2413 resultaten.
Torens van babel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
509 ik heb ze
zien bouwen
de torens
van babel
maar niemand
was er ooit thuis
zij kozen
voor muren
in scheiding
van wolken
hebben geen
buren genaast
wel haast
om elkaar
te ontwijken
nooit mocht er
iets van enige
warmte blijken
er waren
slechts blikken
uit donkere ogen
die een schuw
contactvermogen
lieten zien
talen zongen…
Melancholie
gedicht
3.6 met 38 stemmen
19.949 En nu je er weer bent
begroet ik je gelaten, haast blij dat ik je zie.
Ik dek de tafel, hier de wijn. Denk niet
dat ik vergat hoe 't hoorde: melancholie
kom naast me zitten, praat, laat je verstaan.
Hoe opgetogen steek ik nu de kaarsen aan.
-----------------------------------------
uit: 'Omtrent het getij', 1985.…
EEN VOGEL KWAM...
poëzie
4.3 met 23 stemmen
3.827 Vannacht zal het met mij ten einde gaan,
Mijn harte hoor ik haast niet meer slaan,
Toch troost het mij, dat in hoogheid scheidde,
De koning der vogels aan mijn zijde.
Ik mag niet wenen, niet klagen,
Vannacht word ik omhoog gedragen,
Op koninklijke wieken, trots en groot,
Met koninklijke pracht ga ik in de dood.…
Tumultueus passeren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 echt moet
een vage
dwarreling die
de ooghoek
voor even vulde
bij nader inzien
alles weer
snel verhulde
zonder dat er
vingers op
werden gelegd
je raasde vol
geluid voorbij
in tumultueus
passeren
beschadigde je
zo her en der
een spiegelruit
waarvan barsten
scherven weer
als gift erfden
nog is het
niet voorbij
zijn haast…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
704 wil jij mij treffen
als mijn dorp
aan jou voorbij schuift
zie je dan mijn arm
die haast schuw naar
jouw ijzeren ros wuift
of is de blik
enkel voorwaarts gericht
tussen wanden van geluid
waartussen witte strepen
voorwaarts flitsen
en asfalt de toekomst duidt
wil jij me treffen
en de stoet van wielen
voor even verlaten
of eist de…
In lyrische extase
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
498 al lang refrein in
dreunende verwarring
het tekstuele werd gerapt
in stroboscopisch licht op
een magisch virtuele set
stemmen hadden
het gezicht van
alle werelddelen
ogen slechts gericht
op hen die euforie
uit pillen deelden
ik ben hen snel
voorbij gegaan
de naamlozen
in lyrische extase
voor de hemel zal ik
mij nog moeten haasten…
Vergeving
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
2.667 uitgemergeld ligt hij daar, mijn vader
hij is zojuist in vrede heengegaan
zijn lieve vrouw is kalm, maar aangedaan
schor klonk zijn zwakke stem: "kom nader"
verzonken in hun scherp gerande kassen
zoeken zijn ogen, panisch haast, mijn blik
het spreken valt hem moeilijk en ik schrik
ik laat me wéér door het verval verrassen
dan, teder, raakt…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
3.6 met 22 stemmen
5.043 Soms, als men buiten loopt in zee van zon,
Of in de diepe storm, in 't diepe jaar,
Of in de nacht haar laag neervallend haar,
Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon,
Dan voelt men zulk een liefde voor de bron
Van al wat leeft, 't heelal, dat men wou daar
Zijn armen omheen slaan, en heel te…
Zing een ode
gedicht
3.0 met 28 stemmen
14.759 En heb
geen haast, maar gun je dit kort
durende oponthoud en één maat rust.…
Weerlegd
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.663 En dan denk je het gevonden te hebben
ze kijkt jou aan, jou alleen
diep in je ogen
haast dwars door je heen
En je laat je erin meegaan
de bevestiging wordt geen moment weerlegd
zelfs onderstreept door die blik in haar ogen
en in de lieve woordjes die ze zegt
En je laat je verleiden
landt nog dezelfde nacht in haar bed
en ze zegt dat het…
Het gelukkige geschenk (1)
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.426 Ontelbaren de kans ontnemen op bestaan
maakt ongelukkig zijn haast inhumaan.
Geluksgevoel is de grote afronder
gevoelens die voor kwaliteit staan
vragen inzicht in 't samenleven
geluk begint als we in de ziel opgaan.
Schenkmaat tot eind onzeker gebleven
denk bij ellendig kort leven aan
velen die menswording nooit beleven.…
EIGEN UURWERK
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.544 Maar zo w’ hem tasten met wat minder haast, meer zins,
Wij zouden voelen dat elk klopje van die ader
Een treedje is naar ’t graf, en ’t sterven zo veel nader.
Slaat daar wat koortsigs toe, zo stappen pols en wij
De dagelijkse draf veel spoediger voorbij.…
stilte, een canon
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
710 muren gemetst om nooit meer
neergehaald - bakstenen eeuwigheid
in plantgroene gemeenteperkjes
worteldiep verankerd in die klei
waaruit dan later die muren
overal rondom
open en bloot
de stilte na het denken
als hoogste doel van alles
in systemisch ruis op de beeldbuis
- lang na het laatste late uur
in de open tandeloze mond
van een haast…
kruip toch in me
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
804 soms schreeuwt
het kind in mij
hou me vast
kruip toch in me
als mijn kind weer
wordt weggetrokken
in de wereld
van pijn
verlies
en weg, ver weg
zo dichtbij
weg
kom lieve
nestel nog even in
haast verloren gedachten
maar gekerfd in de eeuwigheid
van thans, gister
en de onmogelijke vergetelheid
ik heb
je zo warm
overweldigend…
ongemerkt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 de winter is mij sympathiek
heeft weinig te verbloemen
ontsluiert slapende geheimen
verstopt in het dorre hout
of onder het verstorven loof
de solitair maakt blij, naakt als hij is
scherp afgetekend in de ruimte
doorzichtig als mijn haag
onthult hij rustig wachten
op leven van de koude grond
haast onbespied komt 't licht
in dit seizoen…
Gestolen dans
netgedicht
4.7 met 60 stemmen
1.075 Verscholen in verdriet
achter het masker
waar niemand ziet
wat echt is en wat niet
vroeg jij mij ten dans
en ik zag, hoe die ander
jouw stappen overnam
wij dansten door een
eeuwen-oud verhaal
dat ons zomaar
overkwam
Mijn voeten volgden
jouw passen, zo licht
wij droegen elkaar
door tranen van vroeger
haast zonder gewicht
gebroken…
weg
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.836 vrolijk.. sterk
krachtig.. zeker
evenwichtig en stabiel
is wat men wil
in dit leven
zei het niet
dat schijn bedriegt
is het nu toch
steeds vaker
triest..zwak
heel onzeker
uit balans
en soms labiel
in een tijdperk
dat haast vliegt
grote druk
veel gestres
sprong men vroeger
nog in de bres
om een mede mens
te helpen
laat men die…
Hofconcert
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
826 .'
Voor haast iedere plant is 't een bof,
maar een enkeling vindt 't een sof.
Prijzen vele het lied,
dovenetels toch niet,
want ze horen niet in zo 'n mooi hof.
De vrolijke planten waarderen,
de bloemen die graag musiceren.
De hofkapel sluit
met een toegift. 't Is uit
en de klaprozen applaudisseren.…
VOGELVRIJ
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
697 Vogeltje, o vogeltje in de lucht
waarom heb jij toch zo’n haast
Bedenk ik met een diepe zucht
wijl jij hierboven over mij raast
Vogeltje, o vogeltje in de wind
snel je dan wellicht naar je nest
Naar je vogelliefje plus je kind
ga je daarom rapper dan de rest
Vogeltje, o vogeltje uit het oog
waarom bleef je nu niet bij mij
Waarom toch in…
ONGESCHREVEN GESCHIEDENIS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 De prins uit vroeger tijd
gaat op een briesend paard
door gevreesde woestenij
tart loerende gevaren
zijn zwaard en diadeem
blinken van strijdlust
blijmoedig zoekt hij
moeizaam veroverd geluk
en geheel zelf behaalde roem
diens dapper vertrouwen
woont in het dennenzaad
dat zich berustend _ toch vol hoop
aan de grillige wind geeft
als haast…
Fobie.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
849 Mijn hart werd haast uit mijn lijf gerukt,
nat van zweet stond ik tegen de muur gedrukt.
Ik kon wel janken, schreeuwen, ja héél hard!
Om het onbegrip, ik voelde me zó verward.
Waarom kon ik niet gewoon als iedereen
naar de winkel en dan alleen!?
"U heeft een fobie", zei de arts tegen mij.…
botlopen
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.001 Uit water waren wij getild, samen
met gesloten schelpen, om tenminste
één keer haast te weten hoe het is: te
zijn gestrand en toch te overleven.
Twee of drie uur zou de eb ons hier
nog dulden. Dan niet meer.…
Donderslag
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
703 hij ging midden in de nacht
nog ver van ’t ochtendgloren
sloot de deur haast beminnelijk zacht
doch enkel om de echo niet te horen
stapte opnieuw het heelal tegemoet
waar chaos geen weet heeft van rede
en zoet met zuur wordt beboet;
een tijde was weer verleden
althans ontwaakt leek het zicht
op ontluisterende stappen
was het…
HERFST-IMPRESSIE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
949 Soms in de vroege ochtend, kleurt
De hemel zo geheimvol licht;
Dan is ’t of gij een schoon bericht
In ’t goud-gesponnen zonlicht speurt;
En wie een donker lijden beurt,
Hem wordt de last haast blij en licht;
Wie fluist’rend vleit liefs aangezicht
Is ‘t, of elk woord een sproke neurt.…
Ieder uur van mijmering
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.806 Zo weinig verdiende ik de wondere vreugde
Van je voeten die mijn weg verlichten,
Dat ik er nog van sidder, in tranen haast,
En voortaan nederig blijf, nabij zoveel geluk.
---------------------------------------------
Vertaling: Julien De Mey.…
Waar de eeuwen wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Alsof de aarde zelf je uitnodigt
om trager te stappen,
en te geloven dat het nog altijd kan:
leven in een wereld
die niet haast, maar wacht.…
Soms, als men buiten loopt in zee van zon
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.539 Soms, als men buiten loopt in zee van zon,
Of in de diepe storm, in 't diepe jaar,
Of in de nacht haar laag neer vallend haar,
Of in sneeuw, als men haast niet lopen kon.…
Ieder jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 nog het dansfeest, daarna
moet ik me waarschijnlijk
haasten voor mijn vlucht.
als God het wil, ben ik daar
weer in het komend jaar.…
Hoe zal ik onze kamer noemen ?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 waarin spoorloos wordt weerspiegeld
elke rimpelende huivering
die zich door 't stil bewegen weeft
en haast ontastbaar in verankering zweeft.
Hoe zal ik ...?
terwijl je wang soms zoekt
en niet je mond
en 't licht uitdooft.
Ik zal haar
'thuis komen'
noemen .…
Tuinfantasie - 5e tafereel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
424 Al is het nep, je zou je haast vergissen,
dank zij de reiger, die stil staat te vissen.…