3547 resultaten.
Beste vrienden, of toch niet?
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.012 Jij had verwacht dat de vriendschap voor altijd zal gaan duren.
Je wist het zeker.
Maar ben je daar nu nog zeker van?
Je vindt het moeilijk om verder te gaan.
Je wilt die goede oude tijd nog niet laten gaan.
Maar hun hebben het al gedaan.
En dan heb je een goede reden om te zeggen: Ik voel me alleen.…
Vrij concentratie-kamp
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
761 Eindigende Auschwitz treinsporen
Rookgordijnen asgrauwe lichaamsgeuren
Jodensterren niet-genomineerden
De aangegeven sterren die plaatselijk zich niet waterdicht weten
Klaarlichte dag die nachtparels verwacht
Maanlicht in zonne-kracht
Schouwen gesloten poorten
Gebroken woorden herboren
Bevrijdingsdag op sporen
Uittocht gelukkig vol-bekomen…
Zuid-Afrika
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
2.350 En niet te moeten denken
zal alles daar zo ver
haar de vreugde schenken
dat ze had verwacht?
Wel gekomen terug thuis
mijn kleine lieve muis.…
Sacherijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
923 ik heb de kerstboom buiten gezet
opdat hij wortel kan schieten
er wordt sneeuw verwacht, wat 'n pret
voor de kinderen om van te genieten
ik kan jouw adem duidelijk lezen
nu je hier zo voor mij staat
de klok geeft aan dat jij moet racen
een gat geslapen in de dageraad
ik hoor het geklaag over de kou
over hoe je niets meer kunt doen
we…
Spinrag
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
467 Als je verward zit in gedachten
niets meer kan verwachten.
Kijk dan eens goed om je heen
er zijn mensen die om jou geven.
Hen kan je vertrouwen ze begrijpen
de gevoelens die soms in je leven.
Zij zullen je helpen geven steun
pak hun handen vast voel de kracht.…
Daglicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.871 Als je vannacht niet slapen kan
zet dan je gedachten wijd open
sluit je mooie ogen en zie dan
dat ik spontaan binnen kom lopen
Ik wil die mooie verlichting zijn
die jou verwarmt in deze nacht
jouw heldere maan en zonneschijn
die je nooit meer had verwacht
Ik zal jouw droom zacht strelen
alsof wij deze samen echt beleven
alles wat het daglicht…
Zeg werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
668 zeg werkelijkheid
waarom verdrijf je mijn dromen
wis je het handschrift
van de hoopvolle zon
leg je een schaduw
over mijn vlinderminnend voorjaar
mijn schildering
van roze en witte bloesembomen
zeg werkelijkheid
waarom ben je soms zo subiet
zo duidelijk daar, kruis je
mijn gedachten, mijn verwachten
verbreek je zo vaak de betovering…
Vredesduif
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
956 Strijk neer witte vogel waar ik verwacht
dat gedachten tot rust zullen komen
geen pijn of angst zal zijn
maar alleen vervulling van vredesdromen.…
Droombeeld
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
865 De zin beschrijft ze als een wens
Gewekt in de val van de gedachte
Uit de slaap ontwaakt een mens
In wat hij in zijn leven stil verwachtte
Duidt dit beeld op een ware zin
Van wat reëel is, werkelijk bestaat
Het enige wat ik zo zeer bemin
Waar mijn hart in wezen naar uit gaat
Dit slapende symbool daagt mij uit
Wakende haar ook te vergezellen…
Voorbestemd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
605 jij reikte mij de hand
ik streelde zacht je vingers
aan de werkkant
vond warmte en
begrip dat dieper ging
dan ik verwachtte
jouw zachte stem
opende wegen in mijn geest
waar ik nooit was geweest
geen doolhof meer
vol onbegrepen vragen
ogen die de antwoorden al gaven
wij zijn gaan lopen
alsof we waren voorbestemd
jou heb ik mijn…
VOORJAARSKOELTE
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.025 Goede vriend, zo lang verwacht!
Zeg ons! waait ge dag en nacht?
Kom dan 's nachts ook zonder schroom,
En omzweef ons in de droom!…
In de verkoop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
720 het oude huis
staat klaar
opgetut als een
bejaarde dame
die bezoek verwacht
ze geurt
naar gisteren
het
laatst gezongen
lied
echoet na
achter het
verse stuckwerk
de vloer herinnert zich
de slepende tred
het zwijgen
de laatste zucht
Als straks de kijkers komen
rekt het oude huis zich uit
en spiegelt nieuwe dromen voor
geeft zich…
Kroontje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 zo roze, bloot en zacht
Je kleine lieve lijfje, zo blij en lang verwacht!
Een kus op je wangetje
Een lange weg te gaan.....
Op jouw zachte bolletje zal een kroontje staan
Soms zal je wel eens denken:
Waar moet dat naartoe?
Lieve kleine prins,
Wat wij nu willen zeggen:
We love you!…
dierbaar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
673 wanneer ik niet meer in de stilte kan staan
verlies ik mijn woning
van plek tot plek
mijn ziel zal rukken aan ijzeren luiken
de dood ingaan, het lichaam nog vrij
plichtsgetrouw zal ik gebaren
naar honderd bomen
in een seizoen verwacht
jij kan me dan tot stof verbleken
van eind tot eind naar een ijdele nacht
het kind verstuiven, het laatste…
Tuin der Lusten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.257 labyrint
mijn rood gemoed
schaamrood op de kaken
doet me naarstig zoeken
opgewonden passeer
ik die blauw stralende
lichtheid van jou
sporen van een rein verleden
ik ploeg door je gele
afstandelijkheid heen
struikel over je opgelegde
paarse spiritualiteit
tot ik je zie verschijnen
in blakend rood
mij aankijkend
vol verwachting…
Gabber
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
976 Het wortelen
van onze vriendschap
kost de nodige moeite
nu de weg naar dichterbij
plaatsvindt via jouw hart
maar op het slingerpad
naar jouw dromenland
verbindt zelfs mijn
meest eenzame stilte
de eenvoud van jouw dromen
met een werkelijkheid
die ik
als onbestaanbaar had verwacht
nu we gabbers zijn geworden
geloof ik weer…
Mijn vlam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 Al is het fijn jou weer te zien
het heeft te lang geduurd
om treurig rond te dwalen
alleen in droomverhalen
van ja héél misschien
Ik heb het leven geleefd
mijn pad bewandeld
verder gewoon gehandeld
wat het nu moment mij bracht
niet meer en minder verwacht
De droom was bijna overleden
Nu ik jou ontmoet in het heden
is de waakvlam…
Zijn troost
gedicht
4.5 met 2 stemmen
9.233 Men heeft je niets beloofd bij
de geboorte;
maar overlast, het roken en het
drinken tot in de ochtend,
de volle maan die van de lucht afglijdt
en scherven in je armen -
je hebt die dingen zelf bedacht,
verwacht dus ook maar
geen erbarmen.
------------------------------
uit: 'Goya als hond', 1999.…
Hergebruik
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
497 ben ik in alle staten
Zoek ik in hooibergen een speld
Zovele dingen zijn mij lief
Zovele mensen, planten, dieren
Zo vaak wil ik het leven vieren
Ook al behelst het ongerief
Nog steeds is er geen fair verdelen
En zijn er dwazen aan de macht
Het zal toch niet dat Magere Hein…
Ik wil nog zoveel verzen telen
In sterrenschrift word ik verwacht…
Dit is geen gewone rivier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
416 Dit is geen gewone rivier
Die zoals van haar verwacht wordt
Ergens uitmondt in een breed
Uitwaaierende delta ergens aan
Een kust -
Mijn rivier gaat tegengesteld,
Stroomt van een naamloze kust
Van een niet nader te noemen land
De droogte in, brengt water
Voor hen die dorsten, en vruchtbaar
Leven in de woestijn
Waarin zij uitloopt…
Duinden in pannen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.044 je bedekte mijn kust
waar ik rotste in
strijd met de zee
zacht nam je vloed
het geelwitte zand
met zich mee
we glooiden in strand
betreedbaar voor velen duinden
in pannen om elkaar stil te strelen
toen kwam de storm
onverwacht tussenbeide
terwijl wij al zomerslang vrijden
jouw zand is verdwenen
toch rots ik niet meer en verwacht…
Proloog 15 maart 2017
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
627 Bang marcherend,
in lijn der verwachting,
gecultiveerd en schoorvoetend,
lopen wij in de pas.
Onze gekozen leiders,
vooringenomen.
Op de muziek vooruit lopend.
Pure verwaandheid.
En wij geëvalueerde kuddedieren,
beïnvloedbaar.
Gedrild en gehersenspoeld.
Wij volgen.
Kleur bekennend, volgen wij populisme.…
De "misstap" (misdaadsonnet)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 Dit is wat hij niet verwachtte:
diegene die het lichaam vindt
is vaak de eerste verdachte;
daar lag het zestienjarig kind.
Al spoedig kwam de politie
die verjoeg elke toeschouwer,
overlegde met de directie
wachtende op de lijkschouwer.…
Overwegen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
705 komen
Nooit gebeuren
Dat ik geen licht meer zie
Op mijn pad
Verdwaald ben in het duister
Zonder kleuren
Het zoeken meer dan zat
Mijn bed blijft kleven
Aan mijn rug
Dag in, dag uit
Hetzelfde blijkt
Een lijf dat hapert
Stram en stug
Mijn energie niet verder rijkt
Laat het niet komen
Niet gebeuren
Dat de toekomst dit voorziet
Je verwacht…
even maar
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
527 er waait een wind
voorbij mij; een kind
in de glans van haar ogen
het is zeker dat zij zichzelf bemint
wijl zij eerder door 't zijn lijkt bedrogen
ik zie nu, hoe ruimte zich vult,
sterker nog, ook mijn gedachten
geraken verlicht omhuld
met pure glans en gratie;
hier verlaat zich toekomst
op vrijelijk verwachten
woorden, ongezegd…
Herschrijf de regels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 huis
ons huis, een fijn huis zijn
ik houd van jou
als jij niet méér wilt
zijn dan ik en méér wilt
zijn dan je bent, geen jongen
maar een man die durft
mij te zien zoals ík mij zie
dan zie je méér
van de werkelijkheid dan je denkt
te zien met je eigendunk
Kijk goed, kijk beter, ik ben
geen mindere man, ik ben
méér dan jouw verwachtingen…
in beelden van glas
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.496 ik lees je
in de pluizen
van de goudenregen
blaas je gedachten
voor me uit
ze dansen in de ruit
waarin ik lach
mijn ogen anders
dan je ooit verwacht
ik leef alleen, maar
huis in verlangen naar
vozen met jou en vannacht
zonder blozen
met handen die kijken
in zacht vergelijken
het doorzichtige willen
van lendenen en billen…
Weerpiazza
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Weerpiazza toonde zich gisteren
een onbetrouwbare metgezel
Een hopeloos beslagen glazen bol
van perfide computermodellen
verwachtingen drijfzand
onder dekens van mist
niet te voorspellen
Zon en buien tuimelden
als lastige vliegen
over elkaar heen
druipende kletterende
klaterende snottebellen
Een laag hangende wolken
leek…
Het paradijs
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
364 het schaduwde
te veel in de
laatste winterse
contrasten nog
overheerste het
koud bleke licht
waar wind water
pegelde en deed
huilen terwijl er
zachte warmte
zonder bewolking
werd verwacht
lente verjaarde
in groen met
minimale bloei
toch zal zij in de
herfst rijpen omdat
de zaden begrijpen
dat overleven
het enige is dat telt…
Rond de rode tafel zongen zij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Rond de rode tafel zongen zij
over liefde en bedrog,
door de doden omringd,
zonder verwachtingen
van deze laatste klucht.
Rond de rode tafel zongen zij
van heden en een toekomst,
door hun menselijk verleden verblind,
onder deze omstandigheden
een laatste vlucht.…