24367 resultaten.
En je vloog......
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 Gisteren
was je vleugellam
bewegingloos en zwaar
moe gestreden
blik naar beneden
tot je eigen reflectie
je de adem benam
je keek jezelf
recht in de ogen
en sprak tegen jezelf
waarom niet weg gevlogen?
zoek de beweging
die vleugels zijn er
om te zweven
zoek de ruimte
en ga leven
en je vloog.....…
Monddood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 Hij sprak niet
het was niet zijn stem
er heeft een ander
in de nacht gesproken
toen hij de tak tekende
aan de stille boom
die hij omhelsde,
groeide er klimop langs een slanke rug
over jouw schouders, rond jouw hals
kin, gesloten mond, neusgaten
er ging een wereld voor jou open
maar praten deed hij niet.…
Aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Een zwarte sjees
met zijn verloren helft
Tussen zee en land
Grauwe luchten
boven 't lege strand
De vriend
had hem meegenomen
naar dit stille oord
Zij spraken met elkaar
geen woord
Hij keek de zee
strak in 't gezicht
Geen eb en geen vloed
Eindelijk was hij thuis,
voorgoed !…
Schaduwen en rondingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Je zwaaide
toen ik nader kwam
langs de contouren
van beschaving
in de berusting
van voorgevoelens
als een kleine god
sprak je me toe
nabij de grenzen
van bezinning
door de gevoelens
diep in mijn hart
en ik aarzelde
tussen schaduwen
en rondingen
de ruwe kwast
met donkere verf
in mijn hand
jij was mijn land
mijn schilderij…
bij benadering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
75 nu vele gedachten bij vlagen
over goedlachse zandgrond gaan
die bij het breken van dagen
en momenten in slagorde staan
is er sprake van spiegeling
van vliegden en grondverzet
met blik op wijde omgeving
in elke richting een breed palet
om in een ver achterland te helen
moet ik contouren bewaken
door een huid te strelen
zonder aan te raken…
Verschijnselen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Ik ervaar verschijnselen
waar ik er één van ben.
Mensen zie ik om me heen.
Ik zie planten en dieren,
die ik zonder ze te kennen ken.
Versteld sta ik van druppels
die lekken uit de keukenkraan.
Verwonderd kijk ik naar knoppen,
die klaar staan voor de lente.
Vogels hoor ik in de lucht
die samen naar het Zuiden gaan.
Mijn hart hoor ik kloppen…
Wens vervuld
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
818 Het voetbal, Tour de France, daarna de Spelen
De kijker werd verwend of juist gekweld
Verlangde stiekem naar een antiheld
Bij wie je je zo lekker kan vervelen
Nu hoort hij overal en plein public
Lethargische verkiezingsretoriek…
vreemd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 gronden te diep
onmogelijk te peilen
en als ik dan sliep
droomde ik bijwijlen
de donkere diepten naar boven
in angst en in zweet kwam ik dan bij
verwonderd, 't is niet te geloven
hoe wijds is mijn ziel
hoe stroomt haar getij
de verre verten
maar ook dichterbij
de sluimerende kusten
te diep zijn de gronden
van het onderbewuste…
Vrienden blijven
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
775 Met gebroken hart
vraag ik je of het nog kan:
vrienden te blijven.…
Planeet van onschatbare waarde...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Met het lot en maakbaarheid
in een tijd die kortstondig
is van aard...
Weet men dat wat je hebt raak
je zo weer kwijt.
En is alles niets meer waard.
Dan groeit het besef dat je van het
leven er maar het beste van kan
maken.
Dit hier en nu op deze aarde,
een planeet van onschatbare waarde.…
De lange lijdensweg
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
919 Euthanasie, een naar woord
als het niet anders kan
toch lijkt het bijna moord
maar wat nou als niks meer kan?
Het lijden is ondraaglijk
het lijden is te zwaar
ging nu alles maar vanzelf
ging ze nu maar.
Zo af en toe, zakt ze even weg
komt telkens weer terug
het lijden is ondraaglijk
kwam de verlossing nu maar vlug.
Want een mooier…
Elk moment
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 Vooralsnog leven we ons leven,
in een eeuwig veranderend nu.…
Ik wil niet herinnert worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 Hoe wil je herinnert worden
als je dood en begraven bent?
ik wil niet herinnert worden
na mijn crematie en ook geen urn
tijdens mijn leven waren mensen
mij al vergeten, al lang vergeten
dus ik wil niet herinnert worden
na mijn dood, na mijn verlijden
na mijn overlijden, na mijn lijden
want vergeten zijn doet pijn, zeer
doet grote…
Kniesoor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 goed besteed is en we
voldoen aan andermans
ideaal, zo algemeen aanvaard
dat slechts een kniesoor
zich ertegen kant,
maar vervreemd van onszelf,
hier niet tegen bestand,
is het wellicht nu tijd om het
leven op zich te gaan zien
als die felbegeerde kans…
prins
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.255 de prins wiens naam Johannes is
die eens sprak over het licht......
sprak in ongedeelde zinnen.......
maar zijn geluk ligt in materiële staat
geregen in banksaldo's en uiterlijke waarden.
de prins wiens hart zo eenzaam is,
zoveel te geven heeft,
zo onbegrepen bleef.
de prins wiens hart verzegeld is
voor gepassioneerde nachten.…
ATTITUDE
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
326 ietwat vreemd
Alsof zij ergens onder gebukt ging
Hoe ongewoon dan ook
Bij nader beschouwen
Konden de boomrijke bossen
De oorzaak zeker niet zijn
Zij lieten niets van zich horen, hielden zich stil
De vogels daarentegen
Floten alsof het een lieve lust was
Zeker met betrekking tot het tijdstip
Was dat zeker verbazingwekkend
Diep ademhalend sprak…
"Ik Ga Dood..."
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.384 'Ik ga dood'
sprak ze met onvaste stem
en keek me aan
alsof ze de dood al
voor haar ogen kon zien
alsof ze haar blik
vast wilde klampen
in mijn herinnering
alsof ze hoopte dat
als ze het verteld zou hebben
de angst met de woorden
haar mond uit zou vloeien
fout.…
Dwarsligger
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.054 Bleekneuzend mager geeft nu ook de spraak
de geest terwijl letters nog een laatste
druk pogen uit de greep…
Boekenwurm
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.903 Hij zat 't liefst in de bibliotheek
boekwerken te verslinden
als iemand sprak of keek
kon hij zich flink opwinden.
Tot...iemand naar hem lacht
een boekenwurm zoals hij
maar van het andere geslacht.
Ze zitten er nu al jaren samen
met een stel wurmpjes erbij.…
Weg
gedicht
3.5 met 34 stemmen
44.011 Moeder sprak met de rivier
en wees ook de golven
een weg naar de zee. Ze
was ons zo nabij
als het water
dat haar nazong
en door haar handen
ook de vissen in een school dwong.
Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim
niet meer te spelevaren,
dragen bomen herfst,
en vluchten vogels
van de baren.…
Eindelijk?
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.098 Toen de lippen zwegen
In zwijgende gemoedsrust
Was het alsof zinnen aaneenregen
In dovend vuur geblust
Toen de mond stil sprak
Was het van vroeger en weleer
En het hart brak
In oud en vervlogen zeer
Je stond op en keek
Om je heen, alleen
Doorgegaan, strak en bleek
Liep je de deur uit, de zon scheen…
de laatste tijd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
11 Jongen,
ik zie je verdriet,
de gevoelens van spijt
over de laatste tijd
dat wij elkaar niet zagen
en nauwelijks spraken.
Het is je vergeven,
je hebt je eigen leven
weer op orde gekregen,
dat is meer waard
dan de bezoekjes
aan zo’n oude man
die ik al lang was.
Het is goed zo,
jij kan verder gaan
zonder bezwaard gemoed.…
Het meisje zweeg
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.391 ogen en lippen
vol gekrast met verraad
van een verleden ver gezicht
waar maagdelijk kleine vingers
werden gefluisterd
in een tierlantijnen ledikant
toen zijn mond daalde
naar het poppenspel van
zweterige handen
en de geur vond
van een onbetreden
onschuld
nam ze afscheid
om wat ze verloor
er was geen sprake meer
van porseleinen…
Nooit
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
790 heb ik antwoorden
gewild, vragen had ik niet
ik wist het, vanaf de
voetstappen op het bospad
waar draadloos verbonden
jou dichterbij bracht
de klanken bewaarde ik
terwijl zwijgen een eigen
taal sprak gaf ik je
zinnen vol vertrouwen
liefde liet ik achter mij
nooit heb ik antwoorden
gewild, vragen had ik niet…
Over dat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 je streelde
met een bijna
achteloos gebaar
mijn wang
terwijl jij
in zinnenlange
monologen tegen
de wereld sprak
je mening gaf
over van alles
en natuurlijk
over dat
jouw visie
warm belichtend
hopend op
mijn zwichten
nooit raak
jij uitgepraat
over de liefde
van een kant
maar die strelende
hand heeft mij toch
de das…
amour perdu
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
1.544 ik kijk versuft naar wat je achterliet
een half gerookte sigaret, het lege glas
wat kruimels op de keukenvloer
hoor nog de toon waarop je sprak
de deur die zacht gesloten werd
zelfs de hond bleef onbeweeglijk
liggen in zijn mand
alsof je even om een boodschap liep
nooit echt verdwenen bent…
raak me even aan
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.013 vandaag
sprak alsnog de winter
tot mij
ik keek
nam zijn schaduw op
en zag hoe die veranderde
in een toevluchtsoord
vaarwel, zei ik
en liep voorbij jouw ogen
naar de verte en naar morgen
een vlakte die nooit meer kwam
en zo bleef ik woorden
hunkeren, korter of langer
dan dag en nacht
mijn ruimte werd de stilte
van meer dan een…
glasscherven
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
770 op de rand van de stilte
de laatste momenten
ziel zingt in spraak van diep bedroefd
de laatste zwarte kaarsen branden
ze verorbert het laatste kostelijke vocht
ze drinkt en soupeert het op
vertrouwd in laatste uren van oorsprong
het volle gewicht in het laatste glas
tot het valt in scherven
zo volmaakt was het nooit…
Rondom mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 alles ademde rust uit rondom mij
op die bewuste dag
de zon die vurig bezig was
in een stille waterpartij
‘k zat onder het dichte groen
met het zonlicht op het bladerdak
alsof mijn schaduw voor mij sprak
het is hier goed van doen
het werd zo stil, zo stil
waar mijn ziel zich roerde
langs een vredig oord mij voerde
alsof het was om hemelswil…
Ooievaar
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
1.043 Dus is het nodig, sprak het beest,
dat ik naar klanten in Oegstgeest
voor 't tijdig vullen van de wieg
niet ooie-vaar, maar ooie-vlieg.…