4313 resultaten.
Mensenrecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Het recht om zijn leven weer te verlaten,
wordt hem wettelijk nog niet verleend.
Niemand, niemand bezit het recht,
zelfs geen lieve heren,
om te beschikken over mijn levenseinde,
zonder mijn uitdrukkelijk geuite wens.…
Fragiel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
504 Het leven lijkt
een dunne glazen vaas
door een spiegelwaas
af en toe leeg
soms gevuld met bloemen
vaak met alledaagsheden
maar altijd breekbaar
nu de dagen korter worden
dromen zij van zomernachten
vol met nachtvlinders
die een voor een
de glazen vaas verlaten
beslagen handspiegels
schoonfladderen
zodat ze de schoonheid
weer…
Nacht in juli
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.640 De sterren aan de hemel geven toe
dat ik vannacht de juiste stappen doe,
ik heb het bed, de kamer en het huis verlaten
en spoed mij opgeruimd door ingeslapen straten,
ik laat mijn dagdroom die het niet kan laten
nog na te blijven gonzen laat ik praten,
ik hak de straatweg in de pas, ik ben niet moe,
ik ga naar gras en water, naar niets en niemand…
Herfst uit het raam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
533 Misschien heeft ze je eindelijk
en voorgoed verlaten.
Herfst. Het heeft lang geduurd
er naar te verlangen. Eens daar:
was de herfst maar de zomer, de lente
of de winter desnoods.…
Pas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
908 Ik pas …
Staren in de lucht en zie:
een delta van gevoelens,
ertussen donkere eilanden
om verlaten te stranden.
Met of zonder kaartje.…
XLIV - sint nicolaasga - 1931
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 verlaten zielen
dwalen door het rietland -
woorden ontregeld
de wandelende
tijd gemeten in jaren
drank en geschriften
ook bredero dood
voorbij voorbij voorgoed voorbij
een spook in zijn hemd
het hof van fado
een sluier over verdriet
portugese wijn
dennen in het bos
ongemerkt gaat de herfst
in winter over…
4#4
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 Oktober
De avondlucht zuigt
een vogel verlaat zijn nest
om thuis te komen.
Blues
Als geluk pijn doet
en hoop hangt uit het lood
dan huilt mijn gitaar.
Haiku
Vijf lettergrepen
gevolgd door zeven en vijf
dat is een haiku.…
Huidhunker
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
669 nu de nacht zich ontvouwt
zal ik je ondergaan
als een vlinder in zijn liefde
liefde van een dromenvanger
en de lange zoektocht
naar nieuwe letters
nu je mijn huid verlaat
valt het witte doek
sterft het applaus
raak ik je zonder spiegels kwijt
huidhunker een killer
winter verlangt naar lente
hoe vermijd ik deze meligheid
ik wil…
afwatering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 onafwendbaar rusteloos
wachtend op het oneindige
moedig zoekend naar woorden
naar het ongerijmde van tegenstrijd
bij aflopende tijd van toekomst
tot verlaten van gedaante
aangesproken op het verleden
waar iedereen tegenwoordig was
het water, de meerval, een brug
de kat uit de boom, bewolking
regen die eigenlijk wel meeviel
en van…
Ongenode gasten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 in mijn
gedachten bereik
jij niet
met jouw
zelfonderstreepte bijbelteksten
het beloofde
land
daar ontmoet
jij dan
de geliefde
ware Schepper
regelt alles
naar Zijn
hand
de broodnodige
soldaat moest
zijn prachtige
strepen inleveren
anders geaarden
niet geliefd
bij het
verlaten zelfs
gekweld
deze gekte
een sekte
hieraan u…
VOORJAAR
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
576 het voorjaar klopt op
de deur van jonge lente
ik ben er klaar voor
de lente kriebelt
op de rug van het voorjaar
want daar zit de jeuk
behoedzaam schuiven
sneeuwklokjes en krokussen
winter voor zich uit
dappere kopjes
tarten de verlate vorst
maak dat je wegkomt
vliegjes vragen in
het nog prille voorjaarslicht
elkaar weer ten dans…
geluiden van de dood
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.058 verslagen mededragers
van de onmogelijkheden
bedrogen door ’t leven
bedrogen door ’t leven
over de nachten en plichtdagen
door de onverbiddelijkste
levensvragen gedaagd
voor de onverzoenlijkheden
bedoeld om door te leven
bedoeld om door te leven
over te korte versnelde tijd
en de onverbeterlijke
hellende kwellingen
tot ’t verlaten…
verdriet
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.281 je weet dat dit onze laatste herfst is met jou
dat wij je gaan verlaten
door het raam kijk ik naar jou
gestaag valt regen, vermengd onze tranen
het is niet alleen de herfst die je doet huilen
je hebt het zwaar
hield je zoveel van ons?
als je blijft treuren net als wij
zal ook jij er volgend seizoen niet meer zijn.…
Alex Koek overleden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
879 Alex Koek vierde het leven
maar met moeite vier ik
nu bij zijn dood zijn leven
zijn mooiste momenten mee
Ik doe wel mee maar achter elke lach
ligt een traan op uitbarsten
zoals je kan snikken van de lach
barst ik uit in een hevige huilbui
waarvan de salvo’s klinken als gelach
En als de bittere tranen op zijn
geen vocht mijn ogen meer verlaat…
Klassiek Toneel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
249 de opkomst van vele personages
persiflages op uitgevoerde werken
versterken opgeblazen verwachtingen
vanachter verwilderde coulissen
waar verliezen diep worden doorleefd
de wave het theater bijna verlaat
het kwaad als scène verschijnt
of wegkwijnt in een akte die rijpt
geen splijtende dialoog die de vloer aankan
geen masterplan dat een…
Je eigen pad
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
488 je lijkt
wrijvingsloos
op je lach
door het leven
te glijden
zonder obstakels
hobbels en
andersoortig irritant
gestroomlijnd
door energie
van liefde
dans jij op het
levenskoord
waarvan de
balans als talent
bij je hoort
toch voel
ook jij je pas vrij
als je de opstap
genomen hebt
en de bekende
wereld verlaat en
zo zonder…
Samen
hartenkreet
3.7 met 60 stemmen
4.615 bruine ogen
warrig haar
een lieve lach
waren we maar bij elkaar
jij in mijn dromen
samen hand in hand
verliefd en heel gelukkig
op het verlaten strand
vluchtige blikken
een rood hoofd
jij en ik samen
wie had dat ooit geloofd
een traan in mijn ogen
een traan om jou
een traan vol liefde
omdat ik van je hou!…
Voetvegen
netgedicht
3.7 met 44 stemmen
15.211 Verachtelijk, vol van vunzige viezigheden
vielen vuile vlagen vadsige vechters
voor vier vrolijke vlotte vlechtsters
vulgair vlijmend van vurige verleidelijkheden
Voorvocht vonkelde voor vaderland
verrade verborgen vuurlinie van vijand
Vele vechters vertrapten vlechtwerkgranaten
vlogen verrast voorbij, van voeten verlaten.…
HET IS TIJD
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
3.150 het grijze ledikant verbleekt
twee ogen turen van verleden
vragen niets dan stervend keren
van de tijd
tijd, verloochent tijd;
bedekt het gaan van ‘t leven
ontbindt verdoken onder dekens
eenzaamheid
het blanke ledikant verstijft
tien ogen turen van verlaten
zeggen niets dan lekkend staren
naar de tijd…
Missen
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.528 Het verdriet dat je iemand kwijt bent doet pijn
Dat is niet fijn
De pijn van het missen wat je dierbaar is
Dat ben je kwijt, niet voor even maar voor altijd
Je hebt het gevoel dat je door de grond zakt
Steeds verder ga je van je pijn af
Je hebt het gevoel dat je alleen op de wereld staat
Maar onthoud dat een echte vriend je niet verlaat…
Ver verleden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
866 Het was
in een ver verleden
dat ik je tegenkwam
Zo ver weg, en toch dichtbij
gevoel, gedachten, geluk
samen en toch alleen
Pijn, verdriet en onmacht
boren in mijn ziel
een donker gat
Misschien kom ik je
opnieuw weer tegen
op een verlaten weg
En is er weer licht
aan het einde
van de horizon
En kunnen we samen
herinneren, voelen…
Een vogel vliegt uit
hartenkreet
3.2 met 26 stemmen
9.006 De vogel heeft het nest verlaten
heb een onbestemd gevoel
moet er nog aan wennen
hang lusteloos in mijn stoel.
Het redderen, het zorgen
verantwoordelijkheid voorbij
voel me niet meer nodig
maar gedachten zijn níet vrij.
Zal hij koken, wel goed eten
zichzelf én 't huis verzorgen
moet me erbij neerleggen
maar ga wel kijken, morgen!…
Sterven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
2.224 Kleuren van een schoonheid
ongekend en fel
glijden langs ons geestesoog
verdwijnen in de verte
Waar een wazige horizon
hun inhoud doet vervagen
achter waaiers van licht
die het diffuse laten stralen
Zo gaan wij op weg
als we de stof verlaten
verdreven uit de dichtheid
zwevend langs heldere paden…
MEMORIES
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.291 Wil graag met je praten
weten waarom je
me toen hebt verlaten.…
Niemand
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.771 Dat zij die jou het leven gaf,
het zelf weer verlaat.
Er komt een dag dat je alleen bent
nooit meer ben je iemands kind,
Nooit was iemand je zo dierbaar
niemand heeft je zo bemind.
Nooit meer dochter van je moeder,
je kindertijd voorgoed voorbij.
En niemand kan de leegte vullen,
die ze achterliet bij mij.…
mag ik jouw hart zijn
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.472 mag ik de kus zijn
die eens gegeven
vol passie laat denken
aan die vele momenten
waar ik de droom ben
die jou nooit zal verlaten
laat voelen te zweven
op wolken te leven
zal ik de liefste zijn
in verlangen naar die armen
hunkerend naar een kus
die wondermooie lach
laat mij het hart zijn
gekoesterd door liefde
in ritme verbonden…
Om u !
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.176 Die 't Al kan weten, weet - wanneer Hij 't weten wil -
Dat om mijzelve niet mijn tranen branden;
Dat ik bij dagen en bij nachten stil
Mijn pijnen zou verduren en mijn banden -
Verlatenheid van mens en boek en licht
Mij niet zou horen kreunen -
Verzwaarde niet mijn lot de last daar ge onder zwicht,
Mijn lieve!…
Mijn oneindigheid
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
768 Ik zweef door talloze zwerken
Mijn geluidsloze vlerken
Brengen mij verder dan enige kim
Ik ben mijn eigen schim
Opblauwend in nakende dageraad
Moment, dat ik sterfelijkheid verlaat
Parelend gedroppel aan menige halm
Reden voor mijn stervensgetalm
Mooie woorden bij het graf
Omgeven door kattenstaart en hondsdraf
Afscheid van de goegemeente…
Stilte voor de storm
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.046 Het is letterlijk stilte
voor de storm
spookachtige straten
bijna verlaten
op een enkeling na
optimist of niet in staat
vastgelopen
in meters file
motoren oververhit
vingers trommelen
chaos en paniek
wachtend op het oog
angst zweet
voor de monsterlijke kracht
deuren en ramen
dicht gespijkerd
lijdelijk wachtend
tot de tornado losbarst…
leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
749 genagelde handen
verkrampt op het ruwe hout
totale eenzaamheid
roepend in het duister
een bang kind
verlaten door god en mens
voor de nacht valt
maken ze hem los
na een dag van spot
en diepe pijn
de balsem geurt
handen zijn gevouwen
het leven ter aarde besteld
zal eeuwig vrucht dragen…