1813 resultaten.
Nocturne*
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.540 Diepe nacht en duisternis
En een lichtende glans op de zee,
En diep in mijn ziel, die onrustig is,
Een groot verlangen naar vree.
Dan wordt mij de zwarte onpeilbaarheid
Der duistere diepten tot
Het beeld van Gods verborgenheid,
Het grote mysterie van God.…
Oorlogskind
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
1.384 Laat me niet achter, in deze duisternis
De mensen buiten lijken zo kwaad
Er is alleen ik, en alles dat ik mis.
Help me nou, ik schreeuw om hulp.…
Zomertuin
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
735 dit is mijn besluit
de zon verdwijnt het water wordt zwart
de wolken onthullen de nacht
kille wind zo scherp als dolken
grote natte druppels vallen op mijn lijf
het is koud guur en fris
maar de plek verliest niet zijn kracht
ik haal mijn voeten uit het zwarte water
mijn handen van het kriebelende gras
ik trek mij terug uit deze duisternis…
Milonga del Angel (anuncion)
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
910 De maan heb ik in mijn haar gestoken
want ik wist dat zon meer verblindt
dan duisternis ooit verbergen kan
in mijn armen, op de rand van de wereld
van binnenin, het verhaal is pas dan begonnen,
met opoffering en mededogen.…
Zo breekbaar en zo broos
netgedicht
3.3 met 52 stemmen
7.145 Zo breekbaar en zo broos is 't leven:
een lichtflits in de duisternis,
maar toch zijn wij elkaar gegeven
omdat de weg niet doelloos is.
Zo kort de tijd die is gelaten,
een ademtocht en 't is voorbij,
maar wanhoop kan ons hart niet baten,
alleen vertrouwend leven wij.
Alleen de liefde kan ons dragen,
en al de rest is dwaas vertoon.…
Adios
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
1.182 een levensteken in duisternis
een sprankje licht gloeit op
de mist verlaat de bergtop
in verlatenheid belevenis
hoop geeft weer vleugels
al is de bergtocht zwaar
toch klim ik er naar boven
al voelt de weg nog naar
links en rechts nog beren
maar nauwelijks op de weg
gelukkig is het nog najaar
zodat de beer ongevaarlijk is
voorlopig…
Gewichten
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 Ziels speleoloog was mijn spel
in de ruimte zonder tijd
en tijd, zonder ruimte, bracht jou
uit mijn duisternis naar boven en
nu, jij steigert in mijn schoot als
wereld voor en na zondvloed
mijn man, zei ik gisteren, ik hou van jou…
maar met ochtend bedacht ik me ineens
hoe heb ik jou van mijn geribde dromen
gebouwd en toen jouw adem in de…
Schelpen zoeken.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.128 De horizon verscholen onder een lucht in violet,
erboven ligt de duisternis in dunne reepjes.
Terwijl onze voeten spattend en spelend
het water aan de eblijn verstoren
vinden onze harten elkaar meer en meer.
Op dit warme, halfdonkere strand geef ik je mijn hart.…
Eens...
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.531 over een wereld ver van hier
waar ooit - verscholen in het woud –
de mist met stralend maanlicht paarde
na de daad verdween de minnaar
liet zijn geliefde zwanger achter
zwellend tot - een cyclus later -
deze negen nevelkinderen baarde
de jonge moeder rolde blozend
al haar stralen rond en rond
tot zij – ver boven het bos verheven-
in duisternis…
Stel...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.100 Duisternis verliest haar macht,
stel, het wordt nooit meer nacht!
Stel, er is geen dag of nacht,
geen avond en geen 'slaap maar zacht'.
Geen gloren van de dageraad,
geen orde en geen regelmaat.
Geen dagelijks einde of begin,
alleen maar iets er tussenin.
Hoelang zouden wij overleven,
stel u dit eens voor, heel even!…
thuisloos
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
891 Zal er iemand om jou treuren
Als jouw schim opgaat in duisternis ?
Ik zie jouw silhouet vervagen
Totdat het helemaal verdwijnt
Zal er ooit iemand wachten
Totdat jouw ster aan de hemel verschijnt ?
Je bent een schim in het donker
Getekend door het leven
Elke voetstap wordt weer uitgewist
Zou er iemand om jou geven ?…
duo-gedicht: doorzien
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
739 zal de akker dan, waar wij ooit druiven plukten,
opnieuw in alle heftigheid kleuren mengen
van verschroeid bruin naar warm rood
zal jij dan nog in mijn waanzin willen wonen
kussenzacht, mij geluidloos begrijpen
of zal tijd gewoon een toeval worden
in het huis van stilte;
het zware onvruchtbare zaad achterlatend
in de eerste duisternis…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 In de duisternis
waaien de dichte takken
van een tuinkerstboom:
zijn elektrische lampen
verdwijnen steeds _ twinkelend.…
Hitte
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.988 Kon ik die zon aan bei mijn borsten drukken
En drinken van haar licht, dat ik in dagen
Van duisternis de mensen zou verrukken!
Wie dorst zijn ziel in 't barre zonlicht dragen,
Om uit zijn hart voor andren de oogst te plukken, -
Wie dorst om zweet - wie dorst om waarheid vragen?…
Zonnedood.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.733 Ik zing de heerlijkheid der Westerluchten,
Wanneer de zon verbloedend langzaam sneeft,
En slechts een wijl haar dagglans overleeft,
Die oov'ral schuwe duisternis deed vluchten.…
De maangodin
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.065 vrouw
verstopt in het cyclische
verdwijnen en verschijnen
in de schaduw van het licht
als maand van het leven
als vruchtbaarheid gegeven
je mooie ronde vorm
aan de donkere sterrenhemel
boven het ondermaans gewemel
het initieert de getijden
het bloed en de vloed
die de vrucht in de zee ontmoet
het weerspiegelt de zon
in aardse duisternis…
NACHT VAN LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
716 Op een koude decembernacht
vloeide er warmte uit mijn hart
Naar die van ’t andere geslacht
en om ons zag de wereld zwart
In de duisternis scheen ’t licht
van een flets, gele wintermaan
Het viel ineens op haar gezicht
zodat ik haar hart kon verstaan
We praatten fluisterend zacht
in verliefdheid van ons beiden
Van de liefde, van haar kracht…
City of lights 1998
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
521 Je ziet niet dat het licht in de Toscane anders is dan in Pori
Je ervaart niet dat Oporto anders geurt dan Kopenhagen
Overal licht, overal geluid
Wie ziet nog de duisternis?
Wie hoort nog de stilte?…
A6
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
637 een verblindend tegenlicht tussen wolken
en de stortregen is de koning
al kijkend naar voren
is in spiegelbeeld te zien
een lucht helemaal verdicht
in donkerheid en duisternis
de weg is verdwenen
de korte en de lange lijnen ben ik bijster
oevers zijn verrezen
in deze zeer korte strijd
en ik zie zelfs de golven
verworden tot de regen…
Negen tijdloze dagen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.158 Hij moest stil zijn en wachten in de
duisternis. Hij moest erin berusten,
dat zijn verstand tijdelijk in verwarring
verkeerde, dat hij geen kracht meer vond
die zijn handeling in beweging bracht.
Hij lag in de hel en moest dit scotoom
van zintuigen en verstand aanvaarden,
niet met woede en angst, maar met
acceptatie en dankbaarheid.…
Diep vertrouwen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
808 Je bevrijden van de duisternis inzake het geweten?
Kun je?…
Verdwenen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.125 getrokken
Mijn wil is sterk
om door te gaan
Ik vestig mijn beeld op hem
Ik probeer het
Maar ik red het niet
Ik sluit mijn ogen
Ik voel geen weerstand meer
Geen geluid, geen stromend water
Ik open mijn ogen en kijk om me heen
Ik zie hem weer
Gelukkig kruip ik naar hem toe
Ik pak hem vast
Ik voel zijn warme lichaam
Dan zak ik weg
De duisternis…
Je moet eerst de hel overleven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
535 Je moet eerst de hel overleven voordat je in het paradijs kan leven
Je moet moeilijke tijden beleven om te weten wat het goede is
Je moet eerst stress beleven voor dat je in echte rust kunt leven
Je moet eerst duisternis leren kennen voor dat je aan het licht kunt wennen
Zodra je de lelijke kant van het leven weet te overleven
dan pas weet je…
Aan een Dichter
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.094 Dichter, van uw zachte woorden
waar gij omgaat begeleid,
aan de nooit betreden boorden
zwervend uwer eenzaamheid,
uit de weelderige wegen
van het leven tot de rots
van uw vast geluk gestegen
langs de paden van uw trots,
als de morgenzon gerezen
boven damp en duisternis,
Dichter, uit de streek der vrezen
in het rijk, waar vrijheid…
Mijn poëzie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 leven niet
Teleurstelling; dat geeft verdriet
Wij luisteren en kijken tussen onze muren
Naar beelden die de woonkamer in gluren
Het volk kiest zijn boze en goede creaturen
Wee ons: die met de macht der hel verbonden zijn
In een God vergeten tijd, de horde tussen twee vuren
Opgejaagd; het oog boos verduisterd vol pijn
Dwars door de duisternis…
0NTT0VERD
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.327 Zacht sprak zij 't uit - de donk're ban verdween,
en, waar 'k in duisternis heb neergezeten,
daar straalt nu witte lichtglans om mij heen.…
Tussen opmars en aftocht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
608 Tussen waan en waarheid
tussen belofte en gemis
tussen verbod en genot
tussen filter en duisternis
Tussen ongekende hoogte
en onbekende diepte
tussen vreugde en heimwee
tussen afstand en diepte
Tussen stijgen en dalen
tussen roof en tocht
tussen slagen en falen
tussen schoot en schot
Tussen wal en schip
tussen vloek en gebed
tussen…
Een rietstengel die wacht in de wind.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
424 Een golf van woeste
droefenis die iets wegspoelt
van de diepe duisternis.
Want dat vooral is het mooie
van het riet in de waan, dat
met alle dromen de beelden
zich steeds weer oprichten
in de zee van het bestaan.…
Geheimzinnig.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Ik zie twee gele ogen opdoemen uit de duisternis.
Een spiegelbeeld van de kern van zijn.
Een schaduw valt over het laatste restje licht.
Een groot zwart gat.
Het is een vos die mij aankijkt.
Neerslag klatert op mijn gezicht.
Mijn ziel is doordrenkt van angst.
Wat wil hij van mij?
Diepe smart laat een leegte achter.…
Scherpzinnig
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
497 naast mij
bezijden de aangelijnde muis
ligt wat scherp puntig hout
inmiddels kort van stuk
het draagt koolstof in zichzelf
doorheen een ielige gang
waaraan scheppen is toevertrouwd
en verscheidenheid wacht op aandrang
opdat ik allengs licht uit duisternis delf
zijnde een punt of iets van zielenheil (met enig geluk)
en ik met duim en twee…