2969 resultaten.
Einder
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.244 doodstil
heb ik me vanochtend
door je woorden gesleept
en er lag niemand
in mijn armen
voorzichtig
vouwde ik je brief
tot een witte schelp
maar zelfs de zee
was van karton
en op het strand
waar ik bellen blies
winterde een bladstroom
mijn huid ijzig wit
neerwaarts naar de kale takken
afgesneden van het middaglicht
ik…
Caleidoscopisch
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 caleidoscopisch
glijdt de wereld voorbij
zie de mooiste stranden
met in een blauwe zee
alle kleuren handen
golven rollen
spelend vertier
wit schuimt zonder
enig onderscheid
heerlijk mensenplezier
zij zingen
bij het wassen
van de maan een
warm samen met
nog een avond te gaan
een stukje paradijs
dat aangeboden wordt
uit het eeuwenlange…
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 ik zal stranden
met de zeemeermin
en het water verdelen
in vier fonteinen
zodat de lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen…
alles op zijn tijd
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.718 eenzaam was ‘t strand en leeg
in een opgaande zon golven warme gevoelens
banen zich verstolen
een weg naar je hart
meten de liefde aan ’t licht
jij komt uit het duister van nacht
gaat met lange schreden
naar waar schepen dromen
en jouw verlangen
tijd en ruimte overbrugt
in voelbare stilte
wandelt decemberzon
met jou over de zee.…
Uit hectische uren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
488 langzaam ebde
herrie weg
uit hectische uren
lichtte zee op
onder een halve maan
lieten golven agressie gaan
alleen op het strand
het nieuwe jaar nog
koesterend in mijn hand
pas toen
schelpen knersten
bij de kadewand
ik stilte vond
zittend op zand
ontsloot ik de tijd
zag je stralende lach
de twinkeling in ogen
wist dat jij…
Blankenberge
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
777 badhokjes op het strand
ademen nog oud verleden
de Pier ligt fier te wachten
op nieuwe dagjesmensen
bewolkte lucht op maandag
met koude huiverlucht
ziet enkele grijze kuiven
en verkleumde kinderen
mosselen met frietjes
moeten de mensen warmen
een echtpaar lepelt verlekkerd
een advocaatje met slagroom
op een groen bewierde strekdam…
vrouw
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.476 ik gooi symbolen in haar schoot
zij is mijn dwaaltuin
zoals zand en strand en land
goed samengaan
in de stroming van verlangen
ik schrijf tekens in haar afrastering
zij is mijn groene klimop uit
de grond van mijn bestaan
zoals huis en tuin goed samengaan
in een geboorte van samenhangen.…
oversteek
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
753 nog net geen avond, zwerf ik
over het golfgewassen strand
als vuurtorenlichten
bestrijken mijn ogen
het grijsgroen golfgeruis
zuigend danst zeewier
tussen waterlijn en branding
zilveren zeevogels krijsen
een slaande regen los
de zee uit mijn gezicht
maar wat nog zou ik turen
naar haar, die vanochtend
de vrijheid verkoos
over zingende…
Hierna
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
716 Stil zal ik samen met u rusten bij
het parelwitte strand, omzoomd
met 't eeuwigwuivend groen en
de zachtmoedige zomerzee.
Pas dan, zal mijn ziel die haven
zien die zolang onzichtbaar was.…
Zeevlucht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
836 De donder sloeg een gat in de lucht
zeemeeuwen vlogen naar de nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam in stilte
en je vloekte niet, bij het behang
waar ik een skelet had weggetekend
liepen de dagen als zombies
langs het strand, beminde ik je
tussen de bliksems uitte ik
in het donker ademde jij hartslag
gooide jij mijn hart…
Lente aan zee
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
791 Lente aan zee
grens tussen water en land
hagelwit strand
te midden van elementen
Dichter bij de oorsprong
van het leven kom ik niet
lentewarmte jaagt grauwe kou
de zee over naar ‘t noorden
In de luwte
aan de voet van de duinen
bij ruisen der branding
zink ik weg in ‘t geheel
Los mediterend op
in blauwe weidsheid
de…
December in Tanger
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.888 Licht donker warm koud,
de flakkerende winterzon
speelt verstoppertje
met de hemel van Tanger:
langs het strand flaneert
de boulevard in een
steeds wisselend schaduwkleed.
Maar over de baai
hangen zware wolken:
kamelen drinken ondersteboven
van de regenboog en spugen op
nietsvermoedende passanten.…
opgaand - duogedicht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
574 warm de stralen
geel het getreden pad
gedragen door de wind
die de horizon kust
zongebruind op stranden
vlammende ogen vol liefde
siddert het verlangen
exploderende atmosfeer
zichtbaar rood 't gelaat
brengt hongerige lippen dichter
speels opgaand in elkaar
knettert de tijd in vurige kleuren
Duogedicht van ~*LadyLove*~ en Martien…
Mijn hart glimlacht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
930 Mijn hart glimlacht
als ik Jou zie
hier op dit
heerlijke strand.
Mijn hart staat
in volle bloesem
door Jou.
Zoals suiker in water
maak Jij deel uit
van mij:
onzichtbaar en
toch overal
aanwezig.
Mijn hart glimlacht
als ik Jou zie.
En ik zie je overal
met je liefdevolle
glimlach.…
Horizonnenlang geleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 ik verzamel vergezichten
en bouw een horizon
waarin ik kan verdwijnen
als jij dicht bij me komt
de stappen zijn geteld
als strand en veld
zon overgoten blaken en
jij weer je entree komt maken
woorden dragen
slechts verlaten
omdat elkaars nabijheid
niet tot naderen zal geraken
wij leven met het nemen
van wat we ooit
elkaar hebben…
standvastig (A. Gormley)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 in deze uitgestorven kustplaats
zie ik je staan op het strand
je tuurt -vastgenageld- over het water
een laag roest bedekt
je naakte, harde huid
de deinende golfslag valt stil in je hoofd
het wassende water dat niet van wijken weet
maakt je weerloze kop kleiner
het tandenknarsen van de tijd
de zeewind tart je zilte huid
een albatros…
Voelde nattigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 jij gaf mij
de wereld met
beide handen aan
ik kon slechts staren
liet schoonheid
door mijn vingers gaan
jouw zeegezicht met strand
was mijn eindeloze strijden
van water met het land
in lieflijk glooien zag ik aan
daalse kant de snelle stromen
verwoestend over dijken komen
jij lachte om de regen
ik voelde nattigheid en keek…
de maan in een fles
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
720 de nacht verdwijnt
in een witte zakdoek, ver
van het geluk af
waarheid wordt weer een leugen
of zijn het twee gelijken, zonder einde
ik treur om ons
en de windvlagen zonder
scheppingsdrang
wij hadden “wij” opgetild
verdronken met koraalogen
aan het strand
naast het beeldhouwwerk
uit brede golven
gemaakt
ik ben nooit
een goede…
Op hoge benen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 nog flaneert de zomer
met sproet en herfstlach
op hoge benen langs het strand
het mulle zand
en hooggehakte voeten
doen heupen uitbundig groeten
verborgen achter zonnebril
kijken wereldwijze ogen
ondeugend de wereld in
de wind speelt met
het lange blonde haar
dat oplicht in een fraaie draai
zij legt zich
ter aanbidding neer en…
Vredesduif
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
956 Of draai vanaf strand en duinen
over branding van de zee
neem boven het ruisen
mijn verlangen over de horizon mee.
Strijk neer witte vogel waar ik verwacht
dat gedachten tot rust zullen komen
geen pijn of angst zal zijn
maar alleen vervulling van vredesdromen.…
Verenigt U
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Zwerfvuil aller Landen
Verenigt U
Achtergelaten op stranden
En op elke denkb're plek
Elders in het land
Soort zoekt soort
Tot eind'lijk
1 mens besluit
Dat het zo niet hoort
Hij ruimt het daaglijks
Op met eigen hand
Uit eigen vrije wil
En ziet dat
Achterlaten zooi
Steeds meer in
Dan naast de bak
Belandt - Nederland…
EEN FIJNE AVOND
gedicht
3.0 met 3 stemmen
3.618 Het strand ligt bezaaid met kammen,
strengen, katrollen. De zee is vrijgevig.
Maar de schappen zijn bijna leeg. Het is druk
bij de kassa, men hamstert.
De massa dringt op, eist rijkdom, vrijheid,
gelijkheid. Er zullen koppen gaan rollen!
Mijn brood en mijn wijn afgerekend.
Zegeltjes nog? Een fijne avond!
Hoor ik het goed?…
Horizonvriend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
822 Jij en ik al lang op weg
naar dromen zonder stranden
een ander huis, een nieuwe heg
en schilderijen voor de wanden
samen zijn, zonder venijn
beetje vrede voor het heden
en op het gras een droomkonijn
gelukkig zijn we zo tevreden
jij en ik onder de zon
we raken niets aan
verzinnen geen vragen
in ons bestaan
de horizon die treft ons…
Strandwandeling.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
878 het is een sombere dag
vandaag aan 't strand
de zee is ruw, het is
guur en nat
ze loopt met blote voeten op
het schelpenzand
blonde haren wapperen in de
stormachtige wind
koude zeewater prikkelt
haar voeten
blik gericht op de einder
smoort in 't grauw
gooit schelpjes naar
de woeste golven
kijkt vervolgens blij en verheugd…
garnituur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
408 het gebied
overal ter plaatse
diep in het uur
dit is geen gouden vondst
dichter bij de kern
te verruilen met randverschijnsel
hoe later, hoe verder van nu
zowel volledig als desnoods
dit is de verblijfplaats
ongebonden aan toekomst
standvastig toekomend en ooit
wederkerend, het as van
verbrande schepen
zwarte schelpen op het strand…
Nog minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 Vanmorgen zei je:
dat kan niemand je meer afnemen
ik liep langs het strand
de wind woei het niet weg
de golven spoelden het niet mee
het zand bedolf het niet
de meeuwen konden het niet overstemmen
integendeel
alles leek het te willen aanzwellen
zodat ik bleef,
bleef zwelgen in de herinnering
van mijn hoofd op je schouder,
hoe dat leek…
Den Helder
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
683 de hemel
hoe talrijk zijn de vette meeuwen
al schuimend tussen ’t volks gewemel
terwijl er noeste werkers breeuwen
hoe zuiver schijnt de kustlijn er
rondom het hoedend hart geslagen
waar westenwinden her en der
de duinen met hun kracht belagen
hoe lief is mij haar zilte land
het fleurig voorjaarsmozaïek
de jutter, struinend op het strand…
Duinden in pannen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.044 je bedekte mijn kust
waar ik rotste in
strijd met de zee
zacht nam je vloed
het geelwitte zand
met zich mee
we glooiden in strand
betreedbaar voor velen duinden
in pannen om elkaar stil te strelen
toen kwam de storm
onverwacht tussenbeide
terwijl wij al zomerslang vrijden
jouw zand is verdwenen
toch rots ik niet meer en verwacht…
Haverklap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 ik doorkruis telkens mijn zee
wissel woorden met
eb en vloed
ik heb windeieren gelegd
en een strand geoogst
schepen vallen achter de einder
verdwijnen zonder troost
de mast verdwijnt als laatste
Moeder Aarde, klamp mij aan
welk schip daagt de branding uit?…
Onbereikbaar blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik draai
zwaai naar
en aai de golven
dompel in het
witte schuim
dat weg flitst
van de rafelige
kammen die
zich kuivend
verheffen
naar het
onbereikbaar
blauw van
de hemel
terugvallend
hun draai
eindelijk weer
vindend uitlopend
op rul zand
van het strand
waar ronde
schelpen
hun laatste
gebeden
murmelen
tussen
scherplange…