13575 resultaten.
Witte bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slecht één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door 't licht ons laten dopen.…
Witte muren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 rondom witte muren
staat een engelen wacht
steriele mondkapjes
in vriendelijke
gezichten
met in hun handen
glinsterend metaal
zuurstof maskers
het barmhartige verhaal
doet ons denken
aan hemelse geschenken
zoete druiven trossen
van de wijnstok liefde
vormen die niet wijken
maar als torens prijken…
witte raven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
521 op deze loodwitte
dag wist ik niets
te schrijven op tafel
lag alleen een witboek
boek van stilstand
gebroken wit
vlekkeloze overgave
aan het grote verdwijnen
ontkomen aan schrijven
in het boek van niemand
en alleman vandaag
trek ik slechts met kalk
een lijn op de muur rond
jouw lichaam je gaat op
reis witte raven
kom…
Wit van de bruid
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
432 bedding de
wereld ontdekkend
zonder het wit
van de bruid…
FEL WIT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Late middagzon
valt over zilverreigers:
het weiland blinkt op.…
Buiig wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 zacht dalen
de vlokken uit
buiig wit
het losraken
van de kristallen
haken geeft hen gewicht
de zweefvlucht
op minimale wind
is een en al rust
waar stilte
weer woorden hoort
is aarde nabij
een groene wei
met spelende kinderen
wordt plotseling verblijd
met ruimte voor het
sneeuwprettig bewegen
in onverwachte wintertijd…
hoe wit met hoe velen
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.965 het licht en hoe ze ’s avonds knikken naar de aarde als ze slapen
zo zeldzaam mooi is een dergelijke slaap de glans van bloesems geven zich ongemoeid over
aan de aarde ja slechts aan haar en het weer dat zo ongekend en niet meer te volgen is
als het brandende bloeien onder de donkere bomen de oudsten zeg gewoon hoe mooi het is
als sneeuw zo wit…
De witte plekken
netgedicht
4.8 met 58 stemmen
482 uitvloeisel van
het brok dynamiek
dat iedereen opvalt
die jou voor de
eerste keer ziet
jouw ogen leggen
de stukjes neer die
het leven jou brengt
jij puzzelt omgekeerd
het is geen onvolmaakt
beeld dat het bestaan
jou geeft het is je lach
die de laatste stukjes heeft
jij overziet in
vorm en kleur wat
er allemaal gebeurt
weet dat jij de witte…
licht wit
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
461 jij hebt altijd
de zachte kleuren
voor je laten spreken
daar waar het
dreigde te breken
helderde jij licht wit
dat contrasten uit
hun hoeken haalde
voor een luchtiger samen
de neiging tot
blokkeren herhaalde
zich een aantal keren
tot gewenning jou de
heerlijke entree kon geven
zonder bijsturend regelen
zo dat jij in je stralende…
Witte tong
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Niet de strijd maakt de strijder
maar zijn vrede
met de afloop
....Mijn poorten staan open
....er stroomt energie binnen
....mijn gezicht straalt ervan
....Ik leef, ik leid je niet af
....met gouden haren, ik ben
....kaal en onversierd het leven
Niet: hoop doet leven
maar innerlijke vrede
met de afloop
....Ik verlaat mij niet
..…
Witte kamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 Jij daar
toen
in die kamer
van het witste wit
hoe jij nog vader blijven moest
en ik
het kind
met nog vele morgens te gaan
maar ik zag
witte angst
in grijze ogen staan
hoe ze bloeiden
daarbuiten
uitdagend en rood, de rozen,
trok augustus
nog één keer
alle registers open
ik wist al
van lege kamers
en dat verdriet
na jaren ook slijt…
Witte zeilboot
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
520 bleven
in de lethargie van jouw religie
ik had de boeiende film willen geloven
de witte zeilboot kunnen uitzwaaien
in mijn heilig harnas
had ik mij niet
mogen vergissen
toen je me achterliet
maar dat deed ik wel
ik vergiste mij absoluut
toen ik de witte boot
zag vertrekken
wist ik dat
er een geschiedenis
voorbij was gegaan
je…
Staalkaart wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
464 ieder heeft
een gouden greep
gedaan uit de nog
steeds universele
staalkaart wit
is daarna aan
het splitsen gegaan
welke kleuren het
beste passen bij
zijn dagelijks bestaan
sfeer humor en
emoties verklaren
zich al aardig in de tijd
zo dat er sprankeling
voldoende overblijft
juist die
eigenheid gaat het
subtiele onderscheid…
De Witte School
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 “Neen zeg ik, dat heeft het schoolbestuur besloten”
“En wij dan, wij weten van niets, nada, niets” hoor ik in koor
“Het moest ook een integratieverrassing blijven dames” zeg ik
Met stomheid geslagen worden hun kinderen geroepen
De 1 na de ander rijdt weg van hun ideale witte schoolkeuze
Ik roep ze nog na “Denk niet zo zwart wit, kinderen zijn…
Onherkenbaar wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
457 tot balans
afgronden
gaapten hun
donkere gaten
met overhangend
talud benen trilden
en sprankjes hoop
waren vervlogen
ooit gingen wij
met zon de
ochtend in het
vredige ontwaken
op paden die wij
zelfs nog mochten
smaken in alle rust
de omslag kwam
met wind en regen
boven sneeuwde het
zo dat paden zich in
onherkenbaar wit…
doorzichtig wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 koud als marmer
de oneindigheid
waarin ze zwerft
zo tergend teer
onaanraakbaar
in de volkomen
stilte van de dood
uit de wolken
raast de storm…
WITTE TULPEN
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
830 Zij die mijn ziel bekleden
met witte wanden
balsemen mijn winterhanden.
Witte tulpen
Die lichten door mijn ogen
wiens innerlijke glans
door ’t wintergrauw is gedoofd.
Laat hun licht mij doorschijnen
opdat ik weer in leven en liefde geloof.…
WITTE GRAP
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
428 Tulpen glimmen zacht,
hangen zwaar, maar blijven sterk
in de Aprilsneeuw.…
Golfjes wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 stralend
kwam
het vuurwerk
van de zomer de
kinderen tegemoet
hun ogen
spiegelden
de kleuren
die zij al eens
hadden ontmoet
een lieve verre
herinnering met
de onbekende
koude en grote
blauwe zee
in golfjes wit
die maakten dat
het strand draaide
je kon het aaien
zonder gezicht
zij hebben
geluiden van het
slissende water…
Die wit spiegelden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 ze blauwden
ogen die wit
spiegelden
in olijke glans
met de grootste
kans op ver-
verwijderde
ondeugd en
toch dicht
bij elkaar
waar de
lach geboren is
blijkt dubbelfocus
zien het
echte genieten…
Het wit is weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 stil legde zij
zich neer
ze krulde
niet meer
na een golvend
leven van
geven en nemen
nog schuimde
zij de oogst
van alle
bezigheden
maar dat is
verleden tijd
het wit is weg
nu spiegelt
ze zon in
rimpelloos
weerkaatsen
pas als er kinderen
komen zullen zij
weer golfjes maken…
[ De witte vlinder ]
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
500 De witte vlinder
beweegt, om hem te redden --
doof ik vlug de kaars.…
witte landingsbaan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
579 ik hou van pauzes
ik hou van wachten
vóór ik naar de witte
landingsbaan vlieg
en dan met een
smak op het matras
op de grond beland
ik hou van landen
ik hou van pauzes
ik hou van wachten
heel even maar
nog een keer? nog een keer!…
Witte vredesduif.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 En streelt zachtjes
haar witte vredesduif.…
grijzer dan het wit
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
533 voor Gerrit Kouwenaar
zoveel grijzer dan het wit
is een streep ontdekken
op een spierwitte muur
was het moedwil
of een ongeluk wellicht
voor de dichter blijft
het gissen en er is niemand
die de waarheid kent
de streep bleef grijzer
dan al het wit en vooralsnog
de oorzaak onbekend
Lejo…
Witte paardenkastanje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 Een herfstige boom
laat steeds meer blad en vrucht los
tijd voor nieuw begin…
Zwart op wit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
924 door
Gelauwerd als het beste paard van stal
Met miljoen versjes op het boekenbal
Maar 't loopt niet, dat is waar ik mij aan stoor:
De Sint kwam bij ons op visite
Met veel koek en weinig gard
Hij kwam tezamen met twee pieten
Voor wel zestig euro, zwart
Ach, als hij met een moeilijk
rijmpje zit
Wil ik hem best wel helpen,
maar dan wit…
Hun witte banen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ze strakten
hun witte banen
met vleugels
en motoren
pas later kwamen
gedachten en
spanningen erbij
als uitlaat van
hun geestelijke
activiteiten in
krullende wolkjes
nog lang in het
zog van hun vaart
tot zij verwaaiden
uiteen geblazen
door de maalstroom
van wind op grote
hoogte die langs de
aluminium huid hun
vertaalde woorden…
De witte hoofdletters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 nauwelijks
hoorbaar
speelden
onze woorden
hun eigen
kastelen
in het natte
zand van
het strand
alleen
de witte
hoofdletters
van krullend
schuim waren
het zichtbare
begin van
weer een
nieuwe zin
tussendoor
zong de wind
zoutkristallen
en scheen zon
de flonkeringen
die oplichtten
in elkaars ogen
tot in deze kleine
strand…
Witte rook
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
534 Mark heeft het weer eens prima voor elkaar
Wellicht dat hij hem toch nog even kneep
Maar hij trok ook die drie over de streep
Met gulle lach en joviaal gebaar
In losse flodders schieten was hij sterk
Maar nu met scherp de kogel door de kerk…