2943 resultaten.
Masker af
hartenkreet
4.7 met 44 stemmen
2.336 Zie jouw beeld in de spiegel van het water
Toch niet, 't is mijn verbeelding maar.
Wil enkel even alleen zitten peinzen aan de waterkant.
Even uithuilen als het kan.
Even mijn masker af.
Straks moet het er weer op,
En verschijn ik weer met een glimlach op.
En niemand die dan nog iets ziet,
Van al mijn verdriet.…
Naamloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.495 In de spiegel van de liefde,
zie ik aankomen, het mes dat mij kliefde.
Af is het ogenschijnlijk eeuwige leven,
zonder enige angst, zonder beven.
Zonder hart is een mens niets dan gedachten,
er is dan ook niets meer te verwachten.…
Hoe je verder moet
gedicht
3.2 met 84 stemmen
75.562 Je kijkt niet naar de spiegeling
in de plassen, het beeld
van de takken waar je
tussen hangt, pats!
in het water.
Zo kom je verder
weg van wat is geweest.
-------------------------
uit: Raster, nr 92, 2000.…
Ogen van bekenden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 stappen op
het pad
geknerp van
losse kiezels
de stille tred
op veerkrachtig
lichtgroen
lentegras
het bankje
bij de vijver
die spiegelend
zijn schaduw gaf
armen die
gedachteloos
schouders vonden
om even te ronden
verlangen dat
een uitweg zocht
in speels en heel
langdurig kussen
wij zijn
niet uitgerust
lust smeult zacht…
De scenes
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
414 nietszeggende
woorden laten
we gaan wij kunnen
elkaar verstaan
over en weer
begrijpen zonder
misverstand in
lichaamstaal
toch spiegelen
wij niet op
hetzelfde gebeuren
vergelijkbaar verdriet
het raken zit
in de diepste
contacten die
herinneringen maken
in het toentertijd
beleven is onze
referentiematrix
goeddeels geschreven…
Fjord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 Het kruipend ijs sleet het dal uit
alsof een zeeslang in de berg beet
een flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
Daarachter ligt een verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
In de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
Een wemeling van plankton en anemonen
Haaien…
Haar offer
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.232 Naakt voor de spiegel
buigt ze zich over donkere kamers,
haar hoofd valt diep
in de kelders van razernij
ze schuifelt offers tegen
de rand van dronken walging,
haar keel krijst stil
in vers, ontvleesde aders
pijn trekt een rode streep
over de koude, hijgende grond,
haar schuld wordt zwart
en zwicht voor duizend tongen
de dood wacht…
De onzin van moraal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.143 ingeving
een lichtend baken
tot gedachten verworden
en meningen ontwaken
uitingen
van meningen bewaren
de levende historie
van wat altijd is ervaren
lessen
van het ervarene leven
voort in de gedachten
die als waarheid zijn gebleven
wijsheid
als waarheid genoten
niets dan zelfreflectie
in ijzeren moraal gegoten
ijdelheid
door de spiegel…
fjord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
704 kruipend ijs sleet het dal uit
alsof een zeeslang in de berg beet
een flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
daar ligt de verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
in de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
een wemeling van plankton en anemonen
haaien die…
Hartstochten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
803 Heerlijk lopen struinen
Langs polderplassen
Door bossen en de duinen
Ongegeneerd staren
In hoge wolkensculpturen
Momenten, die onverwacht
Een eeuwigheid kunnen duren
Genieten onder bladerdaken
Nevel door de zon belicht, diffuus
Verdronken in ons samenzijn
Waar tijd, noch haast
Gelden als excuus
Bewonderen de spiegelingen
In het gladde water…
park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 een langgerekte vijver plooit
zich minzaam in het park
te midden van oeroude bomen
trots op hun massieve kracht
een houten brugje spant zich ingetogen
door het heimwee en wat oude dromen
tot rust en milde troost gekomen
vindt in de spiegeling wat mededogen
wat eenden glijden schadeloos onderdoor
geen vogel vliegt nog op daarvoor
twee eksters…
roekoe roekoe roekoe
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
983 in rode bieten, knoflook, peteh bonen
lombok rawit of Madame Janet
vanmorgen in de spiegel keek
lachte om het gezicht van oude lappen
met maquillage herstelde wat gisteren
perfect glad en soepel was
oude foto’s heb bekeken
die melktanden waren pas wit
die oogopslag zo open
ik moet hebben gehuild
de wangen waren nat
de tortelduiven…
Einderloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
737 ik schilder de dagen langer dan ze zijn
kleur het zonlicht net iets feller
maak de schaduwen wat kleiner
en meng wat roze door de lucht
aquarelverf verbind ik met olie
zodat zachtheid langzaam uithardt
tevredenheid lak ik af met hoogglans
waarna ik me spiegel in het beeld
geen lijst beperkt mijn levenswerk
het blijft eeuwig open ter aanvulling…
Het niemendalletje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
498 ophangen van
het niemendalletje
als voorspel
tot een ultieme
apotheose
we spiegelden
elkaar kwijt
in de subtiliteit
waarmee jij
me raakte
weerhaakte in
beteugelde lust
mij de sporen gaf
zonder rust
we schemerden
in de warme gloed
waar het leven
nog zinderde in
volmaakte eenheid
zagen de zon
opgaan en een
nog volle maan
in de spiegel…
In kleur
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.927 Zie hoe door de kieren van mijn gordijn
De messcherpe zonnestralen snijden
Verlichtend ongecensureerd het geheim
Een drama dat ik had willen vermijden
Reeds vertoont zich de verkleuring
En voel jij koud en gevoelloos aan
Je begint je spiegelend glad te krommen
En jij kijkt mij koud onberoerd aan
Toch kan ik jou niet opbergen
En vlei ik…
Vogeltje
gedicht
3.3 met 102 stemmen
34.650 Achteruit in de spiegel stoof het op,
nieuwe avonturen in 't verschiet.
Hoera, het leefde, want
dooie vogeltjes vliegen niet.
Alsof de streling van mijn chassis
het weer tot leven had gewekt
met vleugeltjes aan elke zij.…
VAN TUINJONGEN
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
600 zijn nomaden
Gaand boven land en zee
Ik reis nu met ze mee
Begrijp waarom ze baden
En hielden hun tiraden
Mijn ouders, dominee
Zo boven, zo benee
Geen wraak, enkel genade
Ik kan Karina zien
Ze tuurt over het water
Leeft tussen toen en later
Ik zie de kleinste kever
Ik ben de grootste wever
Van voorgedrukt stramien
Mens: louter spiegel…
Men verdraagt zich maar moeizaam
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.392 De spiegels van de tijd
en de controleposten van de dag.
Als adem vergaan de wolken nergens stokkend,
mij benomen weliswaar maar prachtig.…
Boekreis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
760 zoals het water zoekt
neemt en geeft
vernielt en bouwt
in ijs en land
beeldhouwt
onderweg is
in gouden watervallen
waar wonderlijk warm
geisers gisten
niet te luwen
haast huilen
en spuwen
dansen waterzuilen
naar de heldere lucht
een weer oude spiegeling
in gele en rode bergen
zocht Jules Verne
hier het middelpunt
een…
Ochtendgloren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
778 Kort voor Amsterdam Amstel
begint het sierlijke ritueel
Tas open, mascara gereed
Van zacht, halfslaap
Maar monter, met niet veel
Moeite wordt het gezicht
begeleid naar een stevige blik
een beetje zwart en beige
Tevreden gaat de spiegel dicht
Amsterdam, let op, hier ben IK…
In lange haren zonneschijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
474 herfst licht op
in spikkelglanzen
mist danst langs
akkoorden van de
eerste stralen zon
verstild kijken
koeien in de verte
vol verbazing rond
hun romp verdwenen
in een witte deken
nog is je lach
wat onbestemd
in flarden nacht
maar ogen spiegelen
al wat je verwacht
als wij het pad afgaan
en nevels vocht zich
aan ons hechten
glanzen…
Regen, regen en regen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
889 Hij houdt mij een spiegel voor
en ik zie mijn natte zelf.
Aanvankelijk zag ik
alleen maar saaie regen
maar nu zie ik ook zilveren pijpestelen.
Zij verraden het Mysterie
en ik voel geluk van binnen.
Ik denk daarbij aan wolken
met zilveren randen
met een achtergrond
van Stilte, stilte en stilte.…
Breek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Jawel, Jazeker
Eerlijk dat ook:
- forceer, forceer, forceer, forceer, forceer, forceer -
Hopend ooit met een doorbraak te ontwaken
waarna je in de spiegel een gezicht ziet
Dat niet alleen hoopt, fantaseert of speelt
Maar vooral gelooft in MEER!…
Stoere jongens & bleke meisjes...
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
768 de stad
en de simpele angst om te verliezen
zonder dat we ooit van plan zijn
om opnieuw te gaan sterven
zou jij in mijn hoofd willen
terwijl ik sneller drink dan gisteren
om de verveling tegen te gaan
en strontzat onzin wil verkondigen
of blijf je eenzaam wachten
tot ik luidruchtig hoop dat je mij zal redden
van het gezicht uit de spiegel…
De kracht van de maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 maan al wacht
Op de aftocht van de zon
Is de nacht nog niet begonnen
En ergens tussen deze oerkrachten
Kijkt een jongetje omhoog
Gespannen wachtend op de eerste
De tweede, en volgende
Want wijsheid leert hem
Geduldig te wachten
Tot de kracht van de maan
Haar kinderen om zich heen heeft
Verzameld in vele prachtige vormen
Als een spiegel…
In leer en chroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 uiterlijkheden
namaakzilver
smeedde illusie
terwijl neppend goud
de hype onderstreepte
in leer en chroom
koesterde jij je droom
tot het licht doofde omdat
men er niet meer in geloofde
schittering verdween
praal en pracht
stonden te wachten op
het einde van de nacht
nog even heeft
vals licht jou vage
hoop gegeven maar
alle spiegels…
door de nevels van morgen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
868 laat me spelen
in de spiegel van werkelijkheid;
verwonderd om de vogels
in de lucht
waar ik niet wil denken, hoef te denken
en het stamelen kan achterlaten
bij elke vraag die je stelt
over liefhebben, dicht tegen mensen
en het verliezen aan
ik zie je graag, zeg ik dan
maar ik hou ook van
een steen
-het is stil
overal waar ik…
Tegenspartelen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
508 Mijn verweerd gezicht en ik,
een spiegel gaapt me aan,
als hij knipoogt, is het of ik stik
tussen matras en beddengoed,
gezworen minnaars van elkaar
openen vensters in de avondgloed,
verblind de stromen in de buitenlucht,
dromen varen uit op mijn verdriet ,
vertaald de koers als nooit tevoren,
verschepen ruimte voor één lied, de
ingedaalde…
Het Wad gebaart
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
763 kaviaar
brandhout brakend
maakt van het wad
een eeuwig levend altaar
de som van eeuwigheid
loost het water van en naar de dijk
en in ’t smal getij
waar het leven bruist
is de dood de ader
die de kwelder doorkruist
soms stokt mijn adem
wanneer ik de meeuwen
zie nestelen in de kelk
van een draaiwind
en strenge wolken
zich spiegelen…
Rock of the raingod
gedicht
3.8 met 22 stemmen
9.844 - Arizona, vroeger Indiaans gebied -
uit de regenrots
komen woorden
in een zinderende taal
vragen om het waterdruppen
vragen om de wind
die vocht waait
vragen om de koele handen
van de hemel naar de aarde
vragen om het lied van beken
vragen dat de rots weer zwart
van kleur wordt
zwart en nat
en haast doorschijnend
als een spiegel…