2002 resultaten.
L'adieu,
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
579 Een gewaagde
reis, waarbij de huid, mond en
de schouder lijken niet van
deze tijd en lichtjaren ouder,
het frame gelaagd tot rond skelet,
de ziel in tijd gewet,zal buiten
het willen tot voortbestaan,
in hardheid ingeboet, als ik
door die zandstorm raas, wast
mildheid, het been tot op het merg,
als ik de vertraagde aftocht afblaas,…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 eet
de hemel de wijn de hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid
om zand en hitte voor ‘t gebroken glas
de houten tafel drie keer in de was
een kopje dunne thee met droog beschuit
nog voor je laatste reis…
Kerstfeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Kerstfeest
Twee mensen die een verre reis maken.
Niet zoals nu, even kunnen winkelen.
Want in haar buik een kleine Jezus.
een herbergier die de deur dicht zonder schroom.
Kerstfeest
Een groep herders die over hun kudde waken.
Schapen die om hen heen drentelen.
In de hemel ontstaat een bres.…
Voetstappen in mijn hart
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
871 Dromerig zoeken mijn ogen de jouwe
warmte straalt door mijn hart
als ik je glimlach zie
je knipoogt
we denken hetzelfde
en ik reis terug in de tijd
overbrug jaren
voel weer jouw eerste kus
zie weer hoe jij met jouw zakmes
onze namen kerfde
in de oude eik
weet nog het bedauwde gras
met de net ontwaakte klaproosjes
het ging anders
je was…
Vluchtnummer zoveel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
564 M'n verre reis ging door de lucht.
Wat was het nummer van m'n vlucht?
Dat cijfer vind u cryptisch hier,
terwijl ik mijn ontsnapping vier.'…
- De kracht van het zwijgen -
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
670 Rozengeur trekt door het huis,
geruisloos, als een stille getuige,
de begonnen reis van rust, van peace
van mededogen en innerlijke vrede,
waarmee lijden getrotseerd lijkt te worden.…
- De Vergeten Recessie -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
906 gaan
langst andere wegen,
klimmen in één oogopslag
eenstemmig onwrikbaar
een reis vol stabiele nieuwigheden,
goud zien,
recessie een tijdelijke reductie
aan het eind van alles
...de regenboog.…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Mijn reis gaat door uitgestrekte velden,
nachtelijke wijdte zonder maneschijn.
Vragend duister doet zich dreigend gelden.
Slechts een klein, eenzaam sterrenbeeld glanst rein
om onvatbare tijding te melden:
de hemelse bloem spreekt, zal altijd zijn.…
LICHT DES LEVENS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 Mijn reis gaat door uitgestrekte velden,
nachtelijke wijdte zonder maneschijn.
Vragend duister doet zich dreigend gelden.
Slechts een klein, eenzaam sterrenbeeld glanst rein
om onvatbare tijding te melden:
de hemelse bloem spreekt, zal altijd zijn.…
Windkracht 12 ?
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
640 angsten overspoeld
een jachtig galjoen, als
vliegende Hollander
overtuigd, geankerd
in een nauw wambuis,
gekapseisd in ondiep
water, waar het lot het
zwaard vast liet lopen,
bolde winddruk 12 zeilen
met de kracht van de
gordiaanse knopen en van
een vaste koers verstoken,
stuurloos met een gebroken
kompas, gedoemd in een
laatste reis…
Doodgewoon
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
662 van de afvalbak en zondag aan de
grote stilte waarin ik je naam snij,
generaties een flikkerend licht zijn,
waken, slapen en sterven in elkaar
over gaan - dan zien we in dat later
geen verlenging van het heden is,
we ‘n ander persoon worden in een
andere wereld en ‘t sterven minder
pijnlijk als verwacht, de dood aan
‘t eind van de reis…
lustrum, ook in de nazomer
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
645 hier voel ik
dat ik ben, hoef ik links niet met rechts
te verwisselen of het einde met het begin
hier zijn schaduwen als een reis
die je rond en rond draait
wanneer ze wachten op herfst
zoals bomen, nog groen op een negende horizon
almaar milder en waarvoor geen naam
meer bestaat
hier ben ik verbonden
onverklaarbaar
met beelden door…
THUISVLUCHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.612 die stil zachte wind
Het was de mijne, ik kreunde zacht
doordat oud verdriet mij verblindt
Een droog blad dwarrelde omlaag
zwevend door de kille najaarswind
In mij brandde nog altijd die vraag
waarom ik immer smart ondervind
Een kille wind blies door de nacht
hij woei als de stervende die zucht
Hij sprak zachtjes, rust maar zacht
deze reis…
VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
415 Een reis gaan maken,
's morgens vroeg vertrekken;
op gras en daken
glanzen zonnestrepen,
wekken vrolijke vragen.
De hoge oever
is vol luchtig fluitenkruid:
tere zuiverheid
van fijn versnipperd wit
geeft golvende gedachten.…
De groten van morgen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
555 licht
over dat wat juni naliet
jong dichttalent las
gerikketikte verzen
van gekreukte witte vellen
niet enkel maar wat zinnen
maar tekstwoorden
die een feest voorspellen
passievolle muziekklanken
vormden ademloze blikken
een emotievol beleven
de groten van morgen
kunstige parels, sierlijk
door een glans omgeven
- blijf je reis…
wat zij nog weet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 hunkering naar kleur
die de dreiging van stilte
draaglijk maakt
wat zij nog weet van kleur
is de verandering van seizoenen
en nuances in het spel
van sneeuw en clair-obscur
wat zij nog weet van het spel
van handen en mond
is het waagstuk van woorden
die de streling verbeelden
wat zij nog weet van zijn woorden
neemt zij mee op haar reis…
Boodschap van de nooit aangespoelde fles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 Op de eerste kust stond de man met de fles
hier waren de verlangens, de wensen
de boodschap, de zoektocht naar de mensen
vaartuig van de ziel, een diep snijdend mes
Gevat in groen glas bereid voor de reis
naar zeeën waar de zon nooit ondergaat
langs tropische vissen, bergen van ijs
tot het land waar water haar achterlaat
Op de tweede kust…
De spaanse vlieg
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
558 Cementiri del Sud – Oest
Montjuïc
of
De spaanse vlieg
Toen ik in Spanje
aankwam
schrok ik me dood
liggen zij daar
reis zuid oost west
maar niet noord
lijken zij
wat zij lijken
als een nieuw soort
bergbewoners
hun flatgebouwen
langs draaiende straten
kaarsrecht en klaar
met hun naakte
beenderen
als naaktstranders…
Winter op zee
poëzie
2.6 met 14 stemmen
4.393 Op 't schip waarin geen vuren troostend branden,
Nestelt de kou zich voor een lange reis;
Tegen de 's nachts wakkergekraakte wanden
Kruit en verbrijzelt zich het drijvend ijs.…
Het ware Kerstverhaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.600 hij bleef wantrouwig maar trouw
en tilde haar op de ezel
nog lang na hun vertrek
klonken spot en hoongelach
de twijfel maakte hem gek
het was in die tijd van barre koude
dat de lange reis was volbracht
het geesteskind, een zoon, werd geboren
midden in de winternacht
Jozef legde hem in een kribbe
en huilde zacht…
KIND ZOEKT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 land
dat hij snel zal verkennen
vermoedt loerende dieren
achter halmen en struiken
wil een bestuurder
vol heldenmoed zijn
zigzagt tussen kriebelstruiken
daagt alle gevaren uit
het smalle pad aan de greppel
wijst de terugweg
naar het vertrouwde vaderland
de kleine vrachtrijder
vertelt vader en diens maten
van de pas genoten reis…
Kiezen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
938 aan mijn zij
vraag ik mij even af, is die keus wel echt vrij
De wegen waar ik in verleden mijn stappen heb gezet
Die beteugelen mij binnen de reeds ingezette tred
Nu op dit moment maak ik mij los van deze gedachten
wat anderen op dit cruciale punt van mij verwachten
Ik ga het avontuur aan en volg mijn eigen gevoel
Het gaat om mijn reis…
Aan dat kleine meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 Al eeuwen staat het geschreven in kranten:
In dit land worden kleine meisjes groot;
Hier hebben vrienden ook duistere kanten
En het eind van de reis is hier de dood!
Beklonken schreeuwt men het uit bij de dromen
Die veel hebben verloren; ook hun zin –
Hier weet men: aan geluk moet een eind komen.…
OPNAME
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
709 De zomerse reis mag blij beginnen.
Het vernuftige doosje met de zoeklens
wil dan plaatjes maken naar ieders wens:
overal zwerven zoekende zinnen.
De verlangde afbeeldingen zijn binnen,
vol pracht, geboren buiten de landsgrens
of in 't rijk van de honkvaste mens.
Plakboeken gaan vragende ogen winnen.…
Tapdanser ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
403 Herpak de vruchten in
een valies als ik naar
het onbekende noorden reis
laat mij zwerven over
een rijke appelzee, ik
neem alleen het klokhuis mee
naar een groene morgen van de overkant
laat mij daar van je malse loten eten
indien ik heb getwijfeld om me
te laten zaaien in een vergeten oord
geen idee hoe die dag zal heten
als ik…
Beroepskeuze
gedicht
3.8 met 8 stemmen
17.914 En toen ze vroegen wat ze later wilde worden
zei ze 'Graag invalide' en zag zich al,
benen onbeweeglijk in bruin-geruite plaid
door toegewijde man en bleke zonen
voortgeduwd, geen zegel zelf te plakken,
geen brief te schrijven, geen reis te maken.…
Denkbeeldige steen?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
643 verfrissende
wind die zijzelf had gesticht
in een welving van een aards gazon,
die ik in elk voorjaar beween, een
terp van de wildste rozen in het
heem, geplukt als een dichtboeket
waar zij langzaam in verdween, daar
ruist haar rust in een machtig lied
vriendschap op een denkbeeldige steen
in een zee van teksten zover men ziet
een reis…
Een landman strijkt met forse streek de zeis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
973 Een landman strijkt met forse streek de zeis,
De zomerdag is weder rijk aan leven,
Ik beid nu onbevreesd de laatste reis,
Die veler hart staag van angst doet beven.
Zijn al mijn zonden mij dan och vergeven,
Leef ik, zoals ik steeds begeerd heb, wijs?
Ik won de zielenvrede, hoogste prijs,
Waarnaar men in dit veeg bestaan kan streven.…
Vanmorgen, vroeg ik mijzelf af
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 Van Hollandsche Spoor naar haven en strand
een reis van binnen- naar de buitenkant
De trambestuurder maakt zijn eerste rit
hij, nog jong begint de dag met veel pit
Hij rijdt als de autocoureur Stirling Moss
trekt op, remt af, trekt op, rinkelt erop los
Links slaat een paard met wagen op hol
dat vindt hij leuk, hij is zo van het leven vol…
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Het fluistert, zachtjes troostend, in mijn oor:
“Wees niet verdrietig om de laatste gang,
de reis gaat immers na het heengaan door!”…