3181 resultaten.
LAIS CCXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 Een wolk scheurt weg, de straal verbindt het oog
met waar het was, waar het nog moet komen.
Zijn tranen tonen het haar regenboog.…
Een Ongelogen Leugen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 ik
kijk
even in
de spiegel
en zie hem staan
maar ben hem niet
voel me een ander
we liegen elkaar voor
hij is oud heeft korter te gaan
trouwens voel mij
veel te jong om hem te kunnen zijn
elk draaft in zijn gekozen richting door
we lopen zo lang niet meer zij aan zij
verloren elkaar uit het oog
op de flow van de tijd
liepen we elkaar…
Eos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
445 Vooraleer de vroegste vogel zingt
Vooraleer de hemel baldakijnt
Het gulden diadeem der dageraad
In 't rozevingerig palet verschijnt
Van Eos die het oog der dag omlijnt
De heldere diamant die rijzen gaat
En vooraleer Aurora's gloed begint
De nachtelijke duisternis verdwijnt
Nog voor de haan zich driemaal horen laat
Zijn in het primordale…
Overspel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
566 één stapelen zich
uitgeslapen minnaars
bedlegerig
want je vrijt zoals steeds
met tussenpozen
tot over het randje
ik vroeg een geheimtip
om je te adoreren maar
viste achter het net
een wildvreemde
komt overeind
pakt zijn aardse spullen
én zijn lot in handen
nergens schuilt licht bloter
onder wolken en zomerlover
geloof ik het oog…
Blokken theater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Het idee van het ademen is een
schaamte als een theatraal pierenbadje
voor onbespraakzaamheid in de
deugd van de herinnering,
vuurspuwend als een draak
in het onweer van het oog:
Blokken gebouwen uit het gesteente,
blokken ogen uit de ziel,
blokken theater uit de dood.…
Panorama aan zee
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
664 Meeuwen vliegen buiten zinnen
zijn onbevangen, weinig zwierig
hun voortdurend geschreeuw
boven het geraas van golven
het uitzicht dat niet verveeld
zich met maritieme lucht omgeeft
helpt de dag compleet te maken
grijze ogen volgen de wolken
verliezen hun duurzaamheid
uit het oog, echter tevergeefs..…
Yolo, Bojo!
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 Na tal van, nee, na àlle partygangers
Aan tand gevoeld en recht
in oog gekeken
Of BoJo afstand hield, hen
had ontweken
Dan wel gekust, bleef Boris J. niets wrangers
Dan terug in Londen's anonimiteit
Te zinnen op revanche,
doch zonder spijt…
LAIS CCXXIX
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Het wil schoonheid schoonheid laten raken
wimpers zien langs lippen glijden, het oog
stormstil, het lichaam zee, de ziel een baken:
beweging wil bereiken dit betoog.…
NU ER DIE STILTE HANGT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn vragen
en nu het stil geworden is
blijft er dat wroeten naar verledens
waarvan ik nooit de sleutels had
wiens kind…
litanie
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
548 Als de wilde wind
door lege straten raast
het water naar de top
van de dijken reikt
Als wilde ganzen
het luchtruim zoeken
de ekster slechts
oog heeft voor bling
Als zwaluwen laag over
het land vliegen een dansend
muggenleven verdwijnt
in de late avondstilte
Als in de sporen van
de storm de zachtheid
in de smeltende stilte
jouw…
ENGEL
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
841 juist op een dezer dagen
heb ik eindelijk het licht
van een engel gezien
met ferme trage vleugelslagen
zweefde hij langs de hemelboog
zag jij hem ook vraagt hij haar
ze wist dat hij onbewust weer
vanuit z’n fantasiewereld loog
ja natuurlijk dat is toch zonneklaar
jij hebt voor dat soort dingen
een scherp oog jij oude kroegtijger
maar…
DICHTERS
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
777 iets subtiels, iets waar je niet verder over nadacht,
iets wat je in het voorbijgaan hebt gezien,
maar dacht dat het onbelangrijk was
dichters hebben een oog voor dat.
dichters gebruiken vreemde woorden om
bij je onbewuste te komen.
hypnotische woorden, onconcreet,
bezwerend.
dichters omcirkelen,
vallen van de zijkant aan.…
Wilders is in de wolken: asielwetten aangenomen
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
474 Meneer Wilders is in de wolken
zijn asielwetten zijn aangenomen
ik kijk naar Wilders z'n wolken
vraag me af: zullen ze d(r)oog blijven
gaat het minzaam zacht 'gedogen' regenen?…
TUSSEN TWEE FEESTEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
214 de vreugdevolle tijding
van Jezus' opstaan uit de dood
en komend leven bij God
voor Diens mensenkinders
Pinksterdagen komen nader
waarbij de Heilige Geest
over heel de Aarde
wervelwinden zendt
die onvermoeibaar waaien
ons voortdurend leiden
over onzekere weg
vol geheime beloftes
aanschouwd en gesterkt door
't Almachtige Alziende Oog…
Matten en Rammen met Hari
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
561 __________________________________
RAMMEN
Tja, rammen is op zich geen sinecure
Want de een legt d'ander
in de lure
Kijk, weegschaal weet nooit of het lang gaat duren
Want tweelingmaagd kruipt als een waterman
En kreeftenleeuw bijt knock-out in het zand
En straks moet 't Oog van Hari het bezuren
Maar pisces overleeft ze allemaal…
Wurgend de boom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
727 Dat klinkt fraai maar ik zou ze niet
graag de kost willen geven die oog in oog
met de lonkende macht nu likkebaarden.
De heer Wilders zit in deze dagen
op een wolkje. In ieder geval op rozen.
Hij hoeft zijn nek niet echt uit te steken.
Hij is heel erg nodig.Hij is de spil in dit
spel.…
Deel III: De terugkeer van de koning
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
659 (Een epos in 4 delen)
Nu draaien de zes ruiters zich naar de rijzende zon
hun blikken nog verwilderd, hun stemmen reeds verstomd
staand oog in oog met God’s geweld, het ganse dal gespannen
Heer Alpha heft zijn hand omhoog om misverstand te bannen
Eenieder die zijn licht weerkaatst
is eerst verwoed en dan verdwaasd
Men dacht geweld te vrezen…
De bleke jongeling
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.415 't Donker oog, naar 't west gericht,
Volgt het scheidend zonnelicht.
Tranen aan dat oog ontleken,
Die van grievend lijden spreken,
Lijden, - dat een jongelingshart doet breken.
't Nacht. En lange reeds verdronk
Ook de laatste zonnevonk.
Duisternis als van het graf
Daalde op meer en velden af.…
't Lied der Minne
poëzie
3.3 met 10 stemmen
1.768 Zij zaten nog getweeën,
Nu een gelukkig paar,
Zij 't oog gericht ten gronde,
Hij 't oog gericht tot haar.
En eensklaps had zij hijgend
Haar gade vastgekneld...
Hij vroeg haar: ‘Zeg mij, liefste,
Wat is 't dat u ontstelt?
Wat! tranen zelfs! Vergeet niet
Hoe diep gij wordt bemind!’…
LUCHTKASTELEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
790 ik kleurde vroeger met m'n stiften
het ene na het andere kasteel
dat ergens in de lucht, of wist ik veel,
bestond en niet alleen maar in mijn schriften
in mijn beleving waren al mijn giften
de variaties op één groot geheel
waaruit het ideale tafereel
waar ik het oog op had, zou zijn te ziften
een tekening van Jezus aan het kruis
of sjouwende…
Dan, langzamerhand dronken wordend
gedicht
3.5 met 18 stemmen
27.041 Dan, langzamerhand dronken wordend
van pop, powezie en pils
staat hij uit zijn stoel op
zijn tikmasjiene duvelt op
de grond;
hij weet de rand van de taal bereikt
voorzichtig naar een oude
boekenkast schuifelend
(soms wordt hij eeuwen stof)
negeert hij het dode grijze oog
bij een aantal tijdschriften en bundels
blijft hij staan en probeert…
Ik zocht …..
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
941 Een woord
om onrustige gedachten
te ordenen
Een hand
Om dwalende ledematen
te leiden
Een oog
Om een dolende ziel
te hervinden
Ik zag mij in jouw ogen
In jouw handen
In jouw woorden
Maar ik wilde jou helemaal niet zijn
Ga weg
Uit mijn gedachten
Ik orden
Ga weg
Ik stap zelf wel
De wereld in
Kijk maar
Hoe ik mijn eigenwaarde…
Onschuld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
821 Mijn oren verstaan slechts woorden
Dus vertel me van wie je bent,
en zeg me welk licht te fel straalt
zonder sluier dat verhult, of
van onwetendheid misschien
onbeschermd voor de schuld
zuiver in haar handelingen
oordelend met zienend oog
Vertel me toch, over de blinden
gezien door de ogen, maar
onbekend voor zichzelf
schreeuwend van…
(hel)
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
889 au
dat doet pijn aan mijn ogen
die onbeschaduwde bloemenzee
zo rond midderdag
bij heldere zomer
au
rood steekt door mijn netvlies
recht in mijn zenuwen
geel prikt in mijn oogkas
krast in mijn kegels en staafjes
mijn oog traant
oranje loopt over mijn wangen
au
blauw pijnigt mijn hersenen
met luchtig venijn
groen geeft even adem
hemelzijdank…
Lens
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
667 Voorzichtig
Natte hand
Vochtig doekje
Tastbaar
Vingers
Tegen het gezicht gedrukt
Likbaar
Trillend oog
Open wangen
Gloeiend
Zenuwachtig
Vloeibaar getint
Met een zachte aanraking
Zijwaarts
Recht door zee
Hand naar achter
Tilbaar
Gezichtsverlies
Blinde handen
Vogel langs het raam
Als een lens
Zo zacht
Aantastbaar
Per…
Het gevoel
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.559 ik bij jou
Jij kan onweerstaanbaar beminnelijk zijn
Samen met jou de ladder naar de hemel beklimmen
Ons paradijs hier op aarde
Wij zijn voor elkaar geboren
Wij zijn voor elkaar gemaakt
Wij hebben elkaar gevonden, gaan nooit meer uiteen
Jij en ik zijn met elkaar voor elkaar
Jij en ik; op het eerste oog…
WISSEL
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
995 Mijn verwachtingen;
ik heb niets op het oog.
Ik ken ze niet;
zijn ze dan bij voorbaat te hoog?
In een opgedroogd aquarium
ben ik de opgezette vis.
Hunkerend naar de volle zee
altijd het gevoel van gemis.
Ontspoord op de rails
passeer ik het rode sein.
Het volgende station:
eindelijk, overstappen naar de stoptrein.…
Wissel
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
2.499 Mijn verwachtingen,
ik heb niets op het oog.
Ik ken ze niet,
zijn ze dan bij voorbaat te hoog?
In een opgedroogd aquarium,
ben ik de opgezette vis.
Hunkerend naar de volle zee,
altijd het gevoel van gemis.
Ontspoord op de rails,
passeer ik het rode sein.
Het volgende station:
eindelijk, overstappen naar de stoptrein…
Gemis
poëzie
3.4 met 19 stemmen
3.872 Toen ik hem daaglijks sprak en zag –
Dat vriendlijk oog, die milde lach –
Beminden wij elkander;
Toch hield ik, zo verbeeldde ik mij,
Iets meer van menig ander;
Van jonger vrienden, dwaas en vrij,
Vol opgewonden jong gevoel,
Want hij was kalm en scheen wel koel...…
Vlinders
netgedicht
2.3 met 19 stemmen
1.491 vleugels langs een zachte wang
om mijn eenzaamheid te helen
Tussen de bomen uit de wind
zonnestralen die verschijnen
voel ik vlinders in mijn hoofd
die in mijn verdriet verdwijnen
Tussen de vlinders in het veld
vlieg ik als een kleurig wezen
vleugels aan mijn beider hand
kan ik soms gedachten lezen
Met aan elke hand fluweel
met in ieder oog…