2545 resultaten.
Droezelen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
807 bestaan
alleen in mijn geheugen
het park aan de rechterzijde
loopt met mij mee langs het
water en de bloesembomen
die nieuw leven rosegetint
zo maar laten vallen
zelfs de honden in het gras
lachen naar sterretjes in het
grijsgroene, uitzicht vervaagt
en beneemt inzicht tergend
langzaam haar vochtige adem
schoonheid snakt naar lucht
klanken…
Tijdwachter
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.257 De laatste klanken
tussen ons verklonken
planten zich voort over de velden,
reikhalzend naar de grens
van hun mededeelbaarheid
totdat de laatste echo’s zijn verdronken
voorbij de drempel der oneindigheid.…
Zo ver van huis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.824 Er is de hete lucht, het dromen
van altijd weer een ander licht,
de stilte soms tussen de woorden,
de klanken van een nieuw gedicht,
maar ook het zoeken naar de namen
van ander fruit, van zoveel vreemds,
er is het ongekend verlangen
om zomaar mens te zijn, ook hier,
het heimwee naar echt durven leven,
en weet ik veel, maar alles went
al hoop…
Praten met Papa
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.094 Je lijkt, kijkt of je me iets zegt…
Het zijn net woorden jouw klanken.
De taal die je spreekt, is het echt?
Wil je stoeien, lachen, janken?
Dat geen zin zijn gelijke kent,
Volume immer fluctueert,
Verbergt niet dat je onmiskend,
Iedere dag, ieder uur leert.
Straks komt de volgende fase,
Dichterbij dan we verwachten.…
Het helende woord
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.683 In jouw zachte, warme klanken
blijft een droom van licht verborgen
die wat mensen kan bedanken.
Mensenkinders dansen, springen
op muziek die slepend speelt
en verdriet doormidden deelt:
luister hoe de vogels zingen.…
Alsnog.
netgedicht
2.9 met 25 stemmen
1.145 Als eenmaal het smetteloze wit in mijn tuin
vervangen zal zijn door jouw adembenemend groen
Als eenmaal jouw lichtvoetig dansen mijn gazon
zacht ruisend zal doen zweven
Als eenmaal jouw klanken door mijn huis lachen,
fluisterpratend vensters zullen openen
Als eenmaal jouw zaligmaken weer terug zal zijn
in mijn verlangende hersenhelften…
oud geliefd
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
670 De stille daagse tweezitsbank
gelegen slot van slenter
bezat nog wel zijn warme klank
daar kwam je liefde tegen.
Van 't oude afgeleefde paar
twee vogelkopjes samen
nog immer ogen voor elkaar
die naar hun nestje kwamen.…
Alles mag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
966 Wanneer de avond valt
En de zon slechts een herinnering is
Waar het duister slechts een moment op zich laat wachten
Maar waar de maan al zichtbaar is
Waar vogels nog een laatste keer zingen
Voor de tijd begint te dringen
De winkels sluiten
De muziek gaat aan
Volg de klanken
En je weet waar je moet gaan
De wijn vloeit
De passie groeit
Een…
- De regen weent -
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
785 De gutsende regen,
hij weent de binnenstad weg,
de vele fraaie winkels
de vele mooie uren halverwege de weg,
die het zoveel harder
verscheidenheid gaan regenen was
tussen de klanken van illegaliteit.…
Träumerei
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
796 Träumerei vult mijn ruimte in;
een verleden rijk in vierhoekig steen
waar spel tussen toets en snaar
soms tegendraads doch vaker gemeen
op Schumann’s geschreven noten vaart
zo nu en dan licht kabbelend
op een oceaan van kwetsbare stilte
waaraan klanken gewend lijken
en harten zich langzaam ontdoen van kilte
de melancholie in het dragend…
Hersenschimmen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
817 op mijn netvlies
spelen schimmen
uit mijn verleden oosten
wajang wajang om te troosten
ik laat ze dansen op licht
in hoekige passen
en strekkende stokken
een traan vertroebelt
de oude film
klanken geuren
op loslopend pikkend tokken
wajang wajang in mijn ziel
vullen het gemis in mijn gevoel
lijmen de brug naar Maluku
verstrikken…
Zonneklaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
554 Ik zal mijn ogen richten
naar de binnenkomende zon
de nazomer omarmen
met de late rozen slapen
ontwaken in liefdevolheid
ziende een heldere levensbron
ik blijf riedeltjes, klanken zingen
als de leeuwerik in het roggeveld
dansen met de wilgentakken
windwuivend in het vijverpark
lezen, hoe een dichter in woorden
de schoonheid van liefde…
In een prisma van mogelijkheden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
534 Violen strijken melodramatisch
een kakofonie van
verwarrende klanken die
de Tijdgeest kenmerken
De klok wijst ons
om schepen te verbranden
oud zeer te verlaten
op onbekend terrein
We zullen onlosmakelijk
onze geheimen herbergen
op kernachtige wijze
De droom waakt
in ons bewustzijn,
onophoudelijk...…
waarvandaan
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
570 het was een zacht begin
toen jij dichterbij
kwam
en de rivier achterliet
die ten dode was opgeschreven
je was de enige
die zag hoe het water
treurde
hoe stil haar stroom de klanken
volgde
van de wind, de verte
waar niemand wil komen
en nog trager vogels herleest
dan de woorden, die zichzelf,
nog in hun schaal, niet begrijpen…
Anno 2011
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
647 van de zee
heb ik aanschouwend gezeild
met stappen de aarde rond gereisd
als Lemster geboren
dat gevoel raak ik nooit meer kwijt
op mijn vaste stappen die ik zet met fatsoen
anno 2011
(maar dat gevoel, dat begrijp jij maar niet,
begrijp me niet verkeerd)
vaandels waaien hoog
de haven rookt blijde akkoorden
boven alle klepperende klanken…
Puberen...
hartenkreet
2.3 met 29 stemmen
4.096 Lentegevoel zwelt aan, hemelse klank
Liefje, je verdient dat ik je oprecht bedank!…
Een kindje straalt
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.496 schoonheid aan
de wijze dichter
een meisje dat groots
gehechtheid, lieflijkheid
in veelvoud
naar zijn ziel laat stromen
zodat hij weer ten volle voelt
leeft in zoete dromen
*
zijn handen rusten
op de glans van de klavieren
ogen strelen
over het doorleefde hout
hij trekt alle registers open
speelt verwachtingsvol
klanken…
Ik vergeef je.....
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.807 Ik vergeef je dat je de klanken van mijn ziel niet kan aanvaarden.
Uit waardering voor mijzelf emoties los te moeten laten om gelukkig te kunnen aarden.
Ik vergeef je dat je hart geen contact of ware ontmoeting is.
Een hart dat gesloten blijft voelt als een koud en eenzaam gemis.
"Ik vergeef je....."…
WANDELEN OP DE MAAN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
660 Samen wandelen op de maan
in ‘t karige, romantische licht
Eventjes met je blijven staan
mijn handen strelen je gezicht
Zachte klanken van ‘t woud
ruisen woorden om ons heen
Oh mijn lief, je hebt het koud
vanaf je topje tot aan je teen
Handen, die je teder warmen
zweven over heel je koele lijf
Over die schouders en armen
en over..wat ik…
Dag
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.808 De laatste noten zijn gespeeld
Op het podium nu twee, eenzame mensen
Alle harmonieën hebben ze laten horen
Alle klanken hebben ze gedeeld
Het podium verlaten valt niet mee
Voorzichtig dalen ze af
Verstild is de achtergelaten ruimte
Nu nog ogenschijnlijk met z'n twee
Een schreeuwend hart hoor je niet
Ze lopen maar waar naar toe
Navigeren…
Chaotische gebreken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
505 vergaand
verkast verhuist naar de planken
naar hemelse kasten
het rad draait voort en voort en voort
en voorvluchtig ben ik voor het heden
het verleden verhalend vertaald
de taal geliefd de taal gehaat
de tweestrijd
mijn gespleten persoonlijkheid
op papier uitgebraakt
ik ben zoekgeraakt
en ik tracht het te verwoorden
de klanken…
Lage streken*
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.526 Onaanhoorbaar de klank
van mijn coryfee, die zo rank en blank
de zee met tranen van onschuld doorwoelt.
De waterspiegel die daardoor stijgt, toont
omkijkend wat de machtigen niet baat.
In kracht gewonnen is het resultaat
dat Hij lage streken oningetoomd
met een rechtvaardigheidsgolf overstroomt
en haar gelouterd weer wegzwemmen laat.…
Slaapwel, mama
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.964 Nooit kunnen wij je genoeg bedanken
Ik heb niet genoeg woorden of klanken.
Onvoorwaardelijke liefde, ze bestaat
Ik geloof niet dat jij voor altijd gaat.
Na hard labeur komt verdiende rust
Dit zegt je dochter, die je kust.
Mama, je mag rustig inslapen
'k Beloof je over je kroost te waken.…
De soberheid van herfst
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.096 de nerven alvorens de dood zich heeft bekwaamd
in het strijken van een gerimpeld blad
hoe moedig is de wens telkens als het geluid
verstomt en breekbare vermommingen
het beeld verhullen dat zonder glans het tij
laat verzinken in de galerij van de reeds gestorvenen
hulde aan het mistroostige, het lied bespeelt
geen wonderen slechts de klanken…
Sphagnum
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Ginds ademen verre dwaallichten schrille klanken
op de grens van nevel en land
zonder te verzaken de aarde voor giften te danken.
De knoestige ziel van gebogen ruggen in lange halen
is aan de bodem verpand
waar zonderlingen zonder gids zouden verdwalen.…
Mijn schat
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
954 De klank van je stenen of getik van mijn pen.
Jouw omhelzing schittert in het duister.
Elk metaforisch beeld brengt mij in het Zen.
Iedere golf wat uitstrekt over mij heen.
Het geruis van de deining tegen de kust.
Deze schat is een ervaring van het heelal.
Waar ik lichamelijk en mentaal van uitrust.
Mijn schat!…
Massief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 dat alleen het diepste hemelblauw bieden kan
over de perkamenten huid
kruipt het geluid van rondtrekkende stammen
door wind en water
in de gelaagde aarde geëtst
de leegte is massief en hardnekkig
nodigt iedereen binnen
maar de aarzeling zoekt dralend een uitvlucht
voor de symfonie van exotische marktpleinen
is volop ruimte
maar de klanken…
Elfentalen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
527 Toch hoor ik klanken, ver, en ik herken
een melodie in louter elfentalen.…
Mijn muze
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
499 De heldere klanken raken wonder deeltjes
om zo in harmonie te leven zonder limieten
haar noten laat mijn hart in ritme genieten.…
Nooit meer wachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
631 Jouw zachte ademhaling was mijn metronoom
de Keltische klank om het leven te relativeren
dat was de toon met gemoedelijke woorden.
In stilte om nooit meer te wachten op jou
de kilte van december met de wind die giert
langs mijn muren en door het weefsel van mijn kleding.…