2616 resultaten.
Scoop?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
509 Onder een monnikskap, waaronder
de kleuren zijn verschoten,waar
door tand des tijds het bloed
langzamer doet stromen, aanvaardt
alleen het zaadgebruik, te strooien
met getaande hand uit realiteit,
zonder wachtend spoor van bitterheid
in hart op horizon gericht en de scoop
wat kleiner wordt, voorbij de gulle
zomer blijven zoete herinneringen…
Waar blijft de conducteur?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
600 Treinen vol bestemmingen
sporen zich eindeloos dood.
Geen tel is zonder wanhoop
geen dag nog de moeite waard.…
Als tranen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.011 Mijn voetstappen straks sporen
zullen achterlaten zodat je niet
zal vergeten dat ik hier bij je was
en waar dan alleen nog herinnering
hangt van onze mooie dagen samen
die daar werden overschaduwd door
mijn verdriet maar waar de vogels
toch weer vrolijk zullen gaan zingen
zodat ze met hun lied mijn vriendschap
en warmte naar je toe zullen…
Winter
gedicht
2.1 met 89 stemmen
12.854 een eenzame voor een bebloemde ruit
en buiten blanke toegesneeuwde sporen -…
Mijn gezette stappen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
853 Op de driesprong van mijn
leven kwam ik veel verdriet
maar ook gevoelens tegen
aan het eind zag ik licht
het getoonde ontnam me
mijn adem en liet sporen na
waarvan ik de herkomst nu
niet meer herken
de stilte joeg het donker voorbij
het was de aantrekkingskracht
die mijn innerlijk doorwoelde
het verlangen ernaar
wordt steeds…
Telkens dooft het pluralisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 het kenmerk van een naakt verlangen
dat taalkundig mij verziet in liefde
weliswaar met afgebroken zinnen
plaatst ons samenzijn
tussen houten pilaren
buigzaam zoals de nacht
riekt naar stilstaande uren die
sober doch kwetsbaar de repen
maanlicht versmallen speurt
mijn domein naar eenvoud
een eenvoud zonder sporen
die wijzen naar nieuwigheden…
Zon boven zee
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
992 Oogverblindend licht
behalve aan de randen
van zijn dag
Zijn spiegelbeeld
flonkerend in zee
versplinterd, uiteen gerafeld
in duizend glitterstukjes
Zijn blik slechts te weerstaan
getemperd door wimpers
Hunkerend naar warmte,
zoekend zijn bron,
te fel, te wit,
te veel voor mijn ogen -
geloken om niet te zien
Maar in een schitterend spoor…
Vergankelijkheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 De sporen die we trokken in het zand
Waren steevast voorbestemd om weg te spoelen
Op de vloedlijn staan weer jongelui te joelen
Ze claimen onze plek daar op het strand
Ons zandkasteel met zijn robuuste toren
werd weggeblazen door een drieste golf
Zoals het schaap wordt gegeten door de wolf
Geen mens leeft eeuwenlang, is uitverkoren
Burchten…
Wenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Panden die statig burgers bemensen
zij vertonen geestdriftige kleuren
strelen ogen naar ramen en deuren
de talenten beleven cadensen
kousen verschillende aangemeten
hier vergaat het architecten altijd
creaties vernieuwend gelijkertijd
hun sporen kronkelen onverbeten
effectief ontbreken vaste lijnen
droombomen balkoneren uit stenen
zodat…
Verslavende verslavingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 De rokerige rook kringen kringelen om mijn vinger
zodra de sigaret het vurige vuur heeft kunnen vinden
De inhalerende inhalen laten verlangende longen zingen
van vieze viezigheid die 't binnenste binnen komt dringen
Verterend teer maakt de ontspoorde sporen verdachter
de ruwe ruwheid maakt het meest verzachtende zachter
Verslavende verslavingen…
rafels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
638 kijken ze achterom
de man en de vrouw en ze zien altijd
hetzelfde: hun beschadigde kind
de tijd wil maar niet verstrijken
het wrakke leven wankelt
het wacht niet langer
op de afgepelde toekomst waarin
hun dromen bij opbod zijn verkocht
ze plukken aan de rafelranden
van het leven en ze wissen
dag en nacht de giftige
besmette sporen…
Naakt vertrek ik
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 ben de sporen kwijt
verdwaald in de woestijn van zonde
waar zand als waarheid
langs je vingers glijdt
hebzucht van de wind
blaast slijk der aarde droog
in verduisteren van licht
de oase van rechtschapenheid zit dicht
alsof de duivel er mee speelt
in helse spiegeling van lucht
wordt het lieve lijf gelaafd terwijl
de ziel voor eeuwig…
één leven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
659 vandaag loop ik achteruit
terwijl mijn voeten
rusteloos de wind volgen
besta je nog
nu alles stromen zal of ga ik enkel
door een schaduw van tijd en licht
ik wil je meenemen, denk ik dan
stilte met jou maken, sporen
diep verzonken
zodat ik elk moment
kan voelen, veel meer dan zien
veilig in verdriet
de lokroep
van het samen reizen…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Wie ’t spoor in de bossen bijster raakt
is daar aan de dood gewijd,
en liefde zwerft argeloos en naakt
door ons donkere hart en de tijd
en wij kunnen niet redden, het leven is wreed
en het lot een verscheurend dier
en angst om zijn liefde is ’s mensen leed
door al zijn dagen hier.…
het gebroken water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 nacht legt het af tegen het
ruw gebonk van mijn Wad, het
water vol met handen krioelt
in de priëlen van de kwelder
geen soldaat zal hier ooit passen
in de vrede van het hart
doch ik gis slechts met wat woorden
want mijn land draagt eeuwenoude
wonden in verzet maar ook in oorlogsdaad
hoe kan ik leven in de vorens van
mijn dromen waar sporen…
Opgerolde tijd?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
442 Denk ik dat je terug wilt lopen
maar als je komt ga zitten
in mijn luie droom, trek je
gedaante aan van rebellie
verzet de gedachte van de overgave
het geeft niet hoe gehavend het
uitzicht was, verenigbaar in het
spoor van onverklaarbare dingen
zetting in de onwaarschijnlijkheid
van de opgerolde tijd van gisteren
onder een verkruimeld…
de tijd is mild
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
844 Met een huid
Die toont
Sporen van
Jouw leven
Van de liefde
En zorgen
Van verlangen
En teleurstelling
Al is dat
Buitenste niet
Zo veerkrachtig meer
Als destijds
Zie ik daar
Mijn lieve vriendin
Vol veerkracht
En toekomst
Een prachtig mens
En okay..…
Oker lossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 kijkt de warmte verrast op
maar sterkt zich daarna weer lui uit
op het fluisterende zand
de wagen lost het heilige geel
en verse oker uit verre dalen
de wind zwiert de maankleuren
in tovercirkels en reepjes plezier
als een tekenblad hangt het zand
in dwergduintjes tegen de bosrand
wachtend op het schrift van kindervoetjes
zonder een spoor…
Programmaonderbreking
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 uit de lucht geschoten propeller land
en knak je, twee zonnebloemen, spoor
van open koffers boek laptop barbiepop
paspoort vervreemdt een donkerrood contrast
rijkseigendom in wiens land ben je gevonden
barbiepop in dit kaalslagveld
speelkaarten kindertekening knuffelaap
restanten in wat jij kende en jou tekende
intact gebleven barbiepop…
Deze stilte heeft je lief
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
809 Op het spoor van een onzegbaar geheim
komt de stilte bij je naar binnen.
Op zo’n moment weet je dat er wel duizenden soorten
stiltes bestaan.
Maar deze stilte
heeft je ... lief!…
De kat maakt eigen sprongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 Ze wasemt poëzie
nieuwe huid op een levenstocht,
sporen op de ruit.…
Levensweb?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
535 Strooi de as van sneeuwvlokken
uit mijn winterhart als ik naar
onbekende tijden reis,
bedek de sporen van de golven
van een gekortwiekte oceaan
die mij ontwaken laat voordat zij
op de kust van het heengaan slaan,
en mijzelf voor de zwijnen werp,
behangen met de paarlen die
eerder werden voorgeschreven,
leer mij nog te wensen wat…
Honingzwammen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 Nu heel het beukenbos is omgebracht
blazen duivelzwammen sporen
over heel dit continent. Er wacht
het hoge leven een koude nacht.
Schimmels grijpen, vreten, boren.
Uw beeld waart in mijn bestaan
als een wrede schimmel rond.
Ik weet gij hebt dit gedaan.
In de vroege morgen vond
ik U.…
Het bruinverbrande bloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 ik zag je in het avondrood
na een dag vol zee en zon
je oogde lief het bruinverbrande bloot
dat contrasteerde met het
fraai oplichtend blond waarin ik
sporen van de golven vond
je kus was koel en zilt
het waterzout vroeg dorsten
lessend om nog meer
je hand speelde met zand
jij blikte met helder blauwe ogen
het genieten van een…
In de aderen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
712 Er is een land waar sporen worden
achtergelaten zonder ze ooit terug te vinden
de wegen zijn er zwak en vaag
geen huizen aan de flanken
de geesten van het landschap
wonen zonder dak en wand
vlak zijn de velden zelden
grillig de waterranden van de oceaan
sentimenten slaan op holle rotsen de trom
de melodie van de maanstand bevrucht
het…
IN VOGELVLUCHT
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
596 Tijd genoeg
Om af te vragen
Wat is mijn lot
Hoe zwaar mijn steen
Wat mag ik
Van mezelf verwachten
Loodzware vrachten
Vol angst en pijn
Slopende dagen
Eenzame nachten
Weer lang alleen
Te moeten zijn
Gedoofde vlam
Verdoofde massa
De tijd gaat slepend
Overal door
De dag breekt aan
En komt ten einde
Ze neemt mij mee
En trekt haar spoor…
Naar groener gras
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 geen droom
maar vloog voorbij
geruisloos in het kerend tij
landde jij met natte voeten
het was herkenning
in spontaan begroeten
de wereld delen ging niet
ongemerkt aan ons voorbij
vrijheid heb jij
in ervaren moeten leren
opmerkelijk is je laveren
moeiteloos bij tegenwind
in afscheid weer het kind
zag je vleugels groeien
uit sporen…
okkernoten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 het venster zonder uitzicht
slaat een kruis in zijn verhaal
onwrikbaar plukt de herfst
de bomen kaal
hij laat hun takken staken
winterkou betreedt het spel
vol witte sporen
op het kale vel
van wederhoren druppelt fel
ontdooid geweld
het laat zijn onheil braken
doch de notenboom draagt vruchten
in het zuchten van de wind
het zomerkind…
Traan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
796 een traan rolt langzaam
langzaam maar zeker naar beneden
de andere tranen zijn volgzaam
er is verdriet geleden
een zout spoor achterlatend
zachtjes wenend
de emotie gehavend
niet redegevend
de mond gesloten
lippen die trillen
de trots ruw omgestoten
op zoek naar troost om te stillen
het verdriet heeft de overhand
treurend over dat…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Als ik de krochten betreed
waarin ik gedachten, gevoel,
belevenissen heb verstopt
zoek ik me een ongeluk, in mij
is altijd alles kwijt, en verdwaalde
op verloren sporen.
Geuren, kleuren, een paar woorden
is al wat bleef, de rest verdween,
God weet waarheen.…