken zonder averij.
Hij heeft de dood nog wazig in de gaten.
Gezichtsbedrog misschien, ’t is slecht te zien.
Zijn oude ogen tranen, bovendien
heeft hij het bitter koud. Een veer gelaten
toen hij een…
ZOVEEL MENSEN MAMMA..
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
970 mamma ik zocht je afgelopen nacht
ik was weer in je huis
ik riep je maar je antwoordde niet
ik liet mijn baby kruipen op je keukenvloer
ik hoorde stemmen van vreemden
vrouwen en kinderen
die door jouw leven liepen
zij kenden de weg in je huis
beter dan ik
ze openden kasten en deuren
versteend sta ik daar in jouw keuken
een vreemde -…
Dood In De Woestijn!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Dood in de woestijn!
Wat kan er mooier zijn
Dan een fata morgana na te streven,
Mijn voeten te branden aan het zand,
Mij in waanzin te verliezen
Bij gebrek aan gezond verstand.
Ik voer koortsachtig met mijzelf een dorstig spel
Bij iedere zinderende kilometer die ik tel.
Mijn ogen zijn begerig
Op zoek naar het El Dorado van goud.
De stad…
SPLITSING
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 Hij herkende de persoon niet
die zichzelf staande hield
in de spiegeling van het etalageraam
hoewel er toch iets- was
dat hem enigszins verbond
een soort van waan niet alleen te zijn
in het gebeuren
liep hij hem onzeker voorbij
achteromziend bleek hij verdwenen.…
Carrousel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
470 Gedachten dwalen rond
in het labyrint van de tijd
op een speelgoedpaard
draai de carrousel rond
een geschilderde zon
zoals de aarde, en als
de beweging stopt
is de kermis voorbij.…
Helder
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
495 De dichter is een halve helderziende
Daarom noemt men gedichten POE-ZIE
Hij maakt contact met ongeziene vrienden
Door middel van symbool-telepathie
Zij zitten of zij lopen, de Poëten,
Met hun kristallen bol of telescoop
Te zoeken naar signalen van planeten
-of dichter bij- van menselijkheid en hoop
Hun hersen-schijf bevat vergeten woorden…
Legenden?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 Verhalen schuilen in de kraters van de maan
op de autocue van schaduwen zijn ze te lezen
in de achtergrond van de hemel letterlijk vertaald
voor de overlevering in tijdsbeeld blijft het vrezen,
schoonheid in tekst van de liefde uitbetaald.
Apotheose van verbeelding, de beleving herhaald,
tegen het einde van het jaar worden teksten lichter…
Het landschap
gedicht
3.9 met 12 stemmen
4.791 Ik wens je een landschap, zo compleet
dat ik er haast niet ben,
dat jij bemint en ik herken,
waar ik de weg nog weet.
Onder de grote varenblaren
die hier lang geleden waren
wijs ik je de bloemen aan
die ook niet meer bestaan.
Dan sta je stil, knijpt in mijn hand,
en roept: Waarachtig! Daar!
en wijst naar geen spoor in het gras
zodat ik mij…
NU HANGEN ER VLEERMUIZEN
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
848 Ik hou van plaatsen zoals dit oude huis
door mensen verlaten
niet weldoordacht en geleidelijk
maar plotseling
en onverwacht
terwijl de koffiepot nog op tafel
een beker ernaast
in afwachting van
een tweede schenking
en de kastdeuren open
nu hangen vleermuizen aan 't plafond
binnengekropen gras
groeit langs een tafelpoot omhoog…
Over paranormaal.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
475 Hoe normaal,
is paranormaal?
Om duidelijk te beginnen,
Het gaat ons, boven onze zinnen,
Dat is het hele verhaal.
Het paranormale komt aldoor,
Gewoon naast het normale voor.…