1541 resultaten.
De pracht van een droom
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
605 Een wiegerij waarop ik langzaam drijf naar de kust
waar mijn angsten, twijfels en verbittering eindeloos weeklagen
wanneer ook verveling niet meer toeslaat en in het vervolg wordt begraven
tegelijk vang ik vormen van geluk zonder gedesillusioneerd, verdrietig of wanhopig te zijn.…
Mist
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
443 Dwalend en verdwalend tussen hoop en
wanhoop waarin zij iedere sirene met verleidelijke stem
en onweerstaanbare zang probeert te achtervolgen in deze geruisloze
sliert daar alles is gedempt tegelijk verschijnen de dingen op het allerlaatste ogenblik.…
Even iets anders...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
468 volgers der deathinfluencers
instagramtiktokkers
bolcomkomkommers
en quasi akwasi adepten
die wel eigen future
geen back to nature rapten
allesuitvindster
en delfstofvergaarster
kolenverbrandelaar
tsjernobylensky
Ooit was zij deel
van the ussr
ukraine mother nature
so near, not so far
in moskou tienduizend
wanhopige…
3000 dollar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 hij zag er niet uit als iemand die op vakantie gaat
hij was anders en de rijken begrepen hem niet
hij toonde zijn kwetsbare naaktheid en dat stoorde
de zelfverzekerde bewakers van schijnbare zekerheden
die bang zijn om met hem ten onder te zullen gaan
die hun rijkdommen niet met wildvreemden willen delen
die schepen volgepropt met wanhopige…
Heldere mist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 Dwalend en verdwalend tussen hoop en
wanhoop waarin zij iedere sirene met verleidelijke stem
en onweerstaanbare zang probeert te achtervolgen in deze geruisloze
sliert daar alles is gedempt tegelijk verschijnen de dingen op het allerlaatste moment.…
DE NAJAARSWIND ZINGT WEER HAAR NAAM
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
728 hun liefdesroos werd vroeg in haar bloei beperkt
en nauwelijks en heel slecht wist ze te ontluiken
een ongeneeslijke ziekte had haar voorgoed gemerkt
er bleef niets, dan droevig die jong e knop te sluiten…
Samen hadden zij nog die helse strijd gestreden
gelachen, geschreid en in wanhoop gebeden
samen hadden zij toekomstplannen gebouwd
tot…
Ideële idylle
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
549 Gelijk Nefertite
en Nebukadnezar
schone Cleopatra
Julius Caesar
Oosterse Dido
vorstin van Carthago
zag in Aeneas
uit Troje haar eega
Prinses Ariadne
die liefde opvatte
voor Theseus de zoon
van Athenevorst Aegeus
Ontroostbaar was Orfeus
de dichter met lier
Wish I was there, zong hij
Wish you were here
en haaltde uit wanhoop…
MIJN CONIFEER LEYLANDI
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.892 Ik heb hem vaak vervloekt, mijn conifeer Leylandi
zijn twintig meter wanhoop nooit ontzien
hij kon me toch niet aan, die conifeer Leylandi
ach, hooguit als het stormde dan misschien
Soms pestte hij me terug, mijn conifeer Leylandi
en smeet zijn bruine afval op mijn kruin
dan schudde ik minachtend, voor conifeer Leylandi
de uitgedroogde rotzooi…
Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten
poëzie
4.2 met 12 stemmen
1.904 En gluips kroop uit de duisternis naar buiten
'T bedrijvig knikkend, gniff'lend, gich'lend riet,
Dat aan blij boodschappende wind verried,
'T geen wanhoop ondergronds meende op te sluiten.…
Alleen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.183 het gevoel van de branding
die in mijn hoofd aan stukken slaat
opgefokt en rusteloos
niet in staat om iets te doen
hang ik rond en doe ik niks
waardoor het alleen maar erger wordt
hoop wordt wanhoop in seconden
en wisselt net zo snel terug
een gevoel van machteloosheid
omringt me als een deken
verstikkend en verstrengend
niet in staat hem…
Labyrint
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.051 In een doolhof van gedachten
Wanhopig zoekend dat wat is
Teruggetrokken uit het heden
Zijn geest is zijn gevangenis
Onderhuids kolken emoties
Als een ondergrondse stroom
Duizend tranen opgesloten
Stormvloed in een boze droom
Zoektocht naar een nieuw verleden
Twijfelend in niemandsland
Zonder uitzicht op een leven
Na de vloed opnieuw gestrand…
Darts waarom?
hartenkreet
2.1 met 19 stemmen
1.560 Door het vele wachten en geen mailtje terug te sturen
ben je uit wanhoop even bij de buren gaan gluren.
Het politieke aspect ben je vergeten.
Tja en dat zul je gaan weten.
Het werd je ineens allemaal fataal
en zit nu met een hoofd vol kabaal.
Hoe heeft dit zo plotseling zo ver kunnen komen?
Ineens zijn ze weg die mooie dromen.…
Waar duizend sterren bloeien
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
807 Waarin immer iets anders wordt gelezen,
en als wij liefkozing verwachten,
worden wij met obscene taal verrast,
en als wij een obscene zin wensen, dringt er
uit de boter blank een scherpe nagel, of
tong die warm smacht, schede tegen kruis,
hand in hand als in gebed van één wanhopige,
én wij denken: hoe ons denken faalt,
én wij voelen: wat wij…
Ik ben een vrouw
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.690 ‘Om het lusteloos gebaar,
dat U bleef van alle lusten,
om Uw hart, dat niet kan rusten,
wijl Uw wanhoop is te zwaar.’
‘'k Hoor de woorden van de monden,
waarom naar het hart te luistren,
als mijn minnaars mij toefluistren,
dat hun heilig zijn mijn zonden?’…
Jotie vertolking
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
544 Ik hoopte wel dat jij niet zo aan de drugs was,
dan hij wanhopig is geweest, immers, zijn hele
oeuvre getuigt van een schreeuw om verlossing
uit die moerasstanken van roesmiddelen, ook al
rept hij daar niet expliciet over en doet hij
quasi-stoer over de effecten van het duivelsgal.…
Slapeloos
poëzie
4.0 met 1 stemmen
900 Zo weent hij en hult met wanhopig gebaar,
Met angstig vertrokkene mond,
Het vochte gelaat zich in 't ravenzwart haar,
Dat om zijn handen zich rondt.
Tot plotseling hij rijst, als door furiën gejaagd
Zie ik hem omziende staan,
Wijl diep in het Oosten de morgen daagt,
De ochtend in 't kleed van saffraan.…
Homomonument en mijn hoed
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
894 homomonument
uit respect voor onze bevrijders
militairen uit de VS en Canada
Maar ook de directe oorlogslachtoffers herdacht
vele onbekenden maar ook indirecte slachtoffers:
Wijlen mijn vader Gerrit Jan Krediet (1908)
1944, opgepakt, getransporteerd, werken in Duitsland
1945, weggelopen en naar Nederland teruggelopen
1984, uitgemergeld en wanhopig…
VOOR EEN MEISJE DAT DE LAST NIET KON DRAGEN
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.193 je bevrijden
Van dwang en van lijden
En voelen: ik leef
Je schouders niet langer gebukt onder leed
Niet langer meer zeggen hoe zeer het je speet
Dat alle ellende
Die jij hier ooit kende
Je adem afsneed
En machteloos maakte
En veel te diep raakte
Het leven is wreed
Nu ben je verdwenen op zoek naar een licht
Waarop je in wanhoop…
de rivier
gedicht
3.5 met 14 stemmen
18.226 de avond niet veraf op een graf
staande een uil staart naar een glazen galg daar grof
gebouwde rotsen omringen de melodische afgrond
ach altijd en altijd hangen natte tongen aan de trieste bergen
gespleten tongen getande tongen en opgeblazen
ronkende tongen en in de dalen in de stenen en lemen cocons
academisch zingende mannen manmoedig wanhopig…
Awenyddion
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
401 Oh yeah, als een orakelende pythia, wolwa of tongelaar oreer ik mijn van de goden
gegeven kennis en wijsheid ter lering ende vermaak aan wanhopige minnaars, wantrouwige echtgenotes,
getroubleerde bestuurders en zoekende zielen in het algemeen ter beantwoording
van de door hen geponeerde vragen.…
Gebenedijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Het is een zwarte baan met daarop voortstormend lood
en elk wanhopig dier dat daar heen vlucht, vindt de dood
t-is het altaar van de welvaart en autoverkeer
de mensen knielen er voor, u bent mijn God en Heer
kijk, aan de kant ligt een dier kapot en neergeveld
het is een lijden ongezien en dat niemand telt
Mijn held schittert als een ridder in…
Driesprong
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
573 bomen, loopt ruisend over een blad
en ik heb er nooit genoeg van gehad
Het is God Die Zijn adem aan mensen gaf
Hier is het bospad en ga ik rechts af
Daar ligt een blad van een eik en s-winters wordt die geel
Haar kleur is misschien gewoon God Zijn wil
de dunne nerven lopen door het blad as draden
een tekening van woorden en daden
hoop en wanhoop…
Herfstbeleving
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
577 Wanhopig en machteloos probeer ik aan een tak
te hangen waarop de menig fijne herinneringen van goede
en minder goede momenten nog even schitteren in het wit licht, stuk
voor stuk zorgen zij voor rillingen die zich laten meestromen met de frisse wind.…
Verloren Flora en Fauna
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 hommels
en stekende muggen
en het lied van de
allerminst dwaze bijen
waar rupsen geen vlinders
de muggen geen dans meer
waar vogels geen zang meer
de vlokkende sneeuw zelfs
voorgoed lijkt verdwenen:
tenhemelschreiende
noodkreten slakende
tergend stampvoetende
pernicieuze teloorgang
van al 't ons omringende
milieu dat wanhopig…
GRONDWETTELIJKE VERANKERING INZAKE MENSELIJKE SEKSUALITEIT NAV CONVERSIE-THERAPIE VERHANDELING 1ste KAMER 2 JUNI 2026
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
183 De brutaliteit je te bemoeien met
de intrinsieke seksualiteit van een ander mens
alleen een grondwettelijke verankering
houdt die brutaliteit tegen van derden
"Pak de koe bij de horens" 1ste Kamer der Staten Generaal
en praat niet alleen over conversietherapie
durf het te hebben over het generale grondbeginsel
van vrijheid van seksualiteit…
Liefdes versluiering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.323 Dochter van sneeuw, een witte mond, vervaagt
Kristallen wenkbrauwen in een gouden maan
Murmurerend water langs een beïepte laan
Ik vertel niets over besterde ogen,
Borsten vol liefdesvuur, en, opgetogen,
Lippen, die door rozen zijn gevoed,
Nachten van wanhoop onder lavendel beddegoed
Ademtochten, met zachte muziek omlijst
Zonomfloerst haar…
LITANIE VOOR EEN ZWARTE MADONNA
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.483 De machteloze sloeg de blik
in liefdevolle wanhoop neer,
zij,
zeer droeve moeder.
Bid voor haar,
moeder in die hete hel,
levend nog slechts
voor haar dorstend kind.
Het snoer van kralen
om de dunne kinderhals
weert wrede politiek niet af,
de dorst niet, noch de honger.
Die goden helpen niet.
En onze god?…
AANDACHTIG GEBED
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.875 eeuwig, goed en almachtig,
Aanschouw meelijdelijk mij droeve en neerslachtig
Een uitgekweelde man van sobere gestalt;
Gedoog niet dat hem nu de wanhoop overvalt,
Die toch een vijand is van Hemelse genade,
Want zij mijn arme ziel zou eeuwelijke schaden.
Ontvang, O Heere!…
Terugkeer uit den Vreemde
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.220 en met het stijgen der jaren
steeg ook de wanhoop en verschraalde de moed;
k had allengs haast geen wens meer
dan nog eenmaal bij haar te zitten, in de gloed
van het haardvuur, desnoods als mijns vijands gast.…
De ruïnes van Arcadië
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
533 Zijn wanhoop heeft die schreeuw gebaard
en schenkt de dood haar zoete naam.
Geslaakt als woeste kreet, wanneer
de schemer winterdag afsluit
Als hij - bij één verlies te veel -
zichzelf verliest, zich overgeeft
aan wat de schemering vergeeft…
Met ’t restje jeugd dat hij nog heeft
heeft niemand hier ooit overleefd.…