3179 resultaten.
Parfum
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
754 Mijn hele lichaam
begint te stromen.
De prachtige
bloemen kleuren zee
vlak voor me
zie ik nu pas scherp
in zijn volle
schoonheid.
Mijn wandelpassen
worden heel
zachtjes en
behoedzaam.
En mijn Liefste,
die met me wandelt,
begint vrolijk
te dansen in een
zee van schoonheid
als een mooie
gele bloem.…
Verzoening ?
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
849 Wanneer je mij met
je ogen raakt, word
ik licht, vloeibare
bovenaardse regenbogen,
zo volkomen waarbij
de laatste zilveren
druppels stromen in
de palmen van het hart,
met tederheid bespeeld
het smachtend water,
waaruit de lichamen
van de wereld zijn
gedeeld, weerspiegeld
verlangen hemelsbreed,
toch aarzelen je lippen
te drinken…
dromen komen terug
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
648 en de lente
legt zich naast een langer lied
langs niet te stuiten stromen
het vergezicht glanst
glazuur op blauw
het heeft effect op mij
het oeroude weten
klokt traag
laag over laag
wanneer wij ons vasthouden
aan elkaar
door gelijke lanen
de liefde beschrijven en de verbeelding
die we tussen onze vingers wrijven
met geen andere…
Non-verbaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 Wij knikken naar elkaar
hij weet waarvoor ik kom
Zijn handen begrijpen
de taal van mijn lichaam
Met zijn vingers
opent hij poorten
laat energie weer stromen
Alleen onze ademhaling spreekt
Dan vindt hij het voorvoelde
masseert de koudebrug
Hij tast mijn heupen af
en duwt zijn duimen
tot op het bot
Ik kreun
Niets staat los
van…
" Zinnen overstegen " (1)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
527 Hemel ademt licht
laat de stilte stromen,laat
haar zinnen wegen.…
breekbaar
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
564 er zitten gaten in mijn hart
ze vullen zich met liefde -maar
ze stromen leeg tot niets hun weg nog weet
waar ik nimmer meer vergeet
dwalen kinderen langs blinde vlekken
uitgesproken klein vergroeit hun grote leven
tot ze zomaar ouder zijn, vergeven
aan wat ooit hun basis was
buiten leeft de wereld mee, ze draait
haar dagen rond de as…
groensel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 met mijn wenkbrauwen
hang ik aan de stoeprand
dit kikkerperspectief
biedt nieuwe mogelijkheden
de stroom van de goot
gaat voorbij het riool in
vervuiling van de straat
verdwijnt als sneeuw
ik vlieg hier in spiegelbeeld
door lucht en wolken
anaeroob als ik ben
een bevrijdende vlucht
thuis in het slijk der aarde
proef ik de bitterheid…
VERGEEFS VERLANGEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
910 de hoge dijk
en de brede rivier
op zacht glooiend zand
vol verkruimelde kracht
karig begroeid
met weerbarstig gras
en eenzelvige bloemen
staat een kleine groep
lage kromme bomen
door beeldhouwende wind beknot
bij een donkergroen huisje
wiens dak en vensterranden
felrood glanzen
dit roept om een vers
jammer
woorden vluchten in de stroom…
Val
gedicht
3.0 met 2 stemmen
6.169 Door de kieren kwamen
imago's aangekropen hemelsbreed,
de stroom in hem een zwerm. Wij konden geen
kant uit, stonden in het ongetemde
verhout, iets maakte ons van oor tot oor
eetbaar. Hart, zei je, gauw, wij lopen door.
------------------------------
uit: 'Daar ligt het', 2003.…
In verzadigd water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 heb je zien ontspringen
tot een koude bergstroom
met af en toe een waterval
dartelde in beekjes
langs de zomerkanten
van het bloeiend land
je verzamelde
de mooiste dingen in het
stroomgebied van jouw herinnering
het meanderen is verdwenen
keerringen verschenen
kanaliseerden brute kracht
langzaam stroom je
breeduit in verzadigd…
Werkelijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 spraken
want je beweegt in mij
zoals ik in jou beweeg
en wat er in de oertijd
bij jou of mij heeft gespeeld
het is een natuurfilm
opgenomen ergens in een dierentuin
ik wilde dat wij de zon
tussen onze ijsbergen plaatsten
en op schotsen even drijven
tot wij in de horizonlijn
onze bestemming
bereiken
en zien
hoe we kunnen stromen…
Ansichtkaart
gedicht
4.0 met 1 stemmen
13.680 Wel verga ik hier van de schrik, o,
vraag me niet waarvoor, voor
het riet langs de stroom of voor
de gemelijke geest van El Greco.
Wat doe ik hier? Ik eet boekweit
en af en toe een varkensnier.
Mijn Spaans verdriet raak ik voorlopig niet
in jou of in een boek kwijt.
----------------------------------
uit: 'Ik schrijf je neer', 2002.…
De tortelduifjes.
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.930 Welke lieve tortelduifjes,
Rood van pootjes, blank van kuifjes;
Wonend onder d' eigen boom,
Drinkend aan de eigen stroom,
En op 't eigen dak gezeten.
Vliegen zie ik ze allebei,
Samen opstaan, slapen, eten,
Samen vrolijk met de mei.
'k Wilde de oorzaak daarvan weten,
Lieve moeder!
de moeder.
Wel, Cathrijn!…
vernis-sage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
715 ik geef de tijd
aan een kunstenaar
als fijn zand dat schuurt over stilte
hij vraagt welke waarde ik wil geven
aan enkele uren houdbaarheid
wijzers en woorden stromen mij voorbij
koud en warm en af en toe
een traag verdriet
ik zie beelden bewegen
de zon komt op
en gaat weer onder
waarom antwoord je niet, vraagt hij
ik wacht op de…
De reiziger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 ik onteigen mijn verleden waar alles begon
verdwaal in de wildernis van mijn bloed
ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon
in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet
eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing
klinken naden van de rails als het hart
met vluchtige tikken, een gedempte siddering
kloppend in vleesgeworden, zachte smart…
Jouw zondvloed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
473 de diepte van jouw zondvloed
is voor mij onpeilbaar, de stroom
te sterk en het moment triggert de tijd
ver voorbij onze afstand
we liepen in lege ruimtes
ontvreemdden de zwaartekracht
vermenigvuldigden onze
handen en kaatsten
de dagen erna terug in
het boeket dat verloren in het veld
vormloos van de dood werd verlost
god was eentonig…
trage inkt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
537 buiten graadt het vijf boven nul
het recht de zekerheid tot waar
het ijs zich manifesteert in klompen
van ruw ballast, als baldakijnen
van het schoonste laken in wit
tot soberheid van kleur, het damast
stevent af op een niet-ontwaken
het ijlt in het geeuwen van rust
het adert in stromen van zwijgzame
leergierige momenten, het doopt
de…
Adem voor mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 mijzelf
Ging vol en compleet, hele-
maal op in jou
Gecontroleerde volwassen
eenheid
In jouw weergaloze warm-
tebron
sta ik voldaan en onge-
kleed, zonder jas
Jij peilt, zucht, kust en haalt adem
voor mij
Spant spieren vol van geluk
Doet wensen voor ons
liggend op de maan
Jij verlicht, staat op, verdwijnt
plotseling in een
stroom…
Sterfelijk?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 Wespen larven wentelen
zich in de palm van een
espenblad, de synthese
laaft zich uit de palmen
van het kleinste hart
stromen van groene synergie
door de nerven van stilte
Van niets te leven dan
van de zucht naar die
waarachtige schoonheid
om in het tijdswiel van
de geaarde ziel tot
humus voor de toekomst
te vergaan
waaruit een…
Stenen malen kaf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
631 wentelen we door
het koor op klompen
dendert in hun
halleluja’s voort
storm grijpt de
bijgezette zeilen
stenen malen kaf
koren blijft nog ongeboren
de aren zijn niet af
de gek dolt dwaas
la mancha heeft
geen haast de wereld
draait wel door zingt
het op klompenkoor
amen vlagt slechts
uiterlijk vertoon
hun hoop is brood en stroom…
Wildernis van emoties
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
450 zich uitstrekte
tot ver achter dromen
die jij mij beloofde
toen we in de achterbuurt sliepen
had ik een boom in de oude stad
om een gedicht over te schrijven
toen het dromen begon te staken
en in de wildernis van emoties
wist ik mijn ziel te ontknopen
uit de kluwen van devoties
en altijd bleef ik hopen
omdat de rivier hier bleef stromen…
Kaapse Brouwers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
911 bezoekers worden zo
van hun laatste reserves gekaapt,
't laat het leven vrijuit stromen
wereldse zaken besproken
dromen in voorgenomen daden
geplaatst.…
Doden die leven !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
608 Bloed blijft door mijn aderen stromen.
Doden ontbinden, maar wat doe ik?
Ik leef!
Doden genieten in volle rust en vrede.
Doden doden angst en beven.
Doden die doodsangst koesteren,
LEVEN !…
't GLOEIT VOORT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Het licht van de Blijde Boodschap
moge hoog aan de hemel staan
's nachts als grote klare ster
overdag een ijle dwergzon
dit hemellichaam is bereid
altijd het kleinste vonkje
uit zich te laten dalen
op een ieder
die Gods stem wil horen
zal dan door bloed en ziel stromen
een vlammende stip zijn
brandt aanwezig verborgen
straalt milde tucht…
Het vlees tegen de Geest
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 handen gevouwen in stil vertrouwen
geur verspreiden onder de
blauwe hemel wolken; mijn stem
is de merel in mijn mond dat
opklimt naar het huis van mijn
Vader die in de hemelen troont
het huis met de vele woningen
voor mijn ogen een blinkende
ster terwijl ik denk aan al het
onschuldig vergoten bloed
mijn bloed voel stromen…
Kopland ( of het cadavre exquis )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Een bank onder een appelboom,
hoogzomer nu, we drinken wijn en stromen
langzaam leeg, in de schemering
zingt een late merel van opgeven.…
Haar elasticiteit
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
532 Langzaam stromen herinneringen
als een souvenir door mijn aderen
dat passioneel mijn brein verlicht
en de elasticiteit doet verzwakken.
Ware liefde als een visioen
in eeuwigheid verbonden roept
als een echo door mijn oorschelp
dat de verbintenis doet vangen.…
deelt leven met de dood
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
793 ook de lucht
is nu gereinigd
woorden zijn steriel
zusters knippen
scheren en joderen
een groene man die lacht
het mes dat wacht
en zonder spreken snijdt
de huid tot helften splijt
vrouwen zuigen het verboden
vocht stromen dat niet mocht
vaten worden afgeklemd
stilte is al overstemd
door het ruisen van de pompen
bloed wordt…
Opnieuw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 Laat ons vergeten
dat bossen zingen
wolken fantasiefiguren tonen
dat bergen dromen
bloemen naar onze liefde dingen
en rivieren klanken
stromen
laat ons even vergeten
wat we weten
hoe moeilijk benoembare
verschijnselen heten
en ze opnieuw ervaren
laat ons weer opnieuw
samen komen
en weer woorden zoeken
en doen of we elkaar voor het…
Elan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
465 blijft hopen
Wat wij ons eigen maakten ligt maar binnen
Als loze spinsels die ten dode lopen
Een schrale oogst van wat ooit was gezaaid
Waar is het dat een kiem zich zal ontginnen
Een vers dat van zichzelf een oorsprong heeft
Dat wat onstuitbaar onze geest doet waaien
Als nieuw elan in 't hier en nu, dat leeft
Is het de stroom…