Alle inzendingen over reis

2002 resultaten.

Sorteren op:

L'adieu,

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 579
Een gewaagde reis, waarbij de huid, mond en de schouder lijken niet van deze tijd en lichtjaren ouder, het frame gelaagd tot rond skelet, de ziel in tijd gewet,zal buiten het willen tot voortbestaan, in hardheid ingeboet, als ik door die zandstorm raas, wast mildheid, het been tot op het merg, als ik de vertraagde aftocht afblaas,…
pama3 februari 2009Lees meer >

Godenleer

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.243
eet de hemel de wijn de hel de wiet vooral de dingen weet die in verschiet het paradijs nooit aan de galg vergeet geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid om zand en hitte voor ‘t gebroken glas de houten tafel drie keer in de was een kopje dunne thee met droog beschuit nog voor je laatste reis…
Frans van Hem26 februari 2009Lees meer >

Kerstfeest

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 942
Kerstfeest Twee mensen die een verre reis maken. Niet zoals nu, even kunnen winkelen. Want in haar buik een kleine Jezus. een herbergier die de deur dicht zonder schroom. Kerstfeest Een groep herders die over hun kudde waken. Schapen die om hen heen drentelen. In de hemel ontstaat een bres.…

Voetstappen in mijn hart

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 871
Dromerig zoeken mijn ogen de jouwe warmte straalt door mijn hart als ik je glimlach zie je knipoogt we denken hetzelfde en ik reis terug in de tijd overbrug jaren voel weer jouw eerste kus zie weer hoe jij met jouw zakmes onze namen kerfde in de oude eik weet nog het bedauwde gras met de net ontwaakte klaproosjes het ging anders je was…

Vluchtnummer zoveel

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 564
M'n verre reis ging door de lucht. Wat was het nummer van m'n vlucht? Dat cijfer vind u cryptisch hier, terwijl ik mijn ontsnapping vier.'…
Aubrey30 september 2009Lees meer >

- De kracht van het zwijgen -

netgedicht
4.1 met 43 stemmen aantal keer bekeken 670
Rozengeur trekt door het huis, geruisloos, als een stille getuige, de begonnen reis van rust, van peace van mededogen en innerlijke vrede, waarmee lijden getrotseerd lijkt te worden.…

- De Vergeten Recessie -

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 906
gaan langst andere wegen, klimmen in één oogopslag eenstemmig onwrikbaar een reis vol stabiele nieuwigheden, goud zien, recessie een tijdelijke reductie aan het eind van alles ...de regenboog.…

LICHT DES LEVENS

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Mijn reis gaat door uitgestrekte velden, nachtelijke wijdte zonder maneschijn. Vragend duister doet zich dreigend gelden. Slechts een klein, eenzaam sterrenbeeld glanst rein om onvatbare tijding te melden: de hemelse bloem spreekt, zal altijd zijn.…

LICHT DES LEVENS

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 731
Mijn reis gaat door uitgestrekte velden, nachtelijke wijdte zonder maneschijn. Vragend duister doet zich dreigend gelden. Slechts een klein, eenzaam sterrenbeeld glanst rein om onvatbare tijding te melden: de hemelse bloem spreekt, zal altijd zijn.…

Windkracht 12 ?

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 640
angsten overspoeld een jachtig galjoen, als vliegende Hollander overtuigd, geankerd in een nauw wambuis, gekapseisd in ondiep water, waar het lot het zwaard vast liet lopen, bolde winddruk 12 zeilen met de kracht van de gordiaanse knopen en van een vaste koers verstoken, stuurloos met een gebroken kompas, gedoemd in een laatste reis…
pama18 april 2010Lees meer >

Doodgewoon

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 662
van de afvalbak en zondag aan de grote stilte waarin ik je naam snij, generaties een flikkerend licht zijn, waken, slapen en sterven in elkaar over gaan - dan zien we in dat later geen verlenging van het heden is, we ‘n ander persoon worden in een andere wereld en ‘t sterven minder pijnlijk als verwacht, de dood aan ‘t eind van de reis…

lustrum, ook in de nazomer

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 645
hier voel ik dat ik ben, hoef ik links niet met rechts te verwisselen of het einde met het begin hier zijn schaduwen als een reis die je rond en rond draait wanneer ze wachten op herfst zoals bomen, nog groen op een negende horizon almaar milder en waarvoor geen naam meer bestaat hier ben ik verbonden onverklaarbaar met beelden door…

THUISVLUCHT

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.612
die stil zachte wind Het was de mijne, ik kreunde zacht doordat oud verdriet mij verblindt Een droog blad dwarrelde omlaag zwevend door de kille najaarswind In mij brandde nog altijd die vraag waarom ik immer smart ondervind Een kille wind blies door de nacht hij woei als de stervende die zucht Hij sprak zachtjes, rust maar zacht deze reis…
Ton Rijkers2 december 2010Lees meer >

VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Een reis gaan maken, 's morgens vroeg vertrekken; op gras en daken glanzen zonnestrepen, wekken vrolijke vragen. De hoge oever is vol luchtig fluitenkruid: tere zuiverheid van fijn versnipperd wit geeft golvende gedachten.…

De groten van morgen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 555
licht over dat wat juni naliet jong dichttalent las gerikketikte verzen van gekreukte witte vellen niet enkel maar wat zinnen maar tekstwoorden die een feest voorspellen passievolle muziekklanken vormden ademloze blikken een emotievol beleven de groten van morgen kunstige parels, sierlijk door een glans omgeven - blijf je reis…

wat zij nog weet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 478
hunkering naar kleur die de dreiging van stilte draaglijk maakt wat zij nog weet van kleur is de verandering van seizoenen en nuances in het spel van sneeuw en clair-obscur wat zij nog weet van het spel van handen en mond is het waagstuk van woorden die de streling verbeelden wat zij nog weet van zijn woorden neemt zij mee op haar reis…
Kees Visser7 augustus 2011Lees meer >

Boodschap van de nooit aangespoelde fles

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Op de eerste kust stond de man met de fles hier waren de verlangens, de wensen de boodschap, de zoektocht naar de mensen vaartuig van de ziel, een diep snijdend mes Gevat in groen glas bereid voor de reis naar zeeën waar de zon nooit ondergaat langs tropische vissen, bergen van ijs tot het land waar water haar achterlaat Op de tweede kust…

De spaanse vlieg

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 558
Cementiri del Sud – Oest Montjuïc of De spaanse vlieg Toen ik in Spanje aankwam schrok ik me dood liggen zij daar reis zuid oost west maar niet noord lijken zij wat zij lijken als een nieuw soort bergbewoners hun flatgebouwen langs draaiende straten kaarsrecht en klaar met hun naakte beenderen als naaktstranders…

Winter op zee

poëzie
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.393
Op 't schip waarin geen vuren troostend branden, Nestelt de kou zich voor een lange reis; Tegen de 's nachts wakkergekraakte wanden Kruit en verbrijzelt zich het drijvend ijs.…

Het ware Kerstverhaal

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.600
hij bleef wantrouwig maar trouw en tilde haar op de ezel nog lang na hun vertrek klonken spot en hoongelach de twijfel maakte hem gek het was in die tijd van barre koude dat de lange reis was volbracht het geesteskind, een zoon, werd geboren midden in de winternacht Jozef legde hem in een kribbe en huilde zacht…
Hanny15 december 2011Lees meer >

KIND ZOEKT

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
land dat hij snel zal verkennen vermoedt loerende dieren achter halmen en struiken wil een bestuurder vol heldenmoed zijn zigzagt tussen kriebelstruiken daagt alle gevaren uit het smalle pad aan de greppel wijst de terugweg naar het vertrouwde vaderland de kleine vrachtrijder vertelt vader en diens maten van de pas genoten reis…

Kiezen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 938
aan mijn zij vraag ik mij even af, is die keus wel echt vrij De wegen waar ik in verleden mijn stappen heb gezet Die beteugelen mij binnen de reeds ingezette tred Nu op dit moment maak ik mij los van deze gedachten wat anderen op dit cruciale punt van mij verwachten Ik ga het avontuur aan en volg mijn eigen gevoel Het gaat om mijn reis…
Henk22 mei 2012Lees meer >

Aan dat kleine meisje

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 844
Al eeuwen staat het geschreven in kranten: In dit land worden kleine meisjes groot; Hier hebben vrienden ook duistere kanten En het eind van de reis is hier de dood! Beklonken schreeuwt men het uit bij de dromen Die veel hebben verloren; ook hun zin – Hier weet men: aan geluk moet een eind komen.…

OPNAME

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
De zomerse reis mag blij beginnen. Het vernuftige doosje met de zoeklens wil dan plaatjes maken naar ieders wens: overal zwerven zoekende zinnen. De verlangde afbeeldingen zijn binnen, vol pracht, geboren buiten de landsgrens of in 't rijk van de honkvaste mens. Plakboeken gaan vragende ogen winnen.…

Tapdanser ?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 403
Herpak de vruchten in een valies als ik naar het onbekende noorden reis laat mij zwerven over een rijke appelzee, ik neem alleen het klokhuis mee naar een groene morgen van de overkant laat mij daar van je malse loten eten indien ik heb getwijfeld om me te laten zaaien in een vergeten oord geen idee hoe die dag zal heten als ik…
Pama20 oktober 2013Lees meer >

Beroepskeuze

gedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 17.914
En toen ze vroegen wat ze later wilde worden zei ze 'Graag invalide' en zag zich al, benen onbeweeglijk in bruin-geruite plaid door toegewijde man en bleke zonen voortgeduwd, geen zegel zelf te plakken, geen brief te schrijven, geen reis te maken.…

Denkbeeldige steen?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
verfrissende wind die zijzelf had gesticht in een welving van een aards gazon, die ik in elk voorjaar beween, een terp van de wildste rozen in het heem, geplukt als een dichtboeket waar zij langzaam in verdween, daar ruist haar rust in een machtig lied vriendschap op een denkbeeldige steen in een zee van teksten zover men ziet een reis…
Pama14 maart 2014Lees meer >

Een landman strijkt met forse streek de zeis

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 973
Een landman strijkt met forse streek de zeis, De zomerdag is weder rijk aan leven, Ik beid nu onbevreesd de laatste reis, Die veler hart staag van angst doet beven. Zijn al mijn zonden mij dan och vergeven, Leef ik, zoals ik steeds begeerd heb, wijs? Ik won de zielenvrede, hoogste prijs, Waarnaar men in dit veeg bestaan kan streven.…

Vanmorgen, vroeg ik mijzelf af

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
Van Hollandsche Spoor naar haven en strand een reis van binnen- naar de buitenkant De trambestuurder maakt zijn eerste rit hij, nog jong begint de dag met veel pit Hij rijdt als de autocoureur Stirling Moss trekt op, remt af, trekt op, rinkelt erop los Links slaat een paard met wagen op hol dat vindt hij leuk, hij is zo van het leven vol…

Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 840
Het fluistert, zachtjes troostend, in mijn oor: “Wees niet verdrietig om de laatste gang, de reis gaat immers na het heengaan door!”…